0114-KDIP2-1.4010.116.2017.1.JF | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie skutków podatkowych podziału Spółki przez wydzielenie

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2017 r. (data wpływu 19 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych podziału Spółki przez wydzielenie – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych podziału Spółki przez wydzielenie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (zwany dalej również „Spółką”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która prowadzi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

W ramach tego przedsiębiorstwa Spółka prowadzi działalność gospodarczą w dwóch obszarach. Pierwszy i podstawowy obszar działalności gospodarczej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanowi sprzedaż, projektowanie, dobór, montaż oraz uruchamianie urządzeń kontrolno-pomiarowych i technologicznych, mających zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Drugi obszar działalności gospodarczej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanowi obrót nieruchomościami i wynajem nieruchomości.

Stosownie do dwóch obszarów działalności gospodarczej przedsiębiorstwa bezpośrednio w strukturze organizacyjnej Spółki wyodrębnione zostały dwie jednostki organizacyjne, których zadania są całkowicie rozłączne.

W ramach Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży, projektowania, doboru, montażu oraz uruchamiania urządzeń kontrolno-pomiarowych i technologicznych. Departamentem tym kieruje Dyrektor Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży, który podlega bezpośrednio Wiceprezesowi Zarządu. Departament ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży dzieli się na mniejsze komórki organizacyjne (piony, działy i oddziały), kierowane przez Dyrektora lub Koordynatorów bądź Kierowników.

W ramach Departamentu Inwestycji w Nieruchomości Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami i wynajmu nieruchomości. Departamentem tym kieruje Dyrektor Departamentu Inwestycji w Nieruchomości, który podlega bezpośrednio Prezesowi Zarządu. Dyrektorowi Departamentu Inwestycji w Nieruchomości podlegają Zarządcy Nieruchomości.

Każdy z Departamentów jest w stanie samodzielnie planować, inicjować, kontrolować i realizować działania gospodarcze, w tym w szczególności zawierać i realizować umowy z kontrahentami przy wykorzystaniu alokowanych składników majątkowych i wartości niematerialnych oraz przy zaangażowaniu zatrudnionych pracowników i kadry zarządzającej.

Niezależnie od Departamentów, w strukturze Spółki bezpośrednio wyodrębniony jest Pion Finansowy podległy wprost Prezesowi Zarządu jako Dyrektorowi Finansowemu oraz podległe Zarządowi samodzielne stanowiska (asystenta zarządu i pełnomocnika ds. zarządzania systemem jakości). Te jednostki i stanowiska służą głównie obsłudze Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży, a w mniejszym zakresie także Departamentu Inwestycji w Nieruchomości.

Do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz do pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki przypisani są pracownicy i alokowane są składniki majątkowe niezbędne do prawidłowego wykonywania powierzonych tym jednostkom zadań, w tym w szczególności środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, umowy związane z prowadzoną działalnością, część środków pieniężnych znajdujących się na rachunkach bankowych Spółki, należności i zobowiązania handlowe oraz inne zobowiązania.

W szczególności do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości zostały alokowane nieruchomości gruntowe A, B, C, D, które nie są wykorzystywane dla celów działalności prowadzanej przez pozostałą część przedsiębiorstwa Spółki, przy czym:

  1. do nieruchomości A Wnioskodawcy przysługuje prawo własności,
  2. do nieruchomości B Wnioskodawcy przysługuje 1/10 udziału we współwłasności,
  3. do nieruchomości C Wnioskodawcy przysługuje prawo użytkowania wieczystego,
  4. do nieruchomości D Wnioskodawcy przysługuje 1/3 udziału w prawie użytkowania wieczystego.

W Spółce prowadzona jest ewidencja zdarzeń gospodarczych, umożliwiająca przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz do pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki.

