Pracodawca | Interpretacje podatkowe

Pracodawca | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to pracodawca. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
W zaistniałym stanie faktycznym powstało pytanie, czy kwoty zwracane Wnioskodawcy, jako wyrównanie uszczerbku w jego majątku osobistym, poniesionym z polecenia oraz na rzecz i w imieniu pracodawcy, stanowią jego przychód podatkowy ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm., dalej: PIT), a Wnioskodawca jest zobowiązany odprowadzać zaliczki na poczet podatku zgodnie z art. 44 ust. 1a PIT?
Fragment:
Wydatki poniesione przez pracodawcę są zatem ściśle związane z realizacją przepisów Kodeksu pracy, z których wynika, że pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. W ocenie Sądu należy wyraźnie odróżnić sytuację, w której pracodawcy realizując zapisy umowy o pracę dotyczące miejsca wykonywania pracy zapewniają swym pracownikom ściśle związany z obowiązkami pracowniczymi nocleg, od sytuacji, w której pracodawca zapewnia swym pracownikom dodatkowe świadczenie w postaci „ pakietów medycznych ”. Ponoszenie przez pracodawcę wydatków w celu zapewnienia pracownikowi noclegów oraz pokrycia zwiększonych kosztów wyżywienia - przyjmując wskazane przez Trybunat Konstytucyjny kryterium oceny - jest świadczeniem poniesionym w interesie pracodawcy, ponieważ to jemu przynosi konkretną i wymierną korzyść w postaci prawidłowo i efektywnie wykonanej przez pracownika pracy. Dodać należy, że przepisy prawa pracy nie nakładają na pracownika obowiązku ponoszenia za pracodawcę wydatków związanych ze świadczeniem pracy, a wszystkie wynikające stąd koszty winien pokrywać pracodawca. Zdaniem Sądu, w warunkach niniejszej sprawy nie można mówić o zgodzie pracownika, gdyż analiza tego elementu przychodu staje się aktualna i celowa tylko wtedy, gdy nieodpłatne świadczenie odbywa się w jego interesie.
2016
10
sie

Istota:
Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym należy stwierdzić, że Wnioskodawca uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu zapewnienia przez pracodawcę noclegów w trakcie oddelegowania do miejsca wskazanego jako miejsce zatrudnienia w umowie o oddelegowanie?
Fragment:
Konieczność noclegu w związku z delegacją na terenie Polski jest związana z wykonywaniem czynności na rzecz pracodawcy. Pan H. nie otrzymuje tym samym od pracodawcy jakiegokolwiek świadczenia w rozumieniu art. 12 ustawy o PIT. Zdaniem Wnioskodawcy przychodem ze stosunku pracy byłaby jedynie równowartość noclegu, jeżeli noclegi miałyby charakter prywatny i nie wiązały się ze świadczeniem pracy. Ponadto należy wskazać na aktualny kierunek orzecznictwa, które właśnie na gruncie art. 12 ustawy o PIT, w kwestii ustalenia przychodów ze stosunku pracy, jednolicie wskazuje na art. 22 Kodeksu pracy, zgodnie z którym pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. Przepisy prawa pracy nie nakładają na pracownika obowiązku ponoszenia za pracodawcę wydatków związanych ze świadczeniem pracy. Wszystkie koszty związane ze świadczeniem pracy przez pracownika powinny być pokrywane przez pracodawcę. Do takich kosztów bez wątpienia należą wydatki związane z zapewnieniem noclegu w miejscu wykonywania pracy, jeśli znajduje się w znacznej odległości od miejsca zamieszkania. Zapłata przez pracodawcę kosztu noclegów oddelegowanych pracowników wykonujących swe obowiązki w miejscu określonym na podstawie umowy o oddelegowanie stanowi zatem racjonalny wydatek firmy związany z realizacją określonych celów.
2016
12
cze

