ILPP1/443-677/14-2/HW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek od towarów i usług w zakresie wskazania, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy w podatku od towarów i usług w trakcie roku kalendarzowego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2014 r. (data wpływu 5 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy w podatku od towarów i usług w trakcie roku kalendarzowego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy w podatku od towarów i usług w trakcie roku kalendarzowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od dnia 1 września 2010 r. Wnioskodawca otworzył własną – jednoosobową działalność gospodarczą – „sprzedaż i usługi telefonów komórkowych”. Niestety duża konkurencja i sklepy z obcym kapitałem spowodowały, że Zainteresowany miał straty.

Od samego początku Wnioskodawca zarejestrował się też jako płatnik podatku VAT i składał deklaracje VAT-7. Od kwietnia 2012 r. Zainteresowany rozszerzył działalność o usługi budowlane i wystawił faktury VAT, lecz ze względu na rodzaj pracy – usług, pracuje tylko od późnej wiosny do jesieni. Przez okres zimy firma ulega zawieszeniu. W przypadku Wnioskodawcy podatek VAT jest dla Zainteresowanego sporym obciążeniem finansowym ponieważ ma małe odliczenia.

W okresie od 1 listopada 2013 r. do 30 kwietnia 2014 r. firma była zawieszona. Przed rozpoczęciem działalności, przed zawieszeniem firmy, tj. od dnia 1 maja 2014 r. Wnioskodawca chciał zrezygnować z płacenia VAT. Niestety nie zezwolono na to w Urzędzie Skarbowym, ze względu na przepis ustawy o VAT, który brzmi, że zrezygnować z VAT można tylko od początku roku kalendarzowego, składając deklarację VAT-R do 7 stycznia. Pomimo, że Zainteresowany miał zawieszoną firmę do dnia 30 kwietnia, nie ma to znaczenia. Wnioskodawca mimo, że miał zawieszoną firmę deklarację VAT-R o rezygnacji z VAT powinien złożyć do 7 stycznia 2014 r. Zainteresowany nie osiągnął dochodów 150.000 zł. Wnioskodawca wyczytał, że można zrezygnować z podatku VAT przed podjęciem pierwszej czynności, która u Zainteresowanego wystąpiła od 1 maja 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może, w związku z Jego sytuacją finansową, gdzie pomimo pracy „sezonowej” musi utrzymywać się przez cały rok a podatek VAT jest dla Niego dużym obciążeniem finansowym, zrezygnować z płacenia podatku VAT w trakcie roku kalendarzowego, np. od dnia 1 sierpnia 2014 r. składając druk VAT-R w Urzędzie Skarbowym...

Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowany może zrezygnować z podatnika czynnego i złożyć deklarację o rezygnacji w każdym miesiącu roku, a nie tylko w styczniu.

Firma Wnioskodawcy działała i działa więcej (dłużej) niż 1 rok i nie osiągnął w żadnym roku dochodów powyżej 150.000 zł. Tym bardziej, że nie dokonywał żadnych czynności, z powodu zawieszenia firmy do dnia 30 kwietnia 2014 r.

W tym roku Wnioskodawca na pewno nie przekroczy limitu kwotowego, a przepis ustawy nie mówi, że deklarację należy złożyć tylko 1 raz w roku, tj. do 7 stycznia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na mocy art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że co do zasady, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

  • od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok,
  • wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
  • podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że od dnia 1 września 2010 r. Wnioskodawca prowadzi własną, jednoosobową działalność gospodarczą, „sprzedaż i usługi telefonów komórkowych”. Niestety duża konkurencja i sklepy z obcym kapitałem spowodowały, że Zainteresowany miał straty. Od samego początku Wnioskodawca zarejestrował się też jako podatnik podatku VAT i składał deklaracje VAT-7. Od kwietnia 2012 r. Zainteresowany rozszerzył działalność o usługi budowlane i wystawił faktury VAT, lecz ze względu na rodzaj usług, które świadczy, pracuje tylko od późnej wiosny do jesieni. Przez okres zimy firma ulega zawieszeniu. W przypadku Wnioskodawcy podatek VAT jest dla Zainteresowanego sporym obciążeniem finansowym ponieważ ma małe odliczenia.

W okresie od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r. działalność była zawieszona. Przed rozpoczęciem działalności, przed zawieszeniem firmy, tj. od dnia 1 maja 2014 r. Wnioskodawca chciał skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Zainteresowany nie osiągnął dochodów 150.000 zł.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą tego, czy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy w trakcie roku kalendarzowego.

Jak wynika z ww. przepisów, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jednakże należy podkreślić, że zwolnienie podmiotowe jest określane na cały rok. Oznacza to, że powrót do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, tym samym nie jest możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca w danym roku podatkowym.

W świetle przywołanych przepisów oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie może wybrać zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy w trakcie roku kalendarzowego, np. od dnia 1 sierpnia 2014 r. Skorzystanie ze zwolnienia na podstawie tego przepisu możliwe jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, pod warunkiem spełnienia przez Zainteresowanego wszystkich warunków wynikających z obowiązujących w tym zakresie przepisów. Zatem w sytuacji, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej w roku 2014 nie przekroczy kwoty 150.000 zł, Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 2015 r. będzie mógł wybrać zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Przy czym o wyborze zwolnienia Zainteresowany powinien poinformować właściwego naczelnika urzędu skarbowego deklarując zmianę w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, zgodnie z przepisem art. 96 ust. 12 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy w odpowiedzi na zadane pytanie należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy w trakcie roku kalendarzowego, np. od dnia 1 sierpnia 2014 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.