IBPB-1-1/4511-198/16/ESZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej wskazanych we wniosku praw autorskich

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 30 marca 2016 r.), uzupełnionym 31 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej wskazanych we wniosku praw autorskich – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej wskazanych we wniosku praw autorskich. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 16 maja 2016 r. wezwano do jego uzupełnienia co też nastąpiło 31 maja 2016 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Marka powstała w roku 1988 w wyniku połączenia doświadczeń i przemyśleń jej twórców tj. m.in. Wnioskodawcy. Proces jej tworzenia ugruntowany był nie tylko w przemyśleniach na temat zdrowia publicznego, dostępu do specjalistycznych usług z dziedziny audiologii ze szczególnym uwzględnieniem audioprotetyki, ale przede wszystkim chęci rozwiązania ówcześnie występujących problemów m.in. takich jak:

  • niewiedza pacjentów i pracowników służby zdrowia o konieczności nie tylko leczenia dysfunkcji zdrowotnych, fizjologicznych, takich jak np. utrata słuchu w całości lub w części, ale również konieczność odpowiedniej obsługi pacjenta w zakresie łamania barier psychologicznych, co ma na celu przywrócenia do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie;
  • brak prawidłowego funkcjonowania i realizowania zadań społecznych w związku z faktem braku szybkiej i skutecznej porady, diagnostyki, co skutkowało nie rozpoczynaniem na wczesnej fazie choroby (utrata słuchu) leczenia, niwelacji dysfunkcji;
  • brak odpowiednich narzędzi takich jak: mobilne gabinety (zarówno mobilne, jak i stacjonarne bezobsługowe centra diagnostyczne, w których udzielane byłyby porady na temat tego jak rozpocząć proces leczenia, do kogo i gdzie się udać. Narzędzia te miały generować strumień wiedzy, szczególnie w środowiskach wiejskich, małych miast, jak również wykorzystać prężnie rozwijające się sieci marketów;
  • brak połączenia urządzeń informatycznych, elektronicznych, z metodami tradycyjnymi;
  • brak możliwości kompleksowego podejścia do niedosłuchu od właściwej diagnozy po protezowanie/wszystko pod jednym dachem.

Zauważona problematyka zagadnień powyżej opisanych wynikała z doświadczenia zawodowego twórców Marki, oraz z ich wykształcenia i pełnionych funkcji.

Wnioskodawca po ukończeniu technikum elektronicznego rozpoczął pracę w szpitalu rejonowym na stanowisku specjalista ds. aparatury medycznej, równocześnie podejmując studia ekonomiczne o kierunku zarządzanie i marketing. Pierwszym etapem zastosowania pomysłu objętego Marką było wdrożenie koncepcji w życie, tj. wdrożenie go w praktyce - na bazie opracowań koncepcyjnych związanych z rozwojem rynku medycznego w Polsce i prac w tym zakresie prowadzonych wraz z inną osobą, będącą w tym okresie pracownikiem tego samego szpitala, zostaje wdrożony pierwszy plan operacyjno-rozwojowy na okres trzech lat. Konsekwencją wdrożenia Marki było założenie działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę mającej na celu realizację koncepcji stworzonej Marki opracowanej ze wspólnikiem Wnioskodawcy. Opracowana koncepcja i założenia w praktyce procentują okazują się bardzo trafne co przekłada się na szybki rozwój przedsiębiorstwa i powołanie oddzielnego działu w firmie związanego wyłącznie z audioprotetyką oraz diagnozą wad słuchu. Dzięki ścisłej współpracy ze wspólnikiem Wnioskodawcy konsekwentnie następuje wdrażanie opracowanej koncepcji Marki. Podmioty gospodarcze jakie powstały w wyniku wdrożenia koncepcji Marki przystępują do realizacji swoich celów w efektywny sposób sięgając po środki unijne, dzięki którym w dużej mierze wyposaża swoje gabinety w nowoczesny sprzęt diagnostyczny, stając się jedną z największych niezależnych organizacji zajmujących się protezowaniem wad słuchu w Polsce.

