IPTPP1/443-664/14-4/MW | Interpretacja indywidualna

Prawo do odliczenia podatku VAT
IPTPP1/443-664/14-4/MWinterpretacja indywidualna
  1. korekta
  2. podatek naliczony
  3. prawo do odliczenia
  4. zwolnienia podatkowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczanie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -> Korekta kwoty podatku naliczonego
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2014 r. (data wpływu 17 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2014r. (data wpływu 5 grudnia 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek został uzupełniony w dniu 5 grudnia 2014r. w zakresie doprecyzowania stanu faktycznego, przeformułowania pytania, przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego oraz prawa do reprezentacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży projektowanej przez siebie odzieży, którą szyją na jej zlecenie i pod jej kierunkiem szwalnie. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność 5 maja 2014r., wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej dokonała 04 kwietnia 2014r. Początkowo wybrała zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług. Podatnikiem VAT jest od czerwca 2014r. na mocy art. 96 ust. 5 pkt 3, zgodnie z którym rezygnacji z tego przywileju można dokonać zgłoszeniem rejestracyjnym (VAT-R) przed początkiem miesiąca, w którym rezygnuje się tj. od pierwszego dnia miesiąca następnego. Bez znaczenia dla faktu bycia podatnikiem czynnym VAT jest, że Wnioskodawczyni wybrała kwartalny okres rozliczeniowy.

W okresie między dokonaniem wpisu do Ewidencji a datą rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wynajęła lokal sklepowy i dokonała jego remontu wraz z nowym przyłączem instalacji elektrycznej. Na materiały i usługi otrzymała faktury VAT. Po dacie formalnego rozpoczęcia działalności – 05 maja 2014r. kontynuowała remont lokalu i zakupiła meble, materiały do wystroju wnętrza, materiały biurowe, sprzęt komputerowy itp., również otrzymała faktury VAT. W maju do 25 maja 2014r. (podatnik VAT czynny od 01 czerwca 2014r.) zrezygnowała ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług wybierając kwartalny okres rozliczeniowy. Towary handlowe zakupiła w czerwcu i sprzedaży dokonała jako czynny podatnik VAT. W przypadku Wnioskodawczyni nie wchodzi w rachubę art. 113 ust.1 ustawy o VAT - nie kupiła towarów handlowych, nie dokonała spisu z natury i nie zgłosiła go w czasie 14 dni do Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie utraciła prawa do zwolnienia podmiotowego (sama zrezygnowała). Wszystkie zakupione wcześniej materiały i usługi są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej. W deklaracji VAT-7K za II kwartał 2014 r., którą w imieniu Wnioskodawczyni składała prowadząca jej księgowość firma ....., ujęto w części D2 poz. 52 podatek naliczony również z faktur otrzymanych przed rejestracją firmy jako czynnego podatnika VAT.

Firma ....... dokonywała w imieniu Wnioskodawczyni wszystkich czynności dotyczących rejestracji w Urzędzie Skarbowym, regulowała obowiązujące opłaty, a Wnioskodawczyni korzystała z doradztwa tzw. Doradcy Biznesowego. Wyżej opisane terminy były jej znane. Problemem Wnioskodawczyni zainteresowała się w momencie, gdy zwróciła się do swojej księgowej z prośbą o dokonanie korekty ww. deklaracji i zamiast kwoty do przeniesienia - poz. 65 deklaracji VAT-7K, poprosiła o zwrot podatku VAT, pozycja 62 deklaracji. Zamiast przyjęcia zlecenia, Wnioskodawczyni usłyszała szereg ostrzeżeń przed wystąpieniem o zwrot VAT i odmowę złożenia zleconej korekty. Nie wynikały one ze znowelizowanego art. 86 ustawy o VAT. Wszystkie faktury były zapłacone i u wszystkich kontrahentów wystąpił obowiązek podatkowy. Po samodzielnym zapoznaniu się z obowiązującymi przepisami, Wnioskodawczyni natychmiast dokonała korekty rejestru nabyć za II kw. 2014r. i złożyła korektę deklaracji VAT-7K, w której nie ujęła podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych przed zarejestrowaniem jako podatnik VAT czynny.

