IBPBI/2/423-90/12/CzP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
„Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup lekarstw przeciw malarii oraz na dokonanie szczepień ochronnych w celu zapobieżenia zachorowaniu na tropikalne choroby zakaźne pracowników Spółki, odbywających podróż służbową lub mogących odbyć taką podróż do kraju, w którym występuje realne ryzyko zachorowalności na jedną z zakaźnych chorób tropikalnych, stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? /pytanie oznaczone we wniosku nr 4/?”

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2011 r. (data wpływu do tut. BKIP 15 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniu 15 lutego 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup lekarstw oraz szczepienia ochronne pracowników /pytanie oznaczone we wniosku nr 4/ – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2011 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup lekarstw oraz szczepienia ochronne pracowników. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 03 lutego 2012 r. Znak: IBPBII/1/415-943,944,945,946/11/MK IBPBI/2/423-90/12/CzP wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. BKIP 15 lutego 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje dla swoich klientów usługi geodezyjne (scaning laserowy) między innymi w krajach o tropikalnym lub subtropikalnym klimacie, w których występuje podwyższone ryzyko zachorowania na choroby tropikalne zagrażające zdrowiu i życiu oddelegowanych pracowników (w szczególności: żółtą gorączką, żółtą febrą, zapaleniem wątroby typu A+B, błonicą, tężcem, durem brzusznym, polio, cholerą, zakażeniami meningokokowymi A+C, czy malarią). Spółka jako pracodawca wykupuje z własnych środków obrotowych szczepienia ochronne dla pracowników oraz zakupuje leki, w celu zapobieżenia zachorowaniu na wyżej wymienione zakaźne choroby tropikalne. Obecnie realizowane są zlecenia w krajach afrykańskich, jednak ze względu na stałe zapotrzebowanie na usługi Spółki, bardzo realnym jest wykonywanie zleceń na kontynencie azjatyckim i amerykańskim. Podkreślenia wymaga również okoliczność, że w większości państw położonych na wyżej wymienionych kontynentach obowiązuje system wizowy oraz obowiązkowe szczepienia przeciwko chorobom zakaźnym. Z uwagi na długi okres załatwiania formalności wizowych oraz ze względu na bezpieczeństwo właściwego i terminowego wykonania kontraktów, Spółka przyjęła zasadę, że przygotowywana do wyjazdu jest zawsze większa ilość pracowników. W efekcie czego część pracowników, może nie wyjechać do danego kraju w okresie obowiązywania wiz czy szczepień ochronnych. Obecnie zakupione lekarstwa przeciw malarii oraz dwa szczepienia ochronne są kwalifikowane przez Spółkę jako bezpośredni koszt uzyskania przychodu, dotyczy to szczepień przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz żółtej gorączce. Szczepienia te są wymienione w pkt 2 i 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie wykazu stanowisk oraz szczepień ochronnych wskazanych do wykonania pracownikom podejmującym pracę lub zatrudnionym na tych stanowiskach. Pozostałe szczepienia dotyczące: żółtej febry, zapalenia wątroby typu B, błonicy, tężca, duru brzusznego, polio, cholery, zakażenia meningokokowego A+C, malarii jako nie obowiązkowe i nie wymienione w wyżej wymienionym wykazie stanowisk, stanowią przychód pracowników ze stosunku pracy. Świadczenie w postaci ww. szczepień, powiększone o należny podatek, staje się w pośredni sposób kosztem uzyskania przychodu Spółki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup lekarstw przeciw malarii oraz na dokonanie szczepień ochronnych w celu zapobieżenia zachorowaniu na tropikalne choroby zakaźne pracowników Spółki, odbywających podróż służbową lub mogących odbyć taką podróż do kraju, w którym występuje realne ryzyko zachorowalności na jedną z zakaźnych chorób tropikalnych, stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych... /pytanie oznaczone we wniosku nr 4/

Zdaniem Spółki, pracodawca jest zobowiązany nie tylko do ponoszenia kosztów profilaktycznej opieki zdrowotnej wynikającej z Kodeksu Pracy, ale również do świadczeń (w tym szczepień ochronnych) wynikających z ustawy z dnia 06 września 2001 r. o chorobach zakaźnych (Dz. U. z 2001 Nr 126 poz.1384), w szczególności z art. 17 ust. 1 i 4. W realizacji tej delegacji, Minister Zdrowia wydał 28 listopada 2005 r. rozporządzenie zawierające wykaz stanowisk oraz szczepień ochronnych mających charakter obowiązkowy. Obecnie tylko zakup lekarstw przeciw malarii oraz część szczepień ochronnych (przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz żółtej gorączce) jest przez Spółkę kwalifikowana jako bezpośredni koszt. Zdaniem Spółki, interpretacja ta powinna dotyczyć również pozostałych szczepień ochronnych dotyczących: żółtej febry, zapalenia wątroby typu B, błonicy, tężca, duru brzusznego, polio, cholery, zakażenia meningokokowego A+C, malarii pomimo, że nie zostały wymienionie w wykazie stanowisk oraz szczepień ochronnych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 listopada 2005 r.

Zdaniem Spółki, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Działalność gospodarcza jest głównym źródłem przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych i wszystkie ponoszone w związku z tą działalnością koszty jako mające bezpośredni związek przyczynowo skutkowy z przychodem Spółki, należy uznać za ponoszone w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym, koszty lekarstw przeciw malarii oraz szczepień przeciwko wyżej wymienionym chorobom zakaźnym stanowiących najbardziej skuteczny środek profilaktyki w walce z chorobami mogącymi dotknąć pracowników będących w podróży służbowej, są niewątpliwie kosztami ponoszonymi w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

Zdaniem Spółki, omawiana wyżej reguła ma również pełne zastosowanie do kosztów poniesionych na zakup lekarstw przeciw malarii oraz szczepień pracowników, którzy mieli odbyć podróż służbową do kraju, w którym występuje realne ryzyko zachorowalności na jedną z zakaźnych chorób tropikalnych, jednak do planowanej podróży nie doszło.

