Powierzchnia użytkowa | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to powierzchnia użytkowa. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
30
mar

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej oraz wystawienia faktur korygujących.

Fragment:

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji powierzchni użytkowej, Wnioskodawca zastosował wyjaśnienie jakie obowiązuje na gruncie ustawy o podatku do spadków i darowizn. Wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą kwestii zastosowania metody wyliczenia powierzchni użytkowej lokali i budynków mieszkalnych na potrzeby ustalenia limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12b ustawy. Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2 , lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2 W odniesieniu do metody określania powierzchni użytkowej należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia wykonawcze do ustawy nie normują zasad ustalania powierzchni użytkowej na potrzeby podatku od towarów i usług. Ustawa nie odsyła także do definicji legalnych zawartych w innych aktach normatywnych. Pojęcie „ powierzchnia użytkowa ” występuje natomiast w innych aktach prawnych. Zatem, przy obliczaniu powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego na potrzeby ustalania limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12b ustawy, celem skorzystania z obniżonej stawki podatku od towarów i usług, Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania ww. obliczeń w oparciu o jedną z dostępnych definicji normatywnych.

2018
27
sty

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie określenia metody obliczania powierzchni użytkowej dla celów stawki podatku przy świadczeniu usług budowalnych w obiektach budownictwa mieszkalnego.

Fragment:

Podatnik obowiązany jest wykazać, że świadczone przez niego usługi są związane z budownictwem mieszkaniowym oraz, że powierzchnie użytkowe są odpowiednie. Powyższe ma wynikać z materiału dowodowego jakim dysponuje podatnik. Zatem wielkości powierzchni użytkowej określane przez podatnika na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług, muszą wynikać ze stosownej dokumentacji podatnika w tym zakresie, przykładowo: kserokopii dokumentacji budowlanej, aktu notarialnego. Ustawa o podatku od towarów i usług nie określa rodzaju i formy dokumentów, jednakże podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne, które formalnie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać będą wielkość powierzchni użytkowej i rzetelność preferencyjnego opodatkowania. Podsumowując, przy określaniu powierzchni użytkowej na potrzeby art. 41 ust. 12a-12c ustawy, z uwagi na brak definicji pojęcia „ powierzchnia użytkowa ” w ustawie, można posłużyć się jedną z normatywnie określonych metod ustalenia takiej powierzchni. Zatem, Wnioskodawca wykonując usługi budowlane w budynku spełniającym warunki z art. 41 ust. 12b ustawy, będzie mógł obliczyć powierzchnię użytkową budynku zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego i zastosować preferencyjną 8% stawkę podatku.

2018
13
sty

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej oraz stawki podatku VAT na świadczoną usługę w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

Fragment:

Powierzchnię użytkową Wnioskodawca ustalił w następujący sposób: powierzchnia użytkowa = powierzchnia mieszkalna parteru + powierzchnia garaży + kuchnia i wc na poziomie piwnic – daje to wartość 266,49 m 2 . Kierując się definicją powierzchni użytkowej zawartą w ustawie o podatku od spadków i darowizn, Zainteresowany nie uwzględnił powierzchni piwnic. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zastosowania metody wyliczenia powierzchni użytkowej lokali i budynków mieszkalnych na potrzeby ustalenia limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy oraz czy Wnioskodawca zastosował właściwą stawkę podatku na wykonane usługi w budynku mieszkalnym. W odniesieniu do metody określania powierzchni użytkowej należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia wykonawcze do ustawy nie normują zasad ustalania powierzchni użytkowej na potrzeby podatku od towarów i usług. Ustawa nie odsyła także do definicji legalnych zawartych w innych aktach normatywnych. Pojęcie „ powierzchnia użytkowa ” występuje natomiast w innych aktach prawnych. Zatem przy obliczaniu powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego na potrzeby ustalania limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12b ustawy, celem skorzystania z obniżonej stawki podatku od towarów i usług, Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania ww. obliczeń w oparciu o jedną z dostępnych definicji normatywnych.

