ITPP2/4512-392/16/PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Obowiązek opodatkowania sprzedaży działek gruntu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2016 r. (data wpływu 7 czerwca 2016 r.), uzupełnionym w dniach 20 lipca (dopłata) i 17 sierpnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • braku opodatkowania sprzedaży działek gruntu nr 113/4, 113/5, 113/6, 113/13, 113/19 – jest nieprawidłowe;
  • braku opodatkowania planowanego zbycia działek gruntu nr 113/1-3, 113/8-12, 113/14-17 i 113/25 –jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 17 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek gruntu nr 113/4, 113/5, 113/6, 113/13, 113/19 oraz braku opodatkowania planowanego zbycia działek gruntu nr 113/1-3, 113/8-12, 113/14-17 i 113/25.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Pani J. Z. (dalej Wnioskodawczyni) jest osobą fizyczną. Strona nie prowadziła i nadal nie prowadzi działalności gospodarczej, jest emerytką, której emerytura wystarcza na zaspokojenie potrzeb życiowych.

W dniu 18 lipca 1989 r. na podstawie postanowienia Sądu Wojewódzkiego o dział spadku po M. S. (ojcu) Wnioskodawczyni stała się właścicielem nieruchomości, w skład których wchodziła działka rolna nr 8/1, dla której prowadzono księgę wieczystą KW nr x.

W późniejszym okresie Wnioskodawczyni zawierała umowy darowizny z pozostałymi spadkobiercami związanymi ze spadkobranymi działkami. Podatnik dokonał również rozszerzenia wspólności małżeńskiej w stosunku do całego posiadanego majątku.

W wyniku dokonanych w przeszłości poddziałów ostatecznie doszło do wyodrębnienia geodezyjnego działek (niezabudowanych), z których działki o nr ewidencyjnych 113/1-25, położone w S., stanowiły własność Wnioskodawczyni i jej męża. Mąż Wnioskodawczyni zmarł w dniu 10 stycznia 2011 r. Spadek po mężu Wnioskodawczyni odziedziczyła w całości. Przed śmiercią męża, tj. dnia 30 czerwca 2010 r., wraz z mężem darowali 4 działki (nr 113/20-23) swoim dzieciom.

W chwili obecnej Wnioskodawczyni sporadycznie dokonuje sprzedaży działek ze względu na potrzebę finansowania swoich własnych potrzeb. Wnioskodawczyni jest wpisana w księdze wieczystej jako właściciel działek nr 113/1-3, 113/7-12, 113/14-17 i 113/25 oraz współwłaściciel działki 113/24.

Wnioskodawczyni posiada informację w sprawie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego wydaną przez Urząd Miasta S. z dnia 22 maja 2007 r., z której wynika, że działki przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Działki nadal posiadają status działek rolnych.

Na dzień złożenia wniosku działki są nieuzbrojone, posiadają wydzieloną drogę wewnętrzną (działka 130/24). Dojazd do wszystkich działek jest zapewniony wskutek uzyskania służebności drogi należącej do Gminy Miasta S. Koszt wynagrodzenia z tytułu służebności drogi dla wszystkich działek (nawet dla tych, które już zostały sprzedane) pokryła Wnioskodawczyni. Sprzedając działki dokonuje również zbycia w formie odpłatnej lub w formie darowizny udziału w drodze. Zamieszczanie ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek zlecone zostało pośrednikowi sprzedaży nieruchomości.

