IPPB4/4511-569/15-5/JK2 | Interpretacja indywidualna

1) Czy w zaistniałym stanie faktycznym, a to zwłaszcza wobec nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżeńskiego w roku 1996 r., następnie dokonania podziału tego majątku na skutek rozwodu w roku 2014 i następnie zbycia uzyskanej w ten sposób przez Wnioskodawcę nieruchomości na osobę trzecią, Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego, a jeżeli tak to w jakiej wysokości ?2) Czy wobec uiszczenia przez Wnioskodawcę podatku od zbycia nieruchomości w kwocie 9.500,00 zł, kwota ta stanowi nadpłatę jako nienależnie zapłacony podatek i tym samym podlega zwrotowi na rzecz Wnioskodawcy ?
IPPB4/4511-569/15-5/JK2interpretacja indywidualna
  1. małżonek
  2. nadpłata
  3. podział
  4. podział majątku
  5. sprzedaż nieruchomości
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2015 r. (data wpływu do tut. organu 11 maja 2015 r.) oraz z dnia 18 maja 2015 r. (data wpływu do tut. organu 1 czerwca 2015 r.) oraz w piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 r. (data nadania 6 sierpnia 2015 r., data wpływu 10 sierpnia 2015 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 31 lipca 2015 r. Nr IPPB4/4511-569/15-2/JK2 (data nadania 31 lipca 2015 r., data doręczenia 3 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 31 lipca 2015 r. Nr IPPB4/4511-569/15-2/JK2 (data nadania 31 lipca 2015 r., data doręczenia 3 sierpnia 2015 r.), tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. (data nadania 6 sierpnia 2015 r., data wpływu 10 sierpnia 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił powyższe w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wraz ze swoją ówczesną żoną nabyli, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej w dniu 11 stycznia 1996 r. zabudowaną nieruchomość gruntową o powierzchni 5,4085 ha składającej się z działek o numerach 254/2 i 35/2. Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego darowizny (za emeryturę) sporządzonego w dniu 11 stycznia 1996 r. przed notariuszem w P.

Następnie, wobec prawomocnego orzeczenia rozwodu Wnioskodawcy, aktem notarialnym z dnia 6 czerwca 2014 r. sporządzonym przed notariuszem Wnioskodawca zawarł ze swoją byłą żoną umowę o podział majątku wspólnego, na mocy którego ustalone zostały udziały w majątku dorobkowym (po 1/2 każde z byłych małżonków) oraz dokonany został podział ich majątku wspólnego bez spłat i dopłat (paragraf 5) w ten sposób, że małżonkowie dokonali podziału wyżej wskazanej nieruchomości nabytej przez nich w dniu 11 stycznia 1996 r. w taki sposób, że w szczególności Wnioskodawcy na jego wyłączną własność przypadły wydzielone z działki 254/2 (nabytej jak już wskazano w dniu 11 stycznia 1996 r.) działki o numerach 254/3, 254/4, 254/9, 254/10 i 254/11. Wnioskodawca wskazał, że wartość otrzymanych przez Niego składników majątkowych w wyniku podziału majątku mieściła się w udziale przysługującym Mu w majątku dorobkowym małżeńskim.

W dniu 8 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca zawarł przed notariuszem umowę sprzedaży, na mocy której sprzedał (zbył) osobom trzecim działkę o numerze 254/9 (tj. jedną z przypadłych Mu na mocy umowy o podział majątku wspólnego nieruchomości, powstałej z działki o numerze 254/2, którą to działkę nabył wraz ze swoją ówczesną żoną na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej w dniu 11 stycznia 1996 r.) za łączną cenę w kwocie 50.000,00 złotych.

