0115-KDIT3.4011.50.2017.2.DR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Obowiązki płatnika związane z zawarciem polis ubezpieczeniowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 20 marca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika oraz obowiązku wystawienia PIT-8C w związku z zawarciem polis ubezpieczeniowych dla pracowników podwykonawcy oraz dla podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej obowiązków płatnika związanych z zawarciem polis ubezpieczeniowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka” lub "Wnioskodawca") prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz za granicą. Spółka specjalizuje się w remontach, przebudowach i konserwacji statków wymienionych w klasie PKWiU ex 30.11 oraz ich części składowych.

W celu realizacji kontraktu Spółka wysyła podwykonawców do świadczenia pracy poza granicami RP. Umowa o współpracy z podwykonawcą w § 4 Wynagrodzenie zawiera zapis, iż: część ryczałtowa wynagrodzenia oparta jest o poniesione wydatki lub naliczone koszty związane z prawidłową realizacją prac, w tym: koszty dojazdu, diet, materiałów, szkoleń, szczepień, ubezpieczeń, w tym ubezpieczeń pracowników Zleceniobiorcy, itp. W przypadku gdyby wydatki te zostały poniesione przez Zleceniodawcę Zleceniobiorca pominie je w swojej kalkulacji.

Zapis umowny brzmi: „Kalkulacja ryczałtowej części wynagrodzenia oparta jest o poniesione wydatki lub naliczone koszty związane z prawidłową realizacją prac, w tym: koszty dojazdu, diet, materiałów, szkoleń, szczepień, ubezpieczeń, w tym ubezpieczeń pracowników Zleceniobiorcy, itp. W przypadku gdyby wydatki te zostały poniesione przez Zleceniodawcę Zleceniobiorca pominie je w swojej kalkulacji.

Podwykonawcy to osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Z pracownikami podwykonawcy Spółkę nie łączy stosunek zobowiązaniowy. Osoba prowadząca działalność gospodarczą świadczy pracę na rzecz Spółki osobiście i/lub poprzez swojego pracownika. Pomiędzy Spółką a pracownikiem podwykonawcy - zdaniem Spółki - nie istnieje żaden wzajemny stosunek zobowiązaniowy, który byłby podstawą uzyskania przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności z tytułu stosunku pracy, działalności wykonywanej osobiście czy też pozarolniczej działalności gospodarczej.

W celu zabezpieczenia interesów Spółki, w szczególności sfinansowania kosztów leczenia poza granicami kraju, spółka zamierza nabywać polisy ubezpieczeniowe (tzw. travel assistance - ubezpieczenie w podróży) dla osób świadczących pracę poza terytorium Polski, tj. dla podwykonawcy i jego pracowników. Spółka chciałaby mieć pewność, iż ryzyko dotyczące bezpieczeństwa świadczenia prac pod względem bezpieczeństwa i higieny pracy jest zminimalizowane.

W ramach umowy ubezpieczającym jest spółka, ubezpieczonym konkretny pracownik podwykonawcy lub podwykonawca będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Ubezpieczonym jest zawsze konkretna osoba fizyczna. Suma ubezpieczeniowa kalkulowana jest odrębnie dla każdego ubezpieczonego, w przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia grupowego kwota jest równa dla wszystkich ubezpieczonych. Składka ubezpieczeniowa opłacana jest przez spółkę z posiadanych środków obrotowych. Na żadnym etapie świadczenia pracy na rzecz Spółki, nie składają oświadczeń woli w zakresie chęci objęcia ich ubezpieczeniem, ubezpieczeni nie mają też żadnej możliwości zrezygnowania z zawartej umowy ubezpieczeniowej. Poszczególne osoby zobligowane są jednak udostępnić spółce niezbędne dane do zawarcia umowy. Spółka zamierza poinformować pracowników podwykonawcy o warunkach polisy ubezpieczeniowej, osobiście lub zobowiązać do tego podwykonawcę prowadzącego działalność gospodarczą. Informacja ta będzie udzielana po zawarciu umowy ubezpieczeniowej, przy czym pracownik podwykonawcy ani podwykonawca nie będzie mógł mieć żadnego wpływu na fakt jej zawarcia, okres trwania i warunki ubezpieczenia.

Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia § 1.4 definicje określa co następuje:

Choroba - reakcja organizmu na działanie czynnika chorobotwórczego lub w związku z wystąpieniem nieszczęśliwego wypadku, prowadząca do zaburzeń czynnościowych, zmian organicznych w tkankach, narządach, układach lub całym ustroju.

Hospitalizacja - pobyt ubezpieczonego w szpitalu w następstwie wypadku ubezpieczeniowego trwający nieprzerwanie dłużej niż 1 dzień i związany z leczeniem stanów powstałych w następstwie wypadku ubezpieczeniowego, których nie można leczyć ambulatoryjnie

Koszty hotelu - koszty noclegu w hotelu, hotelu przyszpitalnym, hostelu, motelu, kwaterze prywatnej.

Koszty transportu - koszty biletu kolejowego, autobusowego albo jeżeli podróż koleją lub autobusem.

Nieszczęśliwy wypadek - gwałtowne i przypadkowe zdarzenie, które jednocześnie spełnia wszystkie poniższe kryteria:

  1. jest niezależne od woli i stanu zdrowia ubezpieczonego;
  2. jest wywołane przyczyną zewnętrzną o charakterze losowym, która była bezpośrednią i wyłączną przyczyną wystąpienia zdarzenia;
  3. nastąpiło w okresie ograniczonym datami rozpoczęcia i wygaśnięcia odpowiedzialności ubezpieczyciela w odniesieniu do ubezpieczonego;
  4. było bezpośrednią i wyłączną przyczyną wystąpienia zdarzenia objętego odpowiedzialnością ubezpieczyciela;
  5. skutki zdarzenia pozostają w bezpośrednim związku adekwatnym z przyczyną zewnętrzną, która wywołała zdarzenie i w następstwie której ubezpieczony doznał uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub zmarł.

Podróż - pobyt i/lub przemieszczanie się ubezpieczonego poza miejscem zamieszkania w okresie ubezpieczenia.

Ubezpieczający - osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, która zawarła z ubezpieczycielem umowę ubezpieczenia i która zobowiązuje się opłacić składkę.

Ubezpieczony - osoba fizyczna, na rachunek której została zawarta umowa ubezpieczenia;

Uposażony - osoba wskazana imiennie przez ubezpieczonego jako upoważniona do odbioru należnego świadczenia z tytułu śmierci ubezpieczonego.

Wykonywanie pracy fizycznej wysokiego ryzyka - wykonywanie przez ubezpieczonego podczas podróży następujących czynności:

  1. wykonywanie prac w: budownictwie, gazownictwie, energetyce, hutnictwie, górnictwie, przemyśle ciężkim, tartakach (również przez przedsiębiorców wykonujących osobiście taką działalność), a także wykonywanie następujących zawodów: konwojent, stolarz, rolnik, rzeźnik, inspektor budowlany, architekt wykonujący swoją pracę na budowie, operator maszyn dziewiarskich;
  2. wykonywanie czynności z użyciem następujących niebezpiecznych narzędzi: wiertarki udarowe, piły mechaniczne, młoty pneumatyczne, pilarki lub szlifierki mechaniczne, obrabiarki, dźwigi i maszyny robocze, maszyny drogowe;
  3. wykonywanie prac na wysokościach oraz na jednostkach pływających.

Ponadto wskazać należy, iż umowa ubezpieczenia może być zawarta w formie:

  1. umowy indywidualnej - na rachunek jednej wskazanej osoby fizycznej;
  2. umowy grupowej - obejmującej co najmniej dwie wskazane osoby fizyczne;

W przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia grupowego okres ubezpieczenia oraz suma ubezpieczenia są jednakowe dla wszystkich ubezpieczonych i odnoszą się do każdego ubezpieczonego oddzielnie.

Spółka planuje zawarcie dla podwykonawców i ich pracowników polis ubezpieczeniowych lub grupowej polisy ubezpieczeniowej obejmującą pracę fizyczną wysokiego ryzyka (prace na jednostkach pływających). Polisa ubezpieczeniowa zawierać będzie ponadto:

  • koszty leczenia i assistance - hospitalizacja i leczenie ambulatoryjne, transport medyczny (w tym: transport ubezpieczonego, zwłok do miejsca pochówku, transport członków rodziny), leczenie stomatologiczne, zakup lekarstw, leczenie związane z klauzulą ataku terroru, zakwaterowanie na czas rekonwalescencji, pomoc tłumacza itp.
  • następstwa nieszczęśliwych wypadków,
  • odpowiedzialność cywilną,
  • ubezpieczenie bagażu podróżnego.

