ILPB1/415-1115/14-4/AMN | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych.
ILPB1/415-1115/14-4/AMNinterpretacja indywidualna
  1. nocleg
  2. pracownik
  3. płatnik
  4. ryczałty
  5. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2014 r. (data wpływu 2 października 2014 r.), uzupełnionym w dniu 15 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. znak ILPB1/415-1115/14-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 grudnia 2014 r., wniosek uzupełniono w dniu 15 grudnia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Sąd Najwyższy (sygn. akt II PZP 1/14) orzekł, że: „Zapewnienie pracownikowi-kierowcy samochodu ciężarowego odpowiedniego miejsca do spania w kabinie tego pojazdu podczas wykonywania przewozów w transporcie ciężarowym nie stanowi zapewnienia przez pracodawcę bezpłatnego noclegu w rozumieniu § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.), co powoduje, że pracownikowi przysługuje zwrot kosztów noclegu na warunkach i w wysokości określonych w § 9 ust. 1-3 tego rozporządzenia albo na korzystniejszych warunkach i wysokości, określonych w umowie o pracę, układzie zbiorowym pracy lub innych przepisach prawa pracy”. „W przypadku niezapewnienia bezpłatnego noclegu, pracownikowi przysługuje zwrot jego kosztów (który może nastąpić na podstawie rachunku) albo w przypadku gdy pracownik nie poniósł kosztów. Prawo nakłada na pracodawcę obowiązek wypłaty pracownikowi ryczałtu na pokrycie kosztów noclegu w razie nie przedłożenia rachunku hotelowego za nocleg. W przypadku nie przedstawienia rachunku za hotel kierowcy przysługuje więc co najmniej ryczałt w wysokości 25% limitu ustalonego w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 k.p., z czym nie pozostaje w sprzeczności możliwości „zaoszczędzenia” przez kierowcę wydatków i zwiększenia w ten sposób dochodu uzyskiwanego z tytułu zatrudnienia. Wysokość ryczałtu została określona w zależności od państwa, w którym to odbywa kierowca nocleg - rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. § 16 oraz załącznik.

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 art. 8 pkt 8, dopuszcza rozwiązanie: „Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju”.

Wnioskodawca oświadczył, że Spółka:

  • zakupiła i dała do dyspozycji kierowcy samochód ciężarowy z kabiną sypialnianą dla 2 osób (wyposażenie w 2 leżanki, lampki nocne, ogrzewanie stacjonarne, kotarę oddzielającą cześć sypialnianą od dziennej),
  • w regulaminie Pracy zapisano, iż wszystkie pauzy należy odbywać na wyznaczonych parkingach strzeżonych, wyposażonych w zaplecze socjalne (prysznic, toaleta, mała gastronomia itp.),
  • każdy kierowca otrzymuje firmową kartę płatniczą do regulowania transakcji związanych z podróżą służbową,
  • kierowca ma wypłacone diety przeznaczone na pokrycie kosztów wyżywienia i na drobne wydatki z przeznaczeniem między innymi na utrzymanie osobistej higieny związanej z noclegiem (ręcznik, pościel, mydło itp.).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Sąd Najwyższy (sygn. akt II PZP 1/14) orzekł, że pracownikowi-kierowcy samochodu ciężarowego przysługuje zwrot kosztów noclegu na warunkach i wysokości określonych w paragrafie 9 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. (Dz. U. nr 236, poz. 1991 r. ze zm.), w przypadku gdy pracodawca nie zapewni odpowiedniego miejsca do spania (kabina pojazdu).

Spółka nalicza i wypłaca przysługujący ryczałt za nocleg dla pracowników-kierowców samochodów ciężarowych w wysokości 25% limitu ustalonego w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 k. p. Wysokość ryczałtu została określona w zależności od państwa, w którym to kierowca-pracownik odbywa nocleg - rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki społecznej z dnia 29 stycznia 2013 § 16 oraz załącznik.