Następnie, Wnioskodawca złożył w US W. zeznanie podatkowe, w którym wykazał osiągnięty dochód ze sprzedaży ww. działki w kwocie 50.000,00 zł oraz uiścił od tego dochodu należny podatek w kwocie 9.500,00 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
  1. Czy w zaistniałym stanie faktycznym, a to zwłaszcza wobec nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżeńskiego w roku 1996 r., następnie dokonania podziału tego majątku na skutek rozwodu w roku 2014 i następnie zbycia uzyskanej w ten sposób przez Wnioskodawcę nieruchomości na osobę trzecią, Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego, a jeżeli tak to w jakiej wysokości ...
  2. Czy wobec uiszczenia przez Wnioskodawcę podatku od zbycia nieruchomości w kwocie 9.500,00 zł, kwota ta stanowi nadpłatę jako nienależnie zapłacony podatek i tym samym podlega zwrotowi na rzecz Wnioskodawcy ...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: dalej: „PIT”), jednym ze źródeł opodatkowanych przychodów stanowi odpłatne zbycie nieruchomości jeżeli zbycie to następuje przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości. Przepis ten generuje zatem zasadę opodatkowania sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od jej nabycia. A contrario zatem, sprzedaż (zbycie) nieruchomości dokonane po upływie ww. okresu nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Decydujące znaczenie ma przy tym właściwe określenie daty, od jakiej należy liczyć bieg 5-letniego terminu, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie, a mianowicie czy termin ten należy liczyć od dnia pierwotnego nabycia zbywanej nieruchomości (od końca 1996 r.), czy też od końca roku 2014 (a więc roku, w którym nastąpił podział majątku wspólnego).

W ocenie Wnioskodawcy, termin ten należy liczyć od daty pierwotnego nabycia (rok 1996) i tym samym opisana sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) PIT.

Zgodnie z przyjętą i powszechnie akceptowalną linią orzeczniczą sądów administracyjnych w Polsce, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) PIT nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednego z małżonków na skutek podziału majątku wspólnego jeśli podział ten jest ekwiwalentny i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty (co ma miejsce w niniejszej sprawie) oraz gdy wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w udziale jaki byłemu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim (również i w tym zakresie porównanie udziału Wnioskodawcy 1/2 majątku wspólnego w nieruchomości o wartości 2,2 miliona zł, wartością zbytej działki z niej wydzielonego - 50 tys. zł spełnia powyższe kryterium).

W takich przypadkach, tj. gdy wartość otrzymanych nieruchomości mieści się w udziale, za datę nabycia nieruchomości na potrzeby omawianego przepisu należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (tj. rok 1996).

Tak też wskazuje w szczególności:

  1. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt: I SA/Wr 1215/11 (LEX Nr 1027153): „Za moment nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać moment jej nabycia do majątku wspólnego, a nie moment zniesienia wspólności majątkowej”.
  2. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt: I SA/Gd 800/12 (LEX Nr 1247506): „Nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie jest przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli: 1) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub 2) jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Wnioskodawca również podkreślił, że nabył pierwotnie nieruchomość (z podziału której przypadła Mu działka, którą następnie zbył) w roku 1996 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Wspólnota ta cechuje się przy tym (zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dalej jako „KRO”), że:

  1. powstaje z mocy prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (art. 31 par. 1 KRO) i obejmuje wszystkie przedmioty nabyte w czasie jego trwania;
  2. każdy z małżonków (a więc również Wnioskodawca) uprawniony jest do współposiadania i korzystania z nich w pełnym zakresie (dającym się pogodzić z drugim małżonkiem) (art. 341 KRO);
  3. na skutek zawarcia małżeństwa, w skład majątku Wnioskodawcy przedmiotowa nieruchomość weszła w całości w ramach istniejącej wspólności majątkowej, która to wspólność ustawowa małżeńska jest wspólnością łączną (bezudziałową) i dopiero w ramach podziału tego majątku małżonkowie dokonali podziału poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład tej wspólności do wysokości przysługujących im udziałów w majątku wspólnym.

Tym samym, jako moment nabycia przedmiotowej nieruchomości w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 PIT należy uznać datę jej nabycia do majątku wspólnego, a więc rok 1996, co na skutek upływu 5 letniego terminu wskazanego w tymże przepisie skutkuje brakiem obowiązku podatkowego od zbycia tej nieruchomości.