Wnioskodawczym rozważa przystąpić do inicjatywy uzbrojenia działek 113/1-23 w sieć wod-kan, inicjowaną przez obecnych właścicieli działek wyodrębnionych historycznie z działki 8/1. Decyzje w sprawie terminu budowy sieci, wyboru wykonawcy i kosztów wykonania uzbrojenia, Wnioskodawczyni zamierza podjąć wspólnie z pozostałymi właścicielami. Ich celem jest zaspokojenie przede wszystkim własnych potrzeb budowlanych właścicieli działek. Nie przesądzono o formie prawno-organizacyjnej tej inicjatywy. Uzbrojenie ma zostać dokonane w ten sposób, że żadna z 23 działek nie będzie miała bezpośredniego podłączenia do sieci, zostaną one ulokowane przed działkami w drodze wewnętrznej (113/24), a każdy z właścicieli dokona przyłączy w czasie, kiedy będzie miał taką potrzebę. Nie jest ustalone kto faktycznie zleci dokonanie projektu sieci wodnej i kanalizacyjnej (wod-kan), a także sieci energetycznej. Wnioskodawczyni, ze względy na posiadanie wciąż większości działek, których dotyczyć będzie inicjatywa, zamierza uczestniczyć w spotkaniach właścicieli działek i być może też w spotkaniach i rozmowach z wykonawcami. Wstępne propozycje pozostałych właścicieli działek zakładają, że koszty uzbrojenia podzielone zostaną na równe części, w sposób proporcjonalny do liczby posiadanych działek. Uzgodniono także, że w przypadku sprzedaży posiadanych działek przyszły nabywca będzie zobowiązany do zwrotu kosztów z tytułu wykonanego uzbrojenia. Wnioskodawczyni nie zamierza zarobić na tym uzbrojeniu.

Możliwe jest również dokonanie utwardzenia drogi wewnętrznej (działka 130/24) w celu zapewnienia sobie przez wszystkich właścicieli działek dojazdu do swoich posesji. Koszt ten zostałby pokryty przez wszystkich właścicieli działek w równych częściach, proporcjonalnie do liczby posiadanych działek.

Wnioskodawczyni w 2014 r., jako właściciel większości działek, w celu zorientowania się w możliwościach i warunkach przyłączenia działek do sieci, zwróciła się do przedsiębiorstwa wod-kan, dostawcy energii elektrycznej i dostawcy gazu z wnioskami w sprawie określenia możliwości i warunków przyłączenia się do tych sieci. Z uzyskanych warunków wynika, że budowa sieci może być dokonana w działce drogi wewnętrznej dojazdowej nr 113/24, stanowiącej współwłasność Wnioskodawczyni i innych właścicieli działek. W przypadku sieci elektro-energetycznej dodatkowo wymagane jest zbudowanie przyłącza zbiorczego, które musiałoby być zlokalizowane na kawałku jednej z działek Wnioskodawczyni, ze względu na istnienie trafostacji na sąsiedniej działce (poza obrębem opisywanych działek).

Wnioskodawczyni oświadcza, że w chwili sprzedaży wszystkich wyżej wymienionych działek, działki te nie były zabudowane i ogrodzone, funkcjonują bez ingerencji Wnioskodawczym jako łąka.

Wnioskodawczyni w żaden sposób ich nie wykorzystywała i nie planuje ich wykorzystywania, w szczególności działki te nie były i nie będą przedmiotem najmu, dzierżawy, bądź innej czynności o podobnym charakterze.

Dotychczas:

  • działka gruntu nr 113/18 została sprzedana dnia 11 czerwca 2010 r.
  • działki gruntu nr 113/20, 113/21, 113/22, 113/23 zostały darowane na rzecz dzieci w dniu 30 czerwca 2010 r.,
  • działka gruntu nr 113/19 została sprzedana dnia 16 grudnia 2015 r.,
  • działka gruntu nr 113/6 została sprzedana dnia 22 stycznia 2016 r.,
  • działka gruntu nr 113/5 została sprzedana dnia 27 lutego 2016 r.,
  • działka gruntu nr 113/13 została sprzedana dnia 4 kwietnia 2016 r.,
  • działka gruntu nr 113/4 została sprzedana dnia 15 kwietnia 2016 r.

