0112-KDIL1-3.4012.506.2018.2.AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Rozpoznanie pożyczki otrzymanej przez Wnioskodawcę od kontrahenta zagranicznego za import usług zwolniony od opodatkowania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku sygnowanego datą 31 stycznia 2018 r. (data wpływu 7 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania pożyczki otrzymanej przez Wnioskodawcę od kontrahenta zagranicznego za import usług zwolniony od opodatkowania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania pożyczki otrzymanej przez Wnioskodawcę od kontrahenta zagranicznego za import usług zwolniony od opodatkowania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza zaciągnąć pożyczkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa pożyczki zostanie zawarta ze spółką mającą siedzibę za granicą (dalej: „Pożyczkodawca”), prowadzącą działalność gospodarczą. Pożyczkodawca udzieli Wnioskodawcy pożyczki za wynagrodzeniem w postaci odsetek.

Pożyczkodawca nie będzie posiadał stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Pożyczkodawca nie będzie udziałowcem Wnioskodawcy.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zaciągnięciem pożyczki od Pożyczkodawcy Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu importu usług udzielenia pożyczki, zwolnionych od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zaciągnięciem pożyczki od Pożyczkodawcy Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu importu usług udzielenia pożyczki, zwolnionych od podatku VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się natomiast przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z powyższego wynika, że ustawa o VAT zalicza do kategorii usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o VAT. W praktyce przyjmuje się, że świadczenie usług powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli:

  • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
  • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby świadczenie/usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, oba wyżej wymienione warunki winny być spełnione łącznie.

Usługą opodatkowaną podatkiem VAT będzie zatem takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument i odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Dana czynność będzie podlegać opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach stosunku zobowiązaniowego, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Aby świadczenie usługi podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT musi wystąpić również odpłatność, w zamian za jego wykonanie, tj. musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym, zaś usługodawcę musi łączyć z usługobiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usługi oraz uiszczenia wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności. Bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę i jeżeli świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem usługi.

W ocenie Wnioskodawcy wszystkie wymienione powyżej warunki zostaną spełnione w związku z zawarciem umowy pożyczki z Pożyczkodawcą. Wnioskodawca jako usługobiorca otrzyma finansowanie, które będzie mógł wykorzystać na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca będzie zatem bezpośrednim beneficjentem świadczenia Pożyczkodawcy w postaci udzielenia pożyczki. Jednocześnie Wnioskodawca będzie zobowiązany do uiszczenia wynagrodzenia za wykonanie tej usługi w postaci odsetek należnych Pożyczkodawcy – wystąpi zatem odpłatność za wykonanie usługi na rzecz Wnioskodawcy. W ocenie Wnioskodawcy, nie powinno zatem ulegać wątpliwości, że w analizowanej sytuacji będzie miało miejsce odpłatne świadczenie usługi przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy.

Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika ponadto, że odpłatne świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w przypadku gdy ma ono miejsce na „terytorium kraju”.

Miejsce świadczenia usług dla celów opodatkowania podatkiem VAT określają zaś przepisy zawarte w rozdziale 3 działu V ustawy o VAT.

Zgodnie z zawartym w tym rozdziale art. 28b ust. 1, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (rozumianego jako podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności – art. 28a pkt 1 lit. a ustawy o VAT) jest miejsce, w którym podatnik ten (będący usługobiorcą) posiada siedzibę działalności gospodarczej.

W przypadku zatem, gdy usługobiorcą usługi udzielenia pożyczki będzie Wnioskodawca, miejscem opodatkowania tej usługi podatkiem VAT będzie Polska – kraj siedziby usługobiorcy (Wnioskodawcy).

W takiej sytuacji, zastosowanie znajdzie również art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnikami podatku VAT są m.in. podmioty nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
    • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    • w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając to, że:

  • Pożyczkodawca będzie spółką prowadzącą działalność gospodarczą, w związku z czym będzie podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT;
  • Pożyczkodawca będzie posiadał siedzibę działalności gospodarczej za granicą oraz nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności;
  • usługobiorcą będzie Wnioskodawca będący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT uznać należy, że to Wnioskodawca będzie podatnikiem z tytułu nabycia usługi udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy.

Świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT określa się na gruncie ustawy o VAT mianem importu usług (art. 2 pkt 9 ustawy o VAT).

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że w związku z zaciągnięciem pożyczki od Pożyczkodawcy Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu importu usług udzielenia pożyczki, zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania pożyczki otrzymanej przez Wnioskodawcę od kontrahenta zagranicznego za import usług zwolniony od opodatkowania. Natomiast wniosek dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.