0114-KDIP3-3.4011.502.2018.1.AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy w związku z wypłatą świadczenia pieniężnego, przyznanego decyzją uprawnionego organu Stowarzyszenia, w ramach wykonywania przez Stowarzyszenie statutowej działalności pożytku publicznego w zakresie pomocy społecznej, osobie znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, na Stowarzyszeniu ciążą obowiązki podatkowego w zakresie obliczenia, pobrania i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych lub dotyczące sporządzenia informacji podatkowych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2018 r. (data wpływu 25 października 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie utworzone zostało i prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.). Stowarzyszenie posiada osobowość prawną i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie do postanowień Statutu Stowarzyszenia, misją Stowarzyszenia jest wspieranie edukacji i wszechstronnego wychowania dzieci, młodzieży i całych rodzin, które ma służyć kształtowaniu postaw otwartych na potrzeby innych ludzi, środowiska i całego społeczeństwa, wypływających z inspiracji moralnej i religijnej, aktywnych wobec współczesnego świata oraz wyzwań, które z sobą przynosi.

Zgodnie z § 8 Statutu Stowarzyszenia, Stowarzyszenie prowadzi działalność statutową, której celem jest:

  1. wsparcie rodziny oraz działalność na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka,
  2. działalność w zakresie nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania,
  3. pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób,
  4. podtrzymywanie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej,
  5. wspomaganie rozwoju wspólnot i społeczności lokalnych,
  6. działalność charytatywna,
  7. rozwój krajoznawstwa, organizowanie wypoczynku dzieci i młodzieży oraz wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej,
  8. upowszechnianie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego,
  9. przeciwdziałanie patologiom społecznym,
  10. promocja i organizacja wolontariatu,
  11. działalność na rzecz osób w wieku emerytalnym,
  12. pomoc ofiarom katastrof i klęsk żywiołowych,
  13. współpraca z organizacjami prowadzącymi działalność pożytku publicznego w zakresie celów, o których mowa w pkt 1-12.

Zgodnie z § 58 Statutu Stowarzyszenia działalność statutowa w obszarze pomocy społecznej wykonywana jest przez Stowarzyszenie jako działalność pożytku publicznego, w rozumieniu odrębnych przepisów o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, jako odpłatna lub nieodpłatna działalność pożytku publicznego, w zależności od formy i sposobu wykonywania tej działalności.

Określenie zakresu działalności odpłatnej i nieodpłatnej w zakresie pomocy społecznej stanowi, zgodnie z postanowieniami Statutu, kompetencję Prezydium.

Prezydium jest organem Stowarzyszenia, którego funkcje i skład określone są postanowieniami Statutu, uprawnionym w szczególności do kierowania bieżącą działalnością Stowarzyszenia zgodnie z postanowieniami Statutu i uchwałami Walnego Zebrania oraz zarządzania majątkiem i funduszami Stowarzyszenia. Prezydium wybierane jest spośród członków Zarządu Stowarzyszenia i wykonuje uprawnienia Zarządu w zakresie bieżącego prowadzenia działalności Stowarzyszenia.

Mając na uwadze powołane wyżej postanowienia Statutu Stowarzyszenia, Prezydium w ramach realizacji celów określonych w § 8 pkt 3 Statutu w zakresie udzielania pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób, stosownie do § 58 Statutu, podjęło decyzję o przyznaniu świadczenie pieniężnego osobie fizycznej, będącej wieloletnim członkiem Stowarzyszenia, znajdującej się obecnie w trudnej sytuacji materialnej i osobistej, ze względu na wiek oraz pogarszający się stan zdrowia. Przyznanie świadczenia pomocy społecznej poprzedzone zostało oceną sytuacji majątkowej beneficjenta pomocy, uwzględniającej w szczególności wysokość ponoszonych kosztów z tytułu zakupu leków, stałej opieki pielęgniarskiej i innych kosztów utrzymania, przekraczających możliwości finansowe beneficjenta. Świadczenie zostało przyznane bezterminowo, w postaci miesięcznych płatności.

W związku z przyznaniem świadczenia pomocy społecznej, pomiędzy Stowarzyszeniem a osobą będącą beneficjentem świadczenia nie została zawarta odrębna umowa, w szczególności nie doszło do zawarcia umowy darowizny w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Świadczenie wypłacane jest na podstawie jednostronnej decyzji Stowarzyszenia, zgodnie z postanowieniami Statutu, w ramach realizacji celów statutowych w obszarze pomocy społecznej.

