Pracownik | Interpretacje podatkowe

Pracownik | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to pracownik. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Fragment:
Natomiast świadczenia związane z doradztwem podatkowym jak wskazuje sama Spółka mają na celu zapewnienie terminowego i prawidłowego wypełniania przez pracowników obowiązków podatkowych danego kraju, służą więc realizacji obowiązków podatkowych pracownika związanych z uzyskaniem przychodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Żadne z obowiązujących przepisów prawa nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewniania tych świadczeń pracownikom. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – spełnione zostały kryteria uprawniające do zaliczenia ww. świadczeń do nieodpłatnych świadczeń stanowiących przychód pracownika. Nie ma wątpliwości, że skorzystanie przez pracownika ze świadczeń imigracyjnych i w zakresie doradztwa podatkowego opłaconych przez Spółkę następować będzie za zgodą pracownika, będzie spełnione w jego interesie, a także przyniesie pracownikowi wymierną oraz przypisaną indywidualnie korzyść. Mając powyższe na uwadze pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wskazanego we wniosku - dla pracownika, jeżeli obowiązku ich pokrycia na pracodawcę nie nakładają przepisy prawa, jak również pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wymienionego we wniosku - członka rodziny pracownika oraz pokrycie kosztów w zakresie świadczeń doradztwa podatkowego, w świetle obowiązujących przepisów, przy uwzględnieniu tez zawartych w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji podlega opodatkowaniu jak wynagrodzenie za pracę.
2018
13
sty

Istota:
Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy nieodpłatne świadczenie usług wyżywienia dla pracowników niebędących nauczycielami (pracownicy kuchni) przez jednostki organizacyjne Gminy pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
Fragment:
Zgodnie z regulaminami pracy pracowników administracji i obsługi obowiązującymi w szkołach, przedszkolach miejskich, specjalnych ośrodkach wychowawczych oraz placówkach opiekuńczo-wychowawczych, pracownikom zatrudnionym w kuchni przyznano prawo do jednego bezpłatnego posiłku w ciągu dnia, w formie obiadu. Pracownicy otrzymują to świadczenie w formie posiłku do spożycia, a wartość pieniężna tego świadczenia w naturze wyliczona jest w oparciu o zużyty surowiec, bez uwzględniania kosztów przygotowania posiłku. Wartość pieniężną świadczeń w formie posiłków stanowi iloczyn dni roboczych, w których pracownik korzystał z wyżywienia w formie obiadu i ceny jednostkowej za obiad. Powstała w ten sposób kwota obciążana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 18% przyznanego świadczenia. Wynagrodzenie pracowników kuchni często jest niewysokie, co może powodować wysoką rotację na stanowiskach pracy oraz trudności w znalezieniu dobrze wykwalifikowanych pracowników. Sytuacja taka może zakłócać organizację pracy w stołówkach jednostek organizacyjnych Gminy i narażać je na straty związane ze spadkiem efektywności czy zakłóceniem ciągłości zadania. W celu uniknięcia powyższych zagrożeń Gmina gwarantuje na mocy postanowień zawartych w Regulaminach wynagradzania pracowników administracji i obsługi, pracownikom kuchni prawo do korzystania z bezpłatnego wyżywienia w czasie wykonywania pracy.
2018
11
sty

Istota:
Skutki podatkowe częściowego sfinansowania przez Wnioskodawcę szczepień ochronnych przeciwko grypie dla pracowników
Fragment:
(...) pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (Dz. U. Nr 81, poz. 716 z późn. zm.). Pracownicy Szpitala poprzez bezpośredni kontakt z pacjentami są narażeni na działanie czynników chorobotwórczych związanych z zakażeniem wirusem grypy typu A, B i C. Dlatego też pracodawca zamierza wprowadzić dodatkowy czynnik zabezpieczający pracowników w postaci wprowadzenia zalecanego szczepienia przeciwko grypie. Szczepionki przeciw grypie będą w części odpłatne (symboliczny koszt po stronie pracownika wyniesie 1 zł), a pozostała część będzie finansowana przez zakład pracy. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, że jeżeli na Wnioskodawcy – jako pracodawcy – ciąży ustawowy obowiązek zapewnienia pracownikom wykonującym pracę w warunkach narażonych na działanie biologicznych czynników chorobotwórczych ochrony poprzez zastosowanie szczepień ochronnych, to wartość tych szczepień, w części finansowanej przez Wnioskodawcę, nie będzie stanowiła dla pracowników (tak dla pracowników medycznych jak i pracowników administracyjno-biurowych) przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2018
6
sty

