IPPP3/443-909/14-3/JK | Interpretacja indywidualna

Zastosowanie stawki dla czynności sprzedaży nieruchomości
IPPP3/443-909/14-3/JKinterpretacja indywidualna
  1. plan zagospodarowania przestrzennego
  2. podatnik podatku od towarów i usług
  3. powiat
  4. sprzedaż działek
  5. sprzedaż gruntów
  6. stawki podatku
  7. teren budowlany
  8. zwolnienia z podatku od towarów i usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla czynności sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla czynności sprzedaży nieruchomości. W dniu 18 września 2014 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat G. zamierza sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego niezabudowaną nieruchomość gruntową, oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr:

  1. 2461/19 o pow. 0,7311 ha, użytki: grunty orne RIIIa - 0,3922 ha i RIIIb – 0,3389 ha,
  2. 2461/20 o pow. 0,6373 ha, użytki: grunty orne RIIIa - 0,2093 ha i RIIIb – 0,3942 ha, grunty orne IVa – 0,0283 ha i łąki trwałe ŁIV – 0,0055 ha.

Dla powyższej nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, w której jako właściciel wpisany jest Powiat G..

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta G.:

  1. działka nr 2461/20 położona jest w terenie przeznaczonym pod zieleń i zabudowę związaną z obsługą komunikacji,
  2. działka nr 2461/19 położona jest częściowo w terenie usług zdrowia, częściowo w terenie strefy rolno-osadniczej oraz częściowo w terenie gdzie plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta G. utracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2003 r. Dla terenów nie objętych aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta G., działka nr 2461/19 znajduje się w obszarze jednostki strukturalnej strefy A11:
    • teren strategiczny do zagospodarowania pod zabudowę mieszkaniowo – usługową,
    • przy nowoprojektowanej ulicy zbiorczej przebiegającej w pobliżu granicy jednostki A 12, należy ukształtować przestrzeń publiczną z osiedlowym ośrodkiem usług,
    • zachowanie występujących w jednostce oczek wodnych i zadrzewień oraz wykorzystanie ich przy kształtowaniu ogólnodostępnej zieleni osiedlowej,
    • wskazane zagospodarowanie terenu poprzez zorganizowany proces inwestycyjny, po sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zagospodarowanie poszczególnych części terenu może odbywać się etapowo po ustaleniu zasad funkcjonowania komunikacji na całości jednostki.
    • pozostawienie terenów leżących pod liniami energetycznymi jako terenów otwartych, niezabudowanych.

Wnioskodawca nadmienił, że zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 2 sierpnia 1992 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm.), Zarząd Powiatu G. jest organem właściwym w sprawach gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Powiatu G.. Potwierdzeniem powyższego jest również przepis art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1989 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595, z późn. zm.). Zarząd Powiatu G.ego wykonuje zadania przy pomocy starostwa powiatowego – art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym.

Podatnikiem podatku VAT jest Starostwo Powiatowe w G., którego kierownikiem jest Starosta G.. Starosta jest jednocześnie przewodniczącym zarządu powiatu – art. 26 ust. 2. Starosta organizuje prace zarządu powiatu – art. 34 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Starostwo Powiatowe stanowi powiatową administrację zespoloną – art. 33b ustawy o samorządzie powiatowym.

Strona nadmieniła, że w stosunku do części działki nr 2461/19 nie objętej planem, nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy.

W ewidencji gruntów i budynków przedmiotowe działki figurują jako grunty orne i pastwiska trwałe.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że niezabudowana nieruchomość gruntowa, oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr: 2461/19 i 2461/20 nie są wykorzystywane przez Powiat G. do prowadzenia działalności gospodarczej.

Powiat G. nabył działki nr: 2461/19 i 2461/20 z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 w związku z art. 48 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.). Fakt ten został potwierdzony decyzją Wojewody z dnia 10 lutego 2000 r..

Nabycie przez Powiat G. przedmiotowych działek nastąpiło w związku z przejęciem przez powiat zadań oświatowych, związanych z zadaniami publicznymi o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej. Działki te wykorzystywane były na cele rolne przez Zespół Szkół Rolniczych. Z dniem 1 stycznia 1999 r. Zespół Szkół Rolniczych stał się szkołą, której prowadzenie przejął Powiat G..