Obowiązujący przepis z art. 88 ust. 4 mówi, iż odliczenia nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W tej sytuacji Wnioskodawczyni, zgodnie z posiadaną wiedzą, nie może skorzystać z bardziej liberalnego stanowiska - podpierając się np. orzecznictwem interpretacja indywidualna z 30 września 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. akt IPP1/443-771/10-2/AP, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu sygn. akt. ILPP4/443-102/14-7/EWW z 7 czerwca 2014 r. Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w interpretacji z sygn. akt C-400/98, C-268/83 - przyjmując, że ma prawo do odliczeń, jeżeli była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w chwili składania deklaracji VAT-7K za II kw. 2014r., mimo iż części zakupów dokonała przed faktycznym rozpoczęciem działalności gospodarczej, a pozostałych w okresie, gdy dobrowolnie skorzystała z przywileju zwolnienia podmiotowego z VAT, ponieważ dotyczą one zupełnie innych problemów i obejmują inne grupy zakupów.

Poniesione wydatki przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, dotyczą również ruchomości. Wnioskodawczyni poniosła wydatki inwestycyjne w obcym środku trwałym, polegające na adaptacji wnętrza do potrzeb nowoczesnego sklepu z odzieżą.

Towary i usługi nabywane w związku z remontem lokalu, będącego przedmiotem wniosku nie służyły wytworzeniu nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2014r. Stanowiły ulepszenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Ulepszenie obcego środka trwałego, czyli inwestycja w obcym środku trwałym, nastąpi wówczas, gdy suma wydatków poniesionych na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację obcego środka trwałego przekroczy w danym roku podatkowym 3.500 zł, a wydatki te spowodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia go do używania, zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o PDOP i art. 22g ust. 17 ustawy o PDOF.)

Inwestycja nie stanowi środka trwałego o wartości powyżej 15.000,00zł. Inwestycje w obcych środkach trwałych podlegają amortyzacji podatkowej niezależnie od przewidywanego okresu ich używania.

Sposób ich amortyzacji reguluje art. 22j ust. 4 ustawy o PDOF - podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:

  1. inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach - okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat,
  2. inwestycji w obcych środkach trwałych zaliczanych do grupy 3-6 i 8 KŚT – okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
    • 24 miesiące - gdy ich wartość początkowanie przekracza 25.000 zł,
    • 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25.000 zł i nie przekracza 50.000 zł,
  3. 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,
  4. inwestycji w obcych środkach transportu, w tym samochodów osobowych – okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy.

Mogą one być amortyzowane również za pomocą stawek z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych. Z przepisów podatkowych nie wynika bowiem brak takiej możliwości. Z uwagi na to, że inwestycje w obcych środkach trwałych nie figurują w ww. wykazie, to można przyjąć stawki przewidziane dla środka trwałego, którego inwestycja dotyczy. Jeżeli wartość początkowa inwestycji w obcym środku trwałym nie przekracza sumy 3.500 zł, to poniesione nakłady mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio w dacie oddania ich do używania, bez konieczności ich amortyzacji, albo mogą zostać jednorazowo zamortyzowane w miesiącu oddania do używania lub w miesiącu następnym, albo mogą być amortyzowane za pomocą przyjętych stawek amortyzacyjnych (na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o PDOF).

W rozumieniu ustawy o PDOF podlegają one amortyzacji ponieważ wartość początkowa inwestycji przekracza kwotę 3.500 zł.

Inwestycja została oddana do użytku 23 czerwca 2014 r.

Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na ruchomości i są one objęte zakresem pytania. Ruchomości te w części stanowią środki trwałe podlegające amortyzacji, w części nie stanowią amortyzowanych środków trwałych, a ich sumaryczna wartość jest mniejsza niż 15.000,00 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy, służące do realizacji sprzedaży opodatkowanej, dokonane przed faktycznym rozpoczęciem działalności gospodarczej i z okresu kiedy dobrowolnie skorzystała z przywileju zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, jeżeli była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w chwili składania deklaracji VAT-7K za II kwartał 2014r ...

