IBPP2/443-222/13/AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej wykonanie przyłącza elektrycznego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2013r. (data wpływu 11 marca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej wykonanie przyłącza elektrycznego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej wykonanie przyłącza elektrycznego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 31 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 maja 2013 r. znak: IBPP2/443-222/13/AB.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W dniu 2 lutego 2011 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą pod nazwą (...) zajmującą się produkcją peletu, od tego również dnia Wnioskodawca był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zanim jednak Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą wziął udział w programie unijnym kapitał ludzki i po przedstawieniu pomysłu na stworzenie własnej działalności gospodarczej, Wnioskodawca napisał biznes plan i dostał kapitało we wsparcie w wysokości 40.000,00 zł. Dla rozpoczęcia tego typu produkcji z maszynami które Wnioskodawca ujął w biznes planie niezbędne było posiadanie zwiększonego poboru mocy energii elektrycznej do 27 kW. Dlatego też jeszcze w grudniu 2010 r. Wnioskodawca wystąpił do (...) z zapytaniem o warunki przyłącza. Okazało się, że jest to możliwe jednak konieczna jest modernizacja sieci co może potrwać około 6 miesięcy. 14 grudnia 2010 r. Wnioskodawca podpisał umowę z (...) o przyłączenie do sieci, jak zapewniali Wnioskodawcę pracownicy sprawa powinna zostać załatwiona w ciągu pół roku. Po otrzymaniu kapitału ze wspomnianego już programu Wnioskodawca zakupił nowe maszyny do produkcji peletu, były to: młyn bijakowy 11 kW, peleciarka 15 kW i zgrzewarka. Pozostało tylko oczekiwanie na przyłącze i rozpoczęcie produkcji i tutaj wystąpiły komplikacje. Na skutek interwencji Wnioskodawcy i nieustannego monitorowania prac firmy która wygrała przetarg na przyłącz, Wnioskodawcy udało się w lipcu 2011 r. wykonać przyłącz tymczasowy o mocy 14 kW, który to pozwalał na pracę poszczególnych maszyn zamiennie. Młyn bijakowy 11 kW, pleciarka 15 kW na końcu zgrzewarka, moc tych maszyn sprawiała, iż nie można było uruchomić całej linii produkcyjnej i rozpocząć całego cyklu technologicznego. Praca była znacznie utrudniona, żmudna, jednak w świetle poczynionych zobowiązań wynikających z otrzymanego wsparcia unijnego i wstępnych ustnych umów z właścicielem tartaków na odbiór trocin Wnioskodawca próbował produkować pelet. Niestety Wnioskodawca napotykał różne przeszkody (nieodpowiednia wilgotność trociny z drzew iglastych, z liściastych, za mało lepiszcza – otręby zbożowe, za dużo lepiszcza niewłaściwe proporcje), które owocowały tym, iż daną partię surowca Wnioskodawca przerabiał kilkakrotnie i często bez zadawalającego efektu, pelet był wybrakowany, nie sklejony, nie nadający się do sprzedaży. Efektem prób produkcyjnych Wnioskodawcy było duże zużycie energii elektrycznej i częste awarie maszyn i w konsekwencji konieczne ich naprawy. Ponieważ ta produkcja nie mogła być prawidłowa bez koniecznej mocy, Wnioskodawca nie mógł też odbierać i kupować trocin, dostawcy zniecierpliwieni odmówili współpracy, Wnioskodawca został bez surowca. Czas płynął, koszty rosły, firma wykonująca przyłącz wciąż zwodziła Wnioskodawcę nowymi terminami i zasłaniała się dużymi utrudnieniami natury biurowej (pozwolenia, uprawomocnienia, mapy projekty) w wyniku czego Wnioskodawca podjął decyzję o zamknięciu działalności firmy i podjęciu pracy. We wrześniu 2012 r. (...) dokonał przyłącza i wystawił fakturę. Należność tą Wnioskodawca uregulował, ale sytuacja i czynniki, opisane powyżej sprawiły, że Wnioskodawca nie zdecydował się na dalszą produkcję i nie miał już żadnej sprzedaży. Tym bardziej, że doświadczenie które zdobył Wnioskodawca podczas prób produkcyjnych wskazywało na to, że w celu prowadzenia produkcji niezbędny byłby zakup suszarni i dokonania pewnych modernizacji co ściśle wiąże się z kolejnymi nakładami finansowymi, którym Wnioskodawca nie jest w stanie sprostać. W październiku 2012 r. udało się sprzedać całą linię do produkcji po nieco niższej cenie, niż w przypadku pojedynczych maszyn, ale gotówkę Wnioskodawca otrzymał natychmiast i mógł spłacić swoje zobowiązania. W październiku 2012 r. Wnioskodawca złożył stosowane dokumenty w Urzędzie Skarbowym informujące o likwidacji prowadzonej działalności tj. deklaracje VAT-7 i VAT-Z. W grudniu 2012 r. wszczęte zostały przez pracowników Urzędu Skarbowego czynności sprawdzające w zakresie prawidłowości odliczenia podatku VAT za rok 2012 r. w trakcie którego zakwestionowano zasadność odliczenia podatku VAT od faktury wystawionej przez (...) z uwagi na to, iż nie spełnia ona warunków określonych w art. 86 ustawy. Wnioskodawca z tą opinią pracowników Urzędu Skarbowego nie zgadza się, gdyż wszystkie warunki określone w tym artykule ustawy, zostały przez Wnioskodawcę spełnione. Czynności związane z wykonaniem przyłącza elektrycznego przez (...) były rozciągnięte w czasie 2 lat i dopiero po ostatecznym odbiorze została wystawiona faktura VAT za wykonanie tego przyłącza (co dokumentuje stosowna umowa i wystawiona f-ra VAT), tak więc usługa wykonana przez (...) w zakresie przyłącza, wykorzystana była do wykonania czynności opodatkowanych o których mowa w ustawie.

