IBPB-1-2/4510-274/15/AK | Interpretacja indywidualna

Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę Wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu w podatku dochodowym od osób prawnych?
IBPB-1-2/4510-274/15/AKinterpretacja indywidualna
  1. odsetki
  2. odsetki od pożyczki
  3. powstanie przychodu
  4. pożyczka
  5. przychód
  6. spłata
  7. świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in solutum)
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 21 lipca 2015 r.), uzupełnionym 30 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymanie przez Wnioskodawcę wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymanie przez Wnioskodawcę wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest między innymi:

  • udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym,
  • nabywanie i zbywanie udziałów lub akcji w spółkach kapitałowych,
  • obrót wierzytelnościami.

W przyszłości Wnioskodawca może udzielić pożyczki spółce osobowej („Pożyczkobiorcy”). Pożyczkobiorcy przysługiwać będzie wierzytelność o wydanie kwoty pożyczki. Umowa pożyczki nie będzie przewidywać kapitalizacji odsetek.

W przypadku, w którym Wnioskodawca nie będzie dysponował środkami pieniężnymi na dzień wymagalności wypłaty pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy rozważa się następujące rozwiązanie: wspólnicy Wnioskodawcy podejmą uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego Wnioskodawcy o wartość odpowiadającą kwocie udzielonej pożyczki i uchwałę o pokryciu podnoszonego kapitału wkładem pieniężnym. Podwyższenie kapitału zakładowego Wnioskodawcy zostanie dokonane z alokacją na kapitał zapasowy (agio). Wspólnicy Wnioskodawcy skierują ofertę objęcia tych udziałów do Pożyczkobiorcy, który ją przyjmie i złoży oświadczenie o objęciu udziałów. Ujawni się zatem roszczenie od Wnioskodawcy do Pożyczkobiorcy o wpłatę na poczet udziałów w kwocie równej kwocie pożyczki, którą Wnioskodawca ma wypłacić Pożyczkobiorcy. Skoro Pożyczkobiorca miałby takie samo co do kwoty roszczenie wobec Wnioskodawcy (o wydanie kwoty pożyczki), a Wnioskodawca wobec Pożyczkobiorcy (o wniesienie wkładu pieniężnego) obydwa podmioty zawrą porozumienie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności i zobowiązań co w konsekwencji doprowadzi do wygaśnięcia tych zobowiązań i wierzytelności.

Jednocześnie, powyższe potrącenie będzie tożsame z wypłatą kwoty pożyczki. Tym samym, po potrąceniu roszczenia o wydanie kwoty pożyczki z roszczeniem o wniesienie wkładu pieniężnego, Wnioskodawcy będzie przysługiwać wierzytelność wobec Pożyczkobiorcy o zwrot udzielonej pożyczki.

Roszczenie Wnioskodawcy względem Pożyczkobiorcy o zwrot udzielonej pożyczki zostanie: zaspokojone w formie pieniężnej lub, w przypadku braku środków pieniężnych u Pożyczkobiorcy poprzez wykorzystanie cywilnoprawnej instytucji datio in solutum (tj. świadczenia w miejsce wykonania) przewidzianej w art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2014 r., poz. 121 ze zm.). W tym celu, w ramach datio in solutum, Pożyczkobiorca może przenieść na Wnioskodawcę wymagalne wierzytelności przysługujące mu wobec innej spółki np. wierzytelności o zwrot pożyczek udzielonych przez Pożyczkobiorcę innym spółkom („Wierzytelności”). W wyniku powyższej transakcji Wnioskodawca wstąpi w prawa Pożyczkobiorcy wynikające z posiadania Wierzytelności w stosunku do innych spółek, uzyskując prawo żądania spłaty Wierzytelności - dojdzie jedynie do zmiany wierzyciela, natomiast wierzytelności będą istnieć nadal.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę Wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu w podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Wnioskodawcę Wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, nie będzie stanowiło dla niego przychodu podlegającego opodatkowaniu w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie w jakim prowadzić będzie ono do spłaty kwoty głównej pożyczki, natomiast w zakresie w jakim będzie prowadzić do spłaty odsetek od pożyczki po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej: „UPDOP”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 UPDOP, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Z kolei na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 UPDOP, przychód stanowi m.in. wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie.

Niemniej jednak na mocy art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Powyższy przepis jednoznacznie wskazuje, że zwrot kwoty głównej pożyczki, bez względu na formę, w jakiej jest dokonywany, nie stanowi przychodu podatkowego. Niniejsza zasada wpisuje się w regułę ogólną wyłączającą z przychodów podatkowych przysporzenia majątkowe o charakterze nietrwałym. Zatem spłata pożyczki bez względu na formę, w jakiej jest dokonywana (w pieniądzu czy w naturze) nie stanowi przychodu podatkowego.

W szczególności, zdaniem Wnioskodawcy, spłata pożyczki w formie świadczenia w miejsce wykonania również nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż świadczenie w miejsce wykonania skutkuje wygaśnięciem zobowiązania Pożyczkobiorcy wobec Wnioskodawcy o zwrot pożyczki poprzez jego efektywne zaspokojenie.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę znajduje poparcie w interpretacjach przepisów prawa podatkowego, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 kwietnia 2013 r., nr IPPB3/423-38/13-2/AG.

W odniesieniu zaś do spłaty pożyczki w formie datio in solutum w zakresie w jakim czynność ta będzie prowadzić do spłaty odsetek, na mocy art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Ponadto zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 UPDOP, do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Z powyższych przepisów wynika, że przychodem podatkowym jest kwota otrzymanych odsetek, w tym od udzielonych pożyczek.

Jak wskazano powyżej, skoro świadczenie w miejsce wykonania skutkuje wygaśnięciem zobowiązania Pożyczkobiorcy wobec Wnioskodawcy o zwrot pożyczki poprzez jego efektywne zaspokojenie, tym samym stanowi również zapłatę naliczonych odsetek.

Tym samym, w zakresie odsetek od pożyczki udzielonej przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy spłaconych w formie datio in solutum po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy.

W świetle powyższego prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymanie przez Wnioskodawcę Wierzytelności w miejsce spłaty pożyczki w formie datio in solutum, w wyniku czego zobowiązanie z tytułu pożyczki wygaśnie, nie będzie stanowiło dla niego przychodu podlegającego opodatkowaniu w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie w jakim prowadzić będzie ono do spłaty kwoty głównej pożyczki, natomiast w zakresie w jakim będzie prowadzić do spłaty odsetek po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.