Wśród zatrudnionych pracowników Spółki są również kierowcy samochodów ciężarowych. Zgodnie z wydanym orzeczeniem SN Spółka nalicza i wypłaca przysługujące ryczałty pracownikom odbywającym podróż służbową poza granicami kraju. Ryczałty za nocleg są wypłacane przelewem bankowym na konto pracownika-kierowcy. Spółka nie nalicza podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ uważa, iż na ów ryczałt przysługuje zwolnienie od naliczania podatku dochodowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Jakie jest stanowisko urzędu skarbowego co do opodatkowania ryczałtu za nocleg wtedy gdy, kierowca w ogóle nie poniósł żadnych kosztów, a sąd nakazał go naliczać... Czy w takim przypadku ryczał naliczony, a nieponiesiony przez kierowcę należy opodatkować...
  2. Czy należy naliczyć i odprowadzić do urzędu skarbowego, podatek od osób fizycznych od uzyskanego ryczałtu przez kierowcę samochodu ciężarowego, który odbywa nocleg w kabinie tego pojazdu podczas wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym i nie poniósł w tym przypadku żadnego kosztu, a wypłacany jest ryczałt przez to, że nakazał to Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 czerwca 2014 r....

Pytania wynikają z uzupełnienia wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, od naliczonego - zgodnie z wydaną uchwała z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt II PZP 1/14 - ryczałtu na pokrycie kosztów noclegu dla kierowców odbywających podróż służbową nie należy naliczać podatku od osób fizycznych. Spółka - opierając się na art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn.zm.) - jest zdania, że ryczałt za nocleg kierowców podlega zwolnieniu. Pracownik-kierowca wykonuje na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy.

Własne stanowisko Wnioskodawcy wynika z uzupełnieniu wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy określone zostały źródła przychodów, wśród których wymienia się między innymi: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Przepis art. 12 ust. 1 tej ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Zatem ustawodawca ograniczył wysokość zwolnienia od podatku wyłącznie do diet i innych należności za czas podróży służbowej pracownika, określonych w przepisach ustaw bądź wydanym przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej rozporządzeniu z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 167).

W myśl § 2 ww. rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej , z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

  1. diety;
  2. zwrot kosztów:
    1. przejazdów,
    2. dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3. noclegów,
    4. innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Zgodnie z § 16 ust. 1 ww. rozporządzenia, za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia.

Natomiast stosownie do § 16 ust. 2 w razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.

Na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pracownikowi, z tytułu odbytej podróży służbowej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, przysługują diety oraz zwrot kosztów za przejazdy, dojazdy, noclegi, a także inne wydatki określone przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Należności te korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Warunkiem niezbędnym dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy jest odbycie przez pracownika podróży służbowej.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nalicza i wypłaca pracownikom-kierowcom samochodów ciężarowych odbywającym podróż służbową poza granicami kraju przysługujący ryczałt za nocleg w wysokości 25% ustalonego w przepisach limitu. Wysokość ryczałtu została określona w zależności od państwa, w którym to kierowca-pracownik odbywa nocleg. Samochód ciężarowy przekazany przez Wnioskodawcę do dyspozycji pracownika-kierowcy posiada kabinę sypialnianą dla 2 osób (wyposażenie w 2 leżanki, lampki nocne, ogrzewanie stacjonarne, kotarę oddzielającą cześć sypialnianą od dziennej). Wszystkie pauzy pracownik-kierowca obowiązany jest odbywać na wyznaczonych parkingach strzeżonych, wyposażonych w zaplecze socjalne (prysznic, toaleta, mała gastronomia itp.). Kierowca, otrzymuje firmową kartę płatniczą do regulowania transakcji związanych z podróżą służbową oraz ma wypłacone diety przeznaczone na pokrycie kosztów wyżywienia i na drobne wydatki z przeznaczeniem między innymi na utrzymanie osobistej higieny związanej z noclegiem (ręcznik, pościel, mydło itp.).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że ryczałty za noclegi za czas podróży służbowej, także odbytej pojazdem wyposażonym w miejsce do spania, wypłacane przez Wnioskodawcę pracownikom, są wolne od podatku dochodowego do wysokości określonej w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Wnioskodawca jako płatnik nie jest obowiązany naliczać i odprowadzać do urzędu skarbowego podatku od osób fizycznych od ww. ryczałtów wypłaconych pracownikom-kierowcom samochodu ciężarowego, którzy odbywając nocleg w kabinie tego pojazdu podczas wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym i nie ponoszą w związku z tym żadnego kosztu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy:

  • zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
  • zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.