ILPP4/4512-1-51/16-5/PR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2016 r. (data wpływu 22 lutego 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 maja 2016 r. (data wpływu 5 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 maja 2016 r. (data wpływu 5 maja 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie formy doręczenia interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z dniem 22 kwietnia 2013 r. jest także zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Gmina w 2016 r. poniesie wydatki na modernizację Basenu. Inwestycja realizowana jest ze środków własnych Gminy. Planowany koszt inwestycji ok. 6,5 mln zł brutto. Grunt, na którym ma powstać Basen jest własnością Spółki komunalnej. W celu realizacji ww. przedsięwzięcia Gmina w grudniu 2015 r. zawarła umowę użyczenia z ww. Spółką, która użyczyła część zabudowanej nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym (...) na której będzie realizowana przedmiotowa inwestycja. Użyczający wyraził zgodę na wykorzystanie przez Gminę terenu będącego przedmiotem umowy na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W umowie zapisano także, że Gmina zobowiązuje się używać użyczoną nieruchomość tylko w takim zakresie, jaki wynika z umowy. Umowa użyczenia została zawarta na czas nieokreślony. Gmina dokona zatem inwestycji w obcym środku trwałym. Po zakończeniu inwestycji Gmina odda do użytkowania Basen wraz z infrastrukturą (w tym z jednym lokalem użytkowym pod działalność usługowo-gastronomiczną), a także wprowadzi poniesione nakłady w obcym środku trwałym do ewidencji własnych środków trwałych i będzie dokonywała ich amortyzacji. Po zakończeniu realizacji inwestycji Gmina zamierza sporządzić aneks do umowy użyczenia z grudnia 2015 r. w celu wykorzystania gruntu wraz z Basenem na cele komercyjne (działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu Basenu).

Wykonawcą usługi (modernizacja Basenu) dla Gminy w systemie zaprojektuj-wybuduj jest podmiot z Republiki Czeskiej. Czeski wykonawca złożył wyjaśnienie, że nie posiada w Polsce oddziałów/zakładów/placówek, przy pomocy których świadczy usługi oraz nie posiada numeru do celów rozliczenia podatku VAT (tzw. VAT-5). Umowa z czeskim wykonawcą i Gminą została podpisana w styczniu 2016 r. W ramach umowy dla zadania inwestycyjnego „B” czeski wykonawca zobowiązuje się do zaprojektowania i wykonania robót budowlanych, uzyskania wszelkich zgód, opinii, ekspertyz i decyzji, rozruch wszystkich urządzeń obiektu, uzyskania decyzji administracyjnych pozwolenia na użytkowanie obiektu. Czeski wykonawca za wykonanie przedmiotu umowy otrzyma wynagrodzenie ryczałtowe zgodnie ze złożoną ofertą o wartości brutto ze stawką 0% VAT. Czeski wykonawca będzie wystawiał fakturę za wykonaną usługę w kwocie netto. Rozliczenie czeskiego wykonawcy za wykonanie przedmiotu umowy będzie się odbywało na podstawie faktury wystawionej po wykonaniu dokumentacji projektowej oraz na podstawie faktur częściowych i faktury końcowej za wykonanie robót budowlanych. Za wykonanie przedmiotu umowy do wykonania robót budowlanych dopuszcza się wystawienie maksymalnie jednej faktury częściowej w miesiącu kalendarzowym. Rozliczenie robót następować będzie po dokonaniu odbiorów częściowych do wysokości 90% wynagrodzenia brutto za wykonanie robót budowlanych, pozostała płatność nastąpi po dokonaniu odbioru końcowego przedmiotu umowy. Podstawą wystawienia faktury za wykonanie dokumentacji projektowej jest protokół zdawczo-odbiorczy podpisany przez zamawiającego (Gminę). Podstawą wystawienia faktur częściowych za wykonanie roboty będą protokoły odbioru wykonanych robót podpisane przez inspektora nadzoru i zaakceptowane przez zamawiającego (Gminę), natomiast podstawą wystawienia faktury końcowej będzie protokół odbioru wykonanych robót oraz protokół końcowy odbioru zadania.

Zgodnie z zapisami umowy wykonawca może zawrzeć umowę o podwykonawstwo, której przedmiotem będą roboty budowlane. Z zapisów umowy wynika, że zamawiający (Gmina) dopuszcza możliwość zapłaty za usługę bezpośrednio podwykonawcom lub dalszym podwykonawcom w przypadku uchylenia się od obowiązku zapłaty przez wykonawcę usługi, podwykonawcę lub dalszego podwykonawcę zamówienia na roboty budowlane. Wynagrodzenie dotyczy wyłącznie należności powstałych po zaakceptowaniu przez zamawiającego (Gminę) umowy o podwykonawstwo, której przedmiotem są roboty budowlane.

