IPPP2/4512-264/16-4/MMa | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Stawka VAT usługi wykonania grafiki komputerowej i ilustracji

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z póżn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2016 r. (data wpływu 31 marca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.) na wezwane tut. Organu z dnia 11 maja 2016 r. (doręczone Stronie w dniu 16 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi wykonania grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich – jest prawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi wykonania grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich. Wniosek uzupełniono w dniu 20 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 11 maja 2016 r. (doręczone w dniu 16 maja 2016 r.)

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2012 r. Wnioskodawczyni ukończyła Akademię. Od tego czasu Wnioskodawczyni zajmowała się ilustracją książkową, prasową oraz grafiką komputerową. Były podpisywane umowy o dzieło, w których Wnioskodawczyni przekazywała majątkowe prawa autorskie. W czerwcu 2015 roku Wnioskodawczyni wzięła ślub. Mąż Wnioskodawczyni jest programistą komputerowym i obecnie jest zatrudniony na umowę o pracę. Mąż Wnioskodawczyni myśli o tym, aby w przyszłości przejść na własną działalność. W marcu 2016 roku Wnioskodawczyni założyła własną działalność gospodarczą – Anna G., w której zawarła kody PKD związane z oprogramowaniem (z myślą o mężu), jak również kody PKD dotyczące artystycznej działalności Wnioskodawczyni. Kodów PKD męża wyszło więcej- przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD) – 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem.

Wykonywana działalność gospodarcza (kody PKD) - 62.01.Z, 18.12.Z, 18.13.Z, 47.61.Z, 47.71.Z, 47.78.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 47.91.Z, 58.11.Z, 58.19.Z, 58.29.Z, 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, 63.11.Z, 63.12.Z, 74.10.Z, Wnioskodawczyni chciałaby podkreślić, że osobiście tylko i wyłącznie zajmuje się ilustracjami, grafiką komputerową i takie też świadczy usługi. Od marca 2016 roku również wystawia faktury VAT. Wnioskodawczyni zależy na tym, aby określić, że w swojej działalności może używać stawki VAT 8%. Wnioskodawczyni cały czas podpisuje umowy, w których mowa jest o wykonaniu ilustracji do książek i czasopism. W przyszłości Wnioskodawczyni planuje sprzedaż swoich prac przez internet, tak jak to robią artyści.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku wskazała, że od marca 2016 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w ramach której świadczy usługi w zakresie tworzenia grafiki komputerowej, ilustracji do książek. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni wykonuje na zlecenie klientów grafikę komputerową, ilustracje do książek. Wykonane prace są efektem działalności twórczej Wnioskodawczyni, która niewątpliwie ma charakter indywidualny, pomysły na ilustracje Wnioskodawczyni czerpie z własnej wyobraźni i fantazji. Świadcząc wymienione usługi Wnioskodawczyni działa jako indywidualny twórca, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa do wykonanych prac są wyłączną własnością Wnioskodawczyni i nie są obciążone prawami ani roszczeniami osób trzecich. Wnioskodawczyni jest ostatecznym twórcą. Za wykonane prace zgodnie z zapisami umowy Wnioskodawczyni otrzymuje od swoich Zleceniodawców wynagrodzenie w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do wykonanych prac.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 20 maja 2016 r.):

Czy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi wykonania grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką VAT 8%...

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 20 maja 2016 r.):

Pomimo tego, że działalność gospodarcza Wnioskodawczyni jest działalnością związaną z oprogramowaniem, gdzie stosuje się VAT 23% (przeważają kody PKD związane z oprogramowaniem), znajdują się w niej usługi gdzie stosuje się VAT 8%. Wszystkie kody PKD Wnioskodawczyni wypisała w opisie stanu faktycznego.

Wnioskodawczyni jest twórcą – ilustratorem, który w swojej działalności przekazuje lub udziela licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, gdzie jest 8% VAT. Kody PKD związane z programowaniem i oprogramowaniem, Wnioskodawczyni wzięła myśląc o mężu programiście, który być może w przyszłości będzie chciał się podpisać pod działalność Wnioskodawczyni, świadcząc usługi programistyczne.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że jej zdaniem wykonywane przez nią usługi tworzenia grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przeniesieniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką VAT w wysokości 8%. Wg Wnioskodawczyni wykonuje ona działalność zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz załącznika nr 3 poz. 181 do ww. ustawy. Przytoczone przepisy wyraźnie wskazują że dla towarów i usług świadczonych zgodnie z ich brzmieniem stawka podatku VAT wynosi 8%.

