0111-KDIB1-3.4010.200.2018.1.PC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (zatem i tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej dostępnej na podstawie Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 kwietnia 2018 r. (data wpływu 25 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (zatem i tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej dostępnej na podstawie Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107 - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (zatem i tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej dostępnej na podstawie Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

T. sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej jako: „SSE” lub „Strefa”) na podstawie kilku zezwoleń, w tym m.in. Zezwolenia nr 107 z 31 grudnia 2006 r. (dalej: „Zezwolenie nr 107”).

Na rzecz Spółki wydano również Zezwolenie nr 24 z dnia 9 listopada 1999 r. (dalej: „Zezwolenie nr 24”), które wygasło z dniem 28 maja 2017 r. Aktualnie (w dniu złożenia niniejszego wniosku) toczy się postępowanie odwoławcze w sprawie zmiany Zezwolenia Nr 24 poprzez zmianę terminu jego obowiązywania, tj. dostosowanie go do okresu funkcjonowania specjalnej strefy ekonomicznej (obecnie do dnia 31 grudnia 2026 r.).

Z tytułu osiągania dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy, Spółka na podstawie Zezwolenia nr 107 korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Zezwolenie nr 107 obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie SSE określonych w:

  1. sekcji D podsekcji DK dziale 29 grupie 29.1 klasie 29.14 Produkcja łożysk, kół zębatych, przekładni zębatych i elementów napędowych, oraz w
  2. podsekcji DM dziale 34 grupie 34.3 klasie 34.30 Produkcja części i akcesoriów do pojazdów samochodowych i ich silników.

Zezwolenie nr 24 dotyczyło prowadzenia na terenie SSE działalności gospodarczej obejmującej:

  1. wytwarzanie, przetwarzanie lub obróbkę części, komponentów oraz półproduktów samochodowych (na rachunek własny lub jako usługi), określonych w sekcji D podsekcji DM dziale 34 grupie 34.30 PKWiU GUS - części i akcesoria do pojazdów mechanicznych i ich silników,
  2. zakup/import towarów lub komponentów/części i usług do prowadzenia działalności określonej w punkcie (a) oraz sprzedaż/eksport wyrobów oraz usług będących wynikiem tej działalności oraz usług związanych z tą działalnością.

Zakresy działalności określone w Zezwoleniu nr 107 oraz w Zezwoleniu nr 24 w podstawowym zakresie są ze sobą zbieżne w zakresie w jakim zezwolono na działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie SSE określonych w podsekcji DM, dziale 34, grupie 34.3 klasie 34.30 Produkcja części i akcesoriów do pojazdów samochodowych i ich silników. Różnice w nazewnictwie grupowań PKWiU wskazanych w przedmiotowych zezwoleniach wynikają ze zmiany PKWiU w okresie pomiędzy udzieleniem Zezwolenia nr 24 i Zezwolenia nr 107. W konsekwencji, zakresy działalności określone w Zezwoleniu nr 24 oraz Zezwoleniu nr 107 są identyczne w zakresie podstawowej działalności operacyjnej prowadzonej na terenie SSE przez Spółkę. W związku z powyższym, przedmiot faktycznej działalności operacyjnej prowadzonej przez Spółkę na terenie SSE objęty jest zakresem Zezwolenia nr 107, a także Zezwolenia nr 24, w odniesieniu do którego złożony został wniosek o dostosowanie terminu jego obowiązywania do okresu funkcjonowania specjalnej strefy ekonomicznej (tj. do dnia 31 grudnia 2026 r.).

W związku z prowadzeniem działalności na podstawie kilku zezwoleń strefowych, Spółka prowadzi ewidencję w sposób umożliwiający przyporządkowanie wydatków inwestycyjnych oraz utworzonych nowych miejsc pracy do każdego posiadanego zezwolenia. Ewidencja umożliwia zatem wyodrębnienie środków trwałych oraz utworzonych nowych miejsc pracy związanych z projektem inwestycyjnym objętym w szczególności Zezwoleniem nr 107, a także Zezwoleniem nr 24.

W związku z uzyskanymi zezwoleniami i poniesionymi nakładami inwestycyjnymi na podstawie właściwych przepisów, Spółce przysługuje zwolnienie od podatku dochodowego od osób prawnych dochodów z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (do wysokości limitu pomocy publicznej).