Istota:
Nie można uznać, że odszkodowanie wypłacone byłym pracownikom, na podstawie zawartej ugody sądowej, spełnia przesłankę celowości, której wystąpienie jest niezbędne dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów.
Fragment:
Spółka decyduje się na zawarcie ugody w sytuacji, gdy – zdaniem Spółki – z dotychczasowego przebiegu procesu oraz analizy dokumentów procesowych wynika z dużym prawdopodobieństwem, że sąd uzna rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem za niezasadne lub za naruszające przepisy o rozwiązywaniu umów o pracę, a w konsekwencji zasądzi na jego rzecz odszkodowanie albo (co dla Spółki byłoby rozwiązaniem najmniej pożądanym) nakaże Spółce kontynuować zatrudnienie pracownika. Korzyścią Spółki z zawarcia z pracownikiem ugody przed sądem (zamiast kontynuowania postępowania sądowego, które zakończy się wyrokiem) jest w takiej sytuacji: możliwość ukształtowania finalnych warunków rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem na zasadach pożądanych przez Spółkę, w szczególności określenie kwoty Odszkodowania należnego pracownikowi przy jednoczesnym wyrażeniu przez pracownika ostatecznej akceptacji dla rozwiązanie stosunku pracy ze Spółką, zmniejszenie kosztów postępowania, zaoszczędzenie czasu, który Spółka musiałaby poświecić na dalsze kontynuowanie procesu. W każdym przypadku ugoda sądowa z pracownikiem jest zawierana z uwzględnieniem tych samych przepisów Kodeksu pracy, które stanowiłyby podstawę wydania wyroku przez sąd, w szczególności przepisów określających wysokość Odszkodowania należnego pracownikowi w związku z niezasadnym lub niezgodnym z przepisami Kodeksu pracy rozwiązaniem umowy o pracę.
2018
4
sty

Istota:
Czy zapewnienie przez Spółkę świadczeń imigracyjnych w zakresie doradztwa podatkowego związanych z Oddelegowaniem Pracowników stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, a w konsekwencji czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Fragment:
Natomiast świadczenia związane z doradztwem podatkowym jak wskazuje sama Spółka mają na celu zapewnienie terminowego i prawidłowego wypełniania przez pracowników obowiązków podatkowych danego kraju, służą więc realizacji obowiązków podatkowych pracownika związanych z uzyskaniem przychodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Żadne z obowiązujących przepisów prawa nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewniania tych świadczeń pracownikom. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – spełnione zostały kryteria uprawniające do zaliczenia ww. świadczeń do nieodpłatnych świadczeń stanowiących przychód pracownika. Nie ma wątpliwości, że skorzystanie przez pracownika ze świadczeń imigracyjnych i w zakresie doradztwa podatkowego opłaconych przez Spółkę następować będzie za zgodą pracownika, będzie spełnione w jego interesie, a także przyniesie pracownikowi wymierną oraz przypisaną indywidualnie korzyść. Mając powyższe na uwadze pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wskazanego we wniosku - dla pracownika, jeżeli obowiązku ich pokrycia na pracodawcę nie nakładają przepisy prawa, jak również pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wymienionego we wniosku - członka rodziny pracownika oraz pokrycie kosztów w zakresie świadczeń doradztwa podatkowego, w świetle obowiązujących przepisów, przy uwzględnieniu tez zawartych w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji podlega opodatkowaniu jak wynagrodzenie za pracę.
2018
4
sty