Ponadto Wnioskodawczyni uważa, że spełnia definicję twórcy w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Twórcą w myśl przepisów ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, tj. działalność, której efektem jest powstanie utwór. Prace Wnioskodawczyni spełniają definicję również utworów, gdyż są oryginalne i niepowtarzalne i są rezultatem tylko i wyłącznie długotrwałej pracy Wnioskodawczyni oraz są tworem jej wyobraźni i fantazji. Prace są wykonywane przez Wnioskodawczynię samodzielnie, bez udziału osób trzecich. Za wykonane prace wraz z przeniesieniem lub udzieleniem licencji Wnioskodawczyni otrzymuje od swoich Zleceniodawców wynagrodzenie w formie honorarium, którego wysokość określa umowa między Wnioskodawczynią a klientem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (...).

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

W myśl, art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W poz. 181 załącznika nr 3 do ww. ustawy o VAT, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały (bez względu na symbol PKWiU) usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji twórcy, ustawodawca w powyższym zakresie odsyła do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl ust. 2 ww. artykułu, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

  1. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
  2. plastyczne;
  3. fotograficzne;
  4. lutnicze;
  5. wzornictwa przemysłowego;
  6. architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
  7. muzyczne i słowno-muzyczne;
  8. sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
  9. audiowizualne (w tym filmowe).

Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 ustawy o prawie autorskim, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

  1. mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
  2. stanowić przejaw działalności twórczej,
  3. posiadać indywidualny charakter.

Twórcy przysługują autorskie prawa osobiste. Zgodnie z art. 16 ww. ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:

  1. autorstwa utworu;
  2. oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo;
  3. nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania;
  4. decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności;
  5. nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.

Przepis art. 17 cyt. ustawy stanowi zaś, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

Z powołanych wyżej unormowań ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że twórcą może być wyłącznie osoba fizyczna – człowiek będący autorem utworu w rozumieniu tej ustawy.

W rozdziale 5 ustawy uregulowano kwestie dotyczące przejścia autorskich praw majątkowych.

W myśl zatem art. 41 ust. 1 tej ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

  1. autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;
  2. nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (ust. 2 ww. artykułu).

Na podstawie art. 43 ust. 1 cyt. ustawy, jeżeli z umowy nie wynika, że przeniesienie autorskich praw majątkowych lub udzielenie licencji nastąpiło nieodpłatnie, twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni od marca 2016 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w ramach której świadczy usługi w zakresie tworzenia grafiki komputerowej, ilustracji do książek. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje na zlecenie klientów grafikę komputerową, ilustracje do książek. Wykonane prace są efektem mojej działalności twórczej Wnioskodawczyni, która niewątpliwie ma charakter indywidualny, pomysły na ilustracje Wnioskodawczyni czerpie z własnej wyobraźni i fantazji. Świadcząc wymienione usługi Wnioskodawczyni działa jako indywidualny twórca, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa do wykonanych prac są wyłączną własnością Wnioskodawczyni i nie są obciążone prawami ani roszczeniami osób trzecich. Wnioskodawczyni jest ostatecznym twórcą. Za wykonane prace zgodnie z zapisami umowy Wnioskodawczyni otrzymuje od swoich Zleceniodawców wynagrodzenie w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do wykonanych prac.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii, czy świadczone przez nią usługi wykonania grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką VAT 8%.

Z okoliczności przedstawionych w rozpatrywanej sprawie wynika, że Wnioskodawczyni tworząc grafikę komputerową i ilustracje do książek, będzie tworzyła utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za które otrzymywane wynagrodzenie będzie stanowiło honorarium. A zatem Wnioskodawczynię w zakresie tej działalności należy uznać za twórcę w myśl przepisów ww. ustawy.

Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni działa w charakterze twórcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w ramach zawieranych umów z zleceniodawcami w zamian za wynagrodzenie w formie honorarium zobowiązuje się do świadczenia usług polegających na tworzeniu grafiki komputerowej i ilustracji do książek wraz z przekazaniem lub udzieleniem licencji do praw autorskich lub praw do wykonanych prac – tym samym na mocy art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy – ma prawo zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8% w stosunku do świadczonych usług.

Reasumując należało uznać stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.