Pracownik | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to pracownik. Zestawienie zostało ograniczone do kilkudziesięciu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
14
lip

Istota:

Czy dofinansowanie do organizowanej przez Wnioskodawcę wycieczki ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dla pracowników i emerytów będzie stanowiło po stronie pracownika, emeryta przychód, od którego należy naliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Fragment:

(...) pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych, czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Odnosząc powyższe (...)

2018
14
lip

Istota:

Obowiązki płatnika – skutki podatkowe sfinansowania wycieczek o charakterze integracyjnym dla pracowników oraz byłych pracowników.

Fragment:

Czy Wnioskodawca jako płatnik podatku dochodowego ma obowiązek pobrać zaliczkę na podatek dochodowy z tytułu dofinansowania pracownikom kosztów wycieczki oraz zryczałtowany podatek z tytułu dofinansowania kosztów wycieczki byłym pracownikom? Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. dofinansowanie wycieczki przez pracodawcę ze środków ZFŚS nie spowoduje powstania po stronie pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu. Bowiem „ Przychodem pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń mogą być uznane świadczenia, które zostały spełnione w jego interesie i przyniosły pracownikowi korzyść uniknięcia wydatku, który musiałby sam ponieść ”. Przychód nie powstanie również po stronie byłych pracowników tj. emerytów i rencistów. Zarówno u pracowników jak również byłych pracowników nie wystąpi element przysporzenia majątkowego (korzyści), nie wystąpi korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie wycieczka organizowana i dofinansowana przez pracodawcę, pracownik i były pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. W konsekwencji, po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie emerytów (rencistów) nie powstanie przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, dlatego też nie zostaną obciążeni podatkiem dochodowym z tytułu dofinansowania wycieczki z ZFŚS.

2018
12
lip

Istota:

Obowiązki płatnika z tytułu zapewnienia zakwaterowania Pracownikom Tymczasowym.

Fragment:

Wnioskodawca zapewnia Pracownikom Tymczasowym możliwość zakwaterowania w każdorazowym miejscu świadczenia przez nich pracy/usług lub w pobliżu tych miejsc. Lokale udostępniane są Pracownikom Tymczasowym, jeżeli chodzi o odpłatność, na następujących zasadach: Jeżeli Pracownik zadeklaruje, że będzie korzystał z udostępnionego mu lokalu wówczas przez cały okres jego zatrudnienia z wynagrodzenia Pracownika Tymczasowego potrącana jest kwota w określonej ryczałtowej kwocie za dobę – obecnie od 10 zł do 20 zł (w skali miesiąca od 300 do 600 zł) na zasadzie partycypacji w kosztach; pozostałą kwotę czynszu pokrywa z własnych środków Pracodawca. Należy podkreślić, że wynajmowane lokale służą celom zbiorowego zakwaterowania (tzn. nie zdarzają się sytuacje, w których dany lokal mieszkalny byłby udostępniany wyłącznie jednemu Pracownikowi Tymczasowemu do wyłącznego korzystania). Wnioskodawca kieruje się następującymi przesłankami decydując o zapewnieniu Pracownikom Tymczasowym możliwości zakwaterowania: Wnioskodawca nie może znaleźć Pracowników Tymczasowych w pełnym zakresie na lokalnym rynku pracy, dlatego uzupełnia kadrę Pracownikami Tymczasowymi mającymi status cudzoziemców.

2018
11
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z oddelegowaniem pracownika tymczasowego do pracy w Niemczech.

Fragment:

Wnioskodawca jako agencja pracy tymczasowej (działając na mocy ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych) zamierza zatrudniać pracowników tymczasowych i kierować ich do pracy u pracodawców użytkowników. Pracownikami tymczasowymi będą osoby mające ośrodek interesów życiowych w Polsce. Wśród potencjalnych klientów Wnioskodawcy mogą wystąpić między innymi przedsiębiorcy zagraniczni, w tym podmioty mające siedzibę na terytorium Niemiec. Wnioskodawca będzie kierował formalnie zatrudnionych przez siebie pracowników tymczasowych do pracy w konkretnych podmiotach z siedzibą w Niemczech na podstawie umów z niemieckimi kontrahentami. Przedmiotem umów będzie wynajem pracowników agencji kontrahentom niemieckim wg przepisów niemieckiej ustawy o wynajmie pracowników (Arbeitnehmerueberlassungsgesetz z dnia 3 lutego 1995 r., z późn. zm.). W ramach powyższych umów Wnioskodawca na podstawie zgłoszenia niemieckiego kontrahenta, w którym określona będzie m.in. liczba potrzebnych pracowników, wymagania co do ich kwalifikacji, długość zatrudnienia, wymiar czasu pracy oraz rodzaj zmiany, na której pracować mają pracownicy tymczasowi (w przypadku systemu zmianowego), dokona doboru pracowników i po zawarciu umów o pracę na czas określony oddeleguje ich do niemieckiego kontrahenta w celu świadczenia pracy.

