Pracownik | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to pracownik. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
23
maj

Istota:

Czy Spółka jest zobowiązana, jako płatnik do obliczania, pobierania i odprowadzania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od przychodu Pracowników ze stosunku pracy?

Fragment:

W celu realizacji projektu, Spółka oddelegowała do pracy w Polsce swoich pracowników. Okres pobytu pracowników w Polsce będzie zróżnicowany, w zależności od potrzeb i przebiegu prac. Część pracowników nie przebywa/nie będzie przebywać w Polsce przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego. Część pracowników przebywa/będzie przebywać w Polsce przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego. Wynagrodzenie Pracowników z tytułu zawartych umów o pracę jest wypłacane bezpośrednio przez Spółkę. Oddział nie będzie pośredniczył w fizycznej wypłacie wynagrodzeń pracownikom. Spółka dokonuje odpowiedniego przypisania przychodów i kosztów uzyskania przychodów do swojej działalności prowadzonej w Polsce. Jest to konieczne ze względu na zasady rozliczania podatku dochodowego w Polsce. Kosztami uzyskania przychodów Spółki w Polsce są m.in. koszty wynagrodzeń pracowników. Przenosząc powyższe na grunt przepisów prawa, wskazać należy, że art. 15 ust. 2 umowy polsko – włoskiej przewiduje wyjątek od ogólnej zasady, że dochody będą podlegały opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji pracownika, jeżeli zostaną spełnione łącznie, przewidziane w tym przepisie warunki.

2018
22
maj

Istota:

Zapewnienie Wnioskodawczyni przez pracodawcę bezpłatnego dowozu autobusem służbowym z jej miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania przez nią pracy nie ma wpływu na zastosowanie podwyższonych kosztów uzyskania przychodu. Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawczyni zatrudniona jest w Jednostce Wojskowej Nr ..., która oddalona jest od jej miejsca zamieszkania o 35 km i złoży pracodawcy oświadczenie o tym, że jej miejsce zamieszkania jest inne niż miejscowość, w której znajduje się zakład pracy, to spełnia ona przesłanki do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.

Fragment:

Natomiast, jeżeli pracownik złoży oświadczenie, z którego wynika, że jego miejsce stałego lub czasowego zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, jest uprawniony do stosowania kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy. Przepis art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do stosowania podwyższonych kosztów uzależnia od zamieszkania podatnika poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy. Zatem istotnym jest to, czy miejsce zamieszkania pracownika oraz miejsce wykonywania pracy są odrębnymi miejscowościami. Jeżeli więc pracownik świadczy pracę poza miejscem swojego zamieszkania i nie otrzymuje dodatku za rozłąkę, to spełnia warunki do stosowania przez pracodawcę podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, o ile wcześniej złożył, zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosowne oświadczenie. Z kolei, jak wynika z art. 22 ust. 13 ww. ustawy, podwyższonych kosztów nie stosuje się wobec pracowników otrzymujących zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy został zaliczony do ich przychodów podlegających opodatkowaniu.

2018
18
maj

Istota:

Skutki podatkowe zorganizowania dla pracowników wycieczki turystyczno-krajoznawczo-wypoczynkowej dofinansowanej z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Fragment:

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych, czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym, zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego uznać zatem należy, iż udział pracowników oraz członków ich rodzin w wycieczce integracyjnej, zaoferowanej przez Wnioskodawcę, mającej na celu budowanie pozytywnych relacji służbowych pomiędzy pracownikami, co pozytywnie wpłynie na dobrą komunikację w zakładzie pracy i efektywność pracy nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
18
maj

Istota:

Obowiązki płatnika.

Fragment:

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przypadku dofinansowania przez pracodawcę z ZFŚS imprezy integracyjnej w postaci wycieczki, w której uczestniczyć będą wszyscy uprawnieni pracownicy, nie można mówić o przychodzie uzyskanym z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

2018
16
maj

Istota:

Skutki podatkowe zorganizowania dla uprawnionych do korzystania z funduszu wycieczki integracyjnej.

Fragment:

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych, czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego uznać zatem należy, że udział pracowników oraz emerytów w wycieczce integracyjnej, zaoferowanej przez Wnioskodawcę, mającej na celu integrację pracowników, co pozytywnie wpłynie na wzajemne relacje i efektywność pracy nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
14
maj

Istota:

Obowiązki płatnika w związku ze zwrotem pracownikom wydatków związanych z realizacją zadań.