2017
29
gru

Istota:

Określenie metody obliczania powierzchni użytkowej dla celów opodatkowania robót budowalnych wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego

Fragment:

Podsumowując należy stwierdzić, że przy określaniu powierzchni użytkowej na potrzeby art. 41 ust. 12a, 12b oraz 12c ustawy podatku od towarów i usług, z uwagi na brak definicji pojęcia „ powierzchnia użytkowa ” w ustawie, może posłużyć się jedną z normatywnie określonych metod ustalenia takiej powierzchni. Nadmienić jednak należy, że to na podatniku spoczywa ciężar odpowiedzialności w zakresie wykazania okoliczności uzasadniających zastosowania stawki preferencyjnej. Posiadane przez podatnika dokumenty i dowody mają zatem potwierdzić określony stan faktyczny i tym samym potwierdzić rzetelność preferencyjnego opodatkowana. Odnosząc się do zaprezentowanej przez Wnioskodawcę metody liczenia powierzchni użytkowej należy wskazać, że w myśl art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych powierzchnia użytkowa budynku lub jego części oznacza powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Wobec powyższego sposób wyliczenia powierzchni użytkowej, jako sumy powierzchni wszystkich pomieszczeń (...)

2016
16
gru

Istota:

Sposób określenia powierzchni użytkowej na potrzeby art. 41 ust. 12b oraz 12c ustawy podatku od towarów i usług.

Fragment:

Podobne poglądy wyrażone w wyrokach NSA sygn. akt: I FSK 852/12 i I FSK 1719/12, w których Sąd stwierdził, że przy obliczaniu powierzchni użytkowej lokalu i budynku na potrzeby ustalania limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12b ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są uprawnieni do wyliczenia „ powierzchni użytkowych ” w oparciu o jedną z normatywnych definicji, która umożliwi obliczenie powierzchni użytkowej, zarówno budynków mieszkalnych, jak i lokali mieszkalnych. Wyliczenia „ powierzchni użytkowych ” można dokonać również w oparciu o normy stosowane w budownictwie, nawet jeżeli nie są one obligatoryjne. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczenia, Spółka postanowiła zwrócić się ponownie o wydanie interpretacji indywidualnej, która pozwoliłaby doprecyzować zasady wyliczania powierzchni użytkowej dla budynków i lokali mieszkalnych oraz wybrać metodę bardziej zrozumiałą i korzystną z punktu widzenia inwestora (klienta Spółki). W przedstawionym stanie rzeczy, zdaniem Spółki, do wyliczania powierzchni użytkowej lokali lub budynków na potrzeby ustalania limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług spółka może zastosować jedną z powyższych, wybranych metod, tj.: definicję zawartą w art. 1a pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, definicję zawartą w art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, definicję zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów.

2016
6
gru

Istota:

Ustalenie powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego, uprawniającej do zwrotu na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi.

Fragment:

(...) powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Oznacza to, że osoba fizyczna ubiegając się o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego na podstawie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w celu określenia powierzchni użytkowej budowanego domu jednorodzinnego dla potrzeb tego zwrotu powinna odnieść się do definicji powierzchni użytkowej lokalu, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego a następnie w sposób analogiczny odnieść ją do ustalenia powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego. Zatem powierzchnię użytkową w przypadku domu jednorodzinnego należy rozumieć w sposób analogiczny jak powierzchnię użytkową lokalu. W efekcie wskazane wyliczenie pomieszczeń, które zaliczane są do powierzchni użytkowej lokalu należy przyporządkować do pomieszczeń, które występują w domu jednorodzinnym, przy czym należy mieć na uwadze charakter obu tych nieruchomości a więc możliwość istnienia innych pomieszczeń w każdej z tych nieruchomości.

2016
24
cze

Istota:

Przytoczona w art. 20 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi powierzchnia lokalu nie przekracza 100 m2 – co dokładnie należy rozumieć pod pojęciem powierzchni użytkowej?