Istota:
W zakresie obowiązków płatnika wynikających z oddelegowania pracowników do pracy za granicę na rzecz Spółek z Grupy.
Fragment:
W przypadku, gdy analiza powyższych elementów skutkowałaby wnioskiem, zgodnie z którym faktycznym (ekonomicznym) pracodawcą jest Spółka z Grupy (do której oddelegowany został Pracownik) zlokalizowana w państwie, które nie jest jednocześnie miejscem zamieszkania Pracownika dla celów podatkowych, należy uznać, że warunek określony w art. 15 ust. 2 pkt b) Modelowej Konwencji nie zostaje spełniony. W konsekwencji kraj, w którym praca jest wykonywana przez Pracownika ma prawo do opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego z tytułu pracy na jego terytorium przez Pracownika, niezależnie od długości okresu pobytu Pracownika w tym kraju, zgodnie z art. 15 ust. 1 Modelowej Konwencji. Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania określoną w zawartej z danym państwem umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółki z Grupy, do których oddelegowani zostają Pracownicy, spełniają warunki uznania ich za faktycznego (ekonomicznego) pracodawcę wobec delegowanych Pracowników, niezależnie od długości i typu oddelegowania. Świadczy o tym m.in. fakt, że koszty wynagrodzenia Pracowników oddelegowanych są przenoszone ze Spółki polskiej na Spółki z Grupy oraz fakt, że w trakcie trwania oddelegowania kontrolę nad zakresem działań Pracowników delegowanych sprawują Spółki z Grupy.
2018
4
sty

Istota:
Czy zapewnienie przez Spółkę świadczeń imigracyjnych w zakresie doradztwa podatkowego związanych z Oddelegowaniem Pracowników stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, a w konsekwencji czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Fragment:
Natomiast świadczenia związane z doradztwem podatkowym jak wskazuje sama Spółka mają na celu zapewnienie terminowego i prawidłowego wypełniania przez pracowników obowiązków podatkowych danego kraju, służą więc realizacji obowiązków podatkowych pracownika związanych z uzyskaniem przychodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Żadne z obowiązujących przepisów prawa nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewniania tych świadczeń pracownikom. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – spełnione zostały kryteria uprawniające do zaliczenia ww. świadczeń do nieodpłatnych świadczeń stanowiących przychód pracownika. Nie ma wątpliwości, że skorzystanie przez pracownika ze świadczeń imigracyjnych i w zakresie doradztwa podatkowego opłaconych przez Spółkę następować będzie za zgodą pracownika, będzie spełnione w jego interesie, a także przyniesie pracownikowi wymierną oraz przypisaną indywidualnie korzyść. Mając powyższe na uwadze pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wskazanego we wniosku - dla pracownika, jeżeli obowiązku ich pokrycia na pracodawcę nie nakładają przepisy prawa, jak również pokrycie kosztów wsparcia imigracyjnego - wymienionego we wniosku - członka rodziny pracownika oraz pokrycie kosztów w zakresie świadczeń doradztwa podatkowego, w świetle obowiązujących przepisów, przy uwzględnieniu tez zawartych w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji podlega opodatkowaniu jak wynagrodzenie za pracę.
2018
3
sty

Istota:
W zakresie obowiązków płatnika z tytułu sfinansowania pracownikom z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych części kosztów wycieczek i uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych i sportowych
Fragment:
W pozostałej części, koszty uczestnictwa w wycieczkach, pokrywane będą bezpośrednio przez pracowników. Wycieczki będą dostępne dla wszystkich pracowników, a udział w nich będzie dobrowolny. W przypadku, gdy wycieczka organizowana będzie w dni będące dla pracowników dniami pracującymi, aby wziąć w niej udział, pracownikom, na ich wniosek, udzielany będzie urlop wypoczynkowy. Dofinansowanie uczestnictwa pracowników w wydarzeniach kulturalnych i sportowych odbywać się będzie przez procentowe pokrycie kosztów zakupu biletów wstępu na te wydarzenia (do 100%). Dofinansowanie wycieczek oraz uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych i sportowych odbywać się będzie w interesie pracodawcy, ponieważ integracja pracowników wpływa na zwiększenie motywacji do pracy, zaangażowanie oraz na wzajemne relacje pomiędzy pracownikami. Jak wynika z dotychczasowej praktyki, powyższe przekłada się na poprawę atmosfery w pracy i zwiększenie efektywności. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy przypadające na poszczególnych pracowników kwoty dofinansowania wycieczek i uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych i sportowych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, stanowią dla pracowników uczestniczących w tych wycieczkach lub wydarzeniach przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
2018
3
sty

