ILPB1/4511-1-485/15-2/TW | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie: podstawy opodatkowania oraz zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
ILPB1/4511-1-485/15-2/TWinterpretacja indywidualna
  1. Dropshipping
  2. księga przychodów i rozchodów
  3. podstawa opodatkowania
  4. prowizje
  5. rachunki
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z 7 kwietnia 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

  • podstawy opodatkowania – jest prawidłowe,
  • zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podstawy opodatkowania oraz w zakresie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie wystawienia rachunku dla klienta.

We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca chciałby założyć jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o model logistyczny sprzedaży przez internet (sklep internetowy, portal Z.). Działalność ta będzie polegała na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę (pojęcie zwane w ekonomii jako dropshipping) i będzie prowadzona w formie pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe. Rola Wnioskodawcy sprowadzała by się do zbierania zamówień, inkasowania wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych oraz dalej przesyłania zamówienia do dostawcy (przelew na rachunek producenta/dostawcy), który znajduje się na terytorium kraju trzeciego (spoza krajów Unii Europejskiej). Dostawca realizuje przesyłkę do klienta.

Wysyłka z reguły nie powinna przekraczać wartości, której suma należności podatkowych z tytułu importu towarów nie przekracza równowartości kwoty 10 euro (art. 55 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne), w przypadku jednak przekroczenia tej sumy koszty związane z procedurami celnymi oraz podatkowymi spoczywałyby bezpośrednio na osobie, do której wysyłany jest dany produkt. Przez osobę Wnioskodawcy (firmę) zostanie następnie wystawiony rachunek za pośrednictwo handlowe, opiewająca na kwotę w wysokości marży jaką Zainteresowany uzyska w pośredniczeniu w sprzedaży danego produktu.

Wnioskodawca dodał, że:

  1. Wybiera opodatkowanie w postaci podatku dochodowego 18%.
  2. Zysk stanowi różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną do dostawcy do poszczególnych transakcji.
  3. Zestawienie wszystkich dokonanych transakcji będzie drukowane co miesiąc przez Wnioskodawcę i załączane do dokumentów podatkowych.
  4. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafia do pośrednika handlowego lecz zawsze bezpośrednio do klienta, klient najpierw przelewa pieniądze na konto bankowe Wnioskodawcy, a dopiero później są one przekazywane do dostawcy, który znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej.
  5. Nie jest i nigdy nie będzie właścicielem danego towaru, jest nim osoba bezpośrednio zamawiająca produkt u niego w sklepie internetowym lub na aukcji Z.
  6. Wnioskodawca nie jest importerem, pomaga tylko nabyć towar u zagranicznego dostawcy.
  7. Towar nie będzie stanowił jego własności, nie uzyska na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta, że takie zamówienie poczynił), jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach i zamówieniach.

Wnioskodawca nie byłby VAT-owcem, chyba, że przekroczyłby kwotę, która to wymagałaby od niego przejścia na VAT. Rozliczałby się na zasadach ogólnych – Książka Przychodów i Rozchodów.

Model działania wyglądałby następująco:

  1. Wnioskodawca wystawia towar na sprzedaż na aukcji internetowej lub w sklepie internetowym (przy czym podkreśla na niej w regulaminie, że nie jest posiadaczem tego towaru acz tylko zajmuje się pośrednictwem polegającym na zamówieniu danego towaru bezpośrednio u producenta, wszelkie opłaty celne związane ze sprowadzeniem towaru i wprowadzeniem w obieg ponosi bezpośredni importer czyli osoba zakupująca / zlecająca mu zakup).
  2. Klient zamawia dany towar.
  3. Klient przelewa na konto firmowe Wnioskodawcy ustaloną kwotę, np. 1100 zł (gdzie faktyczna cena tego towaru u producenta wynosi 1000 zł przy czym 100 zł, czyli 10% to marża Wnioskodawcy za organizację zlecenia).
  4. Wnioskodawca następnie za kwotę 1000 zł zamawia towar (100 zł zostaje u niego).
  5. Producent z Azji wysyła bezpośrednio do Klienta towar (wszelkie faktury, rachunki idą na klienta, Wnioskodawca tylko dodatkowo wystawia mu rachunek na swoją marzę czyli na przytoczone 100 zł, od producenta osobiście Wnioskodawca nie otrzymuje żadnych rachunków ani faktur).
  6. Zamówiony towar trafia do Klienta.

Tu zamyka się cały schemat działania firmy Wnioskodawcy na zasadzie dropshippingu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przy prowadzeniu pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny, zwany dropshippingiem, wspomniana wyżej kwota 1100 zł, czy 100 zł (czyli marża)... Mimo tego, że klient przelewa Wnioskodawcy 1100 zł to Zainteresowany zamawia towar dla niego u producenta za 1000 zł i pozostaje mu tylko 100 zł.
  2. Z jakim dniem powstaje obowiązek wystawienia rachunku dla klienta za działania Wnioskodawcy...
  3. Jako, że Wnioskodawca nie dostaje od producenta żadnych faktur na wspomniane wcześniej w przykładzie 1000 zł (czyli faktyczną kwotę za jaką zamawia towar) tylko dostaje ją bezpośrednio klient/zamawiający, czy podstawą wpisu do KPiR mogą być wyciągi bankowe (gdzie wyraźnie jest oznaczona jaka kwota wpływa do Wnioskodawcy i jaka kwota wypływa do producenta)... Czy może tylko Wnioskodawca ma wpisywać do KPiR swój rachunek na różnicę 1100 zł – 1000 zł, czyli na przytoczony w przykładzie 100 zł... Gdzie różnica ta będzie wyliczana na podstawie rachunku bankowego z kwoty wpływającej na konto i wypływającej z konta.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 1 i 3, tj. w zakresie podstawy opodatkowania oraz w zakresie podstawy zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Natomiast odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2, tj. dotyczące Ordynacji podatkowej w zakresie obowiązku wystawienia rachunku dla klienta została udzielona w dniu 13 lipca 2015 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/4518-1-7/15-2/TW.

Zdaniem Wnioskodawcy, swoje stanowisko w tej sprawie opiera on na fachowych artykułach prawnych, ale przede wszystkim na stanowisku Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 13 stycznia 2012 r. nr ILPB1/415-1183/11-2/TW.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie oznaczonym nr 1, powinien wystawiać klientowi rachunek na przytoczone w przykładzie 100 zł (czyli na swoją marżę czy też kwotę organizacji zakupu), a nie na całą przelaną przez Klienta kwotę.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, dniem powstania obowiązku wystawienia rachunku klientowi jest dzień kiedy otrzymał pieniądze od klienta zaksięgowane na swój rachunek.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 3, nie musi mieć faktur od klienta, skoro pieniądze przesłane od klienta w kwocie przytoczonej tu w przykładzie 1100 zł nie są dochodem Zainteresowanego, bo zgodnie z regulaminem i zleceniem zabiera z tego 10% i dalej za 1000 zł zamawia towar u producenta na zlecenie klienta. Pieniądze te tylko przechodzą przez Wnioskodawcę (jego konto) dalej do producenta.

Reasumując (na podstawie wyżej przytoczonej interpretacji), Wnioskodawca uważa, że dobrze rozumie zasadę dropshippingu, a działalność jego firmy byłaby zgodna z prawem, a także schemat działania (rozliczania) z Urzędem Skarbowym nie budziłby żadnych zastrzeżeń. Wnioskodawcy bardzo zależy na działaniu zgodnie z prawem i dlatego prosi o ustosunkowanie się do powyższych zapytań.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • podstawy opodatkowania – jest prawidłowe,
  • podstawy zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na mocy art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1h-1j, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi w zakresie pośrednictwa handlowego m.in. przez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny zwany dropsippingiem. Wnioskodawca wskazał, że towar nie będzie stanowił jego własności, nie uzyska faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup, nie będzie również importerem, nie sprowadza towaru na własny rachunek, ani w niczyim imieniu, a jego udział w transakcji ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach i zamówieniach.

Z tego tytułu Wnioskodawca pobierał będzie marżę (prowizję) – różnicę pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną do dostawcy.

W takim zatem przypadku, przychodem o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który powinien być brany pod uwagę przy ustalaniu podstawy opodatkowania będzie kwota należna za wykonaną usługę, tj. marża (prowizja) Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r. poz. 1037).

Zgodnie z treścią pkt 3 i 4 Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stanowiących załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia - w kolumnie 2 należy wpisywać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży). Natomiast w kolumnie 3 należy wpisywać numer faktury lub innego dowodu. Jeżeli zapisów dokonuje się na podstawie dziennego zestawienia sprzedaży, należy wpisywać numer zestawienia faktur.

Stosownie do treści pkt 7 Objaśnień - kolumna 7 jest przeznaczona do wpisywania przychodów ze sprzedaży wyrobów (towarów handlowych) i sprzedaży usług.

Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są m. in. faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej "fakturami", wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie z § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia, dowód księgowy powinien być sporządzony w języku polskim. Treść dowodu musi być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote, po obowiązującym w dniu dokonania operacji kursie, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, stwierdzić należy, że generalnie dokumentem będącym podstawą ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinna być – co do zasady – faktura, bądź rachunek, o którym mowa w § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca ma wątpliwość czy podstawą zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów mogą być wyciągi bankowe, czy ma wpisać do ww. księgi rachunki na różnicę 1100 zł – 1000 zł, czyli 100 zł.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Zainteresowany nie dostaje od producenta żadnych faktur na wspomniane wcześniej w przykładzie 1000 zł (czyli faktyczną kwotę za jaką zamawia towar), tylko dostaje ją bezpośrednio klient/zamawiający.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany będzie wystawiał rachunek za pośrednictwo handlowe, opiewający na kwotę w wysokości marży jaką Wnioskodawca uzyska w pośredniczeniu w sprzedaży danego produktu.

Wobec powyższych ustaleń, w opisanym zdarzeniu przyszłym, o ile ww. rachunek spełniał będzie warunki uznania go za dowód księgowy wskazane w powołanym wcześniej § 12 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, to wówczas będzie on stanowił podstawę wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.