Stowarzyszenie przewiduje możliwość przyznawania w przyszłości analogicznych świadczeń w formie pieniężnej innym osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wypłatą świadczenia pieniężnego, przyznanego decyzją uprawnionego organu Stowarzyszenia, w ramach wykonywania przez Stowarzyszenie statutowej działalności pożytku publicznego w zakresie pomocy społecznej, osobie znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, na Stowarzyszeniu ciążą obowiązki podatkowego w zakresie obliczenia, pobrania i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych lub dotyczące sporządzenia informacji podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane przez Stowarzyszenie świadczenie pieniężne przyznane decyzją uprawnionego organu Stowarzyszenia, którego przyznanie i wypłata następuje w ramach wykonywania przez Stowarzyszenie statutowej działalności pożytku publicznego w zakresie pomocy społecznej, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym na Stowarzyszeniu nie ciążą żadne obowiązki podatkowe wynikające z przepisów art. 41 ust. 1 i ust. 4, w związku z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani obowiązek sporządzenia informacji podatkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na brak występowania dochodu (przychodu) podatkowego po stronie beneficjenta świadczenia.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Podejmowanie działalności w zakresie pomocy społecznej przez instytucje publiczne regulowane jest przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508). Przepisy powołanej ustawy, tj. art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, definiują „pomoc społeczną” jako: „pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości”. Dalej w art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej wskazano, że: „pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka”. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie powstawaniu trudnych sytuacji życiowych, których osoby lub rodziny nie są w stanie samodzielnie przezwyciężyć, przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia tych osób i rodzin. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy – art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy społecznej.

Przepisy w sprawie pomocy społecznej nie zawierają zamkniętego katalogu działań służących realizacji pomocy społecznej, określając jedynie „w szczególności” metody i środki wykorzystywane w sferze publicznej w celu zapewniania potrzebującym osobom i rodzinom świadczeń pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej: „pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi”. Tym samym ustawa wprost przewiduje możliwość uczestnictwa organizacji pozarządowych w zapewnianiu pomocy społecznej osobom tej pomocy potrzebującym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie: „działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie”. Sfera zadań publicznych, o której mowa powyżej, obejmuje natomiast zadania, m.in. w zakresie pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób – art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

Powyższe oznacza, że organizacje pozarządowe, którymi zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie są niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, mogą prowadzić działalność w zakresie pomocy społecznej. W przypadku Stowarzyszenia, zgodnie z § 8 pkt 3 Statutu Stowarzyszenia, prowadzi ono działalność statutową, której celem jest pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób.

Tym samym przyznawanie przez Stowarzyszenie świadczeń pieniężnych w zakresie pomocy społecznej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej mieści się w zakresie celów działalności Stowarzyszenia przewidzianych w Statucie, stanowiących obszar działalności stowarzyszenia w sferze zadań pożytku publicznego, podlegający przepisom ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie; realizowane jest na podstawie decyzji uprawnionego organu Stowarzyszenia wyrażonej w formie uchwały Prezydium Stowarzyszenia, w formie określonej przez ten uprawniony organ, a zatem stanowi „pomoc społeczną” w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalnia się od podatku dochodowego świadczenia z pomocy społecznej.

W ocenie Stowarzyszenia, świadczenia w zakresie pomocy społecznej wypłacane przez Stowarzyszenie osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej zaliczać należy do przychodów określonych w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako tzw. „dochody z innych źródeł, które to dochody podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, w sytuacji gdy wypłacane przez Stowarzyszenie świadczenie pieniężne stanowiące pomoc społeczną podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, do Stowarzyszenia jako podmiotu wypłacającego takie świadczenie, nie znajdują zastosowania przepisy art. 41 ust. 1 i ust. 4 w związku z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani nie występuje obowiązek sporządzenia informacji podatkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na brak występowania dochodu (przychodu) podatkowego po stronie beneficjenta świadczenia.

Powyższe stanowisko w sprawie zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do świadczeń stanowiących pomoc społeczną wypłacanych przez organizacje pozarządowe takie jak fundacje lub stowarzyszenia, prowadzące działalność w sferze pożytku publicznego w zakresie pomocy społecznej, potwierdzają liczne interpretacje indywidualne prawa podatkowego np.: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 maja 2014 r. sygn.: IPPB4/415-159/14-4/JK; interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 lipca 2014 r. sygn.: IBPBII/1/415-357/14/MK; interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 lutego 2015 r. sygn.: IBPBII/1/415-948/14/MCZ i wielu innych podobnych interpretacjach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach , dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W rozumieniu powyższych przepisów, przyznanie świadczenia pieniężnego osobie fizycznej, stanowi dla tej osoby przychód „z innych źródeł”.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.

