IPTPB1/4511-721/15-4/MM | Interpretacja indywidualna

Co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym przy prowadzeniu pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model dropshippingu?
IPTPB1/4511-721/15-4/MMinterpretacja indywidualna
  1. Dropshipping
  2. podstawa opodatkowania
  3. pośrednictwo
  4. prowizje
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2015 r. (data wpływu 10 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2016 r. (data wpływu 26 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model zwany dropshippingiem – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 19 stycznia 2016 r., Nr IPTPB1/4511-721/15-2/MM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 19 stycznia 2016 r. (data doręczenia 22 stycznia 2016 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 25 stycznia 2016 r. (data wpływu 26 stycznia 2016 r.), nadanym dnia 25 stycznia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca chce założyć jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o model logistyczny sprzedaży przez internet zwany dropshippingiem.

Wnioskodawca dodaje, że:

  • Wybierze opodatkowanie w postaci podatku dochodowego 18%.
  • Zyskiem będzie różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną dostawcy od poszczególnych transakcji.
  • Zestawienie wszystkich dokonanych transakcji będzie drukowane co miesiąc oraz załączane do dokumentów podatkowych.
  • Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafia do pośrednika handlowego (Wnioskodawcy), lecz zawsze bezpośrednio do klienta. Klient najpierw przelewa pieniądze na konto bankowe Wnioskodawcy, a dopiero później są one przekazywane do dostawcy, który znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej głównie w Azji.
  • Nigdy nie będzie właścicielem danego towaru, będzie nim osoba bezpośrednio zamawiająca produkt w Jego sklepie internetowym lub na aukcji na portalach internetowych.
  • Nie będzie importerem, pomaga tylko nabyć towar u zagranicznego dostawcy.
  • Towar nie będzie stanowił Jego własności, nie uzyska na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta), a Jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach i zamówieniach.
  • Nie będzie podatnikiem podatku VAT, chyba że przekroczy kwotę, która wymagałaby przejścia na VAT.
  • Rozliczałby się na zasadach ogólnych – podatkowa księga przychodów i rozchodów.

Model działania wyglądałby następująco:

  • Wnioskodawca wystawia towar na sprzedaż na aukcji internetowej lub w sklepie internetowym, przy czym podkreśla na niej w regulaminie, że nie jest posiadaczem tego towaru tylko zajmuje się pośrednictwem polegającym na zamówieniu danego towaru bezpośrednio u producenta.
  • Wysyłka z reguły nie powinna przekraczać wartości, której suma należności podatkowych z tytułu importu towarów nie przekracza równowartości kwoty 150 euro (art. 55 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne), w przypadku jednak przekroczenia tej sumy, koszty związane z procedurami celnymi oraz podatkowymi spoczywałyby bezpośrednio na osobie, do której wysyłany jest dany produkt. O tych zobowiązaniach klient jest informowany w regulaminie świadczenia usługi, dostępnym na portalu internetowym.
  • Klient zamawia dany towar.
  • Klient przelewa na konto firmowe Wnioskodawcy ustaloną kwotę, np. 150 zł (gdzie faktyczna cena tego towaru u producenta wynosi 100 zł, przy czym 50 zł, to marża Wnioskodawcy za organizację zlecenia).
  • Następnie za kwotę 100 zł Wnioskodawca zamawia towar (50 zł zostaje u Niego).
  • Producent z Azji wysyła bezpośrednio do klienta towar (wszelkie faktury, rachunki idą do klienta), a Wnioskodawca dodatkowo wystawia mu rachunek na swoją marżę, czyli na przytoczone 50 zł; Wnioskodawca od producenta osobiście nie otrzymuje żadnych rachunków ani faktur.
  • Zamówiony towar trafia do klienta.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 25 stycznia 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że chciałby świadczyć usługi pośrednictwa następujących towarów:

  • odzież, obuwie,
  • galanteria i dodatki,
  • sztuczna biżuteria,
  • artykuły elektroniczne,
  • artykuły AGD i RTV,
  • akcesoria GSM,
  • tekstylia,
  • wyposażenie domu i ogrodu,
  • akcesoria dla dzieci,
  • akcesoria dla zwierząt,
  • akcesoria sportowe,
  • akcesoria samochodowe,
  • narzędzia,
  • artykuły szkolne i biurowe.

Cena artykułu nie będzie przekraczać 150 euro. Klientami Wnioskodawcy będą podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, kupujące towar na własny użytek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym przy prowadzeniu pośrednictwa handlowego przez aukcje internetowe w oparciu o model dropshippingu...

Zdaniem Wnioskodawcy, sformułowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolniczą działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1h-1j, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24 ust. 1 ww. ustawy, u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Natomiast u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa (art. 24 ust. 2 ww. ustawy).

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym według art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy świadczeniu usług pośrednictwa stanowi prowizja (różnica między kwotą przelaną na konto, a kwotą przekazaną do dostawcy) należna z tytułu wykonywanej usługi przytoczona we wcześniejszym przykładzie czyli 50 zł, a nie cała kwota czyli 150 zł. Ponieważ Wnioskodawca nie chce i nigdy nie będzie właścicielem towaru, który też nigdy do Niego nie trafi nie uzyska również faktury VAT ani rachunku potwierdzającego zakup. Towar zawsze będzie trafiał bezpośrednio do odbiorcy, a On będzie tylko w tym pośredniczyć.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24 ust. 1 ww. ustawy, u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa (art. 24 ust. 2 ww. ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o model logistyczny sprzedaży przez internet zwany dropshippingiem. Wnioskodawca wystawiałby towar na sprzedaż na aukcji internetowej lub w sklepie internetowym, przy czym podkreśli w regulaminie, że nie jest posiadaczem tego towaru tylko zajmuje się pośrednictwem, polegającym na zamówieniu danego towaru bezpośrednio u producenta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do pośrednika handlowego (Wnioskodawcy), lecz zawsze bezpośrednio do klienta. Klient najpierw przeleje pieniądze na konto bankowe Wnioskodawcy, a dopiero później będą one przekazywane do dostawcy, który będzie znajdował się poza terytorium Unii Europejskiej głównie w Azji. Zyskiem będzie różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną dostawcy od poszczególnych transakcji.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pośredniczyć będzie jedynie w sprzedaży towarów handlowych (nie będzie dokonywał ich zakupu oraz nie będzie ich właścicielem), to przychodem uzyskanym z tego tytułu będzie wartość prowizji, którą stanowi różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną przez Niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji. Tak określony przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodów stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w..., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.