IPPP3/443-1260/14-5/KT | Interpretacja indywidualna

Dokonując sprzedaży gruntu stanowiącego majątek prywatny Wnioskująca korzystać będzie z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem - opisana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
IPPP3/443-1260/14-5/KTinterpretacja indywidualna
  1. działalność gospodarcza
  2. grunty
  3. majątek prywatny
  4. podatek od towarów i usług
  5. sprzedaż nieruchomości
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2014 r. (data wpływu 23 grudnia 2014 r.) - uzupełnionym w dniu 30 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.), w dniu 23 lutego 2015 r. (data wpływu 25 lutego 2015 r.) oraz w dniu 2 marca 2015 r. (data wpływu 3 marca 2015 r.) - o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony w dniu 30 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.), w dniu 23 lutego 2015 r. (data wpływu 25 lutego 2015 r.) oraz w dniu 2 marca 2015 r. (data wpływu 3 marca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 5 maja 2003 r. umową darowizny Wnioskująca otrzymała od rodziców nieruchomość o powierzchni 1,84 ha, która w ewidencji gruntów oznaczona była jako „grunty rolne”. Grunty powyższe przez cały czas do dnia dzisiejszego są używane rolniczo, co oznacza, że grunty są wykorzystywane na własne potrzeby (marchewka, ziemniaki).

Od 1 marca 2004 r. do 13 stycznia 2015 r. Wnioskująca prowadziła działalność gospodarczą (firma transportowa) i była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Otrzymane „darowizną” grunty nie wchodziły w skład działalności gospodarczej, nie służyły prowadzeniu działalności gospodarczej, stanowiły i stanowią natomiast majątek prywatny Wnioskującej. Wnioskująca nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, nie prowadzi i nie prowadziła działalności rolnej. Grunty nie są przedmiotem umowy najmu/dzierżawy lub podobnej umowy.

Z dniem 10 października 2014 r. nastąpiła zmiana planu zagospodarowania terenu i zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy dla części wsi (Uchwała Rady Miejskiej z dnia 16 czerwca 2014 r.) działka położona jest na terenach:

  • usług, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów - oznaczona symbolem „UP”,
  • komunikacji - publicznej drogi głównej - oznaczonej symbolem „KD-G”.

Po uchwaleniu ww. planu zagospodarowania przestrzennego nie zmienił się sposób korzystania z nieruchomości i podatek od nieruchomości nadal jest opłacany wg stawek przewidzianych dla gruntu rolnego.

W dniu 17 października 2014 r. Wnioskująca podpisała umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości. Inwestor jest zainteresowany zakupem m.in. nieruchomości Wnioskującej jak i przyległych i chciałby pobudować hale magazynowe z zapleczem socjalno-biurowym.

Wnioskująca nie podejmowała działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami - nie występowała o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, nie podejmowała żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości sprzedawanego gruntu, nie podejmowała aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży gruntu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż ww. nieruchomości objętej planem zagospodarowania przestrzennego jw. będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (stawką podstawową)...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskująca uważa, że sprzedaż ww. gruntu nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ grunt jest Jej majątkiem prywatnym. Grunt ten nie był w żaden sposób związany z prowadzoną przez Wnioskującą w okresie 1 marca 2004 r. - 13 stycznia 2015 r. działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dana czynność będzie bowiem opodatkowana podatkiem VAT, jeżeli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Tak więc osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

Tym samym, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Aby przyjąć, że dany podmiot przy sprzedaży gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, trzeba ustalić, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, wskazującej, że czynności danego podmiotu przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest stwierdzenie, czy w świetle opisanego zdarzenia Wnioskodawca, w celu dokonania sprzedaży udziału w gruncie, podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu (a więc za podatnika podatku od towarów i usług), czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Trzeba wskazać, że zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347.1, z późn. zm.) - a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy - jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Trybunał orzekł także, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. TSUE stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskująca zamierza sprzedać nieruchomość, którą otrzymała od rodziców umową darowizny. Nieruchomość o powierzchni 1,84 ha w ewidencji gruntów oznaczona była jako „grunty rolne”, które do dnia dzisiejszego Wnioskująca wykorzystuje wyłącznie na własne potrzeby. Wnioskująca nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, nie prowadzi i nie prowadziła działalności rolnej. Grunty nie są przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze.

W okresie od 1 marca 2004 r. do 13 stycznia 2015 r. Wnioskująca prowadziła działalność gospodarczą (firma transportowa) i była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT, jednak otrzymane grunty nie służyły prowadzeniu tej działalności - stanowiły i stanowią majątek prywatny Wnioskującej.

Z dniem 10 października 2014 r. nastąpiła zmiana planu zagospodarowania przestrzennego gminy, zgodnie z którym obecnie działka położona jest na terenach: usług, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów (oznaczona symbolem „UP”) oraz komunikacji - publicznej drogi głównej (oznaczonej symbolem „KD-G”). Po uchwaleniu ww. planu zagospodarowania przestrzennego nie zmienił się sposób korzystania z nieruchomości i podatek od nieruchomości nadal jest opłacany wg stawek przewidzianych dla gruntu rolnego.

Wnioskująca wskazała również, że nie podejmowała żadnych działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami - nie występowała o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, nie podejmowała czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości sprzedawanego gruntu, nie podejmowała aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży gruntu.

Analiza opisanego zdarzenia przyszłego w kontekście powołanych przepisów prawa oraz wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C 181/10 prowadzi do wniosku, że planowana przez Wnioskującą sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Ją za podatnika tego podatku. Wprawdzie grunt spełnia definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, jednak z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby sprzedając ww. działkę Wnioskująca działała w charakterze handlowca. Przedstawiony opis sprawy nie wskazuje na taką aktywność Wnioskującej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskująca nie podjęła bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak: nabycie nieruchomości terenu z zamiarem odsprzedaży, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, itp.). Należy również podkreślić, że – jak wynika z wniosku - grunt ten nie był przez Wnioskującą wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym rolniczej.

A zatem, w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskującą za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie, że doszło do dostawy towarów, lecz wymagane jest też określenie podmiotu dokonującego sprzedaży za występującego w związku z tą czynnością w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Należy tym samym uznać, że Wnioskująca dokonując sprzedaży ww. nieruchomości nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, co wynika z tego, że sprzedaż ta będzie stanowiła dla Wnioskującej zwykłe wykonywanie prawa własności. Zatem, w niniejszej sprawie Wnioskująca - dokonując sprzedaży gruntu stanowiącego Jej majątek prywatny - korzystać będzie z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji, opisana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższych ustaleń, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie informuje, że zgodnie z art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. W związku z tym, że złożony w niniejszej sprawie wniosek dotyczy jednego zdarzenia przyszłego, podlega on opłacie w wysokości 40 zł. Zatem, z uwagi na to, że Wnioskodawca wniósł opłatę w łącznej wysokości 80 zł (tj. 40 zł w dniu 15 grudnia 2014 r. oraz 40 zł w dniu 29 stycznia 2015 r.), tj. wyższej niż należna - kwota 40 zł z dnia 29 stycznia 2015 r. stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona, stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji Podatkowej, przekazem pocztowym na adres wskazany we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.