Przy wyliczaniu limitu pomocy publicznej dostępnej w ramach każdego posiadanego zezwolenia, Spółka będzie uwzględniać wskaźnik maksymalnej intensywności pomocy publicznej mający zastosowanie do danego zezwolenia.

Limit pomocy publicznej wynikający z Zezwolenia nr 107 nie został jeszcze wykorzystany. Limit wynikający ze Zezwolenia nr 24 również nie został wykorzystany do dnia jego wygaśnięcia, jednakże wobec wygaśnięcia zezwolenia nr 24 (o ile nie zostanie ono przedłużone) Spółka nie ma możliwości wykorzystania tego limitu.

Wnioskodawca ma zamiar korzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na zasadach opisanych we wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (zatem i tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej dostępnej na podstawie Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (zatem i tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej dostępnej na podstawie Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107.

Dochody osiągane z działalności prowadzonej na podstawie zezwoleń strefowych są zwolnione od podatku w granicach określonych we właściwych przepisach. Powyższe wynika z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1010 z późn. zm., „ustawa o SSE”), zgodnie z którym dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy o SSE. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Art. 17 ust. 4 ustawy o CIT stanowi, że zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Tym samym dla skorzystania z prawa do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych istotne jest, aby dochody były uzyskane z działalności prowadzonej przez Spółkę na terenie Strefy oraz, aby zakres zezwolenia strefowego obejmował działalność, z tytułu której Wnioskodawca osiąga dochody. Tak wynika również z orzecznictwa sądów administracyjnych (wyrok WSA w Gliwicach z 19 lutego 2013 r. sygn. I SA/GI 750/12, wyrok WSA we Wrocławiu z 26 stycznia 2011 r. sygn. I SA/Wr 1364/10). W ww. wyroku WSA we Wrocławiu orzekł, że: słusznie wywodzą organ podatkowy i podatnik, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Również w § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 465 ze zm., dalej: „Rozporządzenie 1”), jaki i 5 § ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. 2006 r., Nr 236, poz. 1705, ze zm., „Rozporządzenie SSE”) wskazano, że zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych określone w przepisach o SSE dotyczą jedynie dochodów osiąganych z działalności prowadzonej na terenie SSE, a przedsiębiorca prowadzący działalność równocześnie w SSE i poza SSE ma obowiązek organizacyjnego wydzielenia tych działalności.

Zgodnie z ww. § 5 ust. 5 Rozporządzenia 1 zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Zgodnie z ww. § 5 ust. 3 Rozporządzenia SSE zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy. Przywołane powyżej przepisy ustawy o CIT oraz Rozporządzenia 1 i Rozporządzenia SSE wskazują wyraźnie, że zwolnienie od podatku dochodowego od osób prawnych przysługujące w związku z prowadzeniem działalności na podstawie zezwolenia strefowego obejmuje wyłącznie dochody pochodzące z działalności prowadzonej na terenie SSE.

Przepis § 5 ust. 5 Rozporządzenia 1 i § 5 ust. 3 Rozporządzenia SSE regulują również sytuację, w której podatnik prowadzi działalność równolegle w SSE, jak i poza nią. Konieczne jest wówczas organizacyjne wyodrębnienie tych działalności i poprzez przykładowo prowadzenie ewidencji rachunkowej w sposób wyodrębniający (i) dochody pochodzące z działalności opodatkowanej oraz (ii) dochody zwolnione od opodatkowania, pochodzące z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego.

Celem takiego uregulowania ewidencjonowania dochodów opodatkowanych i zwolnionych z opodatkowania jest umożliwienie ich wyraźnego rozgraniczenia oraz jasnego określenia, jaka powinna być podstawa opodatkowania oraz jaka będzie kwota dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu prowadzenia działalności na terenie SSE w ramach zezwolenia.

Przepisy dotyczące limitów pomocy publicznej nie zawierają jednak rozróżnienia dotyczącego sytuacji, w której podatnikowi przyznano więcej niż jedno zezwolenie strefowe, a więc przysługują mu niejako dwie odrębne pule pomocy publicznej, których sposób obliczenia może się od siebie różnić.