2018
7
lip

Istota:

Obowiązki płatnika z tytułu sfinansowania wycieczki pracownikom z ZFŚS

Fragment:

(...) pracowników Wnioskodawcy ze środków ZFŚS nie spowoduje po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wnioskodawca uważa, że nie należy zaliczać powstającego po stronie pracownika przychodu do „ innych nieodpłatnych świadczeń ” w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ: po stronie pracownika nie pojawi się korzyść w postaci zaoszczędzonego wydatku, ponieważ gdyby nie wycieczka zorganizowana i finansowana przez pracodawcę, pracownik nie wydałby pieniędzy na udział w takim przedsięwzięciu, świadczenie takie postawione jest do dyspozycji wszystkich pracowników i nie ma podstawy aby przypisać konkretnemu pracownikowi określoną, wymierną korzyść, deklaracja chęci uczestniczenia przez pracownika w wycieczce nie jest jednoznaczna z tym, że skorzysta On ze wszystkich dostępnych usług i wyżywienia podczas wyjazdu, opodatkowaniu powinien podlegać przychód, który faktycznie otrzyma pracownik, natomiast podzielenie kosztów wycieczki przez liczbę uczestników (pracowników) i przypisanie im w równym stopniu przychodu, nie oznacza, że korzystali Oni w pełnym i równym zakresie z oferowanych świadczeń.

2018
7
lip

Istota:

Obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem pracowników Spółki w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę z siedzibą we Francji oraz udzieleniem pracownikom nieoprocentowanej pożyczki

Fragment:

Obowiązki płatnika po stronie Wnioskodawcy mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Wnioskodawcę świadczeń na rzecz pracowników. Świadczeniami wymienionymi we wniosku, uzyskiwanymi przez pracowników Spółki w związku z uczestnictwem w Programie są: akcje spółki francuskiej nabyte z dyskontem (Dyskonto), akcje dodatkowe (Wkład Uzupełniający), wartość dywidend reinwestowanych w dodatkowe akcje, środki z umorzenia jednostek uczestnictwa F., wypłacane w następstwie sprzedaży akcji przez pracownika po okresie 5 letniej blokady. Jak wskazano we wniosku: podmiotem organizującym i administrującym program motywacyjny oraz przyznającym akcje pracownikom spółek z Grupy (w tym pracownikom Wnioskodawcy) jest spółka dominująca z siedzibą we Francji; pracownicy Spółki są objęci Programem na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy spółki francuskiej; uprawnienie pracowników Wnioskodawcy do uzyskania akcji spółki dominującej jest związane z zatrudnieniem u Wnioskodawcy, jako spółki z Grupy; wszelkie warunki i kryteria uczestnictwa w Programie określa spółka francuska, natomiast Wnioskodawca nie bierze udziału w tym procesie; Wnioskodawca przekazuje spółce dominującej dane dotyczące pracowników uprawnionych do akcji; możliwość i zasady uczestnictwa w Programie nie wynikają z treści umów o pracę, regulaminów wynagradzania, ani innych regulaminów obowiązujących w Spółce, a dotyczących zasad wynagradzania pracowników; Spółka nie ponosi i nie będzie ponosiła ekonomicznego kosztu Dyskonta, Wkładu Uzupełniającego, dywidend wypłacanych i automatycznie reinwestowanych na rzecz uczestników.

2018
6
lip

Istota:

Wycieczka z ZFŚS – brak przychodu po stronie pracownika.

Fragment:

(...) pracownikowi (korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Odnosząc powyższe (...)

2018
4
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem z ZFŚS wycieczki dla pracowników i byłych pracowników.

Fragment:

(...) pracownikowi (korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest spełnione kryterium wystąpienia po stronie tych pracowników oraz byłych pracowników (emerytów i rencistów), którzy będą uczestniczyć w wycieczce do Włoch przysporzenia majątkowego (korzyści). Wycieczka ma również charakter ogólnodostępny dla wszystkich pracowników. Skoro w wycieczce będą mogły brać udział wszystkie chętne osoby, tj. pracownicy, byli pracownicy (emeryci i renciści) to, mimo że udział w wycieczce będzie dobrowolny, po stronie pracowników oraz emerytów (rencistów) nie wystąpi korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie można bowiem założyć, że gdyby nie organizowana wycieczka, pracownik/emeryt (rencista) wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. W konsekwencji, po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie byłych pracowników (emerytów, rencistów) nie powstanie przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, dlatego też nie zostaną obciążeni podatkiem dochodowym z tytułu dofinansowania do wycieczki z ZFŚS, a tym samym jako płatnik zgodnie z art. 31 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku doliczać do przychodu pracowników oraz emerytów (rencistów) wartości świadczenia związanego z udziałem w wyjeździe na wycieczkę.

2018
4
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem z ZFŚS wycieczki dla pracowników i byłych pracowników.

