0111-KDIB3-2.4012.711.2018.1.MGO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z projektem

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2018 r. (data wpływu 29 października 2018 r.) uzupełnionym pismem z 21 listopada 2018 r. (data wpływu 21 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pt. „P.” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pt. „P.”.

Wniosek został uzupełniony pismem z 21 listopada 2018 r. (data wpływu 21 listopada 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskujący podmiot świadczy usługi medyczne, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535 z późn. zm.). Wnioskujący podmiot oświadcza, że świadczy usługi medyczne w zakresie Podstawowej Opieki Zdrowotnej na podstawie zawartego kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. Kontrakt ten został zawarty na okres nieoznaczony tj. bezterminowy, zatem w placówce nie istnieje możliwość utraty kontraktu w latach następnych. Podmiot wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie ze środków unijnych projektu realizowanego w ramach działania 10.1 Infrastruktura Ochrony Zdrowia. Po weryfikacji wniosku został zakwalifikowany do otrzymania dotacji z ww. programu. Wymogiem do spełnienia wszystkich procedur do otrzymania środków finansowych jest dołączenie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości lub braku odliczenia podatku VAT. Przedmiotem projektu nie jest wykonywanie przez wnioskujący podmiot czynności opodatkowanych, podmiot świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia sklasyfikowane w dziale 86 PKWiU, które z mocy ustawy zgodnie z art. 43 pkt 18 podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Celem realizowanego projektu jest poprawa jakości i dostępności do nowoczesnych usług medycznych udzielanych w zakresie Podstawowej Opieki Zdrowotnej na terenach wiejskich, za sprawą zakupu wysokospecjalistycznego sprzętu/aparatury medycznej oraz poprawy warunków udzielania świadczeń medycznych. Zakup powyższego sprzętu/aparatury medycznej umożliwi wykonanie diagnostyki, postawienia właściwego rozpoznania i podjęcia właściwego leczenia na miejscu w placówce medycznej świadczącej usługi z zakresu POZ. Proces ten wyeliminuje konieczność dojazdu pacjentów do miasta powiatowego celem wykonania badań. Za sprawą dobranego wysokospecjalistycznego sprzętu/aparatury medycznej, badania będą możliwe do wykonania w domu pacjenta. Jest to niezwykle istotne dla osób starszych, niepełnosprawnych i chorych przewlekle, które nie opuszczają domu i nie mają możliwości dojazdu do placówki.

Konieczność dojazdów prowadzi do dyskryminacji, a czasem wykluczenia osób, które nie kwalifikują się do transportu. Posiadanie sprzętu/aparatury medycznej będącej przedmiotem projektu umożliwi szybką diagnostykę oraz natychmiastowe wdrożenie właściwego leczenia. Wnioskodawca oświadcza, że przedmiotowy projekt dotyczy zakupu sprzętu/aparatury medycznej i elementów potrzebnych do jej prawidłowego wykorzystywania (np. wózek, na którym będzie stało EKG, drewniana kozetka potrzebna do przeprowadzenia badania EKG (metalowa jest zabroniona), itp.) w tym poprawy warunków udzielania świadczeń medycznych. Do głównych zakupów projektu należą: – ultrasonograf (NFZ nie wymaga posiadania ultrasonografu w placówce POZ, aczkolwiek badania USG wchodzą w zakres wymaganych przez NFZ świadczeń udzielanych przez POZ. Dzięki zakupowi USG Wnioskodawca nie będzie zmuszony do kierowania pacjentów do podwykonawców, dzięki czemu pacjenci nie będą musieli dojeżdżać do miasta powiatowego celem wykonywania badań oraz oczekiwania w kolejce min. 14 dni) – elektrokardiografy (NFZ wymaga posiadanie EKG w placówce POZ, natomiast nie wymaga posiadania EKG z możliwością wykonywania badań w domu pacjenta.

