IPPP3/443-1119/14-4/JF | Interpretacja indywidualna

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia mediów, związek z czynnościami opodatkowanymi
IPPP3/443-1119/14-4/JFinterpretacja indywidualna
  1. odliczenie podatku od towarów i usług
  2. podatek od towarów i usług
  3. zwrot podatku
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.) uzupełnionym w dniu 4 lutego 2015 r. (data wpływu 9 lutego 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 26 stycznia 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 30 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia mediów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia mediów. Wniosek uzupełniony został w dniu 4 lutego 2015 r. (data wpływu 9 lutego 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 26 stycznia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej świadczy usługi informatyczne w lokalu będącym własnością Wnioskodawcy i jego żony. Wnioskodawca przeniósł do środków trwałych używany samochód osobowy, który stacjonuje w garażu. Działalność prowadzi w jednym pomieszczeniu. Wg aktu notarialnego (zakup lokalu od dewelopera) pomieszczenie to 15m2 powierzchnia użytkowa a garaż – 15,6m2. Wg tego aktu łączna pow. użytkowa lokalu (bez garażu) wynosi 125,3m2. Na podstawie tych danych Wnioskodawca wyznaczył proporcję 21%=(15m2+15,6m2)/(125,3m2 i 15,6m2). Wnioskodawca nabył lokal od dewelopera aktem notarialnym z dnia 11 grudnia 2009 r. Lokal ten został oddany do użytkowania w październiku 2009 r. W związku z tym lokal jest użytkowany ponad 5 lat, dlatego Wnioskodawca wprowadził go do ewidencji środków trwałych na podstawie wartości z aktu notarialnego (pokrywa się z wartością rynkową) przemnożonej przez proporcję 21% - tak wyznaczona wartość lokalu podlega 10 letniej amortyzacji wchodzącej co miesiąc do Księgi Przychodów i Rozchodów (KPiR).

Wyliczoną proporcję 21% Wnioskodawca zamierza również stosować do faktur VAT wystawianych w całości na swoją działalność za prąd, gaz, ogrzewanie i wodę. Czyli z każdej faktury VAT dotyczącej ww. mediów 21% wartości netto i podatku VAT będzie księgowane w Rejestrze VAT do wykazania jako podatek VAT naliczony.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi jednoosobową działalność usługową w dziedzinie IT itp. Wnioskodawca otrzymuje faktury za media wystawiane na firmę i zawierające zużycie dla całej nieruchomości. Dlatego Wnioskodawca zamierza je rozliczyć tylko w proporcji wynikającej z użytkowanej powierzchni dla celów działalności.

Powierzchnia lokalu wykorzystywana do działalności gospodarczej wynosi 30,6m2, a całkowita powierzchnia lokalu wynosi 140,9m2. Lokal o pow. 125,3m2 z przyległymi zabudowaniami (garaż 15,6m2) jest własnością Wnioskodawcy i jego żony. Nie stanowi w całości majątku przedsiębiorstwa. Wnioskodawca otrzymuje faktury VAT dla całego lokalu (nie ma osobnych liczników, gdyż jest to technicznie trudne lub wręcz niemożliwe). Ponoszone koszty mediów (prąd, gaz, ogrzewanie i woda) służą i będą służyły działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy w przypadku gdy koszty za media są dokumentowane fakturami VAT na działalność gospodarczą, to czy Wnioskodawcy przysługuje wykazywanie podatku VAT (w odpowiedniej proporcji j.w.) jako naliczonego...

Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku:

Na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawcy przysługuje odliczanie kwoty podatku VAT od wydatków związanych z mediami (prąd, gaz, ogrzewanie i woda) wykazanych w poprawnie wystawionych fakturach VAT na działalność gospodarczą, koszty te są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością. Oczywiście odliczanie VAT następuje w odpowiedniej części wynikającej z użytkowania części lokalu w działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest nie tylko nabycie towarów i usług do prowadzonej działalności, ale również związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w lokalu o powierzchni użytkowej 15m2. będącym własnością Wnioskodawcy i jego żony. Działalności gospodarczej służy również garaż o powierzchni użytkowej 15,6m2. Wnioskodawca wyliczył, że powierzchnia wykorzystywana do działalności gospodarczej wynosi 21% całkowitej powierzchni nieruchomości wraz z garażem. Wyliczoną proporcję 21% zamierza stosować przy odliczeniu podatku naliczonego z faktur VAT za prąd, gaz, ogrzewanie i wodę. Faktury te są wystawiane na firmę Wnioskodawcy i zawierają zużycie dla całej nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie prądu, gazu, ogrzewania i wody w proporcji, w jakiej media te są wykorzystywane do działalności gospodarczej.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest też w stanie określić, jaką część powierzchni całkowitej nieruchomości będącego własnością Wnioskodawcy i jego żony wykorzystuje do działalności gospodarczej – jest to 21% powierzchni całkowitej lokalu wraz z powierzchnią garażu. W konsekwencji, skoro Wnioskodawca nieruchomość (lokal i garaż) będącą własnością jego i jego żony w 21% wykorzystuje do prowadzonej działalności gospodarczej i jeżeli jest to działalność opodatkowana, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki dotyczące mediów (woda, ogrzewanie, gaz, prąd) w zakresie, w jakim poniesione wydatki służą działalności opodatkowanej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

odliczenie podatku od towarów i usług
IPTPP2/4512-147/15-2/AJB | Interpretacja indywidualna

podatek od towarów i usług
IBPBI/1/4511-149/15/AP | Interpretacja indywidualna

zwrot podatku
IPPP3/443-934/14-4/JF | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.