Wnioskodawczym nie występowała i na chwilę obecną nie planuje wystąpić przed sprzedażą działek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast w dniu 22 maja 2007 r. mężowi Wnioskodawczyni została udzielona informacja w sprawie zgodności z planem zagospodarowania, z której wynika, że teren działek nr 8/5 i 8/7 z obrębu x objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego „W.-O.” w S., zgodnie z uchwałą nr ./5 Rady Miasta S. z dnia 12 grudnia 2005 r. Działki nr 113/1-25, powstały w wyniku podziału działek 8/5 i 8/7, które to powstały z podziału geodezyjnego scalonych działek gruntu nr 8/1 i 8/2 (działkę nr 8/2 Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem wskutek darowizny z dnia 28 sierpnia 1995 r. od swojego brata, jednego z pozostałych spadkobierców po ojcu Wnioskodawczyni). Wnioskodawczyni nie planuje występować przed sprzedażą działek o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wnioskodawczyni w chwili obecnej nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić ile działek zostanie sprzedanych. Nie wyklucza sytuacji, w której zbyte zostaną wszystkie z pozostałych działek (tj. działki o nr: 113/1-3, 113/8-12, 113/14-17 i 113/25), lub w której nie zostanie zbyta już żadna z pozostałych działek. Wnioskodawczyni dopuszcza również możliwość darowania części działek swoim wnukom (Wnioskodawczyni ma 4 wnucząt). Wnioskodawczyni traktuje przedmiotowe działki jako zabezpieczenie i ich ewentualna sprzedaż związana będzie jedynie z koniecznością pozyskania środków na własne potrzeby.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  • Czy z tytułu dokonanych sprzedaży działek Wnioskodawczyni posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą na gruncie u.p.t.u.?
  • Czy dalsze zbycie działek po dokonaniu planowanych czynności opisanych we wniosku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tytułu uznania prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie działał w charakterze osoby prowadzącej działalność gospodarczą na gruncie u.p.t.u.

Zgodnie z art. 15 ust 1 i 2 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W orzecznictwie sądów administracyjnych (WSA, NSA) oraz interpretacjach indywidualnych wydanych przez Ministra Finansów (MF) podkreśla się, że ocena statusu podatkowego osoby fizycznej sprzedającej działki powinna być oceniana indywidualnie Nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku. Można jednakże wyróżnić wspólne czynniki, które świadczyć mogą o konieczności opodatkowania sprzedaży działek:

  • nabycie działek w celu dalszej ich odsprzedaży,
  • dokonywanie działań zmierzających do wzrostu wartości nieruchomości (np. podłączenia do sieci energetycznej, wodno-kanalizacyjnej, gazowej, wydzielenie i utwardzenie drogi dojazdowej na koszt właściciela działek),
  • oferowanie wydzielonych działek na sprzedaż poprzez ogłoszenia w prasie, Internecie, czy korzystanie z profesjonalnego biura pośrednictwa,
  • działki nie są sprzedawane okazjonalnie,
  • przekształcenie z własnej inicjatywy właściciela gruntu działek rolnych w działki przeznaczone pod zabudowę,
  • przed sprzedażą nieruchomości wystąpiono/uzyskano decyzję o warunkach zabudowy.

W przypadku spełnienia powyższych cech przyjmuje się, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), analogiczną do podejmowanych przez podmioty prowadzące zarejestrowaną działalność gospodarczą.

Pojedyncza czynność, np. sam fakt podziału gruntów oraz ilość sprzedaży działek nie powinny być uznawane za przesłanki rozstrzygające o uznaniu sprzedawcy za podatnika.

Natomiast w wyroku z dnia 9 maja 2014 r. (I FSK 811/13) NSA trafnie zauważył, że podział nieruchomości w celu umożliwienia sprzedaży jest działaniem, które mieści się w zarządzie majątkiem prywatnym i może być w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego uzasadniony, gdy podmiot jeszcze nie wie, czy sprzeda jedną nieruchomość, czy więcej.

Wskazać również należy na wyrok NSA z dnia 3 października 2013 r (1 FSK 1507/12), w którym sąd stwierdził, że liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Ponadto okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Natomiast fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykle formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, deweloperskich, czy innych togo rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, należy stwierdzić, że czynności podjęte przez Wnioskodawczynię do tej pory nie wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Wnioskodawczyni dokonała jedynie podziału działek, który - jako samodzielna czynność - nie przesądza o zorganizowanym charakterze podejmowanych czynności zmierzających do zbycia majątku.

Ad. 2.

Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę przywołano wyżej orzecznictwo, uważa, że w przypadku zrealizowania planowanych czynności nie wystąpi wobec niej obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od sprzedawanych działek, ponieważ czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Nie podjęła aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Czynności te nie spowodowały podwyższenia wartości działek oraz udziału w drodze wewnętrznej.