Fragment:

Audytor będzie dostarczał na potwierdzenie poniesionych wydatków faktury, rachunki, które będzie akceptował merytorycznie bezpośredni przełożony, formalnie i rachunkowo księgowość i na tej podstawie wydatki będą zwracane pracownikowi. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy stanowisko Wnioskodawcy, że opisane wyżej wydatki nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu i że w zaistniałej sytuacji Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. nie nalicza, nie pobiera i nie odprowadza podatku dochodowego od zwróconych wydatków jest prawidłowe? Zdaniem Wnioskodawcy, wartość wymienionych wydatków podczas podróży pracownika zwracanych pracownikowi działającemu w interesie pracodawcy w ramach określonych warunków umowy o pracę nie może być uznana za część przychodu pracownika z tytułu nieopodatkowanych świadczeń, gdyż nie dochodzi do żadnych realnych korzyści majątkowych uzyskanych przez pracownika. Wydatki te nie mają związku z celami osobistymi pracownika, a wyłącznie z celami służbowymi. W trakcie świadczenia pracy zatrudniony pracownik wydatkuje środki finansowe w związku z wykonywaniem określonych zadań na rzecz pracodawcy. Do realizacji tych zadań pracownik będzie musiał się przemieszczać i skorzystać z noclegu. Wydatki te będą ponoszone w interesie pracodawcy i będą stanowić koszt działalności gospodarczej poniesionej w celu osiągnięcia przychodów firmy.

2018
3
maj

Istota:

Skutki podatkowe uczestnictwa pracowników w wycieczce turystyczno-krajoznawczo-rekreacyjnej.

Fragment:

(...) pracowników ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie spowoduje po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W ocenie Wnioskodawcy nie należy zaliczać powstającego po stronie pracownika przychodu do „ innych nieodpłatnych świadczeń ” w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ: po stronie pracownika nie pojawi się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzonego wydatku, ponieważ gdyby nie wycieczka zorganizowana i dofinansowana przez pracodawcę, pracownik nie poniósłby wydatku na udział w takim przedsięwzięciu, świadczenie to adresowane będzie do wszystkich pracowników i nie będzie podstaw, aby przypisać konkretnemu pracownikowi wymiernej korzyści, nie sposób zindywidualizować i wycenić finansowego wymiaru korzyści, osiągniętych przez poszczególnych pracowników uczestniczących w wycieczce, gdyż niemożliwym jest ustalenie dla każdego pracownika wartości faktycznie otrzymanych świadczeń (brak możliwości ustalenia, czy dany pracownik skorzystał ze wszystkich postawionych mu do dyspozycji nieodpłatnych świadczeń w ramach wycieczki w pełnym zakresie), ze względu na integracyjny charakter wycieczki świadczenie zostanie spełnione również w interesie pracodawcy.

2018
30
kwi

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z pokryciem kosztów związanych z przeprowadzką pracowników oddelegowanych oraz przyznaniem zasiłku na zagospodarowanie

Fragment:

Nie ma on natomiast obowiązku organizowania pracownikowi życia poza czasem pracy. Nie budzi bowiem wątpliwości, że przewóz rzeczy ruchomych pracownika służy pracownikowi, a nie pracodawcy. Przewożone są bowiem dobra prywatne pracownika niezbędne do jego życia i funkcjonowania, a nie przedmioty nieodzowne do wykonywania pracy. W konsekwencji sfinansowanie przez pracodawcę świadczeń związanych z przeprowadzką nie jest wydatkiem dotyczącym właściwego wykonywania pracy. Ponadto, w sytuacji gdyby pracodawca nie sfinansował przeprowadzki pracownika, koszty tego przedsięwzięcia musiałby z własnych środków pokryć pracownik. Nie można bowiem zapominać, że przeprowadzka jest konsekwencją zmiany miejsca wykonywania pracy, na którą pracownik wyraził zgodę. Tym samym, ponoszenie kosztów przeprowadzki przez pracodawcę (za pracownika) przynosi pracownikowi korzyść majątkową polegającą na zaoszczędzeniu wydatku. Z tych też względów, uznać należy, że przyjęcie przez pracownika świadczeń następuje za zgodą pracownika oraz przynosi mu wymierną korzyść majątkową (w omawianym przypadku korzyść polega na uniknięciu wydatku). Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny, jeżeli pracownik wyraził zgodę na przyjęcie świadczenia, to zostało ono spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, a co za tym idzie ustalenie wartości tego świadczenia jest kwestią wtórną w stosunku do powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z chwilą otrzymania tego świadczenia.

2018
30
kwi

Istota:

Obowiązki płatnika z tytułu dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych kosztów zagranicznej i krajowej wycieczki turystyczno-wypoczynkowej dla pracowników.

