0114-KDIP2-2.4010.144.2018.2.AZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Określenie czy TFI i Fundusz stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 oraz czy TFI i Fundusz są obowiązane do sporządzenia dokumentacji podatkowej w rozumieniu art. 9a ustawy CIT.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2018 r. (data wpływu 11 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. (data nadania 13 czerwca 2018 r., data wpływu 21 czerwca 2018 r.) na wezwanie z dnia 4 czerwca 2018 r. Nr 0114-KDIP2-2.4010.144.2018.2.AZ (data nadania 4 czerwca 2018 r., data odbioru 10 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • określenia czy TFI i Fundusz stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT (pytanie nr 1) – jest prawidłowe,
  • braku obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej przez TFI i Fundusz w rozumieniu art. 9a ustawy CIT (pytanie nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia czy TFI i Fundusz stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT oraz braku obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej przez TFI i Fundusz w rozumieniu art. 9a ustawy CIT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

S. S.A. (dalej: TFI lub Wnioskodawca) jest spółką akcyjną prawa polskiego oraz działającym na podstawie regulacji ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dalej: uofizafi) towarzystwem funduszy inwestycyjnych. TFI posiada stosowne zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 uofizafi, tj. na tworzenie funduszy inwestycyjnych, zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, reprezentowanie ich wobec osób trzecich, pełnienie funkcji przedstawiciela oraz zbywanie tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych, zarządzanie zbiorczym portfelem papierów wartościowych oraz zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa ilość instrumentów finansowych. Ponadto TFI posiada zezwolenie KNF na tworzenie specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych i funduszy inwestycyjnych zamkniętych, zarządzanie tymi funduszami, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, a także reprezentowanie ich wobec osób trzecich.

Fundusze inwestycyjne (dalej: Fundusze) są osobami prawnymi, których wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Zgodnie z posiadanymi zezwoleniami TFI tworzy i zarządza Funduszami i reprezentuje je w stosunkach z osobami trzecimi. TFI jest ustawowym organem Funduszu. Za zarządzanie Funduszami TFI pobiera wynagrodzenie, przy czym wynagrodzenie to jest uzależnione od wartości zarządzanych aktywów. Zgodnie z art. 45a uofizafi TFI może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością prowadzoną przez to towarzystwo (m.in. zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu). Zgodnie z art. 45a ust. 2 uofizafi powierzenie wykonywania czynności nie może prowadzić do zaprzestania faktycznego wykonywania działalności przez TFI (m.in. zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu).

W przedmiotowym stanie faktycznym w odniesieniu do wybranych Funduszy, TFI zawarło z wybranymi przedsiębiorcami (dalej Zarządzający) umowy zarządzania na podstawie, której Zarządzający zobowiązuje się wykonywać pod nadzorem TFI usługi zarządzania portfelem inwestycyjnym wybranych Funduszy. W takim przypadku wynagrodzenie za zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu, pobierane jest przez TFI, a odpowiednia jego część jest transferowana do Zarządzającego.

Wnioskodawca pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. (data nadania 13 czerwca 2018 r., data wpływu 21 czerwca 2018 r.) uzupełnił braki formalne wniosku ORD-IN stosownie do treści ww. wezwania. Doprecyzował opisane we wniosku zdarzenie przyszłe poprzez wskazanie, że umowa o zarządzanie zawarta pomiędzy TFI, a Zarządzającym zawarta jest pomiędzy dwoma niezależnymi przedsiębiorcami i nie ma charakteru umowy o pracę. Zarządzający nie jest powiązany bezpośrednio/pośrednio z TFI (w szczególności nie jest akcjonariuszem TFI). Zarządzający jest uczestnikiem Funduszu utworzonego przez TFI (posiada certyfikaty emitowane przez Fundusz). Ponadto Zarządzający nie posiada udziału w kapitale TFI.

Wnioskodawca przez pojęcie „jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 będzie pozytywna” rozumie sytuację uznania przez organ interpretacyjny, TFI i Funduszu za podmioty powiązane i zobowiązane do sporządzenia dokumentacji podatkowej w rozumieniu art. 9a ustawy o CIT.

