IPPP3/4512-134/16-2/ISK | Interpretacja indywidualna

Określenie podstawy opodatkowania podatkiem VAT wniesienia aportem Znaków Towarowych do nowej spółki.
IPPP3/4512-134/16-2/ISKinterpretacja indywidualna
  1. aport
  2. podstawa opodatkowania
  3. znak towarowy
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2016 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 17 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT wniesienia aportem Znaków Towarowych do nowej spółki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2016 r. do Izby Skarbowej w Warszawie wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT wniesienia aportem Znaków Towarowych do nowej spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

G. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz dystrybucji wyrobów cukierniczych. Głównym przedmiotem działalności jest produkcja ciasteczek na słodko, na słono oraz w wariancie fit. Spółka nieustannie rozszerza swoją działalność wprowadzając na rynek nowe produkty w ramach oferowanych kategorii produktowych oraz rozważa możliwość rozszerzenia działalności o całkiem nowe kategorie wyrobów cukierniczych.

W tym celu w czerwcu 2015 roku Spółka nabyła udziały w spółce A. Sp. z o.o., firmie cukierniczej, której flagowym produktem są krakersy. W związku z tym, Spółka zamierza obecnie skoncentrować produkcję i dystrybucję produktów słodkich pod marką D. Natomiast produkty słone mają być co do zasady produkowane i sprzedawane pod marką A.

Ponadto na koniec 2015 roku nastąpiło połączenie Spółki ze spółką A. Sp. z o.o. celem koncentracji wszelkich aktywów i funkcji związanych z produkcją i dystrybucją produktów w jednym podmiocie. W wyniku połączenia Wnioskodawca jako spółka przejmująca stał się właścicielem i następcą prawnym wszystkich aktywów materialnych i niematerialnych stanowiących własność A. Sp. z o.o.

Jednocześnie Wnioskodawca planuje również ekspansję produktów Spółki na rynkach zagranicznych, w szczególności w wybranych krajach Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie obecnie zakładane są spółki zależne (co do zasady w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością). Planuje się, że do głównych zadań tych spółek należeć będzie dystrybucja produktów Spółki oraz obsługa stałych, obecnych klientów Spółki na rynkach lokalnych, jak i pozyskiwanie nowych klientów celem zwiększenia sprzedaży produktów Spółki na tych rynkach. Natomiast klienci strategiczni mogą być obsługiwani centralnie bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, w związku z zakładanym dalszym rozwojem działalności gospodarczej, w szczególności dywersyfikacją portfela produktów i dalszym rozwojem obecnie posiadanych marek, w celu poprawienia efektywności sprzedaży, podjęta została decyzja o przeprowadzeniu reorganizacji działalności Wnioskodawcy. W ramach planowanej restrukturyzacji, Spółka zamierza skoncentrować posiadane obecnie prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawa własności przemysłowej (Dz. U. Z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) obejmujące zarejestrowane lub zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP lub/i w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) prawa do znaków towarowych (dalej: „Znaki Towarowe”) w jednym podmiocie poprzez wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Znaków Towarowych do nowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nowa Spółka”), której będzie wspólnikiem.

Celem zapewnienia prawidłowego zarządzania, budowy wartości i rozwoju Znaków Towarowych, w zależności od ostatecznych ustaleń, do Nowej Spółki zostaną także przeniesieni wybrani lub wszyscy pracownicy Departamentu Marketingu, jak również wszelkie niezbędne umowy w tym zakresie. Wnioskodawca przewiduje, że transakcja aportu zostanie dokonana w 2016 roku. W momencie wniesienia aportu, Nowa Spółka będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

W konsekwencji, w wyniku dokonanej reorganizacji, Nowa Spółka będzie odpowiedzialna za zarządzanie, budowanie wartości i rozwój Znaków Towarowych, prowadzenie działań o charakterze promocyjno-reklamowym Znaków Towarowych oraz kreowanie określonego wizerunku tych Znaków.

Dodatkowo, Nowa Spółka może również świadczyć usługi marketingowe na rzecz Wnioskodawcy, jak i spółek zależnych, w zakresie produktów Spółki. W takim przypadku, w zależności od ostatecznych uzgodnień, umowy marketingowe w tym zakresie będą zawierane przez Nową Spółkę. Wnioskodawca natomiast będzie mógł skupić swoje zadania na produkcji i sprzedaży oferowanych przez niego produktów.