Fragment:

Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż udział pracowników w wycieczkach turystyczno-wypoczynkowych organizowanych na terenie Polski i za granicą, sfinansowanych w części z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, które będą miały na celu integrację pracowników, a także budowanie pozytywnych relacji między nimi oraz umożliwienie pracownikom aktywnej formy wypoczynku nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jako płatnik, nie będzie miał obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy, o której mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
30
kwi

Istota:

W zakresie obowiązków płatnika związanych z dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych kosztów wycieczki pracownikom.

Fragment:

Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu integracyjnym zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż udział pracowników w wycieczkach turystyczno-krajoznawczych organizowanych na terenie Polski bądź za granicą, sfinansowanych w części z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, które będą miały na celu integrację pracowników, a także budowanie pozytywnych relacji między nimi oraz umożliwienie pracownikom aktywnej formy wypoczynku nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jako płatnik, nie będzie miał obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy, o której mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
30
kwi

Istota:

W zakresie obowiązków płatnika z tytułu dofinansowania w części kosztów wycieczki zagranicznej pracownikom i członkom ich rodzin oraz emerytom z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych i ze środków obrotowych Spółki.

Fragment:

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe uznać należy, że w przypadku zorganizowania wycieczki zagranicznej o charakterze integracyjnym dla pracowników na zasadzie powszechnej dostępności, skierowanych do wszystkich pracowników nie można mówić o przychodzie uzyskanym z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Nie będzie bowiem spełnione kryterium wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści). Skoro, wycieczka ma charakter ogólnodostępny dla wszystkich pracowników i emerytów, a udział w niej jest dobrowolny, po stronie pracowników nie pojawia się korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie można bowiem zakładać, że gdyby nie wycieczka organizowana przez pracodawcę, to pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim wyjeździe. Celem wycieczki jest integracja pracowników, a wspólny wyjazd przyczyni się do polepszenia współpracy między pracownikami oraz zwiększy motywację do pracy. Zorganizowanie wycieczki jest w interesie zakładu pracy, ponieważ integracja załogi wpłynie na efektywność pracy pracowników i poprawi wzajemne relacje służbowe. Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należy, że kwota dofinansowania ze środków obrotowych oraz z ZFŚS do wycieczki dla pracowników i emerytów mająca na celu zacieśnianie więzi i poprawę atmosfery wśród załogi nie będzie oznaczać otrzymania nieodpłatnego świadczenia o którym mowa w art. 11 ust.1 ustawy o PDOF i nie będzie stanowić przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy.

2018
30
kwi

Istota:

Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, zgodnie z którym nieodpłatne korzystanie przez pracowników Spółki z siłowni nie stanowi ich przychodów ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie Spółka nie jest zobowiązana do obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu.

Fragment:

Pracownik korzysta z siłowni w pełni dobrowolnie Nie jest do tego w żaden sposób zmuszany czy kierowany na siłownię przez Spółkę pod przymusem. Oczywistym jest, że pracownik ma interes w korzystaniu z sali fitness. Nie ulega wątpliwości, iż może to poprawić jego kondycję, stan zdrowia, samopoczucie. Jednak należy zwrócić uwagę na fakt, że pracodawca także posiada interes w tym, by pracownicy uczęszczali na siłownię. Pracownik dbający o kondycję fizyczną jest niewątpliwie bardziej wydajny, mniej podatny na stres, popełnia mniej błędów przy wykonywaniu obowiązków służbowych. Wspólne spędzanie czasu na siłowni pomaga też rozładować napięcie wśród współpracowników i pozwala na integrację z otoczeniem. To oczywiste, że pracodawca także odnosi korzyść i ma interes w fakcie uczęszczania na salę fitness przez pracowników. A co za tym idzie, przesłanka nr 2 nie jest spełniona Druga część przesłanki nr 2 (tj. pracownik uzyskuje korzyść w postaci uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść) także jest niespełniona. Niewątpliwie pracownik unika wydatku na np. karnet na siłownię, który musiałby zakupić we własnym zakresie.

2018
30
kwi

Istota:

Obowiązki płatnika w związku ze zwrotem pracownikom kosztów paliwa.