Należy przy tym mieć na uwadze, że organizacje pozarządowe mogą prowadzić działalność w zakresie pomocy społecznej. Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „pomocy społecznej”, należy odnieść się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508).

W myśl postanowień art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi (art. 2 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej).

Zgodnie jednak z art. 25 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, organy administracji rządowej i samorządowej, zwane dalej „organami”, mogą zlecać realizację zadania z zakresu pomocy społecznej, udzielając dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania organizacjom pozarządowym, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy, prowadzącym działalność w zakresie pomocy społecznej, zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.

Z kolei na podstawie przywołanego art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r., poz. 450), organizacjami pozarządowymi są:

  1. niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,
  2. niedziałające w celu osiągnięcia zysku

− osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

Natomiast na podstawie art. 25 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, do zlecania zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy, sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie m.in. pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób.

Natomiast zakres prowadzonej działalności nieodpłatnej lub odpłatnej pożytku publicznego – zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy – organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 określają w statucie lub w innym akcie wewnętrznym.

W związku z powyższym, organizacje pozarządowe mogą prowadzić działalność pożytku publicznego w sferze pomocy społecznej, która może być finansowana lub dofinansowana z dotacji bądź innych środków finansowych uzyskanych przez organizację z tytułu np. składek członkowskich, ofiarności publicznej.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organ administracji publicznej zamierzający zlecić realizację zadania publicznego organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3, ogłasza otwarty konkurs ofert. Termin do składania ofert nie może być krótszy niż 21 dni od dnia ukazania się ostatniego ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3.

W trybie otwartego konkursu ofert następuje więc zlecenie organizacjom pozarządowym zadań publicznych w postaci wsparcia lub powierzenia realizacji tych zadań.

Reasumując, organizacja pozarządowa może prowadzić statutową działalność pożytku publicznego w sferze pomocy społecznej, niezależnie od źródła finansowania prowadzonej w tym obszarze działalności, w szczególności ubiegania się o środki publiczne w trybie otwartego konkursu ofert, wyboru oferty organizacji w tym trybie, czy też zawarcia umowy o wsparcie lub powierzenie realizacji zadania publicznego, o której mowa w art. 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że organ Stowarzyszenia – Prezydium, w ramach realizacji celów określonych w § 8 pkt 3 Statutu w zakresie udzielania pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób, stosownie do § 58 Statutu, podjęło decyzję o przyznaniu świadczenie pieniężnego osobie fizycznej, będącej wieloletnim członkiem Stowarzyszenia, znajdującej się obecnie w trudnej sytuacji materialnej i osobistej, ze względu na wiek oraz pogarszający się stan zdrowia. Przyznanie świadczenia pomocy społecznej poprzedzone zostało oceną sytuacji majątkowej beneficjenta pomocy, uwzględniającej w szczególności wysokość ponoszonych kosztów z tytułu zakupu leków, stałej opieki pielęgniarskiej i innych kosztów utrzymania, przekraczających możliwości finansowe beneficjenta. Świadczenie zostało przyznane bezterminowo, w postaci miesięcznych płatności. W związku z przyznaniem świadczenia pomocy społecznej, pomiędzy Stowarzyszeniem a osobą będącą beneficjentem świadczenia nie została zawarta odrębna umowa, w szczególności nie doszło do zawarcia umowy darowizny w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Świadczenie wypłacane jest na podstawie jednostronnej decyzji Stowarzyszenia, zgodnie z postanowieniami Statutu, w ramach realizacji celów statutowych w obszarze pomocy społecznej.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, w którym wskazano, że do celów Stowarzyszenia, zgodnie z jego statutem, należy m.in. pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób, zauważyć należy, że w sytuacji, gdy Stowarzyszenie – w ramach prowadzonej działalności z zakresu pomocy społecznej – przekaże osobie fizycznej, znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, świadczenie pieniężne (niebędące darowizną), środki te będą spełniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku, uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają stosowania ww. normy wyłącznie do świadczeń otrzymywanych na zasadzie i w trybie określonym w przepisach ustawy o pomocy społecznej, podobnie jak tego rodzaju ograniczenia nie zawiera art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na gruncie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, przedmiotowe świadczenie pieniężne przekazywane przez Stowarzyszenie na rzecz osoby fizycznej znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, będzie stanowiło dla niej przychód z innych źródeł, określony w art. 20 ust. 1, w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który będzie korzystał jednak ze zwolnienia od podatku dochodowego, uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 79 tejże ustawy, zatem na Stowarzyszeniu nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie obliczenia, pobrania i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych lub dotyczący sporządzenia informacji podatkowych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo, odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że nie są one wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organu podatkowego dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.