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), zgodnie z obowiązującym prawem art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług - stan prawny na 01 kwietnia 2014r. mówi:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust 17 i 19 oraz art. 124.

jednocześnie:

Art. 88 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 96 ust 5 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., stanowi, że jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

  1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2,2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
  2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
  3. przed początkiem miesiąca,, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
  4. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Art. 99 ust. 3 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25,. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności

W świetle ww. przepisów nie przysługuje w moim wypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego z dokumentów otrzymanych przed uzyskaniem statusu z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, a uzyskuje się go od początku następnego miesiąca po miesiącu dokonania zgłoszenia nadruku VAT-R i nie ma tu znaczenia miesięczna czy kwartalna metoda rozliczania podatku VAT. Przepisy ww. art. ustawy o podatku od towarów i usług są jednoznaczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 2 pkt 25 ustawy, przez małego podatnika - rozumie się podatnika podatku od towarów i usług:

  1. u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro,
  2. prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45.000 euro
    - przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł;

Art. 21 ust. 1 ustawy stanowi, że mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje:

  1. z dniem otrzymania całości lub części zapłaty - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
  2. z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia,licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

- po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej "metodą kasową", otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Z art. 21 ust. 2 ustawy wynika, że przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym podatnik stosuje metodę kasową.

Art. 86 ust. 1 ustawy, stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Podstawową zasadą wspólnego systemu VAT, jest zasada neutralności podatku - rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. warunkiem koniecznym jest wykorzystanie nabytych towarów bądź usług do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Treść cyt. wyżej art. 88 ust. 4 ustawy nie wskazuje, aby do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne było posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego. Jednak status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia.

Oznacza to, że podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy aby mógł zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego musi posiadać status podatnika VAT czynnego. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą albo przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, ustawodawca określił w art. 86 ust. 10 ustawy. Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast z art. 86 ust. 10e ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w okresie stosowania przez niego metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W świetle art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę (art. 113 ust. 5 ustawy).

W myśl art. 96 ust. 1 , podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W świetle art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego".

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, którą rozpoczęła 5 maja 2014r, wpisu do CEIDG dokonała 04 kwietnia 2014r. Początkowo wybrała zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług. Podatnikiem VAT jest od czerwca 2014r, na mocy art. 96 ust. 5 pkt 3, zgodnie z którym rezygnacji z tego przywileju można dokonać zgłoszeniem rejestracyjnym (VAT-R) przed początkiem miesiąca, w którym rezygnuje się tj. od pierwszego dnia miesiąca następnego. W okresie między dokonaniem wpisu do Ewidencji a datą rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wynajęła lokal sklepowy i dokonała jego remontu wraz z nowym przyłączem instalacji elektrycznej. Na materiały i usługi otrzymała faktury VAT. Po dacie formalnego rozpoczęcia działalności – 05 maja 2014r. kontynuowała remont lokalu i zakupiła meble, materiały do wystroju wnętrza, materiały biurowe, sprzęt komputerowy, co zostało udokumentowane fakturami. W maju do 25 maja 2014r. (podatnik VAT czynny od 01 czerwca 2014r) zrezygnowała ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług wybierając kwartalny okres rozliczeniowy. Towary handlowe zakupiła w czerwcu i sprzedaży dokonała jako czynny podatnik VAT. W przypadku Wnioskodawczyni nie wchodzi w rachubę art. 113 ust.1 ustawy o VAT - nie kupiła towarów handlowych, nie dokonała spisu z natury i nie zgłosiła go w czasie 14 dni do Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie utraciła prawa do zwolnienia podmiotowego (sama zrezygnowała). Wszystkie zakupione wcześniej materiały i usługi są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej. W deklaracji VAT-7K za II kwartał 2014 r., ujęto w części D2 poz. 52 podatek naliczony również z faktur otrzymanych przed rejestracją firmy jako czynnego podatnika VAT. Firma, która dokonywała w imieniu Wnioskodawczyni wszystkich czynności dotyczących rejestracji w Urzędzie Skarbowym, regulowała obowiązujące opłaty, a Wnioskodawczyni korzystała z doradztwa tzw. Doradcy Biznesowego. Wnioskodawczyni dokonała korekty rejestru nabyć za II kw. 2014r. i złożyła korektę deklaracji VAT-7K, w której nie ujęła podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych przed zarejestrowaniem jako podatnik VAT czynny. Poniesione wydatki przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, dotyczą również ruchomości. Wnioskodawczyni poniosła wydatki inwestycyjne w obcym środku trwałym, polegające na adaptacji wnętrza do potrzeb nowoczesnego sklepu z odzieżą. Towary i usługi nabywane w związku z remontem lokalu, będącego przedmiotem wniosku nie służyły wytworzeniu nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2014r. Stanowiły ulepszenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. Inwestycja nie stanowi środka trwałego o wartości powyżej 15.000,00zł. Inwestycje w obcych środkach trwałych podlegają amortyzacji podatkowej niezależnie od przewidywanego okresu ich używania. W rozumieniu ustawy o PDOF 7. podlegają one amortyzacji ponieważ wartość początkowa inwestycji przekracza kwotę 3.500 zł. Inwestycja została oddana do użytku 23 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na ruchomości i są one objęte zakresem pytania. Ruchomości te w części stanowią środki trwałe podlegające amortyzacji, w części nie stanowią amortyzowanych środków trwałych, a ich sumaryczna wartość jest mniejsza niż 15.000,00zł.