W uzupełnieniu wskazano, że wykonane przyłącze elektryczne wykorzystywane było w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Przyłącze elektryczne zostało wykonane 24 września 2012 r. (wg końcowego protokołu odbioru technicznego przyłącza, którego kopie Wnioskodawca dołączył do tego pisma).

Data zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej – 31 października 2012 r. Data wykreślenia z rejestru 1 listopada 2012r.

Budynek gospodarczy ma kilka pomieszczeń, ale tylko część zaadaptowana na halę produkcyjną wykorzystywaną do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, posiada instalację elektryczną, w której jest zwiększony pobór energii do 27kW i posiada odrębne urządzenie pomiarowe - licznik o nr yyy. Pozostałe pomieszczenia przyłączone są do instalacji i zasilania domowego z osobnym licznikiem o nr xxx.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całości od wystawionej przez (...) faktury nr (...) z dnia 26 września 2012 r....

Zdaniem Wnioskodawcy, miał on prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całości od wystawionej przez (...) faktury (...) z dnia 26 września 2012 r. na podstawie art. 86 ust. 1, ponieważ wykonawca wykonywał czynności opodatkowane o których mowa w art. 15.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 2 lutego 2011 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą pod nazwą (...) zajmującą się produkcją peletu, od tego również dnia był również czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. 14 grudnia 2010 r. Wnioskodawca podpisał umowę o przyłączeniu do sieci. Po otrzymaniu wsparcia kapitałowego zakupiono nowe maszyny do produkcji peletu, były to: młyn bijakowy 11 kW, peleciarka 15 kW i zgrzewarka. Pozostało tylko oczekiwanie na przyłącz i rozpoczęcie produkcji. Na skutek interwencji Wnioskodawcy i nieustannego monitorowania prac firmy która wygrała przetarg na przyłącz, udało się w lipcu 2011 r. wykonać przyłącz tymczasowy o mocy 14 kW, który to pozwalał na pracę poszczególnych maszyn zamiennie. We wrześniu 2012 r. dokonano przyłącza i wystawiono fakturę. Wykonane przyłącze elektryczne wykorzystywane było w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Przyłącze elektryczne zostało wykonane 24 września 2012 r. Na skutek zaistnienia okoliczności przedstawionych we wniosku Wnioskodawca zakończył działalność gospodarczą. Data zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej – 31 października 2012 r. Data wykreślenia z rejestru 1 listopada 2012r. Budynek gospodarczy ma kilka pomieszczeń, ale tylko część zaadaptowana na halę produkcyjną wykorzystywaną do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, posiada instalację elektryczną, w której jest zwiększony pobór energii do 27kW i posiada odrębne urządzenie pomiarowe - licznik o nr yyy. Pozostałe pomieszczenia przyłączone są do instalacji i zasilania domowego z osobnym licznikiem o nr xxx.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, iż w odniesieniu do wykonanego przyłącza elektrycznego zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem przedmiotowe przyłącze zostało nabyte dla wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych. Zatem Wnioskodawca ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wykonaniem (nabyciem) przyłącza elektrycznego potrzebnego do wykonywania opodatkowanej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Reasumując, Wnioskodawcy będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej wydatki poniesione na wykonanie przyłącza elektrycznego które mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Przy czym prawo to przysługuje, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.