IBPB-1-1/4510-167/16/BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie ustalenia, czy do umorzenia wierzytelności podmiotu powiązanego będzie miał zastosowanie przepis art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 9 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy do umorzenia wierzytelności podmiotu powiązanego będzie miał zastosowanie przepis art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy do umorzenia wierzytelności podmiotu powiązanego będzie miał zastosowanie przepis art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną - spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie robót budowlano-montażowych. W ramach swojej działalności gospodarczej Spółka dokonuje transakcji m.in. z podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). Część zobowiązań Spółki wobec ww. podmiotu (dalej: „Podmiot powiązany”) nie zostało uregulowanych na rzecz tego podmiotu. Zważywszy na trudną sytuację finansową Spółki, Podmiot powiązany planuje dokonać umorzenia wierzytelności względem Wnioskodawcy. Wierzytelności Podmiotu powiązanego wobec Spółki na moment umorzenia nie będą wierzytelnościami przedawnionymi. Porozumienie dotyczące zwolnienia dłużnika (Spółki) z długu (umorzenie wierzytelności) przyjmie formę umowy cywilnoprawnej pomiędzy stronami zawartej zgodnie z art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w którym zawarta będzie zgoda dłużnika na zwolnienie z długu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym do umorzenia wierzytelności zastosowanie będzie miał art. 9a ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy po stronie Wnioskodawcy powstanie z tego tytułu obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej (dotyczącej cen transferowych)...

Zdaniem Wnioskodawcy, do umorzenia wierzytelności nie będzie miał zastosowania art. 9a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2014 r., poz. 851, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a w konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie powstanie z tego tytułu obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej (dotyczącej cen transferowych).

Uzasadniając powyższe twierdzenie, Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 9a ustawy o CIT, podatnicy dokonujący transakcji (...) z podmiotami powiązanymi z tymi podatnikami - w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 (...) są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej (takich) transakcji.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że powołany powyżej przepis nie będzie miał zastosowania do przedstawionego zdarzenia przyszłego, albowiem w przedmiotowej sytuacji w wyniku zawarcia umowy dojdzie do zwolnienia Spółki z obowiązku zapłaty Wierzytelności. Umorzenie Wierzytelności samo w sobie nie może zostać uznane za świadczenie, za które może zostać ustalona cena, bądź przypisany zysk. Tym samym, umowy zwolnienia z długu nie można uznać za transakcję, w wyniku której powstałby obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej.

Podejście to, w ocenie Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie w praktyce. Dla przykładu Wnioskodawca wskazał interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 2 października 2012 r. Znak: IPTPB3/423-254/12/IR, w której wskazano, że w ustawie o CIT brak jest definicji legalnej pojęcia „transakcja”, niemniej jednak w praktyce przyjęta powszechnie wykładnia językowa tego pojęcia wskazuje, że z transakcją mamy do czynienia wtedy, kiedy dochodzi do wymiany dóbr czy usług, w stosunku do których następuje określenie takich warunków jak cena, termin dostawy itd. Czynność prawna, w wyniku której następuje umorzenie wierzytelności, nie może być uznana za transakcję w podanym wcześniej rozumieniu.

Reasumując, umowa umorzenia to umowa polegająca na wygaśnięciu zobowiązania i tym samym nie stanowi transakcji, w której ustalono i zapłacono jakąkolwiek cenę. W konsekwencji w przedmiotowej sytuacji, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie miał zastosowania art. 9a ustawy o CIT, co oznacza, że Spółka nie będzie miała obowiązku przygotowywania dokumentacji dotyczącej cen transferowych.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane w imieniu Ministra Finansów przez:

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.