Istota:
Stanowisko Wnioskodawcy – zgodnie z którym w związku z pokryciem przez pracodawcę kosztów noclegu pracowników wykonujących czynności eksploatacyjne na obszarze działania Oddziału, stanowiącym miejsce świadczenia przez nich pracy określone w umowach o pracę, po stronie pracowników nie powstaje przychód, od którego płatnik obowiązany jest pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych – należy uznać za prawidłowe.
Fragment:
Ten obowiązek należy i trzeba odnosić i analizować w kontekście konkretnych obowiązków pracowniczych i wynikających z tych obowiązków oczekiwań pracodawcy. Skoro więc prawidłowe i efektywne wykonywanie obowiązków pracowniczych wymaga od pracownika nocowania w hotelu, aby w określonym czasie wynikającym z kontaktów handlowych pracodawcy i kontrahenta dotrzeć do kontrahenta, to zapewnienie tej możliwości przez pracodawcę nie jest korzyścią pracownika ale właśnie wypełnieniem przez pracodawcę ustawowego obowiązku prawidłowego organizowania pracy, tak aby była ona wydajna i należytej jakości. Zapewnienie możliwości nocnego wypoczynku odpowiada także obowiązkowi pracodawcy organizowania pracy w sposób zmniejszający uciążliwość pracy. W konsekwencji, przyjąć należy, że mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy PIT przychodów ze stosunku pracy, nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające charakter służbowy a nie prywatny. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, a także w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. oraz orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że wynikające z konieczności wykonywania czynności służbowych sfinansowanie przez Wnioskodawcę kosztów noclegów, nie będzie generować po stronie wskazanych we wniosku pracowników przychodu ze stosunku pracy.
2016
31
sty

Istota:
Czy wartość nieodpłatnego świadczenia oferowanego przez Wnioskodawcę pracownikom jest przychodem opodatkowanym, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w powiązaniu z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jako płatnik na podstawie art. 31 w/w ustawy ma obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy?
Fragment:
Tak więc, udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż (...) nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. W świetle powyższego - mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy PIT przychodów ze stosunku pracy - nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika, bez ustalonej za nie zapłaty, jest świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (przykładem tego rodzaju świadczenia jest zaoferowanie pracownikowi przez pracodawcę udziału w spotkaniu integracyjnym lub wzięcie w nim udziału). W tym stanie rzeczy oraz w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 08 lipca 2014 r. uznać należy, że udział pracowników w wigilii połączonej z podsumowaniem roku nie prowadzi do powstania u pracownika przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy PIT. Nie są bowiem spełnione wskazane przez Trybunał Konstytucyjny kryteria. W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.
2015
16
gru

Istota:
Opodatkowanie nieodpłatnych świadczeń uzyskanych od australijskiego pracodawcy w Australii.
Fragment:
Pracodawca podlega obowiązkowi podatkowemu, a pracownik dostaje świadczenia nieobciążające jego (podatnika) majątku (dochodu). „ Skrót myślowy ” wynika z faktu, że prawo australijskie (regulując stosunki pracodawcy i pracownika) dopuszcza, iż w umowie między pracodawcą a pracownikiem zawarty jest zapis, że pracodawca odzyska zapłacony FBT od pracownika. W przypadku Wnioskodawcy nie zastosowano klauzuli zwrotu, a zatem zgodnie z prawem podatkowym – definitywnie (bez klauzuli refundacyjnej) – podatek zapłacił pracodawca. A zatem FBT nie wpłynął na obciążenie podatkowe pracownika (Wnioskodawcy), tj. na zapłacony podatek dochodowy przez pracownika. Kwota dotycząca FBT była raportowana przez pracownika na rozliczeniu rocznym, ale głównie do celów związanych z wyliczeniem dochodu do różnych świadczeń publicznych, zasiłków itp. a nie do określenia podatku dochodowego. Podsumowując, jedyną stroną zobowiązaną do zapłacenia FBT wg przepisów australijskich jest pracodawca. Pracodawca może przerzucić koszty na pracownika poprzez zapisy w umowie – co w przypadku Wnioskodawcy nie miało miejsca. Opisana powyżej „ alternatywność ” oznacza, iż podatek płaci pracodawca. Możliwość prywatnoprawnej umowy o refundacji podatku przez pracownika pracodawcy nie została w przypadku Wnioskodawcy zastosowana. Zobowiązany do uiszczenia podatku sensu stricto jest jedynie pracodawca. Pracodawca wykonuje jedynie swoje zobowiązanie podatkowe. Niezależnie od tego, pracodawca i pracownik mogą ustanowić – na mocy umowy – mechanizm zwrotu wartości podatku (w opisywanej sprawie nie zastosowano go).
2015
4
gru