Fragment:

(...) pracownikowi (korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest spełnione kryterium wystąpienia po stronie tych pracowników oraz byłych pracowników (emerytów i rencistów), którzy będą uczestniczyć w wycieczce do Włoch przysporzenia majątkowego (korzyści). Wycieczka ma również charakter ogólnodostępny dla wszystkich pracowników. Skoro w wycieczce będą mogły brać udział wszystkie chętne osoby, tj. pracownicy, byli pracownicy (emeryci i renciści) to, mimo że udział w wycieczce będzie dobrowolny, po stronie pracowników oraz emerytów (rencistów) nie wystąpi korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie można bowiem założyć, że gdyby nie organizowana wycieczka, pracownik/emeryt (rencista) wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. W konsekwencji, po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie byłych pracowników (emerytów, rencistów) nie powstanie przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, dlatego też nie zostaną obciążeni podatkiem dochodowym z tytułu dofinansowania do wycieczki z ZFŚS, a tym samym jako płatnik zgodnie z art. 31 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku doliczać do przychodu pracowników oraz emerytów (rencistów) wartości świadczenia związanego z udziałem w wyjeździe na wycieczkę.

2018
4
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem z ZFŚS wycieczki dla pracowników i byłych pracowników.

Fragment:

(...) pracownikowi (korzyść nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest spełnione kryterium wystąpienia po stronie tych pracowników oraz byłych pracowników (emerytów i rencistów), którzy będą uczestniczyć w wycieczce do Włoch przysporzenia majątkowego (korzyści). Wycieczka ma również charakter ogólnodostępny dla wszystkich pracowników. Skoro w wycieczce będą mogły brać udział wszystkie chętne osoby, tj. pracownicy, byli pracownicy (emeryci i renciści) to, mimo że udział w wycieczce będzie dobrowolny, po stronie pracowników oraz emerytów (rencistów) nie wystąpi korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie można bowiem założyć, że gdyby nie organizowana wycieczka, pracownik/emeryt (rencista) wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu. W konsekwencji, po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie byłych pracowników (emerytów, rencistów) nie powstanie przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, dlatego też nie zostaną obciążeni podatkiem dochodowym z tytułu dofinansowania do wycieczki z ZFŚS, a tym samym jako płatnik zgodnie z art. 31 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku doliczać do przychodu pracowników oraz emerytów (rencistów) wartości świadczenia związanego z udziałem w wyjeździe na wycieczkę.

2018
3
lip

Istota:

W przypadku dofinansowania imprezy integracyjnej w postaci wycieczki w której uczestniczyć będą pracownicy oraz członkowie ich rodzin na zasadzie powszechnej dostępności, nie można mówić o przychodzie uzyskanym z tytułu nieodpłatnego świadczenia. W przypadku wycieczki krajoznawczej trudno różnicować sytuację pracowników i emerytów. Dlatego też zasadne jest przenieść powyższe wskazania również na relacje byłego pracodawcy z emerytem/rencistą. W konsekwencji po stronie pracowników (dzieci) nie powstaje przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po stronie emerytów/rencistów nie powstaje przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika zgodnie z ww. art. 31 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Fragment:

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, z tytułu otrzymania ze środków ZFŚS częściowego dofinansowania do wycieczki nie powstanie po stronie pracowników/emerytów przychód ze stosunku pracy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. W związku z powyższym czy dofinansowanie ze środków ZFŚS do wycieczki zakładowej będzie rodziło przychód stanowiący podstawę opodatkowania pracownika, emeryta-rencisty, dzieci? Zdaniem Wnioskodawcy, wycieczka nie będzie rodziła przychodu dla pracownika oraz uprawnionych członków rodzin (dzieci). Nie będzie stanowić przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia. Zatem, nie powinni być obciążeni podatkiem dochodowym od osób fizycznych od części, w jakiej Szkoła pokryje koszty wycieczki. Wycieczka będzie dostępna dla wszystkich pracowników i udział w niej będzie dobrowolny. Na dni będące dla pracowników dniami pracującymi, na ich wniosek będzie udzielany urlop wypoczynkowy. Wycieczka będzie miała na celu integrację pracowników, umożliwienie pracownikom aktywnej formy wypoczynku, co przełoży się na zwiększenie wydajności, jakości wykonywanej przez pracowników pracy oraz wzajemne relacje służbowe. Natomiast, dofinansowanie wycieczki dla emerytów i rencistów - byłych pracowników uczelni, z którymi rozwiązano stosunek pracy w związku z przejściem na to świadczenie, będzie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od osób fizycznych, tj. do wysokości nieprzekraczającej w roku 2018 kwoty 3000 zł.

2018
3
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z finansowaniem świadczeń dla pracownika oddelegowanego poza miejsce zamieszkania.