Fragment:

(...) powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Oznacza to, że osoba fizyczna ubiegając się o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego na podstawie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w celu określenia powierzchni użytkowej budowanego domu jednorodzinnego dla potrzeb tego zwrotu powinna odnieść się do definicji powierzchni użytkowej lokalu, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego a następnie w sposób analogiczny odnieść ją do ustalenia powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego. Zatem powierzchnię użytkową w przypadku domu jednorodzinnego należy rozumieć w sposób analogiczny jak powierzchnię użytkową lokalu. W efekcie wskazane wyliczenie pomieszczeń, które zaliczane są do powierzchni użytkowej lokalu należy przyporządkować do pomieszczeń, które występują w domu jednorodzinnym, przy czym należy mieć na uwadze charakter obu tych nieruchomości a więc możliwość istnienia innych pomieszczeń w każdej z tych nieruchomości.

2016
10
cze

Istota:

Ustawa o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego

Fragment:

Wnioskodawczyni chciałaby skorzystać ze zwrotu VAT za materiały budowlane, ale Starostwo Powiatowe jak i Biuro Projektowe błędnie podało powierzchnię użytkową budynku. Powierzchnia użytkowa w pozwoleniu na budowę wynosi 106,82m 2 i zaliczają się do niej: Przedsionek 4,22 m 2 Hol 2,79 m 2 Klatka schodowa 2.23 m 2 Spiżarnia 1,68 m 2 Kuchnia 6,72 m 2 Salon, jadalnia 21,54 m 2 Pokój 9,15 m 2 Łazienka 2,59 m 2 Kotłownia 7,19 m 2 Korytarz 5,78 m 2 Pokój 9,57m 2 Garderoba 3,92 m 2 Pokój 9,74 m 2 Pokój 8,92 m 2 Pralnia 3,46 m 2 Łazienka 7, 32 m 2 Do powierzchni użytkowej błędnie została zaliczona kotłownia, garderoba i pralnia. Odliczając te pomieszczenia powierzchnia użytkowa budynku wyniosłaby 92,25 m 2 . Z definicji powierzchni użytkowej zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego wynika, których powierzchni nie zalicza się do powierzchni użytkowej lokalu, a wśród nich zostały wymienione powierzchnie balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Odnosząc przywołane powyżej przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przy obliczaniu powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego na potrzeby ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi Wnioskodawca nie powinien uwzględniać powierzchni pralni oraz kotłowni.

2016
24
kwi

Istota:

W zakresie ustalenia powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych

Fragment:

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2 ; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2 . W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT). Art. 2 pkt 12 ustawy zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą, obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii rozumienia pojęcia „ powierzchni użytkowej ”, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy o VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „ powierzchni użytkowej ”. Przy określaniu powierzchni użytkowej na potrzeby podatku VAT, z uwagi na brak definicji pojęcia „ powierzchnia użytkowa ” w ustawie, można posługiwać się każdą normatywnie określoną metodą ustalenia takiej powierzchni. Pojęcie „ powierzchnia użytkowa ” występuje m.in w następujących aktach normatywnych: ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.

2016
9
lut

Istota:

Stawka podatku obowiązująca dla czynności polegających na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz zainstalowaniu zabudowy meblowej w sposób trwały do elementów konstrukcyjnych oraz sposobu obliczania powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego i sposobu jej dokumentowania.

Fragment:

W wyroku tym stwierdził, że brak definicji powierzchni użytkowej w ustawie o podatku od towarów i usług, przy jednoczesnym braku odesłania do którejkolwiek z istniejących definicji tego pojęcia, sprawia że możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT zależy w istocie od dokonania możliwie racjonalnego wyboru jednej z już istniejących definicji. Dlatego uznać należy, że przy obliczaniu powierzchni użytkowej lokalu i budynku na potrzeby ustalania limitów, o których mowa w art. 41 ust. 12 b cyt. ustawy, celem skorzystania z obniżonej stawki podatku od towarów i usług, podatnicy są uprawnieni do wyliczenia „ powierzchni użytkowych ” w oparciu o jedną z normatywnych definicji, która umożliwi obliczenie powierzchni użytkowej zarówno budynków mieszkalnych jak i lokali mieszkalnych. Wyliczenia „ powierzchni użytkowych ” można dokonać również w oparciu o normy stosowane w budownictwie, nawet jeżeli nie są one obligatoryjne. Wskazać należy, że w rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) w części I Objaśnienia, w pkt 2 Pojęcia podstawowe podaje się definicję: całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.