ZD/4060-49/07 | Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego

Czy płatnik może stosować pracownikom zamieszkałym poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, zwiększone koszty uzyskania przychodu, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy zwrot kosztów dojazdu pracowników jest zaliczany do przychodów ze stosunku pracy?

ZD/4060-49/07

postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego
  1. obowiązek płatnika
  2. podwyższenie kosztów uzyskania przychodu
  3. wydatki na rzecz pracowników
  4. świadczenia na rzecz pracowników
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

4 czerwca 2007r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, który następnie został uzupełniony 13 sierpnia 2007r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący płatnikiem, zatrudnia pracowników na stanowiskach przedstawicieli regionalnych, na terenie całego kraju. Pracownicy wykonują swoją pracę poza siedzibą zakładu pracy, na terenie kilku gmin lub powiatów, posługując się samochodami służbowymi, będącymi własnością Spółki. Z miejsca zamieszkania, do miejsca wykonywania pracy dojeżdżają ww. samochodami. Jednocześnie, inna grupa pracowników, dojeżdżająca z miejsca zamieszkania do zakładu pracy, otrzymuje zwrot kosztów w formie dodatkowego wynagrodzenia lub dojeżdża do siedziby zakładu, samochodami służbowymi.

Zwrot kosztów dojazdu pracowników zatrudnionych w siedzibie Spółki, do zakładu pracy jest zaliczany do przychodów ze stosunku pracy. Za prywatne korzystanie przez pracownika z samochodu służbowego, pracownik zostaje obciążony fakturą VAT (według ustalonej stawki za 1 km). Jednocześnie, pracownicy zatrudnieni na stanowiskach przedstawicieli regionalnych, posługujący się samochodami służbowymi, nie otrzymują zwrotu kosztów w formie wynagrodzenia.

W związku ze stanem faktycznym opisanym powyżej, powstała wątpliwość, czy płatnik w przedstawionych sytuacjach może stosować pracownikom zamieszkałym poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, zwiększone koszty uzyskania przychodu, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

W opinii Wnioskującej, w opisanych przypadkach pracownikom, po złożeniu odpowiedniego oświadczenia, przysługują zwiększone koszty uzyskania przychodów, zgodnie z zapisem art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nadto, zastosowanie zwiększonych kosztów uzyskania przychodów, stosownie do ww. przepisu, dotyczyć ma wszystkich zatrudnionych w Spółce pracowników, także zatrudnionych na stanowiskach przedstawicieli regionalnych.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu stwierdza, co następuje :

Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

  1. 1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku, gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
  2. 2. nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy w przypadku, gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
  3. 3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr w przypadku, gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,
  4. 4. nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Zgodnie z art. 22 ust. 13 ww. ustawy podatkowej, przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 nie stosuje się w przypadku, gdy pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.

Z kolei art. 32 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż zakład pracy przy obliczaniu zaliczki stosuje koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 2 pkt 3, jeżeli pracownik złoży oświadczenie o spełnieniu warunku określonego w tym przepisie; przepisy ust. 3a i 4 stosuje się odpowiednio.

Z łącznej wykładni przytoczonych powyższej przepisów wynika, iż pracownikowi przysługują podwyższone koszty uzyskania przychodu w formie zryczałtowanej, z tytułu m.in. stosunku pracy, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

  • – miejsce zamieszkania pracownika (bez względu na stały lub czasowy charakter), znajduje się poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy;
  • – pracownik nie otrzymuje dodatku za rozłąkę;

– pracownik nie otrzymuje od swojego pracodawcy zwrotu kosztów dojazdu do pracy, z wyjątkiem jednak sytuacji, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów, podlegających opodatkowaniu.

Jednocześnie należy wskazać, iż warunkiem koniecznym do zastosowania przez płatnika podwyższonych kosztów uzyskania przychodu jest złożenie przez pracownika stosownego oświadczenia o istnieniu sytuacji uzasadniającej podwyższenie kosztów. Niezłożenie bowiem takiego oświadczenia skutkuje brakiem możliwości naliczenia przez płatnika podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskująca wskazuje, iż jej pracownicy dojeżdżają z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania pracy (siedziby zakładu). Zwrot kosztów dojazdu jest zaliczany do przychodów ze stosunku pracy. Jednocześnie pracownicy zatrudnieni w charakterze przedstawicieli regionalnych, dojeżdżający do miejsca wykonywania pracy samochodami służbowymi, nie otrzymują zwrotu kosztów dojazdu do zakładu pracy. Nadto za korzystanie z samochodów służbowych dla celów prywatnych są obciążani fakturą VAT.

Mając na względzie powyższe, tutejszy organ podatkowy pragnie wskazać, iż w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym, pracownikom, po złożeniu stosownego oświadczenia, przysługują zwiększone koszty uzyskania przychodów, stosownie do przepisu art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.

Jednocześnie, organ podatkowy wskazuje, iż w przedmiotowej interpretacji ustosunkowuje się wyłącznie do argumentacji i stanu faktycznego zawartych w piśmie Wnioskującej. Regulacje art. 14a–14d ustawy Ordynacja podatkowa nie przewidują bowiem prowadzenia postępowania dowodowego w sprawach o interpretację przepisów prawa podatkowego.

Przedmiotowa interpretacja, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2018 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.