Zgodnie z warunkami ubezpieczenia przez nieszczęśliwy wypadek rozumie się gwałtowne i przypadkowe zdarzenie, które jednocześnie spełnia wszystkie poniższe kryteria:

  1. jest niezależne od woli i stanu zdrowia ubezpieczonego;
  2. jest wywołane przyczyną zewnętrzną o charakterze losowym, która była bezpośrednią i wyłączną przyczyną wystąpienia zdarzenia;
  3. nastąpiło w okresie ograniczonym datami rozpoczęcia i wygaśnięcia odpowiedzialności ubezpieczyciela w odniesieniu do ubezpieczonego;
  4. było bezpośrednią i wyłączną przyczyną wystąpienia zdarzenia objętego odpowiedzialnością ubezpieczyciela;
  5. skutki zdarzenia pozostają w bezpośrednim związku adekwatnym z przyczyną zewnętrzną, która wywołała zdarzenie i w następstwie której ubezpieczony doznał uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub zmarł.

Nieszczęśliwy wypadek podczas wykonywania pracy fizycznej wysokiego ryzyka - każdy nieszczęśliwy wypadek związany z okolicznościami i czynnościami wymienionymi w definicji wykonywania pracy fizycznej wysokiego ryzyka w ust 78.

Ust. 78 stanowi, iż wykonywanie pracy fizycznej wysokiego ryzyka - wykonywanie przez ubezpieczonego podczas podróży następujących czynności:

  1. wykonywanie prac w: budownictwie, gazownictwie, energetyce, hutnictwie, górnictwie, przemyśle ciężkim, tartakach (również przez przedsiębiorców wykonujących osobiście taką działalność), a także wykonywanie następujących zawodów: konwojent, stolarz, rolnik, rzeźnik, inspektor budowlany, architekt wykonujący swoją pracę na budowie, operator maszyn dziewiarskich;
  2. wykonywanie czynności z użyciem następujących niebezpiecznych narzędzi: wiertarki udarowe, piły mechaniczne, młoty pneumatyczne, pilarki lub szlifierki mechaniczne, obrabiarki, dźwigi i maszyny robocze, maszyny drogowe;
  3. wykonywanie prac na wysokościach oraz na jednostkach pływających.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w zaistniałym stanie faktycznym pokrycie przez Wnioskodawcę kosztów ubezpieczenia w zakresie wskazanym powyżej, tj. kosztów leczenia i assistance, OC i NNW dla podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko oraz ich pracowników stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci nieodpłatnego świadczenia podlegającego wykazaniu w deklaracji przekazywanej odpowiednio podwykonawcy i pracownikowi podwykonawcy?

W konsekwencji Spółka prosi o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy z tytułu zawartych polis ubezpieczeniowych zobowiązana jest rozpoznać przychód z tytułu innych świadczeń lub prowadzonej działalności gospodarczej i:

  • dla pracowników podwykonawcy wystawić PIT-8C,
  • dla podwykonawcy jako osoby fizycznej wystawić PIT-8C lub poinformować go o konieczności wykazania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy – zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia "inne nieodpłatne świadczenia", co w praktyce może budzić wątpliwości co do zakresu opodatkowania świadczeń, które można otrzymać, a które są ściśle związane z działalnością gospodarczą spółki, a nie potrzebami osobistymi otrzymujących świadczenie.

Wobec niezdefiniowania w ustawie podatkowej pojęcia "nieodpłatnego świadczenia" zasadne jest odwołanie się do znaczenia tego pojęcia ukształtowanego w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym, nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym generalnie jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Wartość przychodu z nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie art. 11 ust. 2a updof, tj.:

  • jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
  • jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
  • jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
  • w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zagwarantowanie nieodpłatnie ubezpieczenia pracownikom kontrahenta stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1. Przychody z innych źródeł nie stanowią podstawy wymiaru składek ZUS, a na podmiocie wypłacającym tego rodzaju należności nie ciążą obowiązki płatnika. Jest on jedynie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C, wykazania w niej kwoty uzyskanego przez podatnika przychodu oraz przekazania tej informacji podatnikowi i właściwemu urzędowi skarbowemu. Tak wynika z art. 42a updof.