Fragment:

(...) pracownik dokumentuje poniesiony wydatek i niezależnie od tego, czy pracownik otrzymuje od Spółki zaliczkę na poczet kosztów wyjazdu służbowego, czy też nie. W ocenie Spółki realizacja obowiązków służbowych przez pracownika nie może powodować powstania dla pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy. Również Trybunał Konstytucyjny podziela stanowisko o braku powstania przychodu w omawianym przypadku. W wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. K 7/13, Trybunat sformułował ogólne wskazówki, które należy uwzględnić rozpatrując problematykę nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od swoich pracodawców. Zdaniem Trybunału opodatkowane mogą być jedynie takie świadczenia, które spełniają łącznie poniższe przesłanki: zostały spełnione za zgodą pracownika, tzn. pracownik skorzystał z nich w pełni dobrowolnie, zostały spełnione w jego interesie, a nie w interesie pracodawcy i przyniosły mu korzyść w postaci zwiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które pracownik musiałby ponieść, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi; nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

2018
30
kwi

Istota:

Obowiązki płatnika w związku z zapewnieniem pracownikom zakwaterowania.

Fragment:

W wyniku udostępnienia noclegów Spółka osiąga wymierną korzyść w postaci efektywnie i terminowo wykonanej pracy przez pracownika. Koszty noclegów ponoszone są zatem w interesie pracodawcy, a nie pracownika. Pracownik nie ma swobody w dysponowaniu tym świadczeniem i otrzymuje je wyłącznie w celu wykonywania obowiązków pracowniczych, a zatem nie uzyskuje z tego tytułu przychodu. Udostępnienie miejsc noclegowych pracownikom nie przynosi im żadnej korzyści (przysporzenia majątkowego), gdyby nie konieczność wywiązywania się z obowiązków wynikających z umowy o pracę pracownicy nie mieliby powodu korzystania z noclegów. Ponadto, Trybunał Konstytucyjny w ww. wyroku wskazał także, iż aby uznać dane świadczenie za przychód pracownika, musi być ono nieodpłatne, spełnione za zgodą pracownika (pracownik korzysta z nich dobrowolnie). Nie można mówić o dobrowolności korzystania z noclegu w przypadku pracowników Spółki, ponieważ nie skorzystaliby z tych noclegów, gdyby nie konieczność wykonania zlecenia. Konieczność stawiania się o czasie na placu robót, niejako wymusza na pracowniku skorzystanie z noclegu. Stąd, Spółka stoi na stanowisku, że konieczność noclegu pracownika wynika z polecenia pracodawcy, jako sposobu na prawidłowe prowadzenie działalności gospodarczej i gwarancję higienicznych i bezpiecznych warunków pracy.

2018
27
kwi

Istota:

Czy dofinansowanie do wycieczki organizowanej przez Wnioskodawcę ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dla pracowników oraz członków ich rodzin będzie stanowiło po stronie pracownika przychód, od którego należy naliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Fragment:

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych, czy szkoleniach choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast, bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie uzyskuje on przychodu. Nie występuje zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Tak więc, udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym, zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż brak jest podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż udział pracowników oraz członków ich rodzin w wycieczce o charakterze integracyjnym, organizowanej w interesie pracodawcy, która ma na celu budowanie pozytywnych relacji służbowych pomiędzy pracownikami, a także zwiększa motywację do pracy nie będzie stanowić dla nich przysporzenia majątkowego, a tym samym nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
27
kwi

Istota:

Brak obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu uczestnictwa pracowników w Spotkaniach.

Fragment:

Zgodnie z polityką prowadzonej działalności Spółka organizuje i finansuje trzy rodzaje spotkań dla pracowników (dalej: Spotkania) odbywających się poza godzinami lub miejscem ich pracy: dla wszystkich pracowników Spółki, dla pracowników poszczególnych działów Spółki, dla pracowników uczestniczących w danym projekcie. Udział pracowników w Spotkaniach ma na celu: poprawę atmosfery przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych, polepszenie komunikacji pomiędzy pracownikami oraz zarządzającymi, budowanie wspólnego zaangażowania, wymianę doświadczeń z codziennej pracy, wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków, lepszą identyfikację pracowników ze Spółką, zwiększenie wydajności i efektywności pracy w zespole. Powyższe ma na celu polepszenie wyników Spółki oraz wzrost jej przychodów. Udział pracowników w Spotkaniach nie powoduje po ich stronie żadnego przysporzenia majątkowego. Spotkania mogą mieć różną formę, np. spotkania w restauracji, kawiarni, pubie, kręgielni, hotelu itp. Może się również zdarzyć, że Spółka wynajmie zewnętrzną firmę, która zorganizuje dla pracowników Spółki tzw. imprezę integracyjną. Spółka odlicza podatek VAT naliczony przy wydatkach związanych z udziałem pracowników w Spotkaniach na zasadach ogólnych (tj. z wyłączeniem np. usług wskazanych w przepisach art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy).