IPPB5/423-683/14-5/AJ | Interpretacja indywidualna

Czy w związku z połączeniem Wnioskodawcy z M., Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce ?
IPPB5/423-683/14-5/AJinterpretacja indywidualna
  1. ograniczony obowiązek podatkowy
  2. połączenie
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Udziały w zyskach

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.) na wezwanie tutejszego Organu podatkowego z dnia 10 października 2014 r. (data nadania 10 października 2014 r., data doręczenia 13 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwestii, czy w związku z połączeniem Wnioskodawcy i M., Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku (dochodowego od osób prawnych) w Polsce - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwestii, czy w związku z połączeniem Wnioskodawcy i M., Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku (dochodowego od osób prawnych) w Polsce.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka A. (Wnioskodawca, Spółka) / siedzibą w K., Szwecja, jest 100% udziałowcem Spółki M. (dalej M.) z siedzibą w K., Szwecja. Spółka M. jest 100% udziałowcem Spółki P. Sp. z o.o. P. Sp. z o.o. posiada nieruchomość znacznej wartości, stanowiącą ponad 50% wartości aktywów spółki.

Wnioskodawca planuje połączenie ze spółką M.. Połączenie zostanie zrealizowane w drodze procedury stanowiącej odpowiednik połączenia przez przejęcie w prawie polskim. Cały majątek M. zostanie przeniesiony na Wnioskodawcę, a z momentem połączenia spółka przejmowana zakończy swoje prawne istnienie.

Z dniem połączenia A. wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Oznacza to, iż po połączeniu nowym udziałowcem P. Sp. z o.o. będzie Wnioskodawca.

W wyniku połączenia nie będą emitowane nowe udziały na rzecz wspólnika spółki przejmowanej (tj. na rzecz Wnioskodawcy) oraz nie otrzyma on dopłat w gotówce. Przejęcie nie ma również na celu uzyskanie jakichkolwiek korzyści podatkowych, jest ono przeprowadzane wyłączenie w celu uporządkowania struktury grupy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z połączeniem Wnioskodawcy z M., Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce ...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Połączenie z zależną spółką M. nie powoduje żadnych konsekwencji w sferze podatku dochodowego w Polsce.

Na wstępie chcielibyśmy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 26, poz. 193, dalej DTT) "zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności akcji lub Innych praw w spółce, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie".

Powyższy przepis umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi, iż w przypadku przeniesienia własności udziałów w spółce, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego położonego w Polsce, zysk z takiego przeniesienia może być opodatkowany w Polsce (jest to tzw „klauzula nieruchomościowa”). Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca planuje połączenie ze spółką M., przy czym M. jest 100% udziałowcem spółki P. Sp. z o.o., która posiada majątek nieruchomy znacznej wartości. Po połączeniu, bezpośrednim udziałowcem spółki P. Sp. z o.o. stanie się Wnioskodawca, co oznacza że w efekcie połączenia dojdzie do zmiany właściciela udziałów spółki P. Sp. z o.o.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ewentualnych konsekwencji podatkowych w Polsce połączenia spółek, szwedzkich rezydentów podatkowych, w szczególności w świetle artykułu 13 ust. 1 DTT.

Zgodnie z komentarzem do art. 13 Modelowej konwencji w sprawie podatki od dochodu i majątku (ABC Wolters Kluwers Business, Warszawa 2011): „wyrazy „przeniesienie własności majątku” są użyte w celu objęcia nimi szczególnie zysków z majątku pochodzących ze sprzedaży lub zamiany, a również z częściowej sprzedaży, wywłaszczenia, przekazania spółce w zamian za akcje, sprzedaży praw, darowizny, a nawet pośmiertnego przekazania majątku. Większość państw opodatkowujących zyski z majątku czyni to tylko w przypadku sprzedaży mienia. Niektóre z nich opodatkowują tylko tak zwane zyski zrealizowane, W pewnych okolicznościach, choć ma miejsce przeniesienie własności, dla celów podatkowych nie uznaje się osiągnięcia zysku z majątki (na przykład jeżeli uzyskane kwoty zostały przeznaczone na zakup nowego majątku). Osiągnięcie zysku musi więc być określone zgodnie z właściwym prawem wewnętrznym.”

Zastanowić się zatem należy, czy w świetle ustawodawstwa polskiego, połączenie spółek (inkorporacja) wiąże się z powstaniem zysku dla Wnioskodawcy, który stanowiłby podstawę opodatkowania w Polsce.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej „ustawa CIT”), dochodem i udziału w zyskach osób prawnych jest dochód uzyskany z tego udziału, w tym także w przypadku połączenia spółek są dopłaty w gotówce utrzymane przez wspólników spółki przejmowanej. W analizowanym przypadku żadne dopłaty nie będą dokonywane.

Kolejnym przepisem traktującym o połączeniu spółek, jest art. 10 ust. 2 ustawy CIT, który określa warunki powstania dochodu do opodatkowania dla spółki przejmowanej. W momencie połączenia lub podziału spółek:

  1. dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym mowa w ust. 1, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną majątku spółki przejmowanej iub dzielonej ponad nominalną wartość udziałów (akcji) przyznanych udziałowcom (akcjonariuszom) spóiki przejmowanej łub dzielonej;
  2. dla spółki przejmującej, która posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej iub dzielonej udział w wysokości mniejszej niż 10%, dochód stanowi nadwyżka wartości przejętego majątku odpowiadająca procentowemu udziałowi w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 15 ust. 1k lub art. 16 ust. 1 pkt 8; dochód ten określa się na dzień wykreślenia spółki przejmowanej lub dzielonej z rejestru albo na dzień wydzielenia.

Zatem, jeżeli mamy do czynienia z sytuacją, że wartość majątku przejętego przez spółkę przejmującą z tytułu połączenia będzie większa niż nominalna wartość wydanych przez nią udziałów czy akcji dla wspólników spółki przejmowanej, to zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy CIT nadwyżka ta nie będzie traktowana jak dochód z udziału w zyskach osób prawnych i nie będzie opodatkowana, o ile spełniony jest warunek, że spółka przejmująca posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej co najmniej 10% udział.

Nadwyżka przejętego majątku opodatkowana będzie natomiast w przypadku, gdy między łączącymi się spółkami istnieje na dzień połączenia słaba więź kapitałowa, tj. spółka matka jest spółką przejmującą i posiada 10% udział w spółce przejmowanej. Nadwyżka przejętego majątku podlega wówczas jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych opodatkowaniu stawką 19 %.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na art. 10 ust. 4 ustawy CIT, zgodnie z którym, zwolnienia z art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy CIT nie stosuje się w przypadku jeżeli połączenie nie jest przeprowadzane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Celem podejmowanego działanie jest uporządkowanie struktury organizacyjnej grupy, a działanie Wnioskodawcy nie ma na celu uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania w Polsce lub w Szwecji.

Należy jednak zwrócić uwagę na art. 10 ust. 5 ustawy CIT, zgodnie z którym przepisy w zakresie opodatkowania spółki przejmującej mają zastosowanie tylko dla ściśle wskazanych grup podatników, a mianowicie do spółek będących podatnikami:

  1. o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
  2. o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo
  3. o których mowa w art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

W świetle art. 10 ust. 2 ustawy CIT opodatkowanie spółki przejmującej nie dotyczy sytuacji połączenia dwóch spółek zlokalizowanych w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej (w analizowanym przypadku w Szwecji). Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, do analizowanej sytuacji połączenia dwóch szwedzkich spółek przepisy art. 10 ustawy CIT nie mają zastosowania, co oznacza, że w efekcie połączenia nie dochodzi do powstania dochodu z udziału w zyskach osób prawnych. Ustawa CIT nie przewiduje konsekwencji podatkowych w związanych z połączeniem poprzez inkorporację podmiotów zagranicznych.