Istota:
Opodatkowanie nieodpłatnych świadczeń uzyskanych od australijskiego pracodawcy w Australii.
Fragment:
Pracodawca podlega obowiązkowi podatkowemu, a pracownik dostaje świadczenia nieobciążające jego (podatnika) majątku (dochodu). „ Skrót myślowy ” wynika z faktu, że prawo australijskie (regulując stosunki pracodawcy i pracownika) dopuszcza, iż w umowie między pracodawcą a pracownikiem zawarty jest zapis, że pracodawca odzyska zapłacony FBT od pracownika. W przypadku Wnioskodawczyni nie zastosowano klauzuli zwrotu, a zatem zgodnie z prawem podatkowym – definitywnie (bez klauzuli refundacyjnej) – podatek zapłacił pracodawca. A zatem FBT nie wpłynął na obciążenie podatkowe pracownika (Wnioskodawczyni), tj. na zapłacony podatek dochodowy przez pracownika. Kwota dotycząca FBT była raportowana przez pracownika na rozliczeniu rocznym, ale głównie do celów związanych z wyliczeniem dochodu do różnych świadczeń publicznych, zasiłków itp. a nie do określenia podatku dochodowego. Podsumowując, jedyną stroną zobowiązaną do zapłacenia FBT wg przepisów australijskich jest pracodawca. Pracodawca może przerzucić koszty na pracownika poprzez zapisy w umowie – co w przypadku Wnioskodawcy nie miało miejsca. Opisana powyżej „ alternatywność ” oznacza, iż podatek płaci pracodawca. Możliwość prywatnoprawnej umowy o refundacji podatku przez pracownika pracodawcy nie została w przypadku Wnioskodawczyni zastosowana. Zobowiązany do uiszczenia podatku sensu stricto jest jedynie pracodawca. Pracodawca wykonuje jedynie swoje zobowiązanie podatkowe.
2015
4
gru

Istota:
W którym momencie pracownicy Wnioskodawcy uzyskają przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361; dalej: ustawa PDOF) - czy w momencie zasilenia punktami ich indywidualnych kont w Systemie Kafeteryjnym finansowanym ze środków ZFŚS, czy w momencie wymiany punktów na określone świadczenie dostępne w Systemie Kafeteryjnym?
Fragment:
IPPB2/415-894/11-5/MG , uznając, że przychód po stronie pracowników powstaje dopiero w momencie dokonania faktycznego nabycia świadczeń w programie udostępnionym przez pracodawcę, nie zaś w momencie przyznania przez pracodawcę punktów, na podstawie których dokonuje się wyboru i odbioru określonych świadczeń. Podsumowanie. Zdaniem Wnioskodawcy, sam fakt zasilenia konta pracownika punktami, za które następnie pracownik może uzyskać, na warunkach przewidzianych w regulaminie Systemu Kafeteryjnego, świadczenia o wartości zgodnej z wartością pieniężną przypisaną danej liczbie punktów, nie stanowi dla pracownika przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy PDOF. Nie można bowiem twierdzić, że w momencie otrzymania punktów pracownik uzyskuje jakiekolwiek przysporzenie majątkowe. Przychód powstanie natomiast w momencie dokonania wyboru świadczeń dostępnych w ramach Systemu Kafeteryjnego odpowiadających zgromadzonej liczbie punktów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
2015
18
lis

Istota:
Należy stwierdzić, że przez cały okres oddelegowania do pracy w Polsce, Wnioskodawca podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlegał opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prawidłowo zadeklarował i opodatkował w Polsce, poza Wynagrodzeniem (otrzymanym od duńskiego Pracodawcy), również Dodatkowe Świadczenia sfinansowane bezpośrednio przez Spółkę.
Fragment:
Wskutek tak zawartego Porozumienia, Pracodawca zobowiązał się - oddelegować na wskazany powyżej okres czasu swojego pracownika (to jest Wnioskodawcę) do Spółki, a dokładnie do jej warszawskiego oddziału. W Porozumieniu, Pracodawca oświadcza, że Wnioskodawca wyraził zgodę na oddelegowanie do Spółki w Polsce. Z postanowień Porozumienia wynika, że przez cały okres oddelegowania Wnioskodawca pozostaje formalnie pracownikiem Pracodawcy. Konsekwentnie to Pracodawca pozostaje zobowiązany do obliczenia i wypłaty Wnioskodawcy wynagrodzenia oraz innych świadczeń pracowniczych, w tym „ premii, dodatku do samochodów służbowych, wynagrodzenia za nadgodziny ”, dalej zwanych ogólnie: „ Wynagrodzeniem ”. Ponadto w Porozumieniu zawarto wprost postanowienie o tym, że Spółka zwróci jednak Pracodawcy wszelkie kwoty wypłacone przez niego Wnioskodawcy przez okres oddelegowania, w związku z pracą wykonywaną w Polsce. (Zwrot następował na podstawie faktur wystawionych przez Pracodawcę dla Spółki). Jednocześnie dla uproszczenia procesu adaptacji Wnioskodawcy w Polsce oraz dla uproszczenia wzajemnych rozliczeń pomiędzy Pracodawcą i Spółką, Spółka zobowiązana została ponieść koszty wynajmu dla Wnioskodawcy mieszkania w Polsce oraz lekcji języka polskiego (dalej: „ Dodatkowe Świadczenia ”).
2015
9
lip