Fragment:

W związku z delegowaniem nie dochodzi do zmiany miejsca stałego zamieszkania pracowników, dla potrzeb podatku dochodowego miejsce zamieszkania oddelegowanych pracowników pozostaje w Polsce. W związku z wyjazdami pracowników/oddelegowaniem, Wnioskodawca – w zależności od sytuacji – ponosi określone wydatki. Wydatki te mogą być ponoszone bezpośrednio przez Spółkę lub przez pracowników, którzy następnie otrzymują zwrot poniesionych kosztów. Pracownicy dokonują wydatków przy użyciu służbowej imiennej karty kredytowej lub z własnych środków. Zwrot poniesionych przez pracowników wydatków odbywa się na podstawie wystawionych na rzecz Spółki faktur i rachunków, a także paragonów i innych dokumentów. Spółka dokonuje zwrotu wyłącznie do wysokości kosztów faktycznie przez pracowników poniesionych i właściwie udokumentowanych po ich zweryfikowaniu i zaakceptowaniu. Wydatki związane z oddelegowaniem obejmują w szczególności: koszty podróży pracownika z Polski do miejsca oddelegowania oraz z miejsca oddelegowania do Polski, związane z rozpoczęciem i zakończeniem oddelegowania oraz koszty przejazdów pracownika do miejsca pracy oraz z miejsca pracy w miejscu oddelegowania, tj. koszty biletów lotniczych, kolejowych, autobusowych, promowe, koszty transferu z i na lotnisko, dworzec w kraju oddelegowania, koszty paliwa przy transporcie samochodem prywatnym pracownika, koszty przejazdów taksówkami, opłaty z tytułu korzystania z autostrad, opłaty parkingowe i inne koszty przejazdów, ściśle związane ze świadczeniem usługi.

2018
3
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z pokrywaniem kosztów zakwaterowania przez spółkę z Grupy, do której oddelegowany zostaje pracownik Wnioskodawcy

Fragment:

Spółka zaznacza również, że w przypadku Dodatku za pranie służbowej odzieży jest wypełnieniem obowiązków pracodawcy wynikającym wprost z Kodeksu pracy, zgodnie bowiem art. 237 7 § 4 Kodeksu pracy, jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika. Wobec powyższego, wypłacanie Dodatków na rzecz Pracowników odbywających podróż służbową służy zaspokojeniu interesów gospodarczych Spółki i nie stanowi świadczenia na cele osobiste Pracowników, tj. dla prywatnej korzyści Pracowników. Reasumując, ponoszone przez Spółkę koszty związane z zapewnieniem Pracownikom transportu z Polski do miejsca oddelegowania i z powrotem oraz koszty zakwaterowania Pracowników poza granicami Polski na czas ich oddelegowania, jak również przyznawane przez Spółkę na rzecz Pracowników Dodatki w postaci dodatku na wyżywienie, dodatku na pranie ubrań roboczych oraz prywatnych, dodatku na rozmowy telefoniczne oraz dodatku na dojazd z miejsca zakwaterowania w kraju oddelegowania do zakładu i z powrotem nie będą stanowiły dla Pracowników przychodu ze stosunku pracy w świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana pobierać i odprowadzać z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca (...)

2018
3
lip

Istota:

Obowiązki płatnika z tytułu finansowania posiłków pracownikom

Fragment:

Należy zauważyć, że koszty wyżywienia pracownik musi ponosić niezależnie od tego, czy jest w pracy, czy w domu. Zatem zapewnienie usługi gastronomicznej jest wydatkiem ponoszonym przez pracodawcę w interesie pracownika i w ten sposób stanowi dla pracownika korzyść, ponieważ nie musi on w czasie pracy ponosić wydatków na wyżywienie, które tak czy inaczej by poniósł. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w przypadku zapewnienia pracownikom posiłków przez Wnioskodawcę, zostaje spełniona również druga przesłanka wymieniona w ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W przedmiotowej sprawie spełniona zostanie również trzecia przesłanka wynikająca z wyroku Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K 7/13, czyli korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnie pracownikowi (karta przedpłacona jest imienna, w związku z tym przypisana jest do konkretnego pracownika). W momencie wystawienia karty następuje konkretyzacja nieodpłatnego świadczenia. Wnioskodawca może przypisać poniesiony koszt bezpośrednio konkretnemu pracownikowi. Reasumując należy podkreślić, że w opisanej sytuacji wartość zapewnionych i finansowanych przez Wnioskodawcę posiłków pracownikom pracującym w systemie (...)