Połączenie przez inkorporację, które planuje dokonać Wnioskodawca, będzie również neutralne podatkowo w Szwecji tj. nie będzie powodowało konieczności zapłaty podatku dochodowego.

W ocenie Wnioskodawcy połączenie Spółek A. i M. i w konsekwencji zmiana własności udziałów spółki P. Sp. z o.o. będzie neutralna w Polsce i nie będzie powodowała konieczności zapłaty podatku dochodowego w Polsce. Pomimo iż dochodzi do przeniesienia udziałów spółki, której majątek składa się z majątku nieruchomego, w opinii Wnioskodawcy realizacja powyżej opisanego połączenia będzie neutralna na gruncie ustawy CIT, w związku z czym nie wystąpią podstawy prawne umożliwiające w związku z omawianym połączeniem ustalenie jakiegokolwiek dochodu do opodatkowania po stronie Podatnika w oparciu o regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W podobnej sprawie, dotyczącej połączenia spółek niemieckich, dnia 4.11.2010 roku Dyrektor Izby Skarbowej wydał interpretację podatkową o sygnaturze IPPB3/423-547/10-5/AG w której zgodził się ze stanowiskiem podatnika, który stwierdził: „(...) Nadwyżka wartości otrzymanego przez Spółkę majątku spółki przejmowanej ponad nominalną wartość udziałów przyznanych udziałowcom spółki przejmowanej nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Nadwyżka, o której mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - dalej: Ustawy o CIT stanowi przychód z udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu Ustawy o CIT. Zgodnie z art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT podatnicy niemający w Polsce siedziby lub zarządu podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiągniętych w Polsce. Źródłem przychodów położonym w Polsce są dochody z tytułu udziału w zyskach polskich osób prawnych (stanowisko takie prezentuje Ministerstwo Finansów w piśmie z 24.07.2001 r., PB4/AK-8214-1045-277/01). W konsekwencji, dochód uzyskany przez niemieckiego rezydenta z udziału w zyskach niemieckiej osoby prawnej nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Do takich samych konkluzji prowadzi analiza art. 10 umowy z 14.05.2003 r. między RP a RFN w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, dalej: UPOU. Zgodnie z art. 10 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 3 UPOU omawiana nadwyżka mogłaby być opodatkowana w Polsce tylko wówczas, gdyby spółka wypłacająca dywidendę miała siedzibę w Polsce. Ponieważ zarówno spółka przejmowana jak i spółka przejmująca mają siedzibę w Niemczech i są niemieckimi rezydentami podatkowymi, ewentualny przychód z tytułu omawianej nadwyżki nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 10 UPOU.

Nadwyżka taka nie może podlegać opodatkowaniu w Polsce także na podstawie art. 13 UPOU, ponieważ nie stanowi przychodu ze zbycia majątku w rozumieniu tego przepisu. W związku z tym niezależnie od wysokości udziału Spółki w spółce przejmowanej na dzień połączenia przepisy Ustawy o CIT nie znajdą zastosowania.” (...)

Podobnie, w sytuacji Podatnika, jeżeli uznać że w wyniku połączenia podmiotów szwedzkich, dochodziłoby do osiągnięcia przez podmiot przejmujący dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 10 ustawy CIT, wówczas dochód ten jako dywidenda w świetle art. 10 DTT nie mógłby być opodatkowany w Polsce. W świetle DTT tylko w przypadku wypłaty dywidendy przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz podmiotu szwedzkiego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1  Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy informuje, że tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został opublikowany w Dz. U. z 2014 r., poz. 851.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

ograniczony obowiązek podatkowy
IBPBII/1/415-169/14/MK | Interpretacja indywidualna

połączenie
IPPB2/415-564/14-2/MK1 | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.