DD3.8222.2.353.2015.KDJ | Interpretacja indywidualna

Zakres skutków podatkowych uczestnictwa w organizowanych spotkaniach.
DD3.8222.2.353.2015.KDJinterpretacja indywidualna
  1. impreza integracyjna
  2. pracownik
  3. przychody ze stosunku pracy
  4. zwolnienia przedmiotowe
  5. świadczenia na rzecz pracowników
  6. świadczenie nieodpłatne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody z innych źródeł
  3. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2011 r. Nr ITPB2/415-187/11/ENB wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Sądu ... (Wnioskodawca) przedstawione we wniosku złożonym w dniu 14 lutego 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w organizowanych spotkaniach, jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Dnia 13 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając – na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 14 lutego 2011 r., w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, organizuje ogólnodostępne, otwarte spotkania integracyjne finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jak np. Wigilia organizowana w godzinach pracy, zabawa choinkowa dla dzieci pracowników organizowana w dniu wolnym od pracy.

Wigilia jest przygotowywana dla wszystkich pracowników i wszyscy pracownicy za pośrednictwem poczty elektronicznej są na nią zaproszeni. Zamówienia na artystyczną i kulinarną oprawę spotkania są składane ze znacznym wyprzedzeniem, w ilościach takich aby wystarczyło dla wszystkich zaproszonych gości (załoga liczy około 500 osób). Jednakże nie wszyscy pracownicy uczestniczą w spotkaniu z uwagi na np. absencję chorobową, nie planowany wcześniej urlop wypoczynkowy, są w tym czasie na sali rozpraw, ponieważ z różnych przyczyn postępowanie trwa dłużej niż przewidywano lub nie mogą wziąć udziału w spotkaniu ze względu na swoje wyznanie religijne itd. Na uroczystości nie jest sporządzana lista obecności, natomiast z ilości pozostałych posiłków można domniemać, że wiele osób nie przybyło na takie spotkanie.

W przypadku choinki grupę docelową tworzy się na podstawie listy dzieci pracowników, w określonym przedziale wiekowym, zgłoszonych przez kierowników sekretariatów. W związku z choinką dokonywane są wydatki na dekorację sali, oprawę artystyczną imprezy, poczęstunek dla zgłoszonej liczby dzieci w postaci słodyczy, owoców, ciasta i napoi. Zgłoszone na imprezę dzieci otrzymują paczki (wartość paczki stanowi przychód pracownika i to nie budzi żadnej wątpliwości). Z różnych przyczyn nie wszystkie dzieci biorą udział w imprezie, ale są też sytuacje, że ze zgłoszonym na choinkę dzieckiem przyjdzie starsze lub młodsze rodzeństwo, które nie dostaje paczki, ale korzysta z zabawy i poczęstunku.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:
  1. Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z finansowaniem otwartych, wyżej wymienionych lub podobnych spotkań integracyjnych finansowanych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych stanowią dla pracowników przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...
  2. Czy do tych przychodów należy doliczyć też wydatki na dekorację sali, oprawę artystyczną spotkania integracyjnego itp. (wydatki które należało ponieść niezależnie od ilości zaproszonych i uczestniczących w spotkaniu gości)...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie można przypisać przychodu pracownikowi, z uwagi na to, że nie można określić liczby osób, które uczestniczyły w spotkaniu.

Ponadto, nawet gdyby w jakiś sposób udało się ustalić listę osób uczestniczących w spotkaniu, a okazałoby się, że na spotkanie przyszła połowa zaproszonej załogi to nie można obciążyć osób obecnych podwójnym kosztem spotkania przypadającym z założenia na jednego pracownika, ponieważ wiadomo, że nikt nie jest w stanie zjeść podwójnej porcji o czym świadczy ilość nieskonsumowanych posiłków. Nie można też przypisać przychodu pracownikom, którzy z różnych przyczyn nie mogli uczestniczyć w spotkaniu (zwłaszcza pracownikom przebywającym na urlopach, nieobecnych z powodu absencji chorobowej, wykonujących pilne, nie przewidziane wcześniej na tę porę dnia obowiązki służbowe).

Jeżeli jednak w myśl organu upoważnionego do wydania interpretacji wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych na organizację ww. i tym podobnych spotkań stanowiłyby przychody pracowników, to czy prawidłowym postępowaniem byłoby ustalenie kwoty wydatku przypadającej na każdą zaproszoną osobę i przypisanie tak ustalonego przychodu tylko pracownikom biorącym udział w spotkaniu np. ogólna kwota 10.000 zł podzielona przez liczbę osób zaproszonych tj. 500 osób, co daje kwotę 20 zł, i te 20 zł stanowi przychód podlegający opodatkowaniu tylko dla 250 osób obecnych na spotkaniu integracyjnym, natomiast kwoty tej nie należy przypisywać do przychodu osób, które w nim nie uczestniczyły.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, uznał za nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Minister Finansów stwierdza co następuje.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „nieodpłatne świadczenie”. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 NSA ustalił znaczenie terminu „nieodpłatne świadczenie” na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uznał, iż „ma ono szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.” W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. NSA potwierdził, że powyższe stanowisko ma zastosowanie również do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 tej ustawy.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 08 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, iż „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

  • po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
  • po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
  • po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż o powstaniu przychodu z tytułu otrzymania od pracodawcy nieodpłatnych świadczeń decyduje łączne spełnienie określonych wyżej przesłanek. W przypadku uczestnictwa dzieci pracowników Wnioskodawcy w imprezie choinkowej nie został spełniony trzeci z warunków. Ten fakt przesądza o tym, że sfinansowanie przez Wnioskodawcę uczestnictwa dzieci pracowników w imprezie choinkowej nie powoduje po stronie pracowników otrzymania nieodpłatnych świadczeń. W konsekwencji nie uzyskali oni z tego tytułu przychodu w rozumieniu ustawy.

W cytowanym wyżej wyroku Trybunał Konstytucyjny zinterpretował przepisy ustawy także w zakresie opodatkowania świadczeń będących wynikiem uczestnictwa pracowników w spotkaniach integracyjnych organizowanych przez pracodawcę. Trybunał Konstytucyjny uznał, że „wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez pracodawcę pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. Trudno też poważnie utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.”

Wobec tak jednoznacznego stanowiska Trybunału Konstytucyjnego stwierdzić należy, iż uczestnictwo pracownika w imprezie integracyjnej organizowanej przez pracodawcę nie stanowi dla pracownika przysporzenia majątkowego, a tym samym nie prowadzi do powstania u pracownika przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy i nie stanowi przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, iż zarówno udział pracowników w imprezie integracyjnej zorganizowanej przez Wnioskodawcę, jak i udział ich dzieci w imprezie choinkowej nie oznacza otrzymania przez pracowników nieodpłatnego świadczenia, a tym samym po stronie pracowników nie powstał przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za prawidłowe.

Z tych względów należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 13 maja 2011 r. Nr ITPB2/415-187/11/ENB, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą”). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

ITPB2/415-187/11/ENB | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.