Przychody, koszty oraz należności i zobowiązania związane bezpośrednio z działalnością danego Departamentu są przypisywane odpowiednio do tego Departamentu. Koszty i zobowiązania niezwiązane bezpośrednio z działalnością danego Departamentu, w szczególności koszty i zobowiązania związane z działalnością Zarządu Spółki, Pionu Finansowego i samodzielnych stanowisk przypisywane są do poszczególnych Departamentów w odpowiednich ułamkach. W celu zapewnienia miarodajności tej alokacji z punktu widzenia wykorzystania ww. zasobów przez poszczególne Departamenty stosowany jest klucz stosunku przychodów poszczególnych Departamentów.

Ponadto zarząd Spółki wraz ze sprawozdaniem rocznym przedstawia do audytu osobne sprawozdania finansowe prezentujące działalność Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz pozostałej części przedsiębiorstwa.

W celu wdrożenia nowej strategii biznesowej wspólników Spółki planowany jest podział Spółki przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych (dalej jako „KSH”). Podział Spółki będzie dokonany poprzez przeniesienie na nowo zawiązaną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wyżej opisanego Departamentu Inwestycji w Nieruchomości wraz z przypisanymi mu składnikami majątkowymi niezbędnymi do prawidłowego wykonywania powierzonych temu Departamentowi zadań gospodarczych, w tym środkami trwałymi, a w szczególności nieruchomościami gruntowymi A, B, C, D oraz wartościami niematerialnymi i prawnymi, umowami związanymi z prowadzoną działalnością, częścią środków pieniężnych znajdujących się na rachunkach bankowych Spółki, a także należnościami i zobowiązaniami handlowymi alokowanymi do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości. Do spółki nowo zawiązanej w wyniku podziału przez wydzielenie Spółki przejdą też pracownicy przypisani do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości. Nowo zawiązana spółka będzie miała siedzibę w ... i będzie działała pod firmą ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiotem działalności nowo zawiązanej spółki będzie obrót nieruchomościami i wynajem nieruchomości.

Podział Spółki ma służyć celowi ekonomicznemu w postaci poprawy bezpieczeństwa majątku Spółki. Działalność polegająca na sprzedaży, projektowaniu, doborze, montażu oraz uruchamianiu urządzeń kontrolno-pomiarowych i technologicznych łączy się ze znacznie większym ryzykiem gospodarczym niż działalność polegająca na obrocie nieruchomościami i wynajmie nieruchomości. Obecnie z tytułu prowadzenia pierwszej z działalności Spółka eksponuje, więc na ryzyko nie tylko majątek przypisany do tej działalności (tj. od Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży), ale także majątek przypisany do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości, który jest majątkiem nieprodukcyjnym z punktu widzenia działalności polegającej na sprzedaży, projektowaniu, doborze, montażu oraz uruchamianiu urządzeń kontrolno-pomiarowych i technologicznych. Po podziale spółka dzielona i spółka nowo zawiązana będą ponosić ryzyko gospodarcze ograniczone wyłącznie do odrębnych majątków stanowiących w poszczególnych spółkach majątek produkcyjny. Tym samym zostanie wprowadzona równowaga ekonomiczna między ciężarami i korzyściami związanymi z dwoma rozłącznymi przedmiotami działalnościami Spółki i przypisanymi do nich składnikami majątku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle wyżej przedstawionego zdarzenia przyszłego, podział Spółki poprzez wydzielenie Departamentu Inwestycji w Nieruchomości ze Spółki i przeniesienie go do nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH przy jednoczesnym pozostawieniu w Spółce pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki w tym Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży będzie skutkować po stronie Spółki powstaniem przychodu o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, podział Spółki przez wydzielenie Departamentu Inwestycji w Nieruchomości i przeniesienie go do nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH przy jednoczesnym pozostawieniu w Spółce pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki w tym Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży nie będzie skutkować po stronie Spółki powstaniem przychodu o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2016.1888 z późn. zm.; dalej „Ustawa o CIT”), podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy CIT przychodem w spółce podlegającej podziałowi - jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - jest wartość rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo zawiązana ustaloną na dzień podziału lub wydzielenia. Przepisy art. 14 ust. 2 i 3 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio.

Stosownie do przepisu art. 14 ust. 2 ustawy o CIT wartość rynkową, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 14 ust. 3 ustawy o CIT).

Przy czym z przepisu art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy CIT a contrario wynika, że w przypadku, kiedy majątek pozostający w spółce dzielonej, a także majątek przenoszony na spółkę nowopowstałą będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to spółka dzielona nie uzyska przychodu w rozumieniu powyższego przepisu.

W tym miejscu wyjaśniając pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT, należy posłużyć się definicją legalną zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Przepis art. 4a pkt 4 ustawy o CIT stanowi, że na potrzeby ustawy o CIT zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Jak wynika z przepisu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi taki zespół składników materialnych i niematerialnych, obejmujący także zobowiązania, który jest:

  1. wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie,
  2. wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. wyodrębniony funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie, co oznacza, że jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych i mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowego zdarzenia przyszłego, należy zauważyć, że zarówno Departament Inwestycji w Nieruchomości jak i pozostała część przedsiębiorstwa Spółki stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.

Po pierwsze obie części przedsiębiorstwa stanowią niezależne zespoły składników materialnych i niematerialnych, bowiem do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz do pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki przypisani są pracownicy i alokowane są składniki majątkowe niezbędne do prawidłowego wykonywania powierzonych tym jednostkom zadań, w tym w szczególności środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, umowy związane z prowadzoną działalnością, część środków pieniężnych znajdujących się na rachunkach bankowych Spółki, należności i zobowiązania handlowe oraz inne zobowiązania.

Po drugie, obie części przedsiębiorstwa spełniają przesłankę organizacyjnego wyodrębnienia w strukturze Spółki. Spółka podzielona jest na dwa Departamenty, w tym Departament Inwestycji w Nieruchomości, oraz niezależny Pion Finansowy i samodzielne stanowiska. Przy czym w ramach Departamentów wyodrębnione są stanowiska oraz jednostki organizacyjne niższego szczebla, których ranga zależna jest od zakresu zadań realizowanych przez te jednostki i liczby zatrudnionych pracowników.

Ponadto, zarówno Departament Inwestycji w Nieruchomości jak i pozostała część przedsiębiorstwa Spółki są wyodrębnione finansowo. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego w Spółce prowadzona jest ewidencja zdarzeń gospodarczych, umożliwiająca adekwatne przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz do pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki. Przygotowywane są również osobne sprawozdania finansowe prezentujące działalność Departamentu Inwestycji w Nieruchomości oraz pozostałej części przedsiębiorstwa.

W końcu, nie może budzić wątpliwości że Departament Inwestycji w Nieruchomości oraz pozostała część przedsiębiorstwa Spółki są wyodrębnione funkcjonalnie. Przedmioty działalności Departamentu Inwestycji w Nieruchomości i Departamentu ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży są wzajemnie rozłączne. Ponadto Departament Inwestycji w Nieruchomości oraz pozostała część przedsiębiorstwa Spółki posiadają zarówno materialne jak i niematerialne składniki majątkowe oraz kadrę pracowniczą i zarządzającą potrzebne do samodzielnego prowadzania działalności gospodarczej, w tym do zawierania i realizacji umów z partnerami biznesowymi. W szczególności Departament ds. Koordynacji Logistyki i Sprzedaży wraz z wspierającymi go Pionem Finansowym i samodzielnymi stanowiskami mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze przypisane obecnie temu Departamentowi. Z kolei Departament Inwestycji w Nieruchomości mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu obecnie zadania gospodarcze także bez aktualnego wsparcia Pionu Finansowego i samodzielnych stanowisk. Wsparcie ze strony tych jednostek nie polega bowiem na wykonywaniu podstawowych funkcji Departamentu Inwestycji w Nieruchomości i może z powodzeniem zostać zastąpione usługami obcymi.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy zarówno Departament Inwestycji jak i pozostała część przedsiębiorstwa Spółki stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.

Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dokonania podziału Spółki przez wydzielenie, w ramach którego Departament Inwestycji w Nieruchomości zostanie przeniesiony na nowo zawiązaną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a pozostała część przedsiębiorstwa Spółki pozostanie w Spółce, Spółka nie uzyska przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy CIT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.