0114-KDIP1-1.4012.727.2017.1.AM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT do dostawy wyrobów ciastkarskich tj. towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0, dla których minimalna data trwałości nie przekroczy 45 dni

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2017 r. (data wpływu 29 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT do dostawy wyrobów ciastkarskich tj. towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0, dla których minimalna data trwałości nie przekroczy 45 dni – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT do dostawy wyrobów ciastkarskich tj. towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0, dla których minimalna data trwałości nie przekroczy 45 dni.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

C Sp. z o. o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest producentem wyrobów ciastkarskich. Spółka należy do Grupy C, która jest znanym przedsiębiorstwem spożywczym.

Do swojej oferty na początku 2018 r. Spółka planuje wprowadzić nowy produkt, tj. croissanty z nadzieniem o smaku kakaowym (potencjalnie w przyszłości Spółka może wprowadzić też inne smaki produktu). Opracowana przez Spółkę receptura produktu sprawi, że data minimalnej trwałości wyrobu oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekroczy 45 dni (dotychczas tego typu produkty spółki posiadały dłuższy termin przydatności do spożycia).

Spółka dokładnie opisała skład produktu i wszelkie dane dotyczące jego specyfiki oraz złożyła do Urzędu Statystycznego w Łodzi wniosek o klasyfikację produktu na gruncie PKWiU (zarówno PKWiU z 2008 r., stosowanego nadal do celów ustawy o podatku od towarów i usług), jak również PKWiU z 2015 r. oraz Nomenklatury Scalonej z 2016 r. (kod CN). Spółka w dniu 19 grudnia 2017 r. uzyskała klasyfikację statystyczną produktu (nr UDZ.OKN.4221.8843.2017.KW.1) w kodzie 10.71.12.0 PKWiU z 2008 r., tj. Wyroby ciastkarskie i ciastka świeże (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm. dalej: PKWIU).

Zarazem dla tego produktu potwierdzono jako właściwy kod CN 1905 90 60 (Nomenklatura Scalona z 2016 r.). W tym kodzie CN mieszczą się wyroby z dodatkiem środka słodzącego takie jak chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao, opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby.

Do dostaw krajowych nowego produktu Spółka zamierza w 2018 r. stosować stawkę wynoszącą 8% VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji faktycznej (zdarzeniu przyszłym) Spółka może stosować obniżoną, tj. obecnie 8% stawkę VAT do dostawy towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0 jeśli data ich minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia nie przekracza 45 dni?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Do dostawy towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0 obejmującego Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia nie przekracza 45 dni, Spółka może stosować obniżoną 8% stawkę VAT.

W Załączniku nr 3 do ustawy o VAT, w pozycji 32 wskazano grupowanie 10.71.12.0 PKWiU „Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże”, z uzupełnieniem o kryterium warunkujące stosowanie stawki obniżonej do ich dostawy w kraju. Opodatkowane 8% stawką VAT są towary mieszczące się w tym kodzie z datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia nie dłuższym niż 45 dni.

Stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwale i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu.

W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych, co uczyniła Spółka.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację organ oparł się na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania czynności, a dla prawidłowego ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do właściwego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji towarów dokonanej przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował towary będące przedmiotem wniosku do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych od podatku. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, od dnia 1 stycznia 2011 r. wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r., Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), która dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z późn. zm.) obowiązuje do dnia 31 grudnia 2018 r.

Jednocześnie, jak wyżej wskazano, to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wymienione zostały - wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni (PKWiU ex 10.71.12.0).

Mając na uwadze, że przy wyżej wskazanej pozycji powołano symbole klasyfikacji statystycznej, to należy podkreślić, że określenie zakresu towarów i usług objętego tymi pozycjami powinno odbywać się przy zastosowaniu PKWiU.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest producentem wyrobów ciastkarskich.

Do swojej oferty na początku 2018 r. Spółka planuje wprowadzić nowy produkt, tj. croissanty z nadzieniem o smaku kakaowym (potencjalnie w przyszłości Spółka może wprowadzić też inne smaki produktu). Opracowana przez Spółkę receptura produktu sprawi, że data minimalnej trwałości wyrobu oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekroczy 45 dni (dotychczas tego typu produkty spółki posiadały dłuższy termin przydatności do spożycia).

Spółka dokładnie opisała skład produktu i wszelkie dane dotyczące jego specyfiki oraz złożyła do Urzędu Statystycznego w Łodzi wniosek o klasyfikację produktu na gruncie PKWiU (zarówno PKWiU z 2008 r., stosowanego nadal do celów ustawy o podatku od towarów i usług), jak również PKWiU z 2015 r. oraz Nomenklatury Scalonej z 2016 r. (kod CN). Spółka w dniu 9 grudnia 2017 r. uzyskała klasyfikację statystyczną produktu (nr UDZ.OKN.4221.8843.2017.KW.1) w kodzie 10.71.12.0 PKWiU z 2008 r., tj. Wyroby ciastkarskie i ciastka świeże (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm. dalej: PKWIU).

Zarazem dla tego produktu potwierdzono jako właściwy kod CN 1905 90 60 (Nomenklatura Scalona z 2016 r.). W tym kodzie CN mieszczą się wyroby z dodatkiem środka słodzącego takie jak Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao, opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby.

Do dostaw krajowych nowego produktu Spółka zamierza w 2018 r. stosować stawkę wynoszącą 8% VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania 8% stawki podatku VAT do dostawy towarów z grupowania PKWiU 10.71.12.0 jeśli data ich minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia nie przekracza 45 dni.

Przechodząc do analizy właściwej stawki podatku VAT do produktów, które planuje sprzedawać Spółka, należy zauważyć, że w poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy o VAT dla PKWiU ex 10.71.12.0 wymienione zostały - wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni.

Jak wynika z wniosku, oferowane przez Spółkę wyroby tj. croissanty z nadzieniem o smaku kakaowym (potencjalnie w przyszłości Spółka może wprowadzić też inne smaki produktu), sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 10.71.12.0, zgodnie z uzyskaną klasyfikacją statystyczną produktu.

Zatem nowe produkty, które planuje wprowadzić Wnioskodawca mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 10.71.12.0 w poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy o VAT ponadto data minimalnej trwałości wyrobu oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekroczy 45 dni.

W konsekwencji, sprzedaż wyrobów oferowanych przez Spółkę klasyfikowanych do PKWiU 10.71.12.0, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.