IPPP1/443-463/13-3/ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wnoszonych opłat reprograficznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.05.2013r. (data wpływu 15.05.2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 01.08.2013r. (data wpływu 01.08.2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wnoszonych opłat reprograficznych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15.05.2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wnoszonych opłat reprograficznych.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 01.08.2013r., złożonym w dniu 01.08.2013r. (data wpływu 01.08.2013r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem/importerem urządzeń reprograficznych (m.in. kserokopiarek, skanerów i innych podobnych urządzeń reprograficznych), o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 1994 Nr 24 poz. 83 ze zm., dalej: „Prawo autorskie”). Zgodnie z powołanym przepisem Spółka jest obowiązana do ponoszenia opłat (dalej: „Opłata reprograficzna”) z tytułu sprzedaży ww. urządzeń i nośników wskazanych w cytowanym przepisie, na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania (dalej: „OZZ”).

Spółka otrzymuje od OZZ, działającym na rzecz twórców, artystów wykonawców, producentów fonogramów i wideogramów oraz wydawców faktury dokumentujące wysokość tej opłaty z naliczonym podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Ile wynosi podstawa opodatkowania Opłaty reprograficznej zakładając, że opłata ta podlega opodatkowaniu VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przypadku, gdyby przyjąć, iż Opłaty reprograficzne podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podstawa opodatkowania będzie równa wysokości należnej opłaty ustalonej jako % ceny sprzedaży określonych urządzeń i nośników, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Uzasadnienie

Niniejsze stanowisko jest przedstawiane wyłącznie z ostrożności procesowej Wnioskodawcy, który uznaje, iż Opłaty reprograficzne nie podlegają VAT (co jest przedmiotem odrębnej interpretacji — z przyczyn formalnych i zasad zaskarżania interpretacji), jednak nie może wykluczyć dokonania odmiennej oceny przez organ podatkowy. Na wypadek takiej odmiennej oceny (tj. uznania, iż Opłaty reprograficzne podlegają VAT), Spółka zwraca się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytanie dotyczące podstawy opodatkowania w takim wypadku.

Zgodnie przepisem art. 20 ust. 1 in fine Prawa autorskiego wysokość opłat nie może przekroczyć „3 % kwoty należnej z tytułu sprzedaży tych urządzeń i nośników” Z kolei rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie określenia kategorii urządzeń i nośników służących do utrwalania utworów oraz opłat od tych urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów (Dz. U. z 2003 r. Nr 105 poz. 991 ze zm., dalej „Rozporządzenie”) wskazuje dla poszczególnych urządzeń i nośników indywidualnie określoną wysokości opłat wyrażoną w % ceny ich sprzedaży.

Z kolei, zgodnie przepisem art. 29 ust. 1 Ustawy o VAT „Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku”.

Tym samym, mając na uwadze, iż obowiązujące przepisy wskazują maksymalny poziom opłaty ponoszonej przez producentów lub importerów wyrażonej, jako % ceny sprzedaży należy uznać, iż określony % ceny sprzedaży stanowi kwotę należną OZZ z tytułu Opłaty reprograficznej.

Wobec powyższego, w przypadku, gdyby przyjąć, iż Opłaty reprograficzne podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podstawa opodatkowania będzie równa wysokości należnej opłaty ustalonej jako % ceny sprzedaży określonych urządzeń i nośników, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z kolei, na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W tym miejscu podnieść należy, iż w interpretacji indywidualnej nr IPPP1/443-462/13-/ISZ wydanej dla Wnioskodawcy tut. Organ wskazał, że kwoty otrzymywane od Wnioskodawcy przez właściwą organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi tytułem repartycji z opłat reprograficznych stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług i podlegają w myśl art. 8 ust. 2a w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Obrotem są zatem kwoty należne z tytułu tych czynności opodatkowanych, które wykonywane są przez podatnika. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Wskazać należy, że wynagrodzenie (kwota należna w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy) jest wartością subiektywną, a więc wartością faktycznie otrzymaną w danym przypadku. W szczególności niedopuszczalna jest sytuacja, gdy podstawa opodatkowania byłaby wyższa od kwoty, którą podatnik ostatecznie otrzymuje. Pojęcie kwoty należnej (obrotu) z tytułu sprzedaży łączy się ściśle z pojęciem „wynagrodzenie”, które jest sprzedawcy należne z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy.

O wynagrodzeniu w ramach danej sprzedaży można mówić, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Wynagrodzenie jako świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, ponieważ podstawą opodatkowania jest świadczenie (wynagrodzenie) faktycznie otrzymane (należne), a nie wartość ustalana według kryteriów obiektywnych. Wynagrodzenie takie powinno pozostawać jednak w proporcji do uzyskanej w zamian korzyści, a więc być ekwiwalentne wobec dostarczanego towaru lub świadczonej usługi.

W rezultacie, w związku z uznaniem, że kwoty otrzymywane przez właściwą organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi od Wnioskodawcy tytułem repartycji z opłat reprograficznych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako podstawę opodatkowania należy przyjąć zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, kwotę należną z tytułu sprzedaży (świadczenia usług), obejmującą całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej, pomniejszoną o kwotę należnego podatku, tj. kwotę otrzymaną przez właściwą organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi od Wnioskodawcy tytułem repartycji z opłat reprograficznych, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług.

W konsekwencji w powyższym zakresie należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.