Wspólnik Wnioskodawcy po ukończeniu Akademii Medycznej rozpoczyna pracę w szpitalu rejonowym. W ramach pracy zawodowej zderza się z problemami niedosłuchu, diagnozy oraz brakiem możliwości skutecznego protezowania. W 1988 r. w ramach wspólnych zainteresowań elektroniką i aparaturą medyczną spotyka się z Wnioskodawcą, który w tym szpitalu pracuje jako specjalista ds. aparatury medycznej. Wspólne zainteresowania są początkiem budowania spójnej wizji, której fundamentem jest kompleksowość rozwiązań dla osób z niedosłuchem. Powstałe wizje zakładają budowę nowoczesnych ośrodków posiadających nowoczesny sprzęt diagnostyczny oraz wykwalifikowaną kadrę medyczną, w których pacjent otrzymuje kompleksowe rozwiązania problemu niedosłuchu. Ogromna wiedza medyczna sprawia, że organizacja jest postrzegana na rynku jako profesjonalny podmiot łączący w sobie część medyczną i ekonomiczną. Konsekwentna realizacja przyjętych wizji sprawiła że firma po 27 latach działalności stała się wiodącym podmiotem w branży protetyki słuchu w Polsce. Ze względu na zmieniającą się strukturę wiekową społeczeństw wydatki na opiekę zdrowotną w państwach członkowskich UE, obserwujemy trend wzrostowy w kolejnych latach. Według prognoz wydatki te będą nadal rosnąć w związku ze starzeniem się społeczeństwa oraz ze względu na inne czynniki społeczno-gospodarcze i kulturowe. Jednocześnie spodziewany jest dramatyczny spadek liczby osób w wieku produkcyjnym. Dlatego tak ważną sprawą jest dbanie i profilaktyka o osoby w wieku produkcyjnym. Ponadto twórcy zaobserwowali, że duża część pacjentów, którzy będąc w wieku produkcyjnym, a którzy zostali dotknięci różnego typu dysfunkcjami (słuch, implanty piersi, itp.) zostali na trwałe wyeliminowani ze społeczeństwa. W tamtym czasie osoby te nie zdawały sobie sprawy, że pomimo tego typu dysfunkcji mogą normalnie funkcjonować. Osoby te zamykały się w swoim świecie, nie mogąc przełamać bariery psychologicznej po zabiegu. Dla przykładu dysfunkcja fizjologiczna polegając na niemożności zrównoważenia ciała (po amputacji piersi) powodowała nie tylko problemy z kręgosłupem, ale i brak komfortu psychicznego w kontaktach z innymi ludźmi co przekładało się na alienację, unikanie innych ludzi, czego skutkiem było całkowite wyłączenie z życia zawodowego. Zauważono równocześnie, że osoby, u których można zdiagnozować różnego typu dysfunkcje, w większości bardzo proste do rozpoznania, nie wiedzą o tym, ze względu na brak badań profilaktycznych w tych zakresach, jak również trudny dostęp do informacji gdzie i u kogo takie badania można przeprowadzić.