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz okoliczności sprawy należy wskazać, iż na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed rozpoczęciem działalności i w okresie, kiedy sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawczynię podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 113 ustawy. Wybór ww. zwolnienia z opodatkowania w tej sytuacji oznacza, że inwestycja/zakupy ponoszone do 31 maja 2014r. służyły czynnościom zwolnionym od podatku od towarów i usług. Fakt dokonania zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku od towarów i usług z chwilą rezygnacji ze zwolnienia pozostaje w przedmiotowej sprawie bez wpływu na prawo do odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Na prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu dokonywanych nabyć będzie miała wpływ rejestracja Wnioskodawczyni jako podatnika czynnego podatku od towarów i usług z dniem 1 czerwca 2014 r. i okoliczność rozpoczęcia wykorzystywania nabytych towarów i usług do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Odnośnie towarów i usług zakupionych przed dniem rejestracji do VAT, do działalności zwolnionej, a następnie wykorzystanych po dniu 1 czerwca 2014r. do działalności opodatkowanej, w związku ze zmianą ich przeznaczenia, zmianie uległo również prawo do odliczenia podatku VAT.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

  1. opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
  2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Według art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Ponadto, w myśl art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż w związku z rezygnacją ze zwolnienia sprzedaży od podatku od dnia 1 czerwca 2014 r., nastąpiła zmiana przeznaczenia towarów i usług zakupionych przed tym dniem, co spowoduje konieczność dokonania korekty podatku naliczonego, z uwagi na fakt, iż wydatki te będą służyć już czynnościom opodatkowanym.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją gdy nabyte towary i usługi w związku z remontem wynajmowanego lokalu nie stanowią środka trwałego o wartości powyżej 15.000 zł. Również wartość nabytych przez Wnioskodawczynię towarów w celu wyposażenia i wystroju wnętrza jest mniejsza niż 15.000 zł. Nadto przedmiotowe wydatki zostały poniesione w kwietniu i maju roku 2014 r., natomiast realizowana inwestycja została oddana do użytkowania 23 czerwca 2014r.

Wobec powyższych okoliczności w sprawie będzie miał zastosowanie art. 91 ust. 7c ustawy. Przy czym należy zauważyć, iż korekty podatku, o której mowa w art. 91 ust. 7c ustawy, nie dokonuje się w sytuacji, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym zakupione towary oddano do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków poniesionych w kwietniu i maju 2014 r. na zakup towarów i usług stanowiących inwestycje w obcym środku trwałym oraz stanowiących wyposażenie o wartości poniżej 15.000 zł, Wnioskodawczyni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, poprzez korektę nieodliczonego podatku naliczonego, ponieważ nie upłynął termin określony w art. 91 ust. 7c ustawy.

Korekty tej Wnioskodawczyni winna dokonać jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia opisanych towarów i usług, tj. za II kwartał 2014 r.

Wobec powyższego oceniając całościowo stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.