ILPB1/415-709/14-6/AG | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
ILPB1/415-709/14-6/AGinterpretacja indywidualna
  1. koszt
  2. obowiązek płatnika
  3. podwyższenie
  4. pracownik
  5. utwory
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uniwersytetu, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2014 r. (data wpływu 11 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 20 sierpnia 2014 r. oraz w dniu 3 października 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. znak ILPB1/415-709/14-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 11 sierpnia 2014 r., a w dniu 20 sierpnia 2014 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 sierpnia 2014 r.).

Uzupełnienie wniosku zostało podpisane przez Prorektora ds. Współpracy z Zagranicą. Do uzupełnienia nie dołączono jednak pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynikałoby prawo osoby podpisanej na uzupełnieniu do reprezentowania Wnioskodawcy. W związku z tym, pismem z dnia 22 września 2014 r. nr ILPB1/415-709/14-4/AG wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o pełnomocnictwo lub inny dokument, z którego wynika prawa do reprezentowania Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie przez osobę podpisaną na uzupełnieniu wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 24 września 2014 r., a w dniu 3 października 2014 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 1 października 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Uniwersytet wypłaca pracownikom honorarium za korzystanie przez pracownika z praw autorskich lub z praw pokrewnych albo rozporządzanie przez niego tymi prawami do zrealizowanych w ramach stosunku pracy utworów / artystycznych wykonań.

Maksymalną wysokość honorarium określa uchwała Senatu Uczelni. Natomiast szczegółowe zasady określania wysokości honorarium i jego wypłacania zawiera zarządzenie nr 117 Rektora Uniwersytetu z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wynagrodzenia z tytułu korzystania przez pracowników Uniwersytetu z autorskich praw majątkowych lub praw pokrewnych albo rozporządzania nimi.

W § 3 ust. 1 tego zarządzenia zapisano, że pracownikom będącym nauczycielami akademickimi wypłaca się honorarium z tytułu udzielenia licencji / przeniesienia na Uczelnię autorskich praw majątkowych do zrealizowanych w ramach stosunku pracy utworów - stanowiące do 90% wynagrodzenia zasadniczego i wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe. Natomiast w myśl § 3 ust. 2 tego zarządzenia pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi wypłaca się honorarium z tytułu udzielenia licencji / przeniesienia na Uczelnię autorskich praw majątkowych do zrealizowanych w ramach stosunku pracy utworów - stanowiące do 70% wynagrodzenia zasadniczego. Jak wynika z § 3 ust. 3 zarządzenia, postanowienia ust. 1 stosuje się odpowiednio do praw pokrewnych.

Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. zarządzenia, warunkiem zastosowania w danym roku kalendarzowym stawki 50% kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy jest:

  1. wykonywanie przez pracownika utworów lub przedmiotów praw pokrewnych;
  2. nabycie przez Uniwersytet utworu / utworów lub przedmiotów praw pokrewnych albo uzyskanie licencji na korzystanie z nich;
  3. podpisanie przez pracownika aneksu do aktu mianowania / umowy o pracę, wprowadzającego postanowienia określone w niniejszym zarządzeniu - w przypadku pracowników zatrudnionych w dniu wejścia w życie niniejszego zarządzenia;
  4. terminowe złożenie przez pracownika dokumentów, o których mowa w § 5,
  5. złożenie przez nowozatrudnionego pracownika dokumentu, o którym mowa w § 5 ust. 1 lit. b) przy zawarciu mianowania / umowy o pracę.

Zgodnie z § 5 ust. 5 w zw. z § 5 ust. 1 pkt a) zarządzenia, ewidencję prac twórczych prowadzi pracownik oraz jednostka organizacyjna, w której zatrudniony jest pracownik na podstawie oświadczenia w sprawie wykonania w danym roku kalendarzowym prac twórczych wraz z wykazem prac twórczych wykonanych w danym roku kalendarzowym.

W myśl § 5 ust. 1 pkt a) i b) zarządzenia, w terminie do 15 grudnia każdego roku pracownik wykonujący w ramach stosunku pracy prace twórcze składa w jednostce organizacyjnej, w której jest zatrudniony (nauczyciel akademicki w Instytucie lub na Wydziale w przypadku wydziałów nieposiadających w swojej strukturze instytutów) ww. oświadczenie i wykaz prac twórczych, a także deklarację na kolejny rok kalendarzowy, określającą procentowy udział prac twórczych w stosunku pracy i honorarium w wynagrodzeniu zasadniczym i / lub wynagrodzeniu za godziny ponadwymiarowe.