Twórcy Marki postanowili więc, zbudować kompleksowe rozwiązanie, które poprzez połączenie interdyscyplinarnych dziedzin medycyny i ekonomii, z najnowocześniejszym zdobyczami w dziedzinach informatyzacji, w tym urządzeniami technicznymi, dawałyby efekt w postaci przywracania pacjentów z dysfunkcjami do społeczeństwa, jak również umożliwiałyby docieranie do pacjentów poprzez niekonwencjonalne kanały dystrybucji usług medycznych i tym samym gwarantowałyby przeprowadzanie diagnostyki na jak najwcześniejszym stadium chorób i dysfunkcji. Tego typu rozwiązanie w tamtym okresie czasu było całkowicie innowacyjne, a jego cel, konstrukcję można porównać jedynie do obecnych trendów w zakresie e-medycyny i m-medycyny. Zaznaczyć, należy, że pomimo podobieństwa w chwili obecnej Marka zachowała całkowitą niezależność i cechy, które ją w pełni indywidualizują. Twórcy zwracają uwagę na fakt łączenia technologii i doświadczeń tradycyjnych, tj. kliniki stacjonarne, punkty stacjonarne z technologiami informatycznymi, takimi jak bezobsługowe punkty diagnostyki słuchu, które będą umieszczane w marketach jak i dyskontach, tworząc sieć diagnostyki bezobsługowej, jak również o tzw. audiobusach, które służą jako mobilne punkty diagnostyczno-protetyczne. Twórcy zwracają uwagę, że ich marka nie ma być kojarzona tylko z budowaniem rozwiązań związanych z dysfunkcjami słuchu, ale tego typu rozwiązania mogą być stosowane wraz z rozwojem postępu technicznego w stosunku do każdej dziedziny medycznej, np. kardiologicznej, okulistycznej, oraz innych. Wizją Marki jest połączenie tradycyjnych metod (wizyta w gabinecie specjalistycznym) z siecią mobilnych centr porad medycznych, w których porady udzielane będą przez ludzi, w powiązaniu z siecią mobilnych, często bezobsługowych urządzeń znajdujących się w centrach handlowych lub innych skupiskach ludzkich, które to dzięki zastosowaniu technologii dostępnych i spopularyzowanych w danym czasie utworzą sieć interakcji połączonych zaprojektowanym narzędziem informatycznym, przetwarzającym potrzeby i dysfunkcje pacjentów, lub przyszłych pacjentów, oraz kierując ich do własnych lub powiązanych centr stacjonarnych (Klinik). Twórcy marki uznali, że aby osiągnąć powyższy cel, strategia Marki polegać będzie na dobieraniu zasobów ludzkich w oparciu o wiedzę i doświadczenie, oraz na tworzeniu firm powiązanych, które specjalizując się w poszczególnych kategoriach, łącznie wytwarzają profesjonalne, na najwyższym poziomie, produkty rynkowe firmowane wspólną marką, będące rozwinięciem marki w następujących kategoriach - wyroby medyczne, usługi medyczne, szeroko pojęta profilaktyka, edukację i serwis medyczny.

Twórcy Marki, w roku 1988 zaprojektowali ją w oparciu o:

  1. budowę profesjonalnych własnych klinik, szpitali, o szerokim spektrum usług medycznych, kooperujących ze specjalistami, oraz innymi np. franczyzowymi klinikami specjalistycznymi, tworząc tym samym sieć o charakterze geograficznym, ale przede wszystkim o możliwościach kompleksowego świadczenia usług medycznych;
  2. kliniki, które mają być powiązane z centrami mobilnymi (audiobusy, kardiobusy, ostebusy i inne), które przemieszczając się w sposób skoordynowany przy wykorzystaniu technik sprzedażowo-informacyjnych, przeprowadzać będą akcje diagnostyczno-poradniczą, kierując potencjalnych pacjentów do właściwych klinik i centr wymienionych w pkt 1, zgodnie z geolokacją;
  3. Kliniki i audiobusy, kardiobusy, osteobusy i inne, które powiązane będą z automatami, urządzeniami bezobsługowymi (coś podobnego do bankomatów), które zainstalowane mają być w dużych skupiskach ludzkich, np. markety, ale po przeprowadzonej analizie, w zakresie przepływu ludzi, pod kątem ich potrzeb, np. w bliskiej odległości od wejść np. do aptek). Urządzenia te po przeprowadzonej diagnostyce osoby i potencjalnym wykryciu dysfunkcji, sugerować będą skierowanie się tej osoby do klinik, centr, należących, lub objętych patronatem Marki. Skierowanie będzie dobierane zgodnie z lokalizacją i specjalizacją.

