IBPB-1-3/4510-606/16/SK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia wypłacanego zagranicznemu agentowi z tytułu usługi pośrednictwa w sprzedaży wyrobów (stan faktyczny).

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 14 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia wypłacanego zagranicznemu agentowi z tytułu usługi pośrednictwa w sprzedaży wyrobów (stan faktyczny) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia wypłacanego zagranicznemu agentowi z tytułu usługi pośrednictwa w sprzedaży wyrobów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest producentem płytek ceramicznych. Płytki są wykończeniowym materiałem budowlanym i wykorzystuje się je jako okładziny powierzchni zarówno ściennych, jak i podłogowych. W zależności od użytej technologii produkcji płytki ceramiczne mogą być układane wewnątrz lub na zewnątrz budynków. Spółka sprzedaje swoje produkty zarówno w kraju, jak i za granicą. Sprzedaż jest dokonywana na rzecz sieci partnerów handlowych, w tym głównie hurtowni materiałów budowlanych, ale również sklepów detalicznych. Spółka co do zasady nie prowadzi sprzedaży swoich produktów bezpośrednio na rzecz odbiorców detalicznych.

W celu zwiększenia sprzedaży wyrobów za granicą, Spółka wykorzystuje agentów/pośredników handlowych działających na terenie rynków zagranicznych. Zagraniczni agenci posiadają status osób prawnych, a swoje siedziby posiadają zarówno w krajach Unii Europejskiej, jak i poza obszarem UE. Zagraniczni agenci nie są polskimi rezydentami podatkowymi. Wnioskodawca zawarł stosowne umowy w oparciu, o które jest wyliczane należne agentom wynagrodzenie (prowizja). Wysokość wynagrodzenia (prowizji) jest określona procentowo lub ryczałtowo, w zależności od wartości zlecenia, tj. wartości towarów, które Wnioskodawca sprzeda dzięki danemu agentowi.

Zgodnie z zawartą umową usługi świadczone są przez pośrednika na określonym terytorium geograficznym, leżącym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i polegają na:

  1. wyszukiwaniu potencjalnych klientów na rynkach zagranicznych na towary produkowane przez Spółkę,
  2. pozyskiwanie nowych zamówień na towary firmy i przekazywanie ich do realizacji przez Spółkę, nadzorowanie realizacji zamówień, interweniowanie w przypadku braku płatności za towary sprzedane za pośrednictwem agenta,
  3. przyjmowanie i przekazywanie do Spółki reklamacji zgłaszanych przez klientów oraz pomoc w obsłudze tych reklamacji,
  4. pomoc w zbieraniu informacji na temat klientów m.in. o wiarygodności handlowej klienta,
  5. przekazywaniu uwag na temat oferty Spółki pozyskanych od potencjalnych lub faktycznych klientów.

Agent nie bierze udziału w podpisywaniu umowy lub zamówienia w imieniu Wnioskodawcy - zawiera je bezpośrednio Wnioskodawca z wyszukanymi przez agenta klientami. Na kwotę prowizji Agent wystawia fakturę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługi pośrednictwa w sprzedaży wyrobów mieszczą się w katalogu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku (...) oraz świadczeń o podobnym charakterze, oraz czy w odniesieniu do zagranicznych agentów będących osobami prawnymi Wnioskodawca przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia należnego tym agentom ma obowiązek pobierać z tych wypłat i odprowadzać do właściwego organu podatkowego, zryczałtowany podatek dochodowy zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy... (stan faktyczny)

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi pośrednictwa handlowego, których zasadniczym celem jest zwiększenie sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę poprzez wyszukiwanie potencjalnych klientów oraz doprowadzenie do złożenia zamówienia przez klienta i jego realizacji, nie zostały wymienione w treści normy art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jaki również nie mają podobnego charakteru do wymienionych tam świadczeń, w związku z czym Spółka dokonując płatności na rzecz podmiotu zagranicznego z tytułu pośrednictwa handlowego, nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, lub miejsca zamieszkania podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponieważ dochód ten nie jest osiągany na terytorium Polski, oraz nie mieści się w katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka nie będzie miała obowiązku poboru i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od tego typu wypłat wynagrodzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - ograniczony obowiązek podatkowy.

W powyższej regulacji wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Niezależnie od miejsca lokalizacji siedziby danego podmiotu - opodatkowaniu w danym państwie podlegać będą te dochody, które w państwie tym powstały. W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a updop, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2a.z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

-ustala się w wysokości 20% przychodów.

W odniesieniu do art. 21 ust. 1 pkt 2a updop zauważyć należy, że katalog usług w nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. W ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane. Niemniej jednak sama nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje daną usługę jako należącą do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.

Wśród przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 updop, brak jest przychodów z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży. Usługi pośrednictwa w sprzedaży nie można również zaliczyć do świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka sprzedaje swoje produkty zarówno w kraju, jak i za granicą. W celu zwiększenia sprzedaży wyrobów za granicą, Spółka wykorzystuje agentów/pośredników handlowych działających na terenie rynków zagranicznych. Zagraniczni agenci posiadają status osób prawnych, swoje siedziby posiadają zarówno w krajach Unii Europejskiej, jak i poza obszarem UE, nie są oni polskimi rezydentami podatkowymi. Wnioskodawca zawarł stosowne umowy w oparciu, o które jest wyliczane należne agentom wynagrodzenie (prowizja). Wysokość wynagrodzenia (prowizji) jest określona procentowo lub ryczałtowo, w zależności od wartości zlecenia.

Zgodnie z zawartą umową usługi świadczone są przez pośrednika na określonym terytorium geograficznym i polegają na:

  1. wyszukiwaniu potencjalnych klientów na rynkach zagranicznych na towary produkowane przez Spółkę,
  2. pozyskiwaniu nowych zamówień na towary firmy i przekazywaniu ich do realizacji przez Spółkę, nadzorowaniu realizacji zamówień, interweniowaniu w przypadku braku płatności za towary sprzedane za pośrednictwem agenta,
  3. przyjmowaniu i przekazywaniu do Spółki reklamacji zgłaszanych przez klientów oraz pomoc w obsłudze tych reklamacji,
  4. pomocy w zbieraniu informacji na temat klientów m.in. o wiarygodności handlowej klienta,
  5. przekazywaniu uwag na temat oferty Spółki pozyskanych od potencjalnych lub faktycznych klientów.

Agent nie bierze udziału w podpisywaniu umowy lub zamówienia w imieniu Wnioskodawcy - zawiera je bezpośrednio Wnioskodawca z wyszukanymi przez agenta klientami. Na kwotę prowizji Agent wystawia fakturę.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że uzyskiwane przez podmioty zagraniczne przychody osiągane z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży nie zostały literalnie wymienione jako podlegające opodatkowaniu „podatkiem u źródła”, jak również nie sposób uznać ich za przychody ze świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń. Tym samym, przychody uzyskane przez podmioty zagraniczne z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży nie są objęte zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a updop. Oznacza to, że Spółka dokonując wypłaty należności na rzecz zagranicznych agentów (pośredników handlowych) z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży nie jest obowiązana, na podstawie art. 26 ust. 1 updop, do pobrania i odprowadzenia do organu podatkowego od tej należności zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów.

W świetle powyższego stanowisko Spółki zatem należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie zdarzenia przyszłego wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.