2018
3
lip

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z zapewnieniem pracownikom oddelegowanym transportu oraz przyznaniem na rzecz pracowników oddelegowanych dodatków do wynagrodzenia (wyżywienie, pranie, telefon, dojazd)

Fragment:

W odniesieniu do przyznawanego przez Wnioskodawcę dodatku na pranie ubrań prywatnych, wskazać należy, że wartość tego świadczenia jest wydatkiem poniesionym w interesie pracownika i to jemu przynosi wymierną korzyść. Wydatki dotyczące prania prywatnych ubrań pracownik musi bowiem ponosić niezależnie od tego czy przebywa w miejscu oddelegowania czy też nie, wydatki takie musi ponosić także nie świadcząc w danej chwili pracy. W konsekwencji, wartość zapewnionego oddelegowanemu pracownikowi świadczenia w postaci dodatku na pranie ubrań prywatnych stanowi dla tego pracownika przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Również przyznawane pracownikom oddelegowanym świadczenie w postaci przyznania dodatku na rozmowy telefoniczne jest wydatkiem poniesionym w interesie pracownika i to jemu przynosi wymierną korzyść. Wydatki dotyczące rozmów telefonicznych pracownik musi bowiem ponosić niezależnie od tego czy przebywa w miejscu oddelegowania czy też nie, wydatki takie musi ponosić także nie świadcząc w danej chwili pracy. W konsekwencji, nie sposób zgodzić się z Wnioskodawcą, że wartość zapewnionego oddelegowanemu pracownikowi świadczenia w postaci dodatku na rozmowy telefoniczne nie stanowi dla tego pracownika przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych Jednocześnie art. 21 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność.

2018
3
lip

Istota:

Uznanie, że nieodpłatne świadczenie usług wyżywienia na rzecz pracowników zatrudnionych na stanowisku kucharza, pomocy kuchennej lub intendenta przez jednostki organizacyjne Wnioskodawcy (jednostki pomocy społecznej oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze) pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT

Fragment:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników – do ich celów bezpośrednio konsumpcyjnych, które nie mają żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, wytworzeniu lub imporcie tych towarów lub ich części składowych.

2018
30
cze

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z przyznaniem pracownikom bezpłatnego mieszkania

Fragment:

Podkreślenia wymaga, że mieszkania przydzielane są jedynie na czas zatrudnienia pracowników, a po ustaniu zatrudnienia na stanowisku uprawniającym do bezpłatnego mieszkania pracownicy zobowiązani są do ich opuszczenia. Pracownik nie może swobodnie zarządzać ani rozporządzać przydzielonym mu mieszkaniem, w szczególności nie jest uprawniony do jego zbycia, oddawania w najem lub dzierżawę, a sposób korzystania z mieszkania ograniczony jest ustaleniami zawartymi w umowie na korzystanie z mieszkania. Przydzielenie mieszkania pozostaje zatem w ścisłym związku z zajmowanym przez danego pracownika stanowiskiem i jest niezbędne do prawidłowego wykonywania danej pracy. W tym stanie rzeczy uzasadnione jest stanowisko, że przydzielenie przez Park bezpłatnych mieszkań pracownikom Służby Parku Narodowego nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie tych pracowników. Zdarzenie to nie powoduje zatem powstania po stronie tych pracowników przychodu. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest obowiązany do ustalania wartości świadczenia polegającego na udostępnieniu danemu pracownikowi mieszkania służbowego i uwzględniania tej wartości w podstawie obliczenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ww. pracowników. Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku należy zatem uznać za prawidłowe.

2018
30
cze

Istota:

Czy pokrywanie kosztów relokacyjnych (kosztów przeprowadzki) oraz przyznanie pracownikowi (oddelegowanemu w ramach przeniesienia służbowego z Polski do pracy w innym kraju lub przeniesionego do Polski z innego kraju i zatrudnionego na podstawie polskiej umowy o pracę) zasiłku na zagospodarowanie (ryczałtu na pokrycie dodatkowych kosztów) będzie korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Fragment:

Nie ma on natomiast obowiązku organizowania pracownikowi życia poza czasem pracy. Nie budzi bowiem wątpliwości, że przewóz rzeczy ruchomych pracownika służy pracownikowi, a nie pracodawcy. Przewożone są bowiem dobra prywatne pracownika niezbędne do jego życia i funkcjonowania, a nie przedmioty nieodzowne do wykonywania pracy. W konsekwencji sfinansowanie przez pracodawcę świadczeń związanych z przeprowadzką nie jest wydatkiem dotyczącym właściwego wykonywania pracy. Ponadto, w sytuacji gdyby pracodawca nie sfinansował przeprowadzki pracownika, koszty tego przedsięwzięcia musiałby z własnych środków pokryć pracownik. Nie można bowiem zapominać, że przeprowadzka jest konsekwencją zmiany miejsca wykonywania pracy, na którą pracownik wyraził zgodę. Tym samym, ponoszenie kosztów przeprowadzki przez pracodawcę (za pracownika) przynosi pracownikowi korzyść majątkową polegającą na zaoszczędzeniu wydatku. Z tych też względów, uznać należy, że przyjęcie przez pracownika świadczeń następuje za zgodą pracownika oraz przynosi mu wymierną korzyść majątkową (w omawianym przypadku korzyść polega na uniknięciu wydatku). Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny, jeżeli pracownik wyraził zgodę na przyjęcie świadczenia, to zostało ono spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, a co za tym idzie ustalenie wartości tego świadczenia jest kwestią wtórną w stosunku do powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z chwilą otrzymania tego świadczenia.