Przepisy dotyczące limitów pomocy publicznej nie zawierają również regulacji dotyczących przypadków, w których podatnik prowadzi działalność na terenie SSE w oparciu o zezwolenie pozostające w mocy (z dostępną pulą pomocy publicznej do wykorzystania) oraz w oparciu o wygasłe zezwolenie (dla którego pula pomocy publicznej jest już niedostępna).

Ponieważ przepisy nie regulują wyraźnie sytuacji podatnika, który uzyskał więcej niż jedno zezwolenie strefowe - czy to na skutek uzyskania kolejnego zezwolenia, czy to w drodze sukcesji prawnej - uznać należy, że żadne przepisy prawa nie zabraniają kumulacji limitu zwolnienia w opisany przez Wnioskodawcę sposób, tj. poprzez ustalanie łącznej puli zwolnienia poprzez zsumowanie iloczynów odpowiedniej intensywności pomocy publicznej oraz wydatków kwalifikowanych dla poszczególnych posiadanych zezwoleń.

Podobnie ponieważ przepisy nie regulują wyraźnie sytuacji podatnika, który posiadał dwa zezwolenia zbieżne przedmiotowo (tj. obejmujące te same rodzaje działalności/grupowania PKWiU), z których jedno wygasło - uznać należy, że żadne przepisy prawa nie zabraniają wykorzystania puli dostępnej pomocy publicznej wynikającej z ważnego i aktualnego zezwolenia strefowego w odniesieniu do dochodów osiąganych ze sprzedaży wszystkich wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w aktualnym i ważnym zezwoleniu (zatem także tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia na bazie wygasłego zezwolenia i puli pomocy publicznej dostępnej dla przedmiotowego wygasłego zezwolenia). Wnioskodawca podkreśla, że celem wyodrębnienia w ewidencji dochodów w zależności od tego, czy pochodzą one z działalności objętej zezwoleniem bądź nie, jest możliwość ustalenia, które z nich powinny podlegać opodatkowaniu, a które powinny podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych. Powyższa teza znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe.

Przykładowo można wskazać, że stanowisko Spółki potwierdził:

  • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt 2461-IBPB-1-3.4510.82.2017.1.IZ stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko podatnika, zgodnie z którym: (...) omawianemu zwolnieniu podlega całkowity dochód osiągany przez Spółkę na terenie SSE w ramach poszczególnych rodzajów działalności wskazanych w treści Zezwoleń - brak jest więc ograniczenia zakresu dochodu podlegającego zwolnieniu, wyłącznie do dochodu generowanego przez nowy projekt inwestycyjny czy konkretny zakład na terenie Strefy.
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 17 kwietnia 2015 r., Znak: ITPB3/4510-26/15-1/MK uznał za w pełni prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: Żadne z przepisów ustawy o PDOP, ustawy o SSE, rozporządzeń wykonawczych do ustawy o SSE, ani też wskazane w art. 16 ustawy o SSE warunki określane w zezwoleniu, nie dają podstaw do twierdzenia, że zwolnienie od podatku dochodowego dotyczyć będzie wyłącznie dochodu ze sprzedaży produktów wytworzonych w ramach projektu inwestycyjnego będącego podstawą do wydania konkretnego Zezwolenia Strefowego.
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2012 r., Znak: IBPBI/2/423-650/12/SD wskazał: Jak wynika z powołanych wcześniej przepisów prawa możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych uzależniona jest od tego czy dochód został uzyskany z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz od tego czy działalność generująca ten dochód objęta została zezwoleniem. Istotnym jest także to, aby wielkość dochodu zwolnionego nie przekroczyła dopuszczalnego limitu pomocy ustalonego dla przedsiębiorcy. Bez wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop, pozostaje natomiast okoliczność przy pomocy jakich inwestycji dochód ten został osiągnięty.

Analiza stanowiska organów podatkowych, wyrażonego w ww. interpretacjach prowadzi do wniosku, że wszelkie dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w zakresie przedmiotowym określonym w posiadanych zezwoleniach strefowych objęte są zwolnieniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Obowiązkiem podatnika jest zapewnienie możliwości wyodrębnienia dochodów uzyskiwanych z działalności podlegającej zwolnieniu z działalności nieobjętej zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych (pozostającej poza zakresem określonym w zezwoleniach), poprzez np. prowadzenie odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej oraz działalności nieobjętej zwolnieniem.