Reasumując Wnioskodawca wskazał, że po 28 latach od powstania wizji i koncepcji Marka posiada i wykorzystuje aktywnie audiobus, stworzyła sieć profesjonalnych gabinetów diagnostyczno-protetycznych zatrudniających profesjonalną kadrę medyczną, a w 2015 r. wdrożyła sieć terminali do bezobsługowego wykonania przesiewowego testu słuchu. Terminale te połączone zostały poprzez Internet ze stacjonarnymi gabinetami, gdzie w razie potrzeby automatycznie przekierowywany jest pacjent. Cała organizacja działa w ramach nowoczesnego systemu przekazu i zarządzania informacją on-line, co daje zarówno pacjentom jak i personelowi ogromny komfort pracy i życia. Również w systemie on-line odbywa się pełny serwis obsługi pacjentów po zaprotezowaniu. Firma ciągle pracuje nad rozwojem przyjętych przed 28 laty strategii.

Istotne elementy stanu faktycznego, zawarto również we własnym stanowisku Wnioskodawcy w sprawie, gdzie m.in. wskazano, że:

  • do spółki jawnej, tytułem podwyższenia wkładów niepieniężnych wniesiono prawa autorskie do Marki, mające swój wyraz w oznaczeniu słowno-graficznym (zindywidualizowanym), które są niezgłoszone, niezarejestrowane w urzędzie patentowym i stanowią zbiór określonych elementów słowno-graficznych,
  • mając na względzie, że spółka skutecznie nabyła w drodze aportu majątku prawa autorskie do Marki (...), która stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i spółce będzie przysługiwało pełne autorskie prawo majątkowe, a Marka wykorzystywana jest na potrzeby związane z działalnością (...) przedmiotowa marka stanowi wartość niematerialną i prawną (...).

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 25 maja 2016 r. wskazano m.in., że:

  • Wnioskodawca jest osobą fizyczną, a Marka powstała w okresie kiedy nie prowadził działalności gospodarczej. Pomysł na Markę zakładał jej rozwój nie tylko w zakresie prezentacji produktów i usług, ale również w zakresie organizacyjnym i zakładał stworzenie pod marką grupy podmiotów specjalizujących się każdy w określonym dla Marki segmencie działalności gospodarczej.
  • Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki osobowej (jawnej), jest również wspólnikiem spółki kapitałowej.
  • Pomysłem autorskim Wnioskodawcy był rozwój marki poprzez wdrożenie pomysłu i wynikiem tego było sukcesywne powiększanie portfela podmiotów, zgodnie z pomysłem, promujących znak towarowy przypisany Marce, jaką Wnioskodawca stworzył.
  • Kwalifikacja praw, o których mowa we wniosku opiera się o przepis art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są to prawa autorskie do marki, a nie do znaku towarowego.
  • Prawa do Marki, o których mowa we wniosku stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawach autorskich.
  • Prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy jako twórcy.
  • Wytworzenie Marki odbyło się poza działalnością gospodarczą, powstały one przed rozpoczęciem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
  • Koszty wdrożenia ponoszą podmioty wdrażające.
  • Przedmiot wkładu niepieniężnego został zakwalifikowany przez spółkę jawną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jako prawa autorskie do Marki.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy ustalając dochód z działalności spółki jawnej, przypadający na poszczególnych wspólników - dla wspólnika wnoszącego wkład niepieniężny w postaci praw autorskich do Marki, dokonywane przez spółkę odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej wniesionych praw autorskich do Marki nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm., dalej „upa”), przedmiotem prawa autorskiego jest utwór rozumiany jako każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia sposobu wyrażenia. Wobec powyższego przedmiotem prawa autorskiego jest również prawo do marki. Pojęcie „marki” jest definiowane w literaturze przedmiotu na wiele sposobów. Można ją zdefiniować w szczególności jako szczególną nazwę, znak, symbol, wzór lub ich kombinację, nadawaną przez sprzedawcę lub grupę sprzedawców, mającą na celu identyfikację wyrobu lub usługi oraz ich wyróżnienie na tle oferty konkurentów, która niesie ze sobą określone przez jej twórcę charakterystyczne dla dzieła: indywidulany charakter ze względu na cel, dla którego jest powołana, ze względu na treść jaką ma identyfikować i odzwierciedlać, ze względu na misję jaką ma pełnić dla twórcy i być z nią identyfikowana, będąca oznaczeniem, które można przedstawić w sposób graficzny, nadający się do odróżnienia znak (symbol) jednego twórcy od znaku (symbolu) innego twórcy. Twórca łączy w Marce wymiar materialny (produkt lub usługę, jego/jej jakość, parametry techniczne i cechy rozumiane w sensie fizykochemicznym) z wymiarem niematerialnym zwanym symbolicznym. Wymiar symboliczny produktu/usługi, którym w tym przypadku jest jakość związana ze zdrowiem, podnosząca kompleksowo jakość i radość życia i tworzą pozytywne skojarzenia, uczucia i emocje związane z zakupem takich usług objętych marką. Korzyści symboliczne jakie przekazują twórcy marki to przekaz informacji o tym, kim jest nabywca Marki, w sposób, który wywoła aprobatę innych, np. że nabywca marki będzie zdrowy, energiczny, należy do określonej grupy społecznej dbającej o jakość zdrowia ze szczególnym akcentem na jakość słuchu, niezależnie od status społecznego. W przypadku Marki klienci, kupując produkt, czy usługi chcą też kupić nierozłącznie z nią związane filozofię, którą ta Marka niesie - tak więc zdecydowanie najważniejszy jest emocjonalny wymiar Marki, czyli oferowana przez nią wartość dodana o którą właśnie Twórcy dbają poprzez nie tylko propagowanie stylu życia, filozofii dbania o słuch ale też dywersyfikując usługi tak by znak towarowy, który jest elementem Marki kojarzyć z poszczególnymi jej: misją, wizją i strategią (każdą z osobna i wszystkie razem, pod jednym lub różnymi znakami towarowymi, zależnie od elementu). Elementem marki jest jej oznaczenie dlatego też wszystkie znaki towarowe są markami, ale nie wszystkie marki są znakami towarowymi. Znaki towarowe są oznaczone dwoma symbolami. Znak „” oznacza, że towar nie został zarejestrowany w odpowiednim rejestrze znaków towarowych. Drugim znakiem jest znak „®”, który oznacza, że towar został zarejestrowany. Symbolem tym mogą posługiwać się wyłącznie właściciele znaków towarowych zarejestrowanych przez Urząd Patentowy RP. Znak towarowy spełnia tylko funkcję informacyjną, czyli ma informować, kto jest producentem wyrobów, nie inicjuje żadnych dodatkowych interakcji pomiędzy twórcą a klientem - nabywcą towarów lub usług. Dopiero zakup towaru lub usługi oznaczonego Marką niosącą za sobą wymiar niematerialny jaki przypisał danej marce jej twórca i który to wymiar niematerialny kreuje i prezentuje nabywcom marki, tworzy więź - przywiązanie do marki jej klientów z uwagi na wartości jakie ma. Tak jak utwór muzyczny lub inny niosący bagaż emocjonalny (np. obraz budzi emocje, bo jest ładny, bo jest kolorowy, bo wyraża ból lub strach np. obraz ekspresjonistyczny pt.: „Krzyk” Edvarda Munch) utwór w postaci marki, jest przedmiotem praw autorskich też z uwagi na swój twórczy charakter - zindywidualizowane i jedynie przez twórcę dokonanie połączeń materialnego aspektu danego symbolu, znaku z jego elementami niematerialnymi. Powstanie praw autorskich do marki i ich nabycie przez twórcę następuje ex lege wraz ze stworzeniem utworu i jest rezultatem nie aktu prawnego, lecz aktu realnego, określonych czynności faktycznych, psychologicznych. Kreatywny charakter działalności oznacza, że jest predestynowany do miana chronionego utworu efekt działalności nierutynowej, nieszablonowej (nieszablonowych połączeń produktów, szeregu zdarzeń faktycznych, czy koniecznych do wykonania czynności przez nabywcę towaru aby towar przyniósł pożądanych efekt, jedynie przekonanie, że za marką nadąża jakość oferowanego produktu i zespół składników składających się na ten produkt i to składników niematerialnych jak polepszanie zdrowia poprzez połącznie spotkań konsultacji dla osób niesłyszących z promocja życia i wyjścia z „ukrycia” osób niesłyszących, łącznie tworzą markę. Taki pomysł twórcy połączenia w sposób nieszablonowy dostępnych na rynku: usług medycznych (w tym konsultacji psychologicznych jak i standardowych medycznych, ale służących uświadamianiu jak osoba niesłysząca lub niedosłysząca może wrócić do społeczeństwa jak każdy zdrowy człowiek) z produktem (aparaty słuchowe) oraz nieszablonowymi metodami sprzedaży (np. słuchobusy) przez twórcę tworzy markę, będącą niestandardowym dziełem. Oceny właściwości, które przysługują marce - utworowi w porównaniu z innymi markami - produktami intelektualnymi pozwala na ocenę czy jest dostatecznie wyrożnialna marka, a to wpływa na wskazanie jej siły indywidualizmu. Markę która została wdrożona i jest z powodzeniem realizowana jej twórca (twórcy) stale rozwijają i dbają o jej walory nabywcze, tj. połączone z aspektem graficznym marki (znak towarowy) jej walory niematerialne poprzez organizację pod marką szkoleń, pogadanek, spotkań, promocji zdrowia, ale ograniczonego do promocji zdrowego słuchu i powrotu do społeczeństwa i normalnego życia osób niesłyszących i niedosłyszących. Podjęty przez twórców Marki proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego przez nich działania stanowi projekcję ich wyobraźni, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy (wiedzy medycznej i wieloletniego doświadczenia pracy zawodowej z osobami niesłyszącymi i niesłyszącymi w połączeniu z wieloletnim doświadczeniem menadżerskim, a w szczególności pracy z ludźmi i promocja produktów oraz połączeniem różnorodnych i nieszablonowych technik sprzedaży jak m-medycyna), sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii (a w szczególności nowoczesnych rozwiązań leczenia słuchu, które dla osób zamkniętych w sobie i niewychodzących z domu z racji poczucia odrzucenia społecznego, z uwagi na ułomności słuchu byłyby niedostępne, gdyby nie odpowiednia strategia dotarcia do takich osób, zwłaszcza w małych miasteczkach czy niewychodzących z domu poprzez bezpośredni marketing i np. słuchobusy). Marka zawiera w sobie całą otoczkę wokół produktu, materialną i niematerialną. Przykładowo znana marka „C” jest warta około połowy całkowitej wartości rynkowej firmy. Oznacza to, że kupując produkt tej marki połowa jego ceny to marka, a druga połowa to pozostałe koszty. Zarówno marka jak i znak towarowy może być przedmiotem handlu.