Wnioskodawca zaznacza, że składniki majątku, stanowiące Przedmiot aportu wnoszonego do Spółki zależnej nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014, poz. 121 z zm., dalej: „Kodeks cywilny”), ani jego zorganizowanej części w rozumieniu Ustawy o VAT. Przedmiotem wkładu niepieniężnego będą wyłącznie wybrane aktywa, niestanowiące grupy składników majątkowych zorganizowanej w stopniu pozwalającym na prowadzenie z ich wykorzystaniem odrębnej działalności gospodarczej. Kwalifikacja tych składników jako niestanowiących zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W zamian za aport Spółka otrzyma od Nowej Spółki (1) udziały o wartości nominalnej określonej przez strony oraz (2) zapłatę w gotówce wartości podatku od towarów i usług należnego w związku z wniesieniem aportu przez Spółkę.

Dla celów aportu Znaki Towarowe zostaną wycenione według wartości rynkowej. Wartość nominalna otrzymanych udziałów będzie niższa od wartości rynkowej Znaków Towarowych wnoszonych w ramach aportu, a nadwyżka zostanie przekazana na kapitał zapasowy Nowej Spółki (agio). Dokładne kwoty wartości rynkowej Znaków Towarowych, wartości nominalnej otrzymanych przez Spółkę udziałów oraz planowanej zapłaty kwot w gotówce nie są na chwilę obecną Spółce znane. Jednakże poniżej Spółka przedstawia uproszczony opis planowanego mechanizmu rozliczeń w związku z aportem.

W celu uproszczenia, dla potrzeb niniejszego wniosku Wnioskodawca przyjmuje, iż wartość rynkowa Znaków Towarowych wynosi 1000 jednostek pieniężnych oraz że wartość nominalna wydanych udziałów wynosi 100 jednostek pieniężnych. Przy tym założeniu, Wnioskodawca otrzyma udziały w Nowej Spółce o wartości nominalnej 100, natomiast nadwyżka wartości rynkowej Znaków Towarowych (1000) nad wartością nominalną wydanych udziałów (100) o wartości 900 jednostek pieniężnych zostanie przekazana na kapitał zapasowy Nowej Spółki. Dodatkowo, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca otrzyma od Nowej Spółki w gotówce kwotę stanowiącą podatek VAT należny w związku z aportem Znaków Towarowych. Znaki Towarowe będą wykorzystywane przez Nową Spółkę w działalności podlegającej opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu wniesienia aportem Znaków Towarowych będzie kwota równa sumie wartości nominalnej otrzymanych udziałów przez Wnioskodawcę oraz kwoty pieniężnej stanowiącej kwotę podatku od towarów i usług otrzymanego przez Wnioskodawcę, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu wniesienia aportem Znaków Towarowych będzie kwota równa sumie wartości nominalnej otrzymanych udziałów przez Wnioskodawcę oraz kwoty pieniężnej stanowiącej kwotę podatku od towarów i usług otrzymanej przez Wnioskodawcę, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie:

  1. Aport w świetle definicji sprzedaży na gruncie przepisów Ustawy o VAT.

W zakresie definicji sprzedaży uregulowanej w art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT mieści się m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Natomiast o odpłatności za dostawę towarów można mówić, gdy pomiędzy dostawą towarów a zapłatą istnieje ekwiwalentny związek. Odpłatność może przybierać różne formy, przy czym, co istotne, nie jest warunkiem, aby została dokonana w pieniądzu.

Odwołując się do Słownika języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), termin „zapłata” oznacza „uiszczenie należności za coś”, „należność za coś”, „odpłacenie komuś za coś”. Wobec tego zapłata ściśle wiąże się ze spełnieniem świadczenia zwrotnego, pewnej należności. Powyższe potwierdza m.in. pogląd A. Bartosiewicza wyrażony w komentarzu do Ustawy o VAT (A. Bartosiewicz; VAT. Komentarz.; LEX, 2014, Wydanie: VIII) zgodnie z którym pojęcie zapłaty powinno być rozumiane jako należność za daną czynność opodatkowaną. Konsekwentnie, dostawę towarów należy wiązać z obowiązkiem uiszczenia pewnej kwoty należnej (ceny) w zamian za przeniesienie prawa do jego swobodnego rozporządzania jak właściciel.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach od towarów i usług (Dz. U. z 2014 r., poz. 915), ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Następnie, zgodnie z art. 3 ust. 2 tejże ustawy, w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów, sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym.