Niezależnie od powyższego Wnioskodawca dodatkowo wskazał interpretacje potwierdzające brak powiązania pomiędzy TFI a Funduszem:

  • interpretacja z dnia 8 marca 2018 r. Nr 0114-KDIP2-3.4010.13.2018.1.KK;
  • interpretacja z dnia 1 marca 2018 r. Nr 0114-KDIP2-3.4010.6.2018.1.KK;
  • interpretacja z dnia 16 stycznia 2018 r. Nr 0114-KDIP2-3.4010.332.2017.1.PS.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy TFI i Fundusz stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT?
  2. Czy TFI i Fundusz są obowiązane do sporządzenia dokumentacji podatkowej w rozumieniu art. 9a ustawy CIT?
  3. Jeśli odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, proszę o udzielenie odpowiedzi czy w przypadku powierzenia przez TFI Zarządzającemu zarządzania wybranym Funduszem, to czy w takim wypadku TFI i Fundusz będą stanowić podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ustawa CIT zawiera szczególne regulacje dotyczące transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami, które uznawane są za podmioty powiązane.

Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) jeżeli:

  1. osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
  2. osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
  3. ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Powołany wyżej przepis stosuje się odpowiednio, gdy (art. 11 ust. 4 ww. ustawy):

  1. podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
  2. ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Przepisy o powiązaniach krajowych stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach, (art. 11 ust. 5 ww. ustawy).

Ponieważ zarówno TFI jak i Fundusz są podmiotami krajowymi, w celu udzielenia odpowiedzi na postawione pytanie należy dokonać analizy przepisu art. 11 ust. 4 ww. ustawy.

Analiza ta wskazuje, że konieczną przesłanką dla uznania dwóch podmiotów krajowych za powiązane jest:

  • bezpośrednie lub pośrednie zarządzanie podmiotem, lub
  • bezpośrednia lub pośrednia jego kontrola, lub
  • posiadanie udziału w kapitale podmiotu.

Aby stwierdzić istnienie ewentualnych powiązań, o których mowa powyżej pomiędzy TFI a utworzonym przez TFI Funduszem należy przeanalizować status prawny funduszy inwestycyjnych oraz towarzystw funduszy inwestycyjnych, który został uregulowany w uofizafi.

Przepis art. 3 ust. 1 uofizafi stanowi, iż fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 i 2 uofizafi towarzystwo funduszy inwestycyjnych tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi, jak również jest organem funduszu inwestycyjnego.

Ponadto, przepis art. 4 ust. 4 uofizafi stanowi, że fundusz nie jest podmiotem zależnym od towarzystwa, spółki zarządzającej ani od osoby posiadającej bezpośrednio lub pośrednio większość głosów w radzie inwestorów, zgromadzeniu inwestorów lub zgromadzeniu uczestników.

Uczestnikami funduszu inwestycyjnego są (art. 6 ust. 1 uofizafi) osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, na rzecz których w rejestrze uczestników funduszu są zapisane jednostki uczestnictwa lub ich ułamkowe części. Przy czym, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 2 uofizafi jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne reprezentują prawa majątkowe uczestników funduszu, określone ustawą i statutem funduszu inwestycyjnego. Zgodnie z regułą ogólną (art. 65 ust. 1 pkt 1 uofizafi) towarzystwo funduszy inwestycyjnych nie może nabywać lub obejmować jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Z tym, że przewidziany jest ustawowy wyjątek od tego zakazu, zgodnie z którym (art. 65 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 3 uofizafi) towarzystwo funduszy inwestycyjnych może nabywać jednostki uczestnictwa, jeżeli nabycie następuje w drodze zapisów, w ramach tworzenia funduszu inwestycyjnego.

Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy uofizafi, należy stwierdzić, że TFI nie jest podmiotem powiązanym z Funduszem z tytułu bycia organem i zarządzania Funduszu.

Wynika to bezpośrednio z jednoznacznego przepisu art. 4 ust. 4 uofizafi, który stanowi, że fundusz nie jest podmiotem zależnym od towarzystwa. Czyli, pomimo, że TFI zarządza Funduszem i reprezentuje Fundusz wobec osób trzecich, to Fundusz nie jest podmiotem zależnym od TFI. Głównym bowiem celem ustawodawcy było zagwarantowanie niezależności pomiędzy towarzystwami funduszy inwestycyjnych a funduszami inwestycyjnymi.