2018
30
cze

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z zapewnieniem pracownikom noclegu oraz obowiązki płatnika w związku z zapewnieniem pracownikom posiłku.

Fragment:

TK uznał, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które: zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). Wskazane wyżej warunki muszą zostać spełnione łącznie. Z powyższego wynika, że jeżeli pracownik nie uzyskuje żadnej korzyści, a określone sfinansowane przez pracodawcę świadczenie miało na celu jedynie zabezpieczenie interesów pracodawcy, to nie można pracownika obciążać skutkami podatkowymi takiej sytuacji. W takiej sytuacji korzyść odnosi bowiem pracodawca. Zdaniem Wnioskodawcy, zapewnienie pracownikom podczas wyjazdów noclegu w czasie pełnienia obowiązków pracowniczych jako wydatku związanego z pełnieniem obowiązków pracowniczych, nie można ujmować jako korzyść tego pracownika. Wydatki poniesione przez Spółkę przyczyniają się pośrednio do uzyskanych zysków poprzez lepsze wykonania przez Pracowników powierzonych im zadań. Biorąc pod uwagę powyższe finansowanie noclegów Pracownikom, na czas wykonywania przez nich obowiązków służbowych wynikających z umowy o pracę nie stanowi przychodu tychże pracowników ze stosunku pracy. Wobec powyższego Wnioskodawca nie powinien doliczać do przychodu Pracowników wartości noclegów, z których będą korzystać w związku ze świadczoną pracą.

2018
23
cze

Istota:

W zakresie ustalenia, czy:- prowadzone przez Spółkę prace związane z opracowywaniem oprogramowania, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT,- prace badawczo-rozwojowe realizowane przez pracowników działu konstrukcyjnego, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT,- Spółka może uwzględnić w kosztach działalności badawczo-rozwojowej wydatki z tytułu zatrudnienia pracowników przy ww. projektach - wypłacane wynagrodzenia oraz należne składki ZUS.

Fragment:

(...) pracowników działu konstrukcyjnego, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), Spółka może uwzględnić w kosztach działalności badawczo-rozwojowej wydatki z tytułu zatrudnienia pracowników przy ww. projektach - wypłacane wynagrodzenia oraz należne składki ZUS (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 kwietnia 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy: prowadzone przez Spółkę prace związane z opracowywaniem oprogramowania, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, prace badawczo-rozwojowe realizowane przez pracowników działu konstrukcyjnego, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, Spółka może uwzględnić w kosztach działalności badawczo-rozwojowej wydatki z tytułu zatrudnienia pracowników przy ww. projektach - wypłacane wynagrodzenia oraz należne składki ZUS. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca – Spółka z o.o. – działa w branży informatycznej oraz branży ICT, łącząc i rozwijając możliwości jakie dają nowoczesne urządzenia telekomunikacyjne i systemy informatyczne, a także usługi im towarzyszące, w tym gromadzenie, przetwarzanie, udostępnianie informacji w formie elektronicznej z wykorzystaniem technik cyfrowych oraz transmisji danych.

2018
23
cze

Istota:

Ustalenie, czy:
  • w przypadku pracowników TPRO, którzy całkowity czas swojej pracy faktycznie przeznaczają na realizacje projektów badawczo-rozwojowych, Spółka ma prawo do uznania za koszt kwalifikowany, podlegający odliczeniu od podstawy opodatkowania, całkowite koszty pracy takich pracowników ustalone zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., natomiast w przypadku pracowników TTIR zajmujących się pracami badawczo-rozwojowymi oraz „projektami utrzymaniowymi”, jak również pracowników spoza Działu Innowacji i Wdrożeń, Spółka może uznać koszty pracy takich pracowników ustalone zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., w wysokości obliczonej na podstawie przedstawionego sposobu ustalania wysokości kosztów kwalifikowanych, tj. z zastosowaniem wskaźnika wynikającego z ewidencji prowadzonej przez Spółkę (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
  • czy przedstawiony sposób ustalania wysokości kosztów kwalifikowanych można stosować w odniesieniu do wszystkich składników kosztów pracy pracowników zatrudnionych w Dziale Innowacji i Wdrożeń stanowiących przychody ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz do sfinansowanych przez płatnika składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, takich jak w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za czas choroby, wynagrodzenie za urlop, dodatki do wynagrodzenia, dodatkowe świadczenia oraz do składek od ww. przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
  • Fragment:

    (...) pracownika w danym miesiącu należy uznać za prawidłowe. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia: czy w przypadku pracowników TPRO, którzy całkowity czas swojej pracy faktycznie przeznaczają na realizacje projektów badawczo-rozwojowych, Spółka ma prawo do uznania za koszt kwalifikowany, podlegający odliczeniu od podstawy opodatkowania, całkowite koszty pracy takich pracowników ustalone zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., natomiast w przypadku pracowników TTIR zajmujących się pracami badawczo-rozwojowymi oraz „ projektami utrzymaniowymi ”, jak również pracowników spoza Działu Innowacji i Wdrożeń, Spółka może uznać koszty pracy takich pracowników ustalone zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., w wysokości obliczonej na podstawie przedstawionego sposobu ustalania wysokości kosztów kwalifikowanych, tj. z zastosowaniem wskaźnika wynikającego z ewidencji prowadzonej przez Spółkę – jest prawidłowe, czy przedstawiony sposób ustalania wysokości kosztów kwalifikowanych można stosować w odniesieniu do wszystkich składników kosztów pracy pracowników zatrudnionych w Dziale Innowacji i Wdrożeń stanowiących przychody ze (...)

    2018
    23
    cze

    Istota:

    W zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem z ZFŚS do wycieczki dla pracowników i byłych pracowników

    Fragment:

    Każdy uprawniony pracownik, były pracownik (emeryt, rencista) może w niej uczestniczyć. Wnioskodawca rozpowszechnił tę informację pośród swoich obecnych pracowników poprzez wywieszenie informacji na tablicy ogłoszeń. Byłych pracowników (emerytów, rencistów) Wnioskodawca jeszcze nie ma, ale dnia .... kwietnia 20... r. jeden z Jego pracowników nabędzie uprawnienia emerytalne i odejdzie na emeryturę. Wnioskodawca poinformował tego pracownika o wycieczce, a w przyszłości Wnioskodawca będzie się z byłymi pracownikami kontaktował telefonicznie. Jeżeli ten pracownik wyrazi chęć udziału w wycieczce, to w .... Wnioskodawca będzie go już traktował jako swojego byłego pracownika (emeryta). Celem wycieczki będzie integracja i umożliwienie pracownikom aktywnej formy wypoczynku, co korzystnie wpływa na efektywność pracy i wzajemne relacje. Brak uczestnictwa w wycieczce nie będzie się wiązał się z żadnymi konsekwencjami pracowniczymi. Pracownicy, którzy nie wyrazili chęci na udział w ww. wycieczce nie otrzymają w związku z tym żadnej gratyfikacji ani jakichkolwiek ulg przy ubieganiu się o inne świadczenia socjalne. Chęć udziału w wycieczce wyrażą pracownicy i byli pracownicy (emeryci i renciści) oraz ich współmałżonkowie.

    2018
    22
    cze

    Istota:

    Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez agencję pracy tymczasowej na zakwaterowanie pracowników oraz zleceniobiorców.

    Fragment:

    Wnioskodawca zapewnia Pracownikom Tymczasowym możliwość zakwaterowania w każdorazowym miejscu świadczenia przez nich pracy/usług lub w pobliżu tych miejsc. Lokale udostępniane są Pracownikom Tymczasowym, jeżeli chodzi o odpłatność, na następujących zasadach: Jeżeli Pracownik zadeklaruje, że będzie korzystał z udostępnionego mu lokalu wówczas przez cały okres jego zatrudnienia z wynagrodzenia Pracownika Tymczasowego potrącana jest kwota w określonej ryczałtowej kwocie za dobę – obecnie od 10 zł do 20 zł (w skali miesiąca od 300 do 600 zł) na zasadzie partycypacji w kosztach; pozostałą kwotę czynszu pokrywa z własnych środków Pracodawca. Należy podkreślić, że wynajmowane lokale służą celom zbiorowego zakwaterowania (tzn. nie zdarzają się sytuacje, w których dany lokal mieszkalny byłby udostępniany wyłącznie jednemu Pracownikowi Tymczasowemu do wyłącznego korzystania). Wnioskodawca kieruje się następującymi przesłankami decydując o zapewnieniu Pracownikom Tymczasowym możliwości zakwaterowania: Wnioskodawca nie może znaleźć Pracowników Tymczasowych w pełnym zakresie na lokalnym rynku pracy, dlatego uzupełnia kadrę Pracownikami Tymczasowymi mającymi status cudzoziemców.

    2018
    22
    cze

    Istota:

    Czy należy naliczyć, pobrać i odprowadzić podatek dochodowy od wypłacanego uprawnionemu pracownikowi ryczałtu za czyszczenie chemiczne umundurowania?