Stosownie do art. 152 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „KSH”), kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości nominalnej. Udziały w kapitale zakładowym spółki mogą być obejmowane w zamian za wkład pieniężny, bądź za wkład niepieniężny (aport). W myśl art. 158 KSH, jeżeli wkład do spółki w celu pokrycia udziału ma być w całości albo w części niepieniężny (aport), umowa spółki powinna szczegółowo określać przedmiot tego wkładu oraz osobę wspólnika wnoszącego aport, jak również liczbę i wartość nominalną objętych w zamian udziałów. Co istotne, zgodnie z art. 154 § 3 KSH, udziały nie mogą być obejmowane poniżej ich wartości nominalnej. Jednak, jeżeli wartość aportu jest wyższa od wartości nominalnej udziałów, to tę nadwyżkę przelewa się na kapitał zapasowy.

Z brzmienia przytoczonych regulacji KSH, zdaniem Wnioskodawcy wynika, że co do zasady, formą zapłaty za wniesienie wkładu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są udziały o wartości nominalnej określonej w umowie tej spółki. Zatem zapłatą otrzymywaną przez wnoszącego aport jest wyrażona w formie pieniężnej wartość nominalna udziałów wydanych w zamian za aport. Wartością wydanych udziałów, która jest istotna z punktu widzenia podmiotu otrzymującego te udziały (otrzymującego zapłatę za aport) jest bowiem ich wartość nominalna. Wynika to wprost z postanowień KSH, w świetle których wartość nominalna udziałów decyduje o tym, iloma głosami na zgromadzeniu wspólników dysponuje dany udziałowiec (art. 242 § 1 KSH) oraz o tym, do jakiej części dywidendy udziałowiec jest uprawniony - dywidenda jest dzielona pomiędzy udziałowców spółki, co do zasady, proporcjonalnie do wartości nominalnej posiadanych przez nich udziałów (por. art. 191 § 3 KSH).

W przypadku wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, ekwiwalentna dla wnoszącego aport będzie wartość nominalna udziałów otrzymanych w zamian za ten wkład. Toteż za odpłatnym charakterem czynności aportu przemawia ekwiwalentność świadczeń polegająca na tym, że wnoszący wkład przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w rezultacie czego otrzymuje uprawnienia wynikające z objętych udziałów. Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dokonaniem wkładu składników majątkowych a uzyskaniem przez wspólnika udziału kapitałowego. Zatem, poprzez aport dokonuje się ekonomiczna wymiana świadczeń pomiędzy podmiotem go wnoszącym a tym, który wydaje w zamian udziały. Nie nosi natomiast cech ekwiwalentu kwota przeznaczona na kapitał zapasowy spółki kapitałowej, bowiem za to świadczenie Wnioskodawca jako wnoszący aport nie otrzyma żadnego świadczenia zwrotnego/przysporzenia majątkowego.

W niniejszej sprawie, Wnioskodawca aportem przenosi własność Znaków Towarowych do Nowej Spółki. Nie odbywa się to pod tytułem darmym. Wnioskodawca otrzymuje wymierną korzyść w postaci otrzymanych udziałów w Nowej Spółce oraz kwoty pieniężnej stanowiącej należny na skutek aportu podatek od towarów i usług. Konsekwentnie, aport własności Znaków Towarowych stanowiących wartości niematerialne i prawne należy rozumieć jako odpłatne świadczenie usług na gruncie Ustawy o VAT.

  1. Podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji aportu.

Stosownie do art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2- 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług.

Powyższy przepis odpowiada art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.; dalej: „Dyrektywa”), zgodnie z którym, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Art. 29a Ustawy o VAT został wprowadzony na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35; dalej: „Ustawa zmieniająca”). Zgodnie z treścią uzasadnienia do Ustawy zmieniającej, nowe brzmienie przepisu w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania miało na celu wprowadzenie kompleksowych regulacji, aby pełniej odzwierciedlić przepisy Dyrektywy, a także zmodernizować je w taki sposób, aby zwiększyć ich przejrzystość i czytelność, co z kolei umożliwi jej ściślejsze odwzorowanie. Co istotne, zrezygnowano z przepisu odwołującego się do uwzględnienia w podstawie opodatkowania wartości rynkowej (w przepisach obowiązujących przed 1 stycznia 2014 r. — m.in. gdy cena świadczenia nie została określona, podstawą opodatkowania była jego wartość rynkowa - zgodnie z art. 29 ust. 9 Ustawy o VAT). Ustawodawca uargumentował tę zmianę tym, że odwołanie się do wartości rynkowej nie wpisuje się w cel Dyrektywy. Taki pogląd ma źródło w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma podatnik otrzymać), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (por. wyrok z dnia 2 czerwca 1994 r. w sprawie sygn. C-33/93 (Empire Stores LTD vs Commissioners of Customs and Excise), wyrok z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie sygn. C-154/80 (Staatssecretaris van Financien vs Association cooperative Aardappelenbewaarplaats GA), oraz wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie sygn. C-549/11 (Direktor na direkcija “Obżałwane i uprawienie na izpyłnenieto”-grad Burgas, pri Centrałno uprawienie na Nacionałnata agencija za prichodite vs Orfej Byłgarija EOOD)).