Istota:
W zakresie skutków podatkowych powstałych w związku z ponoszeniem przez Spółkę świadczeń na rzecz pracowników
Fragment:
Poniesienie wymienionych przykładowo wydatków umożliwia prawidłowe wykonywanie przez pracownika swoich obowiązków służbowych na rzecz pracodawcy. Należy zatem uznać, że wywiązywanie się przez pracownika z zadań czy obowiązków określonych przez pracodawcę, nie wymaga od pracownika poniesienia wydatków, których poniesienie stanowiłoby uszczerbek majątku pracownika. Spółka zaznacza, że nie chodzi jej w tym przypadku o wydatki natury osobistej, np. poniesienie kosztu zakupu odpowiedniego stroju, w którym pracownik będzie się odpowiednio prezentował na spotkaniach biznesowych, czy poniesienie kosztu zakupu biletu miesięcznego, dzięki któremu pracownik będzie mógł dojeżdżać m.in. do zakładu pracy. Pracodawca nie może wymagać od pracownika, aby ten ponosił dodatkowo koszty działalności pracodawcy. Nie ma zatem uzasadnienia, aby koszty działalności Spółki związane z wysłaniem pracowników na lokalizacje projektowe, do których trzeba im zapewnić dojazd, zwiększały przychód podatkowy tych pracowników i aby ci pracownicy obarczani byli PDOF z tego tytułu. Zdaniem Spółki, sfinansowanie dojazdów pracownikom projektowym wykonującym swe obowiązki w miejscu określonym w umowie o pracę, stanowi racjonalny wydatek Spółki, związany z realizacją określonych celów gospodarczych.
2018
3
sty

Istota:
Obowiązki płatnika.
Fragment:
Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przypadku dofinansowania przez pracodawcę z ZFŚS imprezy integracyjnej w postaci wycieczki, nie można mówić o przychodzie uzyskanym z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
2017
23
gru

Istota:
Czy wydatki poniesione na zakup posiłków dla pracowników, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu zgodnie z udziałem Wnioskodawcy w zysku Spółki?
Fragment:
W przedmiotowej sprawie wydatki ponoszone przez Spółkę w celu zapewnienia pracownikom posiłków i napojów bezalkoholowych będą miały pośredni wpływ na uzyskiwanie przez Spółkę przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Poprzez świadczenia na rzecz pracowników pracodawca zapewnia pracownikom lepsze warunki pracy, bardziej efektywne wykorzystanie czasu pracy, komfort pracy, poprawia nastrój co pozytywnie wpływa na wydajność pracowników, a tym samym firmy jako podmiotu generującego przychody. Ponoszone przez pracodawcę wydatki na posiłki i napoje nie zostały wyłączne z kosztów uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 ustawy. Organ uznaje więc, że przedmiotowe wydatki na rzecz pracowników stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wobec powyższego, ww. wydatki na rzecz pracowników stanowią koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, iż nie są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup posiłków dla pracowników, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu, proporcjonalne do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w zysku Spółki.
2017
22
gru

Istota:
Ustalenie czy wartość sfinansowanych przez Spółkę świadczeń na rzecz pracownika z tytułu zakwaterowania jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości 500 zł miesięcznie.
Fragment:
Z treści wniosku wynika, że Spółka zatrudniła pracownika wskazując jako miejsce pracy siedzibę Spółki, która znajduje się w znacznej odległości od miejsca stałego zamieszkania pracownika. Spółka zapewniła pracownikowi nieodpłatne zakwaterowanie w hotelu prowadzonym przez Spółkę ustalając wartość świadczenia nieodpłatnego w wysokości 1.000 zł miesięcznie. Po przyznaniu ww. świadczenia pracownik nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22. ust 2. pkt 3 i 4. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji zapewnienia pracownikowi nieodpłatnego zakwaterowania, wartość tych świadczeń należy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać za przychód pracownika. Świadczenie oferowane przez pracodawcę leży w interesie pracownika, gdyż jest równoznaczne z uniknięciem przez niego wydatku na zakwaterowanie, jaki musiałby ponieść dla wykonania obowiązków służbowych zgodnie z postanowieniami umowy, którą zawarł z pracodawcą. Świadczenie to stanowi trwałe przysporzenie majątkowe po stronie pracownika. Dzięki finansowaniu zakwaterowania pracownika w hotelu Wnioskodawca niejako „ zwalnia ” pracownika z konieczności finansowania tego wydatku kosztem majątku własnego, tym samym nie doprowadzając do uszczerbku w jego majątku.
2017
22
gru