W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, w której dochód Spółki pochodzi z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE i mieszczącej się w ramach grupowań PKWiU określonych w posiadanym Zezwoleniu nr 107 na prowadzenie takiej działalności, może on korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej). Bez znaczenia jest przy tym fakt, czy działalność, z której dochód taki wynika, prowadzona jest w inwestycji, która została dokonana w ramach konkretnego zezwolenia. Również po wygaśnięciu Zezwolenia nr 24 (z uwagi na to, że zakres grupowań PKWiU określonych w tym zezwoleniu pokrywa się z zakresem określonym w Zezwoleniu nr 107) Wnioskodawca będzie mógł prowadzić działalność produkcyjną na terenie SSE, a tym samym korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym w odniesieniu do całego dochodu uzyskanego z działalności prowadzonej na terenie SSE mieszczącej się w zakresie posiadanych zezwoleń, a nie jedynie dochód osiągnięty z inwestycji dokonanej w ramach konkretnego zezwolenia.

Powyższe wynika z tego, że aby podatnik mógł zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, niezbędne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

  • prowadzenie działalności na terenie SSE,
  • prowadzenie działalności w zakresie wskazanym w zezwoleniu.

Ponadto, żaden przepis ustawy o CIT, ani przepisy ustawy o SSE, czy też odpowiednich rozporządzeń, nie wprowadza ograniczeń, które miałyby zastosowanie w opisanym stanie faktycznym (winno być: „zdarzeniu przyszłym”), w szczególności żadne przepisy prawa nie zabraniają wykorzystania puli dostępnej pomocy publicznej wynikającej z ważnego i aktualnego zezwolenia strefowego w odniesieniu do dochodów osiąganych ze sprzedaży wszystkich wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupowań PKWiU określonych w tym zezwoleniu (zatem także tych, które uprzednio korzystały ze zwolnienia na bazie wygasłego zezwolenia i w ramach limitu pomocy publicznej dotyczącej wygasłego zezwolenia).

Podsumowując, całość dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej na terenie danej SSE, która objęta jest zakresem posiadanego przez Wnioskodawcę Zezwolenia nr 107 (tj. wchodzi w zakres wskazanych w nim grupować PKWiU) może być zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, niezależnie od tego, czy dochód osiągnięty z działalności produkcyjnej wynika z konkretnej inwestycji dokonanej w ramach konkretnego zezwolenia.

Powyższe stanowisko Spółki potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 27 marca 2017 r., znak: 1462-IPPB3.4510.34.2017.1.MS, w której uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: (...) Spółka będzie miała prawo zwalniać dochody osiągane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie całego zakładu (utworzonego w ramach projektu nr 1 oraz rozbudowanego i zdywersyfikowanego w ramach projektu nr 2), zlokalizowanego w całości na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, zgodnie z zakresem przedmiotowym określonym w Zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy (PKWiU). (...) z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia. Wobec tego Spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie całego zakładu zlokalizowanego na terenie strefy. Ważne jest natomiast, aby był to dochód uzyskany zgodnie z zakresem przedmiotowym (PKWiU) Zezwolenia.

Stanowisko Spółki w tym zakresie potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych:

  • Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1849/14 wskazał: Określenie w zezwoleniu tych parametrów dotyczących wydatków inwestycyjnych oraz wielkości zatrudnienia, nie wyznacza ani konkretnych kosztów uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.), ani przychodów (art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p), a w konsekwencji - także dochodu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. a który będzie jedynie następstwem zrealizowania ściśle określonych warunków zezwolenia. Przychody i koszty podatkowe przedsiębiorcy strefowego ustalane są na ogólnych zasadach określonych w u.p.d.o.p. zaś zwolnienie podatkowe dotyczy - jak to wyraźnie wynika z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. - wyłącznie dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek wdrożenia inwestycji, czy zatrudnienia pracowników, określonych w pojedynczym zezwoleniu. Godzi się jeszcze raz zauważyć, że art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. odwołuje się do zezwolenia (o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e.) jako podstawie działalności podatnika na terenie strefy, lecz nie traktując tego zezwolenia jako źródła, które wyznacza określone koszty i przychody tworzące dochód zwolniony od podatku. Przede wszystkim z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia;
  • Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1551/13: Co się tyczy zarzutu naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. przepis ten w istotnym dla sprawy zakresie stanowi, że wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e. (...). Zawarte w tym przepisie zwolnienie ma charakter przedmiotowy i odnosi się do dochodów uzyskanych z określonego źródła, tj. działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że działalność ta jest prowadzona w określonym miejscu i na podstawie stosownego zezwolenia, a więc w jego ramach i w granicach zakreślonych przedmiotem działalności gospodarczej ujętej w zezwoleniu;
  • Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1979/11 w odniesieniu do stanu faktycznego, w którym podatnik przeprowadził kilka inwestycji w SSE (w tym jedną związaną z nowymi technologiami) stwierdził, że (...) wielkość zwolnienia podatkowego będąca wypadkową tak liczonych kosztów nowej inwestycji została precyzyjnie określona i to do tej wielkości przysługiwać Spółce będzie zwolnienie z podatku od dochodu z prowadzonej działalności na terenie strefy. Brak jest przy tym podstaw by tę wielkość odnosić wyłącznie do dochodu osiągniętego w oparciu o nową inwestycję. (...) Przy czym skoro zezwolenie określa przedmiot prowadzonej w strefie działalności gospodarczej to cały dochód generowany z tejże działalności w strefie (z uwzględnieniem limitu przyznanej pomocy (...)) będzie objęty zwolnieniem podatkowym. Brak jest podstaw do ingerowania w ten przedmiot, czy też jego doprecyzowanie bądź obwarowywanie przez pryzmat warunków określonych dla uzyskania pomocy publicznej;
  • Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1194/16 (orzeczenie prawomocne) wskazał: Skoro ustawowo określone zezwolenie precyzuje przedmiot i warunki od spełnienia, których uzależnione jest korzystanie ze zwolnienia podatkowego m.in. zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników, dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę, czy też maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy (por. art. 16 ust. 2 u.s.s.e.) - to oceniając sporne zagadnienie przyjąć należy, że nie zachodzą ustawowe przesłanki uniemożliwiające przedsiębiorcy skorzystanie z przyznanego mu zezwoleniem limitu zwolnienia podatkowego. Z przepisów tych nie można wyprowadzić wniosku, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia, zatem możliwe jest jej kontynuowanie przy zachowaniu warunków w niej określonych.

Z powyższego wynika, że dla określenia dochodu zwolnionego z opodatkowania powinien być brany pod uwagę cały dochód uzyskany z działalności prowadzonej na terenie SSE mieszczącej się w zakresie zezwolenia, a nie jedynie dochód osiągnięty z inwestycji dokonanej w ramach konkretnego zezwolenia (z którego wynika aktualnie wykorzystywany limit pomocy publicznej). Żaden bowiem z powszechnie obowiązujących przepisów prawa nie ogranicza możliwości zwalniania dochodów z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wyłącznie do dochodów wynikających z konkretnej inwestycji zrealizowanej w ramach konkretnego zezwolenia.

Tym samym, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT (i powiązanych z nim regulacji), podmiot prowadzący działalność na terenie SSE ma prawo do zwolnienia z opodatkowania całości swojego dochodu wynikającego z czynności stanowiących działalność gospodarczą wykonywanych na terenie strefy i objętych grupowaniami PKWiU zawartymi w posiadanych zezwoleniach (do wysokości limitu pomocy publicznej wynikającej z tych zezwoleń).

Wnioskodawca stwierdza zatem, że zgodnie z obowiązującymi przepisami Spółka ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży wyrobów produkowanych na terenie Strefy i mieszczących się w zakresie grupować PKWiU określonych w Zezwoleniu nr 107 (a zatem także tych które uprzednio korzystały ze zwolnienia w ramach limitu pomocy publicznej wynikającej z Zezwolenia nr 24), i w ten sposób do korzystania z pomocy publicznej, w ramach dostępnego limit pomocy publicznej wynikającego z Zezwolenia nr 107.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.