Zgodnie z art. 29a ust. 6 Ustawy o VAT, stanowiącym uzupełnienie ust. 1, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Podobnie jak to miało miejsce w przypadku ust. 1, ust. 6 art. 29a Ustawy o VAT jest implementacją art. 78 Dyrektywy, zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego podatku od wartości dodanej. Co więcej, podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Państwa członkowskie mogą uznać za dodatkowe koszty wydatki będące przedmiotem odrębnej umowy.

Powyższe przepisy wskazują, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania, wskazując przy tym kilka rodzajów. Istotne jest to, że koszty powinny być bezpośrednio związane z zasadniczą dostawą towarów i usług, tym samym zwiększają one łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Konsekwentnie, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Oznacza to, że te koszty bezpośrednie, przerzucane na nabywcę, nie stanowią świadczenia odrębnego, lecz traktuje się je jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Z kolei w art. 29a ust. 7 Ustawy o VAT ustawodawca określa elementy, które należy wyłączyć z podstawy opodatkowania. Ww. przepis wskazuje, iż podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

  1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
  2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
  3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Stosownie do art. 79 Dyrektywy, podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:

  1. obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
  2. opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w momencie transakcji;
  3. kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.

Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca determinuje wprost katalog elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu na jej wielkość.

Strony mają prawo ukształtować umowę w taki sposób, że za wydanie Znaków Towarowych Wnioskodawca otrzyma udziały w Nowej Spółce o określonej wartości nominalnej wraz z kwotą pieniężną, która będzie stanowiła wartość podatku od towarów i usług powstałego po stronie Wnioskodawcy w związku z wniesieniem aportu. Możliwość swobodnego kształtowania stosunków cywilnoprawnych umożliwia obowiązująca w prawodawstwie polskim zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zgodnie z art. 3531 Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Mając powyższe na uwadze, nieuzasadnionym i niezgodnym z celem przepisów w zakresie ustalania podstawy opodatkowania obowiązujących od dnia 1 stycznia 2014 roku byłoby stwierdzenie, że podstawą opodatkowania transakcji aportu jest wartość rynkowa wydanych udziałów lub przedmiotu aportu. Wspomniana nowelizacja przepisów Ustawy o VAT przesądza o tym, że w obecnym stanie prawnym brak jest regulacji, która pozwoliłaby przyjąć jako podstawę opodatkowania inną wartość udziałów wydanych w zamian za aport niż ich wartość nominalna (przepis o wartości rynkowej został wyeliminowany z porządku prawnego). W świetle powyższego należy uznać, że ekwiwalentem za aport wnoszony przez Wnioskodawcę jest nominalna wartość otrzymanych udziałów w Nowej Spółce i to ona powinna być uwzględniona w ustalaniu podstawy opodatkowania na gruncie Ustawy o VAT. Jednak w sytuacji, gdy stosunek prawny został ukształtowany w taki sposób, że wraz wydaniem udziałów w Nowej Spółce, Wnioskodawcy zostanie wydana również kwota pieniężna stanowiąca podatek od towarów i usług, to podstawa do obliczenia podstawy opodatkowania powinna zostać powiększona również o tę kwotę, a następnie pomniejszona o kwotę podatku.

Powyżej zaprezentowane stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają m.in. następujące interpretacje organów podatkowych:

  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. ILPP1/443-218/14-4/AI, w której stwierdzono, że: „Zainteresowany określając podstawę opodatkowania powinien ustalić ją w oparciu o kwotę równą sumie wartości nominalnej udziałów oraz kwotę pieniężną (odpowiadającą kwocie podatku VAT), którą SKA będzie zobowiązana zapłacić na rzecz Wnioskodawcy, pomniejszone o kwotę należnego podatku VAT.
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 lipca 2014 r., nr ILPP1/443- 302/14-2/MK, w której stwierdzono, że: „Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz odnosząc się do opisu sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla transakcji wniesienia aportem do Spółki składników majątku Wnioskodawcy niestanowiących przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, traktowanej dla potrzeb podatku od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług (w przypadki wartości niematerialnych i prawnych) będzie wartość nominalna udziałów wydanych przez Spółkę kapitałową w zamian za wkład niepieniężny Powyższe wynika z faktu, że nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług uchyliła obowiązujący do dnia 31 grudnia 2013 r. przepis art. 29 ust. 1 oraz ust. 9 ustawy, i wprowadziła do krajowego porządku prawnego regulację art. 29a ustawy, której celem było w pełni odzwierciedlić przepisy Dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności skutkiem nowelizacji miało być zrezygnowanie z przepisów odwołujących się do uwzględnienia w podstawie opodatkowania wartości rynkowej.
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 września 2014 r., nr ILPP2/443-627/14-2/AD, w której stwierdzono, że: „(...) podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportem do Spółki kapitałowej składników majątku Wnioskodawcy niestanowiących przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, będzie - zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w związku z art. 29a ust 6 pkt 1 ustawy - wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od Spółki kapitałowej z tytułu dokonania aportu, pomniejszone o kwotę podatku VAT. Przy czym, w okolicznościach niniejszej sprawy zapłata obejmować będzie wartość otrzymanych przez Zainteresowanego udziałów wraz z doliczoną do tej wartości kwotą zapłaty gotówkowej stanowiącej równowartość podatku VAT należnego.
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 maja 2014 r., nr IPPP3/443- 180/14-2/KC, w której stwierdzono, że: „Należy zauważyć, że w ramach nowelizacji nie wprowadzono do art. 29a przepisu art. 29 ust. 9 ustawy określającego podstawę opodatkowania w oparciu o wartość rynkową dla czynności, dla których nie ustalono ceny. Przepisy Dyrektywy, na co zwrócił uwagę również Wnioskodawca, nie przewidują w takim przypadku odwołania do wartości rynkowej (...) Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w sprawie C-33/93 czy C-154/80).
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2014 r. nr ILPP5/443-62/14-2/KG, w której stwierdzono, że: „Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportem do Spółki kapitałowej składników majątku Wnioskodawcy w postaci praw majątkowych (Przedmiot aportu) niestanowiących przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, w zamian za objęcie udziałów - zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy - jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od Spółki kapitałowej z tytułu transakcji, pomniejszone o kwotę podatku VAT. W okolicznościach niniejszej sprawy, podstawę opodatkowania należy ustalić w oparciu o wartość nominalną udziałów oraz kwotę dopłaty w gotówce (w wysokości odpowiadającej kwocie podatku VAT należnego z tytułu transakcji wniesienia aportu). Na podstawę opodatkowanie nie będzie składać się natomiast kwota przekazana na kapitał zapasowy, w zamian za to świadczenie bowiem Zainteresowany (wnoszący aport) nie otrzyma żadnego świadczenia zwrotnego/przysporzenia majątkowego. Z uwagi na fakt, że w analizowanym przypadku - jak wskazał Wnioskodawca - transakcja podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku od towarów i usług, w myśl art. 29a ust. 6 ustawy, ustaloną w opisany wyżej sposób podstawę opodatkowania należy pomniejszyć o wartość podatku VAT.
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 kwietnia 2015 r., nr IBPP2/4512-21/15/WN, w której stwierdzono, że: „(...) podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportem do Spółki kapitałowej lub spółki komandytowo-akcyjnej składników majątkowych niestanowiących przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części - w zamian za objęcie udziałów/akcji - zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy - jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od Spółki kapitałowej lub spółki komandytowo-akcyjnej z tytułu transakcji, pomniejszone o kwotę podatku VAT. W okolicznościach niniejszej sprawy, podstawę opodatkowania należy ustalić w oparciu o wartość nominalną udziałów/akcji oraz kwotę dopłaty w gotówce (w wysokości odpowiadającej kwocie podatku VAT należnego z tytułu transakcji wniesienia aportu).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla transakcji wniesienia aportem własności Znaków Towarowych w zamian za udziały w Nowej Spółce oraz kwotę pieniężną (stanowiącą kwotę podatku od towarów i usług) będzie wszystko, co stanowiło będzie zapłatę. Tak więc, podstawą opodatkowania będzie wartość nominalna otrzymanych udziałów powiększona o kwotę pieniężną (stanowiącą kwotę podatku od towarów i usług) otrzymaną przez Wnioskodawcę, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług.

Niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie słuszności swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.