Istota:
Należy stwierdzić, że przez cały okres oddelegowania do pracy w Polsce, Wnioskodawca podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlegał opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prawidłowo zadeklarował i opodatkował w Polsce, poza Wynagrodzeniem (otrzymanym od duńskiego Pracodawcy), również Dodatkowe Świadczenia sfinansowane bezpośrednio przez Spółkę.
Fragment:
Wskutek tak zawartego Porozumienia, Pracodawca zobowiązał się - oddelegować na wskazany powyżej okres czasu swojego pracownika (to jest Wnioskodawcę) do Spółki, a dokładnie do jej oddziału. W Porozumieniu, Pracodawca oświadcza, że Wnioskodawca wyraził zgodę na oddelegowanie do Spółki w Polsce. Z postanowień Porozumienia wynika, że przez cały okres oddelegowania Wnioskodawca pozostaje formalnie pracownikiem Pracodawcy. Konsekwentnie to Pracodawca pozostaje zobowiązany do obliczenia i wypłaty Wnioskodawcy wynagrodzenia oraz innych świadczeń pracowniczych, w tym „ premii, dodatku do samochodów służbowych, wynagrodzenia za nadgodziny ”, dalej zwanych ogólnie: „ Wynagrodzeniem ”. Ponadto w Porozumieniu zawarto wprost postanowienie o tym, że Spółka zwróci jednak Pracodawcy wszelkie kwoty wypłacone przez niego Wnioskodawcy przez okres oddelegowania, w związku z pracą wykonywaną w Polsce. (Zwrot następował na podstawie faktur wystawionych przez Pracodawcę dla Spółki). Jednocześnie dla uproszczenia procesu adaptacji Wnioskodawcy w Polsce oraz dla uproszczenia wzajemnych rozliczeń pomiędzy Pracodawcą i Spółką, Spółka zobowiązana została ponieść koszty wynajmu dla Wnioskodawcy mieszkania w Polsce oraz lekcji języka polskiego (dalej: „ Dodatkowe Świadczenia ”).
2015
9
lip

Istota:
Należy stwierdzić, że przez cały okres oddelegowania do pracy w Polsce, Wnioskodawca podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlegał opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prawidłowo zadeklarował i opodatkował w Polsce, poza Wynagrodzeniem (otrzymanym od duńskiego Pracodawcy), również Dodatkowe Świadczenia sfinansowane bezpośrednio przez Spółkę.
Fragment:
Wskutek tak zawartego Porozumienia, Pracodawca zobowiązał się - oddelegować na wskazany powyżej okres czasu swojego pracownika (to jest Wnioskodawcę) do Spółki, a dokładnie do jej warszawskiego oddziału. W Porozumieniu, Pracodawca oświadcza, że Wnioskodawca wyraził zgodę na oddelegowanie do Spółki w Polsce. Z postanowień Porozumienia wynika, że przez cały okres oddelegowania Wnioskodawca pozostaje formalnie pracownikiem Pracodawcy. Konsekwentnie to Pracodawca pozostaje zobowiązany do obliczenia i wypłaty Wnioskodawcy wynagrodzenia oraz innych świadczeń pracowniczych, w tym „ premii, dodatku do samochodów służbowych, wynagrodzenia za nadgodziny ”, dalej zwanych ogólnie: „ Wynagrodzeniem ”. Ponadto w Porozumieniu zawarto wprost postanowienie o tym, że Spółka zwróci jednak Pracodawcy wszelkie kwoty wypłacone przez niego Wnioskodawcy przez okres oddelegowania, w związku z pracą wykonywaną w Polsce. (Zwrot następował na podstawie faktur wystawionych przez Pracodawcę dla Spółki). Jednocześnie dla uproszczenia procesu adaptacji Wnioskodawcy w Polsce oraz dla uproszczenia wzajemnych rozliczeń pomiędzy Pracodawcą i Spółką, Spółka zobowiązana została ponieść koszty wynajmu dla Wnioskodawcy mieszkania w Polsce oraz lekcji języka polskiego (dalej: „ Dodatkowe Świadczenia ”).
2015
9
lip
© 2011-2016 Interpretacje.org
Lokalizacja: Wyszukiwarka > Pracodawca
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.