W myśl § 5 ust. 3 w terminie do 31 grudnia każdego roku Dziekani Wydziałów / Dyrektorzy Instytutów / kierownicy jednostek organizacyjnych składają w Dziale Kształcenia potwierdzone przez siebie oświadczenia pracowników w sprawie wykonania w danym roku kalendarzowym prac twórczych.

Zatem, do momentu potwierdzenia przez Dziekanów Wydziałów / Dyrektorów Instytutów / kierowników jednostek organizacyjnych ww. oświadczeń pracowników, nie następuje faktyczne przyjęcie tych prac przez pracodawcę (Uniwersytet) - chyba że co innego wynika z czynności cywilnoprawnej pomiędzy uczelnią a pracownikiem - i nie mogą zostać spełnione warunki do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku niezłożenia przez pracownika dokumentów, o których mowa w § 5 ust. 1 w terminie, do obliczania wysokości podatku dochodowego stosowane będą ogólne zasady rozliczeń bez uwzględnienia stawki 50% kosztów uzyskania przychodów.

Z kolei w myśl § 6 ust. 1 zarządzenia, honorarium nie przysługuje pracownikowi za okresy nieobecności w pracy - w takim przypadku nie stosuje się stawki 50% kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu podatku dochodowego od osób fizycznych za dany rok kalendarzowy. Zgodnie z § 6 ust. 2 zarządzenia, postanowień ust. 1 nie stosuje się w przypadku korzystania przez pracownika z urlopu na przygotowanie rozprawy doktorskiej lub płatnego urlopu dla celów naukowych.

W związku z powyższym powstały wątpliwości dotyczące zastosowania 50% stawki kosztów uzyskania przychodów w przypadku nieobecności pracowników Wnioskodawcy w pracy, takich jak urlop wypoczynkowy, delegacja służbowa, okres choroby, urlop dla poratowania zdrowia, urlop bezpłatny dla celów naukowych.

W uzupełnieniu wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca podał, że zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. nr 90, poz. 631, z późn. zm.) prace pracowników Wnioskodawcy wyczerpują znamiona utworów chronionych prawem autorskim; klasyfikowane są jako utwory, o których mowa w art. 1 ust. 2 Ustawy. Ponadto cechują się niepowtarzalnym charakterem i indywidualnym wkładem twórczym; polegają na kreatywnym tworzeniu utworów w rozumieniu art. 2 ust. 2 wyż. cyt. Ustawy. Należy zatem stwierdzić, iż efekty prac wykonywanych przez pracowników Wnioskodawcy są niepowtarzalne, mają indywidualny charakter oraz spełniają przesłanki utworów określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy możliwe jest zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do wynagrodzenia pracownika - w zarysowanym powyżej stanie faktycznym - za okresy nieobecności w pracy (urlop wypoczynkowy, delegacja służbowa, okres choroby, urlop dla poratowania zdrowia, urlop bezpłatny dla celów naukowych, urlopy naukowe określone w art. 134 ust. 1 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.) - wynagrodzenie z zastosowaniem stawki 50% kosztów uzyskania przychodów, przy założeniu, że w czasie tych nieobecności pracownik nie wykonuje prac, które skutkowałyby powstaniem utworu i nie następuje przejęcie utworów przez pracodawcę...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z postanowieniami wskazanego powyżej zarządzenia, w szczególności § 5 ust. 5 w zw. z § 5 ust. 1 pkt a) i b) oraz § 6 ust. 1 i 2, nauczycielowi akademickiemu zatrudnionemu w uczelni publicznej w ramach stosunku pracy przysługuje - za okresy nieobecności w pracy (urlop wypoczynkowy, delegacja służbowa, okres choroby, urlop dla poratowania zdrowia, urlop bezpłatny dla celów naukowych) - wynagrodzenie z zastosowaniem stawki 50% kosztów uzyskania przychodów, przy założeniu, że w czasie tych nieobecności pracownik nie wykonuje prac, które skutkowałyby powstaniem utworu i nie następuje przejęcie utworów przez pracodawcę.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z póżn. zm.) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Ponadto w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są prawa majątkowe, za które uważa się w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje co do zasady, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje co do zasady, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

W takim przypadku koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, który stanowi, że koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Stosownie do treści art. 22 ust. 9a ww. ustawy, w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 22 ust. 10 cytowanej ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio. Przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, ze w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ustawy).

Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych, i podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z treści art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

  1. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
  2. plastyczne,
  3. fotograficzne,
  4. lutnicze,
  5. wzornictwa przemysłowego,
  6. architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,
  7. muzyczne i słowno-muzyczne,
  8. sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
  9. audiowizualne (w tym filmowe).

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie postanowić, że przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Kwestie prawne związane z powstaniem i nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.

W razie zatem wykonywania na podstawie jednej umowy o pracę czynności, zarówno chronionych prawem autorskim, jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech twórczych, z umowy tej powinno wynikać, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu korzystania z prawa autorskiego, a jaka część dotyczy czynności niechronionych prawem autorskim. Tylko bowiem takie rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac – utworów chronionych prawem autorskim oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu, daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy zapewnieniu właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakwalifikowanie, czy wykonywana praca w ramach umowy o pracę jest przedmiotem prawa autorskiego jest obowiązkiem płatnika, który dokonuje świadczeń z tego tytułu.

Z przedstawionego opisu wynika, że Wnioskodawca zatrudnia pracowników, którym wypłaca honorarium za korzystanie przez pracownika z praw autorskich lub z praw pokrewnych albo rozporządzanie tymi prawami do zrealizowanych w ramach stosunku pracy utworów / artystycznych wykonań.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy istnieje możliwość zastosowania 50% stawki kosztów uzyskania przychodów w przypadku nieobecności pracownika Wnioskodawcy w pracy, takich jak urlop wypoczynkowy, delegacja służbowa, okres choroby, urlop dla poratowania zdrowia, urlop bezpłatny w celach naukowych, przy założeniu, że w czasie tych nieobecności pracownik, nie wykonuje prac, które skutkowałyby powstaniem utworu i nie następuje przejęcie utworów przez pracodawcę.

Wnioskodawca jest zdania, że pracownikowi przysługuje za okresy nieobecności w pracy wynagrodzenie z zastosowaniem stawki 50% kosztów uzyskania przychodów, przy założeniu, że w czasie tych nieobecności pracownik nie wykonuje prac, które skutkowałyby powstaniem utworu i nie następuje przejęcie utworów przez pracodawcę.

W związku z powyższym należy uznać, że skoro pracownicy Wnioskodawcy są traktowani w świetle przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako twórcy, to do przychodów osiąganych przez nich tytułem wynagrodzeń za pracę twórczą, mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu. Natomiast do pozostałego przychodu z wynagrodzenia za pracę niemającego przymiotu pracy twórczej koszty uzyskania przychodu określone będą na podstawie art. 22 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W kwestii dotyczącej wynagrodzenia za okres choroby lub niezdolności do pracy, czy nieobecności w pracy należy zauważyć, że są to świadczenia stanowiące przychód ze stosunku pracy i przy poborze zaliczki na podatek dochodowy należy uwzględnić zryczałtowane koszty uzyskania przychodu wynikające z art. 22 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W czasie niezdolności do pracy wskutek choroby lub nieobecności w pracy z innych przyczyn, pracownik nie wykonuje bowiem pracy, nie wypełnia tym samym obowiązku twórczego działania o indywidualnym charakterze, którego efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z tego też względu stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzeń pracowników dotyczy tylko tych okresów zatrudnienia, w których praca o charakterze twórczym jest przez pracowników rzeczywiście wykonywana.

Mając na uwadze opisany we wniosku sposób ustalania wynagrodzenia z tytułu honorarium autorskiego tut. Organ nie może potwierdzić prawidłowości prezentowanego przez Zainteresowanego stanowiska.

Prawidłowym jest – dla celów ustalenia wysokości podwyższonych kosztów uzyskania – wyłączenie z pełnej kwoty należnego wynagrodzenia za dany miesiąc tej części świadczenia, które odpowiada wysokości wynagrodzeniu za czas nieobecności w pracy (w stosunku do którego zastosowanie znajdą normatywne koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), i dopiero w stosunku do pozostałej części wynagrodzenia, tj. za czas, w którym pracownik wykonywał czynności o charakterze twórczym, zastosowanie wynikającego z umowy zawartej z pracownikiem wskaźnika ryczałtowego.

Dlatego też całość wynagrodzenia z tytułu honorarium autorskiego, w sposób ustalany przez Wnioskodawcę, nie może być objęta podwyższonymi kosztami uzyskania przychodów.

Wskazać przy tym należy, że od przychodów osiąganych przez ww. pracowników Wnioskodawcy, koszty określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Końcowo, podkreślić należy, że ocena stanowiska Wnioskodawcy została dokonana jedynie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w świetle której, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do tej definicji przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie są przepisami prawa podatkowego. W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.