Z przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż obowiązek sporządzenia i przekazania informacji PIT-8C istnieje, jeśli łącznie spełnione są dwie przesłanki:

  1. świadczenie jest wypłacane przez podmiot inny niż osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej,
  2. należność lub świadczenie jest świadczeniem, w związku z którym przepisy przewidują obowiązek sporządzenia i przekazania informacji PIT-8C, czyli:
    1. jest należnością lub świadczeniem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., a więc jest uważane za przychód z innego źródła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.,
    2. nie stanowi dochodu zwolnionego od podatku albo dochodu w stosunku do którego zaniechano podatku, oraz
    3. nie jest świadczeniem, od którego podmiot wypłacający jest obowiązany pobierać zaliczkę na podatek lub zryczałtowany podatek dochodowy.

W konsekwencji spółka uważa, iż tytułu zawartych polis ubezpieczeniowych, w których ubezpieczonym będzie pracownik podwykonawcy zobligowana będzie do wystawienia i przesłania ubezpieczonemu deklaracji PIT-8C w terminie do końca lutego roku następnego.

Co do zasady, nieodpłatne przekazanie kontrahentom różnego rodzaju świadczeń stanowi po ich stronie przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji wartość polisy podwykonawca powinien zaliczyć do swoich przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym miesiącu, w którym polisę otrzymał i opodatkować ją razem z innymi dochodami (przychodami) uzyskanymi z tego źródła, zgodnie ze stosowaną formą opodatkowania (czyli w rozpatrywanej sytuacji podatkiem ryczałtowym). Do wartości przychodu podwykonawca nie powinien uwzględniać wartości przychodu przypadającą na jego pracownika, ponieważ dla osoby trzeciej Spółka zobligowana będzie do wystawienia PIT-8C.

W przypadku umowy o współpracę z podwykonawcą prowadzącym działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko - mając jednakże na uwadze, iż umowa pomiędzy podmiotami kształtuje warunki świadczenia usług w sytuacji, w której spółka nabędzie polisę ubezpieczeniową, w której ubezpieczonym będzie podwykonawca będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą - spółka nie będzie zobligowana do rozpoznania wykazania wartości nieodpłatnej polisy na formularzu PIT-8C, równocześnie podwykonawca nie będzie zobligowany do rozpoznania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepisy prawa podatkowego, o których mowa w ww. art. 8 Ordynacji podatkowej, zawiera m.in. ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2032), w której w Rozdziale 7 Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników, zawarte są przepisy dotyczące zasad obliczania, poboru i odprowadzania do właściwego urzędu skarbowego podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne – to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał pozarolniczą działalność gospodarczą oraz inne źródła.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Zgodnie natomiast z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

W związku z powyższym, podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że przysporzenia majątkowe, nie zaliczane do pozostałych źródeł przychodów stanowią przychody objęte tym przepisem.

Natomiast, na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcą jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz za granicą. Spółka specjalizuje się w remontach, przebudowach i konserwacji statków oraz ich części składowych.

W celu realizacji kontraktu Spółka wysyła podwykonawców do świadczenia pracy poza granicami RP. Umowa o współpracy z podwykonawcą w § 4 Wynagrodzenie zawiera zapis, iż: część ryczałtowa wynagrodzenia oparta jest o poniesione wydatki lub naliczone koszty związane z prawidłową realizacją prac, w tym: koszty dojazdu, diet, materiałów, szkoleń, szczepień, ubezpieczeń, w tym ubezpieczeń pracowników Zleceniobiorcy, itp. W przypadku gdyby wydatki te zostały poniesione przez Zleceniodawcę Zleceniobiorca pominie je w swojej kalkulacji.

Podwykonawcy to osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Z pracownikami podwykonawcy Spółkę nie łączy stosunek zobowiązaniowy. Osoba prowadząca działalność gospodarczą świadczy pracę na rzecz Spółki osobiście i/lub poprzez swojego pracownika. Pomiędzy Spółką a pracownikiem podwykonawcy nie istnieje żaden wzajemny stosunek zobowiązaniowy, który byłby podstawą uzyskania przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności z tytułu stosunku pracy, działalności wykonywanej osobiście czy też pozarolniczej działalności gospodarczej.

W celu zabezpieczenia interesów Spółki, w szczególności sfinansowania kosztów leczenia poza granicami kraju, spółka zamierza nabywać polisy ubezpieczeniowe dla osób świadczących pracę poza terytorium Polski, tj. dla podwykonawcy i jego pracowników. Spółka chciałaby mieć pewność, iż ryzyko dotyczące bezpieczeństwa świadczenia prac pod względem bezpieczeństwa i higieny pracy jest zminimalizowane.