Podsumowując stwierdzić należy, że wartość świadczeń rzeczowych w postaci wszystkich wymienionych lekarstw oraz szczepionek przeciwko tropikalnym chorobom (żółta gorączka, żółta febra, zapalenie wątroby typu A+B, błonica, tężec, dur brzuszny, polio, cholera, zakażenia meningokokowe A+C, malaria) stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów. Zatem pracodawca dokonujący wydatków na zaszczepienie swoich pracowników, ma prawo odliczyć od przychodu wszystkie nakłady, jeżeli przeprowadzone szczepienia mają związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (takie stanowisko zostało zajęte przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji podatkowej z dnia 4 września 2008 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż rozpatrując niniejszy wniosek, tut. Organ wziął pod uwagę jego treść (tzn. opis stanu faktycznego, pytanie oraz stanowisko) ostatecznie przedstawioną w uzupełnieniu wniosku z dnia 13 lutego 2012 r. (wpływ do Organu 15 lutego 2012 r.). Ponadto zakres niniejszej interpretacji został wyznaczony przez zadane przez Wnioskodawcę pytanie, zatem tutejszy Organ odniósł się do możliwości zaliczenia wymienionych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie dokonując ich kwalifikacji jako koszty bezpośrednie bądź pośrednie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą, zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, iż wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop, zostaną ex lege uznane za koszty podlegające odliczeniu.

Powyższe rozważania dotyczące kosztów uzyskania przychodów dają podatnikowi możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych również tzw. kosztów pracowniczych. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia i inne wypłaty pieniężne oraz świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika. Przepisy prawa pracy, w tym przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) nakładają na pracodawcę wymóg przeprowadzania na własny koszt badań określonych w art. 229 Kodeksu. Pracodawca poza świadczeniami z zakresu badań profilaktycznych obowiązany jest także sfinansować koszt profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, ze względu na warunki pracy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje dla swoich klientów usługi geodezyjne między innymi w krajach o tropikalnym lub subtropikalnym klimacie, w których występuje podwyższone ryzyko zachorowania na choroby tropikalne zagrażające zdrowiu i życiu oddelegowanych pracowników (w szczególności: żółtą gorączką, żółtą febrą, zapaleniem wątroby typu A+B, błonicą, tężcem, durem brzusznym, polio, cholerą, zakażeniami meningokokowymi A+C, czy malarią). Spółka jako pracodawca wykupuje z własnych środków obrotowych szczepienia ochronne dla pracowników oraz zakupuje leki, w celu zapobieżenia zachorowaniu na wyżej wymienione zakaźne choroby tropikalne.

Z opisu stanu faktycznego nie wynika jakiego okresu dotyczą wydatki dotyczące zakupu leków oraz szczepień ochronnych. Z uwagi na fakt, iż Spółka nie wskazała, że oczekuje interpretacji przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2006 r., tut. Organ wydając niniejszą interpretację indywidualną oparł się na aktualnie obowiązujących przepisach. Od dnia 01 stycznia 2007 r., w art. 16 ust. 1 updop, brak jest wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków poniesionych na finansowanie świadczeń zdrowotnych na rzecz pracowników. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 65 updop – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. – stanowił, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów związanych z finansowaniem świadczeń zdrowotnych przez pracodawcę na rzecz pracowników, z wyjątkiem poniesionych kosztów świadczeń zdrowotnych, do których ponoszenia zobowiązują pracodawcę przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw. Niniejszy przepis został uchylony art. 1 pkt 11 lit. a tiret 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589). Oznacza to, że w obecnym stanie prawnym, wydatki związane z finansowaniem ww. świadczeń, ponoszone przez pracodawcę, mogą stanowić dla niego koszt uzyskania przychodów. Jednak w przypadku wydatków ponoszonych na rzecz pracowników, nie oznacza to ich automatycznej kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów. Nie powinno się bowiem zapominać o przesłankach wynikających z art. 15 ust. 1 updop warunkujących zaliczenie poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

W przestawionym stanie faktycznym Spółka ponosiła/ponosi wydatki na szczepienia ochronne oraz na zakup leków. Są to koszty związane z zabezpieczeniem przed chorobami, którymi są zagrożeni pracownicy w związku z wykonywanymi czynnościami służbowymi. Ww. szczepienia i lekarstwa stanowią skuteczny środek profilaktyki w walce z chorobami mogącymi dotknąć pracowników. Obiektywnie oceniając, zapewnienie pracownikom odpowiedniej opieki zdrowotnej, obejmującej dostęp do profilaktyki (szczepienia ochronne, zakup leków), powinno przełożyć się na poprawę stanu ich zdrowia, ograniczając jednocześnie ich absencję w pracy z powodu zachorowań. To z kolei pozytywnie wpływa na efektywność wykonywanej przez nich pracy, a co za tym idzie na poziom przychodów osiąganych przez Spółkę. Oznacza to, że poniesienie przedmiotowych wydatków jest racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do osiągania przychodów lub powiększania poziomu przychodów osiąganych przez Spółkę. Powyższe odnosi się również do pracowników przygotowywanych do wyjazdów, którzy jednakże nie wyjechali do danego kraju, gdyż wydatki te są ponoszone w celu zabezpieczenia właściwego i terminowego wykonania kontraktów.

Zatem, ponoszone przez Spółkę wydatki, są związane w sposób pośredni z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Mogą więc stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 updop.

Stanowisko wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie dotyczącym zdarzenia przyszłego oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.