Taki sprzęt umożliwia natychmiastowe wykonanie badania w domu pacjenta szczególnie w wieku podeszłym, który często nie ma możliwości szybkiego dojazdu do poradni POZ) – spirometr z animacją (spirometria jest badaniem wymaganym przez NFZ w placówce, problemem jest jednak niechęć dzieci do wykonywania badań spirometrycznych. Ze względu na stres i nieprzyjazny wygląd urządzenia, bardzo często przeprowadzenie badania staje się niemożliwe. Za sprawą animacji np. zdmuchiwania dmuchawca dzieci chętnie poddają się badaniom oraz zwiększa się ich komfort psychiczny) – niezbędne elementy wyposażenia takie jak kozetki, parawany, stoliki zabiegowe, wózki do USG, EKG, spirometru, itp. Zakupy będą miały potwierdzenie w fakturach VAT. Wnioskodawca oświadcza, że całość projektu jest skoncentrowana na poprawie warunków udzielania świadczeń medycznych. Wnioskodawca będzie wykorzystywać sprzęt/aparaturę medyczną zgodnie z kontraktem z Narodowym Funduszem Zdrowia. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywać sprzętu/aparatury medycznej przedmiotowego projektu do wykonywania usług komercyjnych. Zatem wszystkie usługi związane z realizowaniem przedmiotowego projektu będą mieć związek wyłącznie z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami zwolnionymi od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ma także możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentacyjnych zakup towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia, które zgodnie z art. 43 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Przy świadczeniu usług zdrowotnych nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od ponoszonych wydatków. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, a tym samym stanowi koszt kwalifikowalny projektu.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Nazwa/tytuł projektu: P.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 21 listopada 2018 r.):

Czy Wnioskodawca ubiegający się o fundusze unijne do projektu pt. „P.” realizowanego w ramach działania 10.1. Infrastruktura Ochrony Zdrowia ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatków kwalifikowalnych wniosku o dofinansowanie?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatków kwalifikowalnych wniosku o dofinansowanie. Wnioskujący podmiot świadczy usługi medyczne, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535 z późn. zm.). Wnioskodawca świadczy usługi medyczne dla Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie zawartego z nim kontraktu. Projekt skierowany jest na poprawę warunków udzielania świadczeń medycznych, projekt nie będzie wykorzystywany do wykonywania usług komercyjnych. Przedmiotem projektu nie jest wykonywanie przez wnioskujący podmiot czynności opodatkowanych, podmiot świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia sklasyfikowane w dziale 86 PKWiU, które z mocy ustawy zgodnie z art. 43 pkt 18 podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Wnioskodawca nie ma także możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentacyjnych zakupu towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia, które zgodnie z art. 43 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Przy świadczeniu usług zdrowotnych nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od ponoszonych wydatków. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, a tym samym stanowi koszt kwalifikowalny projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy – w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Sposób i termin zwrotu podatku VAT określony został w przepisach art. 87 ust. 2-10a ustawy.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Zrealizowanie prawa do odliczenia możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie ze środków unijnych projektu realizowanego w ramach działania 10.1 Infrastruktura Ochrony Zdrowia. Przedmiotem projektu nie jest wykonywanie przez wnioskujący podmiot czynności opodatkowanych, podmiot świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia sklasyfikowane w dziale 86 PKWiU, które z mocy ustawy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Celem realizowanego projektu jest poprawa jakości i dostępności do nowoczesnych usług medycznych udzielanych w zakresie Podstawowej Opieki Zdrowotnej na terenach wiejskich, za sprawą zakupu wysokospecjalistycznego sprzętu/aparatury medycznej.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Wnioskodawca wskazał bowiem, że nie będzie wykorzystywać sprzętu/aparatury medycznej przedmiotowego projektu do wykonywania usług komercyjnych. Ponadto wszystkie usługi związane z realizowaniem przedmiotowego projektu będą mieć związek wyłącznie z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami zwolnionymi od podatku od towarów i usług. Zatem w tej sytuacji Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków związanych z realizacją projektu. Tym samym Wnioskodawca nie będzie miał prawa do otrzymania zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości otrzymania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686 z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług medycznych, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano pytania w tym zakresie, a fakt ten przyjęto jako element zdarzenia przyszłego i nie był on przedmiotem oceny.

Dodatkowo podkreślić trzeba, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.