W ramach umowy ubezpieczającym jest spółka, ubezpieczonym konkretny pracownik podwykonawcy lub podwykonawca będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Ubezpieczonym jest zawsze konkretna osoba fizyczna. Suma ubezpieczeniowa kalkulowana jest odrębnie dla każdego ubezpieczonego, w przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia grupowego kwota jest równa dla wszystkich ubezpieczonych. Składka ubezpieczeniowa opłacana jest przez spółkę z posiadanych środków obrotowych. Na żadnym etapie świadczenia pracy na rzecz Spółki, nie składają oświadczeń woli w zakresie chęci objęcia ich Ubezpieczeniem, ubezpieczeni nie mają też żadnej możliwości "zrezygnowania" z zawartej umowy ubezpieczeniowej. Poszczególne osoby zobligowane są jednak udostępnić spółce niezbędne dane do zawarcia umowy. Spółka zamierza poinformować pracowników podwykonawcy o warunkach polisy ubezpieczeniowej, osobiście lub zobowiązać do tego podwykonawcę prowadzącego działalność gospodarczą. Informacja ta będzie udzielana po zawarciu umowy ubezpieczeniowej, przy czym pracownik podwykonawcy ani podwykonawca nie będzie mógł mieć żadnego wpływu na fakt jej zawarcia, okres trwania i warunki ubezpieczenia.

Spółka planuje zawarcie dla podwykonawców i ich pracowników polis ubezpieczeniowych lub grupowej polisy ubezpieczeniowej obejmującą pracę fizyczną wysokiego ryzyka (prace na jednostkach pływających). Polisa ubezpieczeniowa zawierać będzie ponadto:

  • koszty leczenia i assistance - hospitalizacja i leczenie ambulatoryjne, transport medyczny (w tym: transport ubezpieczonego, zwłok do miejsca pochówku, transport członków rodziny), leczenie stomatologiczne, zakup lekarstw, leczenie związane z klauzulą ataku terroru, zakwaterowanie na czas rekonwalescencji, pomoc tłumacza itp.
  • następstwa nieszczęśliwych wypadków,
  • odpowiedzialność cywilną,
  • ubezpieczenie bagażu podróżnego.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane powyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że nabycie przez Spółkę polisy ubezpieczeniowej dla pracowników podwykonawcy, z którymi – jak wskazano w treści wniosku – Spółkę nie łączy żaden stosunek zobowiązaniowy, skutkować będzie powstaniem przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, stosownie do art. 42a ww. ustawy, Spółka zobowiązana będzie do sporządzenia informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C i przesłania jej w stosownym terminie (do końca lutego następnego roku podatkowego) podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązków związanych z zawarciem polis ubezpieczeniowych dla pracowników podwykonawcy, będących osobami fizycznymi jest prawidłowe.

Natomiast odnosząc się do kwestii zakupu polisy ubezpieczeniowej przez Spółkę na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą (podwykonawców) należy zauważyć, że w istocie będzie ona elementem wynagrodzenia z tytułu umowy o współpracę i tym samym stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej po stronie podwykonawców. W treści wniosku wprost wskazano, że część ryczałtowa wynagrodzenia oparta będzie o poniesione wydatki lub naliczone koszty związane z prawidłową realizacją prac, w tym koszty ubezpieczeń, a w przypadku gdyby wydatki te zostały poniesione przez Spółkę podwykonawca pominie je w swojej kalkulacji. Wobec powyższego po stronie Spółki nie wystąpią żadne obowiązki płatnika określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności obowiązek sporządzenia informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C, ponieważ zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalności gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące podwykonawców, zgodnie z którym Spółka nie będzie zobligowana do rozpoznania i wykazania wartości nieodpłatnej polisy na formularzu PIT-8C należy uznać za prawidłowe. Wnioskodawca nieprawidłowo wskazał natomiast, że równocześnie podwykonawca nie będzie zobligowany do rozpoznania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Nieprawidłowość ta pozostaje jednak bez wpływu na ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie obowiązków płatnika i konieczności wystawienia informacji PIT-8C.

Końcowo wskazać należy, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla podwykonawców i ich pracowników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie będzie zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.