IBPBI/2/423-768/14/AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy Wnioskodawca może korzystać z pomocy publicznej począwszy od pierwszego dnia, w którym poniósł pierwsze wydatki stanowiące koszty kwalifikowane inwestycji (np. zapłacił czynsz z tytułu najmu za dany miesiąc) oraz czy wielkość pomocy publicznej musi być skorelowana z wielkością poniesionych nakładów inwestycyjnych, tj. proporcjonalnie do poniesionych nakładów i w miarę ich ponoszenia? (pytanie wymienione we wniosku jako 1)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może korzystać z pomocy publicznej począwszy od pierwszego dnia, w którym poniósł pierwsze wydatki stanowiące koszty kwalifikowane inwestycji oraz czy wielkość pomocy publicznej musi być skorelowana z wielkością poniesionych nakładów inwestycyjnych tj. proporcjonalnie do poniesionych nakładów i w miarę ich ponoszenia (pytanie wymienione we wniosku jako 1) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może korzystać z pomocy publicznej począwszy od pierwszego dnia, w którym poniósł pierwsze wydatki stanowiące koszty kwalifikowane inwestycji oraz czy wielkość pomocy publicznej musi być skorelowana z wielkością poniesionych nakładów inwestycyjnych tj. proporcjonalnie do poniesionych nakładów i w miarę ich ponoszenia.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca z końcem 2012 r. uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Do końca I kwartału 2014 r. Wnioskodawca prowadził wyłącznie działalność poza terenem strefy ekonomicznej. Z dniem 1 kwietnia Wnioskodawca przeniósł „fizycznie” swoją siedzibę główną na teren specjalnej strefy ekonomicznej, tj. po przekazaniu mu do użytkowania nowo powstałego budynku wraz z warsztatami, halami i towarzyszącą infrastrukturą. Z tym dniem Wnioskodawca rozpoczął również wydzielać organizacyjnie działalność w specjalnej strefie ekonomicznej stosownie do § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. (Dz.U. z 2008 r., Nr 232 poz. 1548 ze zm.). Począwszy od 2014 r. zaczął ponosić nakłady związane z inwestycją strefową.

W zezwoleniu z 30 listopada 2012 r. wskazany został termin zakończenia inwestycji do 30 czerwca 2020 r., a jednocześnie ustalono m.in. następujące warunki prowadzenia działalności gospodarczej:

  • poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, w tym: kosztów kwalifikowanych, stanowiących wydatki na maszyny i urządzenia i inne wymienione w powołanym przepisie oraz
  • poniesienie wydatków na czynsz najmu w rozumieniu § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia - płacony liniowo w okresie od kwietnia 2014 r. przez okres 15 lat, zgodnie z zawartą umową najmu.

Wnioskodawca po dniu uzyskania zezwolenia podjął zobowiązania związane z inwestycją strefową, w szczególności podpisał długoterminową umowę najmu budynku administracyjnego i hali produkcyjnej, jak również zawarł umowy zakupu maszyn i urządzeń finansowanych w formie leasingu finansowego. Wnioskodawca złożył wreszcie zamówienia na zakup środków trwałych finansowanych z własnych środków finansowych. W konsekwencji Wnioskodawca w kwietniu 2014 r. został zgodnie z umową najmu obciążony pierwszą fakturą z tytułu czynszu za najem oraz innymi fakturami (w tym m.in. dostawy przedmiotu leasingu). Wynajmujący będzie obciążał Wnioskodawcę fakturami z tytułu czynszu co miesiąc. Obecnie też realizowane są stopniowo dostawy środków trwałych związanych z inwestycją w strefie zarówno finansowane z własnych środków Wnioskodawcy, jak i finansowane w ramach umów leasingu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może korzystać z pomocy publicznej począwszy od pierwszego dnia, w którym poniósł pierwsze wydatki stanowiące koszty kwalifikowane inwestycji (np. zapłacił czynsz z tytułu najmu za dany miesiąc) oraz czy wielkość pomocy publicznej musi być skorelowana z wielkością poniesionych nakładów inwestycyjnych, tj. proporcjonalnie do poniesionych nakładów i w miarę ich ponoszenia... (pytanie wymienione we wniosku jako 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Skoro działalność Wnioskodawcy została „fizycznie” alokowana w części na teren specjalnej strefy ekonomicznej dopiero 1 kwietnia 2014 r., a przepis art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyraźnie stanowi, że (..) powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (..) nie jest możliwym osiąganie dochodów podlegających zwolnieniu podatkowemu na terenie strefy nie „będąc fizycznie” na terenie strefy, jak również przypisywanie kosztów bezpośrednich jak i pośrednich do działalności zwolnionej.

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do korzystania z pomocy publicznej od chwili, w której poniósł pierwszy wydatek związany z inwestycją np. uregulował czynsz najmu za pierwszy miesiąc. Wnioskodawca będzie obliczał wielkość przysługującej mu pomocy publicznej proporcjonalnie do poniesionych kosztów kwalifikowanych w danym roku podatkowym, przy czym jej wielkość nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania tej pomocy. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, zwolnienie od podatku dochodowego przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej. Choć przepis nie identyfikuje jednoznacznie, czy przez poniesienie wydatków inwestycyjnych należy rozumieć poniesienie wszystkich, czy też choćby jednego z nich, należy mieć na uwadze, że (...) przepis nie stawia wymogu, aby do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia podatkowego koniecznym było spełnienie warunków określonych w zezwoleniu na prowadzenie działalności na terenie strefy (...) (interpretacja indywidualna z 12 maja 2005 r. nr DP/P1/423-0046/05/AP).

W ocenie Wnioskodawcy, pomoc publiczna powinna pozostawać w relacji do ponoszonych przez niego wydatków, stanowiących koszty kwalifikowane. I tak na przykład, jeżeli w danym miesiącu Wnioskodawca poniósł wydatek w wysokości 400.000 zł na zapłatę czynszu z tytułu najmu, to maksymalna kwota uprawniająca do skorzystania z pomocy publicznej w regionie, w którym prowadzi działalność wyniesie 160.000 zł. Kwoty te będą się zmieniać w miarę wzrostu ponoszonych nakładów.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do korzystania z pomocy publicznej po spełnieniu łącznie warunków tj.

  • gdy rozpocznie ponoszenie nakładów inwestycyjnych (również w ich nieznacznej części) na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w związku z inwestycją,
  • rozpocznie „fizycznie” działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i dokona jej wydzielenia organizacyjnego zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem.

Skoro zatem Wnioskodawca z początkiem 2014 r. rozpoczął ponoszenie nakładów inwestycyjnych, a z dniem 1 kwietnia 2014 r. rozpoczął działalność na terenie strefy (i od tego dnia dokonał wydzielenia organizacyjnego) zaistnienie wyżej wymienionych zdarzeń powoduje, że Wnioskodawca jako inwestor strefowy może korzystać z pomocy publicznej do wysokości i w terminach określonych w zezwoleniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania wymienionego we wniosku jako 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.