Tak też trafnie wypowiedziała się Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z dnia 4 stycznia 2011 r. wydanej w sprawie IPPB4/415-766/10-4/JK. W ocenie Wnioskodawcy, interpretacja ta winna w sposób analogiczny znaleźć zastosowanie w sprawie niniejszej.

Ad. 2) Zdaniem Wnioskodawcy, wobec powyżej przedstawionego zapatrywania, uiszczony przez Wnioskodawcę podatek od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości stanowi nadpłatę (jako podatek nienależny) i tym samym podlega zwrotowi na rzecz Wnioskodawcy w trybie przewidzianym w ustawie Ordynacja podatkowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku sprzedaży nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości oraz podstawa jej nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, Wnioskodawca wraz ze swoją ówczesną żoną nabyli, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej w dniu 11 stycznia 1996 r. zabudowaną nieruchomość gruntową składającej się z działek o numerach 254/2 i 35/2. Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego darowizny w dniu 11 stycznia 1996 r. Po rozwodzie Wnioskodawca, aktem notarialnym z dnia 6 czerwca 2014 r. zawarł ze swoją byłą żoną umowę o podział majątku wspólnego, na mocy którego ustalone zostały udziały w majątku dorobkowym (po 1/2 każde z byłych małżonków) oraz dokonany został podział ich majątku wspólnego bez spłat i dopłat w ten sposób, że małżonkowie dokonali podziału ww. nieruchomości w taki sposób, że w szczególności Wnioskodawcy na jego wyłączną własność przypadły wydzielone z działki 254/2, działki o numerach 254/3, 254/4, 254/9, 254/10 i 254/11. Wartość otrzymanych przez Niego składników majątkowych w wyniku podziału majątku mieściła się w udziale przysługującym Mu w majątku dorobkowym małżeńskim. W dniu 8 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca sprzedał działkę o numerze 254/9.

Zatem w omawianej sprawie istotne jest ustalenie daty nabycia nieruchomości, która stanowiła majątek wspólny małżonków, a w wyniku podziału stała się wyłączną własnością Wnioskodawczyni.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy).

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd bądź w przypadku ustania małżeństwa między małżonkami (czy byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast – w myśl art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Mając jednak na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

  • podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
  • wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli podział majątku jest ekwiwalenty w naturze lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział majątku nie jest ekwiwalentny w naturze lub wartość otrzymanej nieruchomości lub prawa przekracza udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego, nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz przyjmując za Wnioskodawcą, że wartość otrzymanych przez Niego składników majątkowych w wyniku podziału majątku mieściła się w udziale przysługującym Mu w majątku dorobkowym małżeńskim, należy stwierdzić, że za datę nabycia nieruchomości, którą Wnioskodawca otrzymał na wyłączną własność w drodze podziału majątku wspólnego należy przyjąć 1996 r. Tym samym jej odpłatne zbycie w 2014 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy nie stanowi źródła przychodu, z uwagi na upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w tym przepisie. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Natomiast w związku z tym, że sprzedaż działki nie spowodowała powstania przychodu z odpłatnego zbycia, to nie należało podatku ujmować w zeznaniu podatkowym. W konsekwencji spowodowało to powstanie po stronie Wnioskodawcy nadpłaty, o zwrot której Wnioskodawca może się ubiegać we właściwym urzędzie skarbowym.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) za nadpłatę uważa się kwotę:

  1. nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
  2. podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
  3. zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
  4. zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 75 § 1 ww. ustawy, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Ponadto z § 2 pkt 1 lit. a) powyższego przepisu wynika, że uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach) rocznych, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Zwrot nienależnie zapłaconego podatku następuje zgodnie z przepisami rozdziału 9 Ordynacji podatkowej (nadpłata) i należy do kompetencji właściwego dla podatnika urzędu skarbowego.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu faktycznego, występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że interpretacja ta zapadła w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.