W przedstawionym stanie faktycznym do spółki jawnej, tytułem podwyższenia wkładów niepieniężnych wniesiono prawa autorskie do Marki, mające swój wyraz w oznaczeniu słowno - graficznym (zindywidualizowanym), które są w ogóle niezgłoszone, niezarejestrowane w urzędzie patentowym, stanowiące zbiór określonych elementów słowno-graficznych.

Stosownie do treści art. 22b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania;

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  5. licencje,
  6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
  7. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jak wynika z cytowanego unormowania, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, które spełniają następujące warunki:

  • zostały nabyte,
  • nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres ich używania przekracza rok,
  • są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawa, o których mowa w art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, normuje ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W myśl art. 1 ust. 1 i 2 upa, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Szczegółowo opisany utwór w postaci marki spełniając przesłanki wskazane w powołanym przepisu ustawy o prawach autorskich i będąc przedmiotem praw autorskich, w takiej sytuacji może podlegać amortyzacji, jako wartość niematerialna i prawna, o której mowa w art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

  • będzie nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres jego używania będzie przekraczał rok,
  • będzie wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez spółkę osobową albo oddane przez nią do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze fakt, że spółka skutecznie nabyła w drodze aportu majątkowe prawa autorskie do Marki oraz okoliczności, że Marka stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i spółce będzie przysługiwało pełne autorskie prawo majątkowe oraz że Marka wykorzystywana jest na potrzeby związane z działalnością, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa marka stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji w rozumieniu art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jest uprawniony do dokonywania i uznania za koszt uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w tym zakresie proporcjonalnie do jego udziału w zysku. Art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wyłącza powyższych odpisów z kosztów uzyskania przychodu ponieważ nabycie nie nastąpiło nieodpłatnie, lecz w zamian za wkład (udział) w spółce jawnej. Nie mają także zastosowania, w szczególności, inne zapisy art. 23 ust. 1 pkt 45, 45a, 45b ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka jawna jest spółką, która nie posiada osobowości prawnej. Spółka ta nie jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy, przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego, a więc również spółkę jawną.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - wydatki na nabycie, wytworzenie i ulepszenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22b ust. 1 powołanej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

  1. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  2. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  3. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  4. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
  5. licencje,
  6. prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
  7. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jak wynika z cytowanego unormowania, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są wskazane w jego treści prawa, które spełniają następujące warunki:

  • zostały nabyte,
  • nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres ich używania przekracza rok,
  • są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • podlegają jednej z kategorii wymienionej w tym przepisie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych.

Oznacza to, że prawa, które nie zostały wymienione wprost w tej ustawie jako wartości niematerialne i prawne nie mogą zostać zaliczone do tej kategorii. Tym samym nie podlegają amortyzacji.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki osobowej (jawnej). Tytułem podwyższenia wkładów niepieniężnych do ww. spółki jawnej wniesiono prawa autorskie do Marki, mające swój wyraz w oznaczeniu słowno - graficznym (zindywidualizowanym), które są w ogóle niezgłoszone, niezarejestrowane w urzędzie patentowym, stanowiące zbiór określonych elementów słowno - graficznych. Prawa do Marki, o których mowa we wniosku stanowią utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.). Prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy jako twórcy. Wytworzenie Marki odbyło się poza działalnością gospodarczą, powstały one przed rozpoczęciem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Przedmiot wkładu niepieniężnego został zakwalifikowany przez spółkę jawną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jako prawa autorskie do Marki. Prawa te stanowią przedmiot autorskiego prawa majątkowego, o którym mowa w art. 22b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności, stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy, przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 4 ww. ustawy).
Stosownie do art. 41 ww. ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

  1. autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;
  2. nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie w świetle odrębnych przepisów niebędących przepisami prawa podatkowego, a tym samym niemogących być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, wskazane we wniosku prawa autorskie do Marki są Prawami, o których mowa w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zostały one skutecznie w drodze aportu przeniesione na spółkę jawną, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, to Prawa te o ile w przewidywalnym okresie dłuższym niż rok wykorzystywane są/będą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub zostaną oddane do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - mogą zostać uznane za wartość niematerialną i prawną w tej spółce, a tym samym podlegać amortyzacji podatkowej. W konsekwencji odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tego prawa mogą stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Pamiętać jednakże należy, że skoro Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, ustalone powyżej koszty podatkowe będą stanowiły dla niego jako wspólnika spółki koszt uzyskania przychodów proporcjonalnie do jego udziału w zysku spółki, zgodnie z cytowanym art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, z ww. zastrzeżeniami, uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazać należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.