IBPP3/4512-560/15/BJ | Interpretacja indywidualna

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy realizacji projektu polegającego na rozbudowie sieci wodociągowej oraz budowie zbiornika wody
IBPP3/4512-560/15/BJinterpretacja indywidualna
  1. inwestycje
  2. modernizacja
  3. odliczenia
  4. prawo do odliczenia
  5. rozbudowa
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 15 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.) oraz pismem z 12 października 2015 r. (data wpływu 16 października 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 7 września 2015 r. znak: IBPP3/4512-560/15/BJ oraz pismem z 12 października 2015 r. (data wpływu 16 października 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 października 2015 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 5 sierpnia 2009 r. znak: IBPP4/443-801/09/JP Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach jako upoważniony organ wydał indywidualną interpretacje w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „”, gdzie Wnioskodawca, Gmina R., podnosiła, że nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji ww. projektu, a organ podzielił ten pogląd. W związku z obowiązkiem dokonywania corocznych sprawozdań do Urzędu Marszałkowskiego Województwa z realizacji ww. projektu, również w zakresie braku możliwości odliczeń podatku VAT, Departament Funduszy Europejskich zażądał ponownego zwrócenia się do Izby Skarbowej o indywidualną interpretacje. Powodem był fakt przekazania sali gimnastycznej w Z. na podstawie decyzji administracyjnej w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Drugą okolicznością był fakt, że szkoła udostępniając salę różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy (nazwane jako umowa najmu) m.in.: w celu identyfikacji i ewidencjonowania użytkowników. Wątpliwość Urzędu Marszałkowskiego w K. budzi sposób reprezentowania stron w tych umowach oraz zmiana stanu faktycznego poprzez ich zawarcie.

W piśmie z 15 września 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że Gmina realizowała projekt pn. „...” w okresie od 9 września 2008 r. do 27 kwietnia 2011 r. Gmina była wymieniona jako nabywca w fakturach dokumentujących nabywane na potrzeby realizacji projektu towary i usługi. Powstałe w wyniku projektu mienie nie jest i nie było wykorzystywane w jakikolwiek sposób przez gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina przekazała w dniu 12 marca 2012 r. salę gimnastyczną w Z. wraz z układem komunikacyjnym na podstawie decyzji administracyjnej (znak: GK 6844.3.2012) w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Było to przekazanie nieodpłatne. Mienie nie zostało przekazane bezpośrednio po oddaniu do użytkowania, nie mniej w tym okresie nie powstała żadna okoliczność ani stan prawny podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT. Zespół Szkolno – Przedszkolny jest jednostką organizacyjną gminy. Gmina przystąpiła do realizacji przedmiotowego projektu z zamiarem przekazania majątku w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Szkoła udostępniając salę różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy (nazwane błędnie jako umowa najmu) m.in. w celu identyfikacji i ewidencjonowania użytkowników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 15 września 2015 r.):

Czy Gmina lub Zespół Szkolno – Przedszkolny w Z., jako jednostka organizacyjna Gminy R., któremu nieodpłatnie przekazano w trwały zarząd majątek wytworzony w ramach przedmiotowego projektu, mają możliwość odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji powyższego projektu...

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w piśmie z 15 września 2015 r.), nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych inwestycji, inwestycje te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy). Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Stosownie do art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.), zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ww. ustawy, przedszkola, szkoły i placówki publiczne zakładane i prowadzone przez ministrów i jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych szkół, przedszkoli i placówek określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z treści regulacji prawnych przytoczonych na wstępie wynika, że o prawie do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowanymi inwestycjami, decyduje sposób wykorzystania powstałego w wyniku realizacji inwestycji mienia, tj. wykorzystanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności nieopodatkowanych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina przystąpiła do realizacji projektu polegającego na budowie sali sportowej i boisk przy Zespole Szkolno–Przedszkolnym wraz z układem komunikacyjnym, z zamiarem przekazania majątku w trwały zarząd swojej jednostce organizacyjnej, tj. Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu. Gmina przekazała salę gimnastyczną wraz z układem komunikacyjnym na podstawie decyzji administracyjnej nieodpłatnie. Powstałe w wyniku realizacji projektu mienie nie jest i nie było wykorzystywane w jakikolwiek sposób przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Szkoła udostępniając sale różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy.

W tym miejscu zauważyć trzeba, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14 zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Przenosząc powołane przepisy prawa, jak również wnioski płynące z orzeczenia C-276/14 na grunt niniejszej sprawy w ocenie organu, w tym konkretnym przypadku należy zgodzić się ze stanowiskiem Gminy, że nie przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak bowiem wynika z wyroku TSUE w sprawie C-276/14 samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła. W przedmiotowej sprawie to Gmina, występuje jako podatnik VAT i w konsekwencji wydatki poniesione na budowę sali sportowej i boisk przy Zespole Szkolno–Przedszkolnym wraz z układem komunikacyjnym, niesłużące sprzedaży opodatkowanej nie podlegają odliczeniu ani przez Gminę, ani przez jednostkę organizacyjną wchodzącą w skład Gminy.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest wskazany przez Wnioskodawcę brak związku zakupów dokonanych na potrzeby realizacji projektu z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupy te nabywane były do celów innych niż prowadzona przez Gminę oraz jej jednostkę działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zaznaczyć, że w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.