Ewentualna budowa sieci energetycznej jak i wod-kan w działce drogi wewnętrznej dojazdowej nr 113/24 rozpoczęta zostanie ze wspólnej inicjatywy nowych właścicieli działek, a nie samej Wnioskodawczyni. Ponadto decyzję w sprawie terminu, wyboru wykonawcy i kosztów wykonania sieci Wnioskodawczyni zamierza pozostawić do wspólnego rozstrzygnięcia wszystkim właścicielom. Ponadto wszyscy właściciele, obecni oraz przyszli, będą partycypować w kosztach dokonania uzbrojenia, każdy w wysokości 1/23 łącznej puli kosztów od posiadanej działki. W wypadku późniejszych aktów sprzedaży działek, „koszty te według zasady 1/23 kosztów za działkę”, bądź zostaną Wnioskodawczyni przez kupujących zwrócone. Co prawda będąc właścicielem większości działek możliwe jest jej uczestnictwo w rozmowach i zlecaniu wykonawcom dokonanie projektu sieci wod-kan, a także sieci energetycznej, jednakże powyższych działań nie można uznać za działania zbliżone do tych, jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz za zwykły zarząd prywatną nieruchomością. Wnioskodawczyni nie poniesie bowiem jakichkolwiek nakładów związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży, właściciele działek sami sfinansują koszty związane z budową sieci energetycznej, a także sieci wod-kan.

Reasumując, należy uznać, że zbycie przez Wnioskodawczynię działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Podsumowując, Wnioskodawczyni od sprzedaży działek „nie będzie posiadała obowiązku” zapłaty podatku od towarów i usług, ponieważ czynność ta nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest:
  • nieprawidłowe – w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek gruntu nr 113/4, 113/5, 113/6, 113/13, 113/19;
  • nieprawidłowe – w zakresie braku opodatkowania planowanego zbycia działek gruntu nr 113/1-3, 113/8-12, 113/14-17 i 113/25.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższy przepis do dnia 31 marca 2013 r. posiadał następujące brzmienie: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy są odzwierciedleniem art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), który stanowi, że „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. Dyrektywy, państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu ww. art. 9 ust. 1, w szczególności (...) dostawy działek budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane - w myśl art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należy wskazać, że w dniu 15 września 2011 r. został wydany wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10), z treści którego wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu treści ww. orzeczenia, prowadzi do stwierdzenia, że nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że w związku z dotychczas dokonaną sprzedażą działek gruntu nie działała w charakterze osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Jakkolwiek należy się zgodzić, że sprzedaż działki nr 113/18 nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, to należy zauważyć, że dokonała Pani podziału działki gruntu nr 8/1 na mniejsze działki, wystąpiła do przedsiębiorstwa wod-kan, dostawcy energii elektrycznej i dostawcy gazu z wnioskami w sprawie określenia możliwości i warunków przyłączenia działek do tych sieci, została wydzielona droga wewnętrzna, sprzedaż została zlecona pośrednikowi sprzedaży nieruchomości, co świadczy o tym, że podejmowane były zorganizowane działania przybierające formę zawodową (profesjonalną). W takich okolicznościach należy stwierdzić, że sprzedając działki nr 113/4, 113/5, 113/6, 113/13, 113/19 wystąpiła Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ czynności te stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy. Ww. sprzedaż niezabudowanych gruntów stanowiących tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy - na podstawie art. 41 ust. 1, w związku z art. 146a pkt 1 ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

Również sprzedając działki nr 113/1-3, 113/8-12, 113/14-17 i 113/25, będące gruntami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, wystąpi Pani w charakterze podatnika, ponieważ czynność ta stanowić będzie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i - na podstawie art. 41 ust. 1, w związku z art. 146a pkt 1 ustawy - będzie opodatkowana stawką podatku 23%. Skoro bowiem poza ww. czynnościami dodatkowo zamierza Pani, wspólnie z pozostałymi właścicielami działek, dokonać doprowadzenia do drogi wewnętrznej (udział w której będzie przedmiotem sprzedaży wraz z ww. działkami gruntu) sieci wod-kan, i energetycznej oraz planuje utwardzenie tej drogi, to świadczy to o tym, że podejmowane będą kolejne zorganizowane działania przybierające formę zawodową (profesjonalną).

Końcowo stwierdzić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostaną określone odmienne stany faktyczne, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.