Istota:
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Fragment:
W tym stanie rzeczy oraz w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. należy uznać, że zapewnienie przez Wnioskodawcę nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych posiłków w formie bufetu dostępnego dla pracowników nie będzie generowało po stronie pracowników przychodu do opodatkowania. Ponadto nie będzie możliwości przypisania odpowiedniej wysokości świadczenia nieodpłatnego pracownikom, gdyż w przypadku posiłków - Wnioskodawca nie będzie w stanie ustalić dokładnej wartości posiłków skonsumowanych przez danego pracownika. W sytuacji gdy Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika, nie sposób uznać, że pracownik ten uzyska przychód podlegający opodatkowaniu. Zatem zapewnienie przez Wnioskodawcę nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych posiłków w formie bufetu dostępnego dla pracowników, w sytuacji gdy nie ma możliwości ustalenia wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika nie stanowi dla pracownika nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji Zainteresowany jako płatnik, dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pracowników, nie będzie zobowiązany do doliczenia wartości posiłków do ich przychodów. Z uwagi na rozstrzygnięcie dokonane niniejszą interpretacją, według którego w przedmiotowej sprawie po stronie pracowników w związku z zapewnieniem im przez pracodawcę nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych posiłków nie powstanie nieodpłatne świadczenie, odstąpiono od udzielenia odpowiedzi na pytanie dotyczące sposobu ustalenia przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.
2017
21
gru

Istota:
W zakresie ustalenia, czy w kosztach działalności badawczo-rozwojowej można uwzględnić (w ramach przewidzianych w ustawie limitów) wydatki z tytułu zatrudnienia pracowników
Fragment:
Mając na uwadze, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, którzy realizują wskazany cel, tj. wykonują prace badawczo-rozwojowe, należy przyjąć, że za pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności badawczo rozwojowej należy uznać pracownika, w zakresie obowiązków którego, bądź w myśl zawartej umowy o pracę/wytycznych wewnętrznych lub innych dokumentów, pozostaje czynne uczestnictwo w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych, oraz z dokumentów tych wynika, że pracownicy ci zostali zatrudnieni w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych. Jednakże istotne jest też, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie kompetencji danego Pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie uczestniczyć w pracach B+R. Tylko wówczas wynagrodzenie takiego Pracownika oraz koszty Świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy Koszt kwalifikowany w całości. W przypadku więc, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz składek ZUS z tytułu tych należności wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, która nie jest związana z realizacją działalności B+R.
2017
21
gru

Istota:
W zakresie obowiązków płatnika w związku ze sprzedażą pracownikowi pożyczki po cenie niższej niż wartość nominalna
Fragment:
Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że samo nabycie przez pracownika wierzytelności od dłużnika nie stanowi operacji gospodarczej, w wyniku której pracownik otrzyma pieniądze bądź prawo majątkowe w sposób nieodpłatny. Zatem nie powstanie też obowiązek wykazania przez pracownika przychodów, ponieważ w chwili nabycia wierzytelności przychód po stronie pracownika nie wystąpi. Odpłatne nabycie wierzytelności przez pracownika nie stanowi zatem czynności skutkującej powstaniem przychodu podatkowego, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w momencie nabycia. Warto również zwrócić uwagę, że odnośnie pożyczek udzielanych pracownikom, brak jest podstaw do zakwalifikowania różnicy w oprocentowaniu pożyczek udzielonych przez zakład pracy (jeżeli zakład pracy nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek) pracownikowi jako przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile oprocentowanie takich pożyczek jest co do wysokości stosowane według jednolitych reguł wobec wszystkich pracowników. Mając powyższe na uwadze w sytuacji opisanej we wniosku brak jest podstaw do zakwalifikowania różnicy pomiędzy wartością nominalną a ceną sprzedaży wierzytelności jako przychód ze stosunku pracy.
2017
20
gru
© 2011-2018 Interpretacje.org
Lokalizacja: Wyszukiwarka > Pracownik
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.