Wnioskodawca nadmienił, że w wyniku zamiany numeracji działek, obecnie działki nr 2461/19 i 2461/20 stanowią cześć działki nr 3000/11, objętej decyzją Wojewody z dnia 10 lutego 2000 r.

Przedmiotowa nieruchomość nie była nigdy ani nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT.

Powiat G. z tytułu nabycia przedmiotowych działek nie obniżał kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlega 23% podatkowi VAT...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlega 23% podatkowi VAT w stosunku do:

  1. działki nr 2461/20, położonej w terenie przeznaczonym pod zieleń i zabudowę związaną z obsługą komunikacji,
  2. części działki nr 2461/19, położonej częściowo w terenie usług zdrowia oraz częściowo w terenie strefy rolno-osadniczej.

Sprzedaż nieruchomości jest natomiast zwolniona z podatku VAT w stosunku do części działki nr 2461/19, położonej w terenie gdzie plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta G. utracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2003 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powyższego wynika, że zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

  1. wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy;
  2. w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    1. czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    2. ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

Należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

W odniesieniu do powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca zamierzając sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego niezabudowaną nieruchomość gruntową tj. dokonać czynności cywilnoprawnych, nie będzie realizował ani zadań własnych, ani zleconych. Zatem, w tym przypadku Wnioskodawca będzie dokonywał dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy i będzie występował w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii stawki dla czynności sprzedaży nieruchomości.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jeżeli przy zbyciu towaru wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie opisanego zwolnienia od podatku VAT, to w przypadku nieruchomości może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ustawy, jeżeli zostaną spełnione warunki wskazane w tych przepisach.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należy ponadto zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

  1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
  2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Przepis art. 2 pkt 33 ustawy w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia zatem pozostaje klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Zaznacza się, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów.

W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu sprawy należy uznać, że transakcja dostawy wskazanych działek nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Na powyższe stwierdzenie wskazuje fakt, że ww. działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Gminy wyłącznie na cele zwolnione od podatku. Jak wskazał Wnioskodawca, nieruchomość gruntowa, oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr: 2461/19 i 2461/20 nie jest wykorzystywana przez Powiat G. do prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość również nie jest i nigdy nie była przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT.

Ponieważ w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Należy podkreślić, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Powiat G. zamierza sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego niezabudowaną nieruchomość gruntową, oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr: 2461/19 o pow. 0,7311 ha, użytki: grunty orne RIIIa - 0,3922 ha i RIIIb – 0,3389 ha oraz nr 2461/20 o pow. 0,6373 ha, użytki: grunty orne RIIIa - 0,2093 ha i RIIIb – 0,3942 ha, grunty orne IVa – 0,0283 ha i łąki trwałe ŁIV – 0,0055 ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta G. działka nr 2461/20 położona jest w terenie przeznaczonym pod zieleń i zabudowę związaną z obsługą komunikacji natomiast działka nr 2461/19 położona jest częściowo w terenie usług zdrowia, częściowo w terenie strefy rolno-osadniczej oraz częściowo w terenie gdzie plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta G. utracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2003 r. Przy czym w stosunku do części działki nr 2461/19 nie objętej planem, nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy. W ewidencji gruntów i budynków przedmiotowe działki figurują jako grunty orne i pastwiska trwałe.

Z uwagi na opis zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że niezabudowane nieruchomości gruntowe tj. działka nr 2461/20 położona w terenie przeznaczonym pod zieleń i zabudowę związaną z obsługą komunikacji oraz część działki nr 2461/19 położona częściowo w terenie usług zdrowia oraz częściowo w terenie strefy rolno-osadniczej przeznaczone są pod zabudowę i tym samym planowana przez Powiat G. dostawa będzie opodatkowana stawką podstawową w wysokości 23%.

Natomiast dostawa pozostałej części nieruchomości tj. części działki nr 2461/19, dla której plan zagospodarowania utracił moc, a także w stosunku do tej działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.