    Fragment:

    Jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika (art. 237 9 § 3 Kodeksu pracy). Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ekwiwalent pieniężny za pranie odzieży roboczej przysługuje na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy. Przepisy te nie wymagają, by pracodawca dokonywał zwrotu wydatków faktycznie ponoszonych przez pracowników. Zgodnie z definicją słownikową ekwiwalent oznacza rzecz zastępującą inną rzecz o równej wartości, odpowiednik, równoważnik (Współczesny słownik języka polskiego, Dunaj B. Warszawa 2007). Skoro zatem z przepisów Kodeksu pracy wynika, że to pracodawca jest zobowiązany do prania, konserwacji, naprawy, odpylania i odkażania stosowanych środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego, a w przypadku braku możliwości prania odzieży roboczej, to wysokość ekwiwalentu wypłacanego pracownikowi może być ustalona także w sposób inny, niż tylko na podstawie dokumentów przedłożonych przez pracownika. Jako ekwiwalent, wypłacane pracownikowi kwoty mają stanowić rekompensatę kosztów przez niego poniesionych. Wysokość kosztów może być ustalana we wzajemnym porozumieniu pracodawcy i pracownika. Wskazać również należy, że (...)

    2018
    21
    cze

    Istota:

    Czy należy naliczyć, pobrać i odprowadzić podatek dochodowy od wypłacanego uprawnionemu pracownikowi równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie?

    Fragment:

    W związku z tym, ubiorem służbowym będzie taki ubiór, którego noszenie przy świadczeniu służby/pracy jest obowiązkiem pracownika i który jednocześnie charakteryzuje się jakimś stopniem wyróżnienia powodującym, że niecelowe lub utrudnione byłoby używanie go na potrzeby prywatne pracownika. W świetle powyższego, aby uznać dany strój za ubiór służbowy muszą zostać spełnione dwa warunki: jego noszenie jest obowiązkiem pracownika (wynikających z regulaminu, czy umowy o pracę), musi posiadać charakterystyczne cechy (np. naszyte logo firmy, charakterystyczny krój i kolor, itp.) – tj. tak zindywidualizowane elementy, przez które odzież traci przymiot odzieży o charakterze osobistym. Opisana we wniosku odzież, która przysługuje pracownikom Wnioskodawcy, posiada cechy charakterystyczne dla ubioru służbowego noszonego w trakcie wykonywania pracy, ponieważ jej wzór i kolorystyka, wskazują, że osoby w nie ubrane należą do konkretnej grupy zawodowej pracowników i są wyłącznie z nimi kojarzone. W związku z tym, odzież ta nie stanowi odzieży roboczej, której przyznawanie wynika z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, ponieważ należy uznać ją za ubiór służbowy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wartość wypłaconego pracownikom Wnioskodawcy równoważnika pieniężnego za umundurowanie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli noszenie takiego umundurowania podczas służby/pracy będzie obowiązkiem pracownika oraz umundurowanie nie będzie przez nich używane w celach prywatnych.

    2018
    21
    cze

    Istota:

    Skutki podatkowe sfinansowania wycieczek o charakterze integracyjnym dla pracowników oraz członków ich rodzin.

    Fragment:

    W ocenie Trybunału Konstytucyjnego obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu; nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom oraz członkom ich rodzin nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom jako ich wymierną korzyść. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że udział pracowników Wnioskodawcy oraz członków ich rodzin w wycieczce zagranicznej o charakterze integracyjnym, sfinansowanej w całości lub w części z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    2018
    15
    cze

    Istota:

    Obowiązki płatnika

    Fragment:

    Wnioskodawca, spółka prawa handlowego prowadząca działalność pod firmą „ X ” (w dalszej treści: „ Spółka ”) zawarła w dniu 25 września 2017 r. umowę o pracę na czas nieokreślony (w dalszej treści: „ Umowa ”), z osobą posiadającą polskie obywatelstwo, zamieszkującą na stałe na terenie Holandii (w dalszej treści: „ pracownik ”). Umowa o pracę obowiązuje od dnia 1 stycznia 2018 r., natomiast pracownik przystąpił do realizacji obowiązków wynikających z Umowy w dniu 2 stycznia 2018 r. Centrum interesów życiowych pracownika znajduje się w Holandii, tam też pracownik przebywa przez okresy dłuższe niż 183 dni w danym roku. Pracownik posiada zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej w Holandii. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy Spółką, a pracownikiem, potwierdzonymi zapisami Umowy, miejscem wykonywania pracy jest miasto położone na terytorium Holandii. W związku z realizacją obowiązków służbowych pracownik może odbywać podróże służbowe na terenie Europy. Z uwagi na siedzibę Spółki pełniącej funkcję pracodawcy, podróże określone w zdaniu poprzedzającym będą realizowane także do Warszawy. Wynagrodzenia za pracę, które na rzecz pracownika wypłaca Spółka, zostało określone w Umowie stałą, miesięczną kwotą brutto. Nadto pracownik został objęty prywatną opieką medyczną, której koszt ponosi Spółka. Z uwagi na realizację podróży służbowych, pracownik będzie uprawniony do otrzymania świadczeń przewidzianych dla osób realizujących podróże służbowe, takich jak diety oraz zwrot kosztów przejazdów, noclegów, według reguł określonych stosownymi przepisami prawa polskiego.