Należy przy tym zauważyć, zarządzania, sprawowania kontroli i udziału w kapitale zostały wprowadzone do ustawy z dniem 1 stycznia 2004 r. Natomiast przepisy uofizafi (pierwotnie noszącej nazwę ustawa o funduszach inwestycyjnych) weszły w życie z dniem 1 czerwca 2004 r., czyli są to przepisy późniejsze w stosunku do omawianych przepisów podatkowych, przy czym regulują szczególną konkretną materię funduszy inwestycyjnych i zarządzania nimi. Należy zatem przyjąć, że postanowienia uofizafi są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie omawianym w niniejszym wniosku. Zatem, skoro na gruncie uofizafi nie występuje zależność Funduszu od TFI (jest to ustawowo zagwarantowane), to na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie są to podmioty powiązane z tytułu tego, że TFI zarządza Funduszem.

TFI nie jest podmiotem powiązanym z Funduszem z tytułu sprawowania nad Funduszem kontroli.

TFI nie jest bowiem w ogóle organem kontroli dla Funduszu, a niezależnie od tego, jak podano to powyżej, zgodnie z przepisem art. 4 ust. 4 uofizafi, Fundusz nie jest podmiotem zależnym od TFI. W tym ostatnim zakresie aktualna jest cała argumentacja przedstawiona w pkt 1 powyżej.

TFI nie jest podmiotem powiązanym z Funduszem z tytułu posiadania w pierwszym okresie działania Funduszu jednostek uczestnictwa.

Posiadanie przez TFI jednostek uczestnictwa w Funduszu nie jest bowiem posiadaniem udziału w kapitale Funduszu. Konstrukcja funduszu wynikająca z ustawy o funduszach inwestycyjnych zakłada, że jest to osoba prawna o zmiennym kapitale (fundusz) zobowiązana wobec uczestników z tytułu nabywania przez nich jednostek uczestnictwa, będąca właścicielem majątku pochodzącego z wpłat uczestników, nadzorowana przez Komisję Nadzoru Finansowego.

Należy zauważyć, że Fundusz jest osobą prawną, jednak nie działa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej. Nie emituje również udziałów/akcji, z którymi byłyby związane określone prawa (np. prawo do dywidendy), ani nie posiada kapitału zakładowego. Natomiast przepisy art. 11 ust. 4 oraz 5a ustawy CIT wprost odwołują się do posiadania, bezpośrednio lub pośrednio „udziału”.

W ocenie Wnioskodawcy, jednostki uczestnictwa w Funduszu nie stanowią udziału w kapitale, o którym mowa w art. 11 ust. 4 ustawy CIT. Jednostki uczestnictwa są to rodzaje tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania. Reprezentują one prawa majątkowe uczestników funduszu, określone ustawą i statutem funduszu inwestycyjnego (art. 6 ust. 2 i 3 uofizafi). Jednostki uczestnictwa różnią się od instrumentów/praw udziałowych (w tym udziałów/akcji) przede wszystkim tym, że podstawowym ich celem nie jest transfer kapitału, lecz transfer ryzyka. Ich wartość zależy od wartości/wyceny inwestycji funduszu. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że w przypadku jednostek uczestnictwa nie można mówić o jakichkolwiek uprawnieniach właścicielskich posiadaczy jednostek w stosunku do funduszu inwestycyjnego. Forma prawna jednostek uczestnictwa jest zatem całkowicie odrębnym prawem majątkowym od udziału kapitałowego.

Posiadając więc w momencie tworzenia Funduszu jego jednostki uczestnictwa TFI występuje w roli posiadacza praw majątkowych, a nie udziałów kapitałowych stanowiących przesłankę powiązania, o którym mowa art. 11 ust. 1 i 4 ustawy CIT. Podobna konkluzje podniósł Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 1 czerwca 2016 NR IPPB6/4510-162/16-2/AZ.

Zgodnie z art. 9a ustawy CIT, podatnicy:

  1. których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:
    1. dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2. ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzuconej z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty),
    - lub
  2. dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 euro, lub
  3. zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:
    1. umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub
    2. umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 20 000 euro

- są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

Zgodnie z powyższym zapisem, obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej występuje gdy wystąpi jedna z poniższych przesłanek, tj.:

  • zawierane są transakcje (przekraczające określony poziom finansowy) przez podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT lub
  • dokonywana jest płatność na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową lub

- zawierana jest umowa spółki niebędącej osobą prawną lub umowa wspólnego przedsięwzięcia z podmiotem mającym siedzibę na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

Przez pryzmat przedmiotowego stanu faktycznego znaczenie ma jedynie pierwsza przesłanka, tj. istnienie ewentualnego powiązania pomiędzy TFI a Funduszem (w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT). Analiza art. 11 ust. 4 ustawy CIT wskazuje, że konieczną przesłanką dla uznania dwóch podmiotów krajowych za powiązane jest:

  • bezpośrednie lub pośrednie zarządzanie podmiotem, lub
  • bezpośrednia lub pośrednia jego kontrola lub
  • posiadanie udziału w kapitale podmiotu

Wnioskodawca w opisie stanu prawnego do pytania nr 1 przedstawił analizę dotyczącą ewentualnego powiązania TFI i Funduszu. TFI nie jest podmiotem powiązanym z Funduszem z tytułu bycia organem i zarządzania Funduszu. Wynika to bezpośrednio z jednoznacznego przepisu art. 4 ust. 4 uofizafi, który stanowi, że „fundusz nie jest podmiotem zależnym od towarzystwa”. Czyli, pomimo, że TFI zarządza Funduszem i reprezentuje Funduszu wobec osób trzecich, to Fundusz nie jest podmiotem zależnym od TFI. Głównym bowiem celem ustawodawcy było zagwarantowanie niezależności pomiędzy towarzystwami funduszy inwestycyjnych a funduszami inwestycyjnymi. Przepis art. 4 ust. 4 uofizafi (w zakresie ustalenia powiązania podmiotów) stanowi lex specialis w stosunku do zapisu art. 11 ust. 4 ustawy CIT. W konsekwencji Wnioskodawca uznał, iż TFI i Fundusz nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT, a tym samym, w odniesieniu do umów o zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu, TFI nie będzie zobowiązane do sporządzenia dokumentacji podatkowej.

W przypadku gdyby odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 potwierdziły powiązanie TFI i Funduszu oraz potwierdziły by obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej, Wnioskodawca chciałby uzyskać potwierdzenie dotyczące stosowania przepisów art. 9a w związku z art. 11 ust. 4 ustawy CIT, dotyczącego szczególnego stanu faktycznego. Zgodnie z posiadanymi zezwoleniami TFI tworzy i zarządza Funduszami i reprezentuje je w stosunkach z osobami trzecimi. TFI jest ustawowym organem Funduszu. Za zarządzanie Funduszami TFI pobiera wynagrodzenie. Zgodnie z art. 45a uofizafi TFI może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością prowadzoną przez to towarzystwo (m.in. zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu). Zgodnie z art. 45a ust. 2 uofizafi powierzenie wykonywania czynności nie może prowadzić do zaprzestania faktycznego wykonywania działalności przez TFI (m.in. zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu).

W przedmiotowym stanie faktycznym w odniesieniu do wybranych Funduszy, TFI zawarło z Zarządzającymi umowy zarządzania na podstawie, której Zarządzający zobowiązuje się wykonywać pod nadzorem TFI usługi zarządzania portfelem inwestycyjnym wybranych Funduszy. W takim przypadku wynagrodzenie za zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu, pobierane jest przez TFI, a odpowiednia jego część jest transferowana do Zarządzającego. W przypadku zawarcia takiej umowy, czynności faktycznego zarządzania portfelem inwestycyjnym Funduszu, wykonuje Zarządzający. TFI nie bierze udziału w bieżącym zarządzaniu. Rolą TFI jest jedynie pełnienie nadzoru w tym zakresie. Tym samym jeśli odpowiedź na pytanie 1 byłaby negatywna, w takim stanie faktycznym nie można by przypisać TFI przesłanki zarządzania Funduszem. Wnioskodawca pragnie podkreślić iż jest ustawowym organem Funduszu i nie jest możliwe zastąpienie go w tym zakresie przez Zarządzającego. Jednakże na podstawie art. 45a. uofizafi TFI dokonał delegacji na rzecz Zarządzającego praw do zarządzania portfelem inwestycyjnym Funduszu. W tym zakresie należy uznać, iż Zarządzający wykonuje faktyczne usługi zarządzania. W takim przypadku należy uznać, iż TFI i Fundusz nie będą uznane za podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • określenia czy TFI i Fundusz stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy CIT (pytanie nr 1) – jest prawidłowe,
  • braku obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej przez TFI i Fundusz w rozumieniu art. 9a ustawy CIT (pytanie nr 2) – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy również zauważyć, że w związku z uznaniem stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz pytania nr 2 za prawidłowe, bezprzedmiotowe stało się odnoszenie do pytania oznaczonego we wniosku nr 3 oraz dokonywanie w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy. Pytanie to ma bowiem charakter alternatywny, uzależniony od skutku nieprawidłowości stanowiska dotyczącego pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.