Po zakończeniu inwestycji Basen będzie eksploatowany i udostępniany komercyjnie. Przedmiotowy obiekt będzie udostępniany wyłącznie odpłatnie. Basen będzie odkryty i będzie obiektem sezonowym, którego udostępnianie na rzecz zainteresowanych rekreacją planuje się w okresie maj-wrzesień. W tym okresie będą osiągane przychody ze sprzedaży biletów oraz dzierżawy budynku użytkowego wybudowanego na obiekcie w ramach przedmiotowej inwestycji. W pozostałych miesiącach cały obiekt będzie nieczynny.

W celu efektywnego i profesjonalnego zarządzania zasobem komunalnym Gmina zamierza oddać Basen w zarządzanie. Zakłada się, iż Basen może być zarządzany przez:

  • Spółkę komunalną będącą właścicielem użyczonego Gminie gruntu, bądź
  • inny, niezależny podmiot.

Zostanie podpisana umowa cywilnoprawna, na bazie której podmiot zewnętrzny będzie zarządzał Basenem oraz zostanie podpisane pełnomocnictwo do dokonywania czynności zwykłego zarządu. Zarządzający będzie działał w imieniu i na rzecz Gminy. W zamian za zarządzanie nieruchomością otrzyma od Gminy miesięczne wynagrodzenie. Umowa będzie regulowała szczegółowo m.in. zasady rozliczeń w ramach wykonywanych czynności zarządzania. Zakłada się, że dochody w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, a także przychody w rozumieniu ustawy o rachunkowości z tytułu gospodarki nieruchomością będą dochodami Gminy. Tak więc, wszystkie środki finansowe uzyskane przez Zarządzającego (wpłaty z tytułu biletów wstępu na obiekt czy też dochody z tytułu ewentualnego czynszu z tytułu dzierżawy budynku użytkowego (gastronomicznego) w przypadku jego wydzierżawienia) w całości będą przekazywane na rachunek Gminy. Tym samym wydatki w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, a także koszty w rozumieniu ustawy o rachunkowości będą wydatkami/kosztami Gminy. Zarządzający będzie zawierał we własnym imieniu umowy z dostawcami usług związanych z zarządzaniem mieniem komunalnym.

W szczególności dotyczy to umów w zakresie dostawy mediów (wody, wywozu śmieci, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, energii elektrycznej), w zakresie remontów, bieżącej konserwacji, utrzymania porządku i czystości, utrzymania terenów zielonych, ubezpieczeń oraz innych występujących i zaakceptowanych przez Gminę. Utrzymanie nieruchomości przez Zarządzającego będzie się wiązało z refakturowaniem usług przede wszystkim mediów, jak i innych wydatków związanych z utrzymaniem Basenu. Zatem wszystkie wydatki związane z mediami i utrzymaniem nieruchomości wymienione wyżej refakturowane będą przez Zarządzającego na Gminę. Zakup usług, o których mowa powyżej dotyczyć będzie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Obowiązki rozliczenia podatku VAT związanego z czynnościami, które będą dotyczyły zarządzania nieruchomością ciążyć będą na Gminie, która jest podatnikiem podatku od towarów i usług i dokonuje stosownych rozliczeń w składanej deklaracji VAT-7. Zarządzający zobowiązany zostanie do prowadzenia w imieniu Gminy ewidencji sprzedaży do celów podatku VAT. Nabywane towary i usługi związane zarówno z wydatkami inwestycyjnymi jak i w przyszłości z wydatkami bieżącymi będą służyły Gminie wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji będzie wykorzystywała Basen do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Wnioskodawca pismem z dnia 2 maja 2016 r. wyjaśnił, że art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zdaniem Gminy, w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki z cyt. artykułu. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeżeli dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z tytułu:

  1. wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji „B”,
  2. wydatków bieżących dotyczących kosztów utrzymania nieruchomości – Basenu...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Natomiast w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a wskazanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z powyższego przepisu wynika, że związek zakupu z czynnością opodatkowaną jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Przepis art. 86 ust. 1 ustawy wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jak wskazano w opisie sprawy, Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2016 r. Gmina poniesie wydatki inwestycyjne na modernizacje Basenu oraz wydatki bieżące po oddaniu obiektu do użytkowania. Wydatki inwestycyjne zostaną poniesione bezpośrednio przez Gminę, natomiast wydatki bieżące będą refakturowane na Gminę przez Zarządzającego nieruchomością. Obowiązki rozliczenia podatku VAT związanego z czynnościami, które będą dotyczyły zarządzania nieruchomością (Basenem) ciążyć będą na Gminie, która jest podatnikiem podatku od towarów i usług i dokonuje stosownych rozliczeń w składanej deklaracji VAT-7. Celem refakturowania jest zatem przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał pomimo, że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał (art. 8 ust. 2a ustawy o VAT). Dotyczy to sytuacji, gdy podatnik kupuje usługę a następnie „w stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi. W przedmiotowej sprawie Zarządzający będzie świadczył usługi we własnym imieniu, ale na rzecz Gminy. Będziemy więc mieli do czynienia z odsprzedażą usługi czyli z jej refakturowaniem. Refaktura jest więc zwykłą fakturą VAT wystawioną przez podmiot pośredniczący (Zarządzający) pomiędzy właściwym usługodawcą a rzeczywistym nabywcą tej usługi (Gminą). Refakturowanie usług nie należy utożsamiać ze zwrotem kosztów. Zasadniczą różnicą tych regulacji jest to w czyim imieniu nabywane i świadczone są usługi przez podmiot pośredniczący w ich rozliczaniu. Konsekwencją uznania danej czynności za „refakturowanie” usług jest konieczność zaliczania kwot otrzymanych do własnego obrotu.

Zdaniem Gminy, będzie ona miała prawo do odliczenia 100% poniesionych wydatków zarówno z tytułu realizowanej inwestycji jak i wydatków bieżących w sytuacji przekazania poniesionych nakładów w zarządzanie innemu (niezależnemu) podmiotowi niż Spółka komunalna, która użyczyła Gminie zabudowany grunt. Gmina spełni warunek do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ w przedmiotowym przypadku zaistnieje związek zakupu z czynnością opodatkowaną. Gmina spełni wymogi formalne, o których mowa w art. 86 ustawy o VAT. Gmina będzie miała prawo do bieżącego odliczenia całości podatku naliczonego, ze względu na zamiar wykorzystywania Basenu w całości do działalności opodatkowanej. Gmina uważa także, że będzie miała prawo odliczać wydatki w okresie kiedy Basen będzie nieczynny. Zdaniem Gminy istnieje bezpośredni związek z wykonywaniem sprzedaży opodatkowanej w okresie letnim, w którym to Basen będzie udostępniany odpłatnie.

Jednocześnie Gmina uważa, iż w odniesieniu do Spółki komunalnej będącej właścicielem nieruchomości, na której zostanie dokonana inwestycja „B” nie jest możliwe przekazanie poniesionych nakładów w zarządzanie, gdyż będzie to sprzeczne z art. 47 i art. 48 k.c. w zw. z art. 140 k.c. Poczynione nakłady będą co do zasady trwale połączone z gruntem, zatem będą stanowiły jego część składową. Wobec powyższego nakłady nie będą odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych oraz będą dzieliły los prawny rzeczy głównej. Prawo własności poniesionych przez Gminę nakładów będzie przysługiwało Spółce komunalnej będącej właścicielem nieruchomości (Gminie przysługiwać będzie roszczenie o zwrot wartości nakładów ewentualnie roszczenie o przeniesienie własności zajętej działki zgodnie z art. 231 k.c.). Skoro Spółce komunalnej przysługuje prawo własności nakładów to trudno uznać za zasadne oddanie ich w zarząd. Prawo Spółki do rozporządzania tymi nakładami wynika z prawa do rozporządzania rzeczą własną. Tym samym nie jest możliwy również zakup od Spółki komunalnej usługi polegającej na utrzymaniu i prowadzenie Basenu w imieniu i na rzecz Gminy. Oddanie w zarząd Basenu bądź zakupienie usługi jego utrzymania i prowadzenia możliwe będzie jedynie po nabyciu prawa własności nieruchomości, na której znajduje się Basen przez Gminę. Zdaniem Gminy możliwe jest natomiast przekazanie poniesionych nakładów w zarządzanie innemu (niezależnemu) podmiotowi. Wówczas w opisanym stanie prawnym, Gmina może skorzystać w 100% z odliczenia wydatków inwestycyjnych oraz bieżących ponoszonych na utrzymanie obiektu – Basenu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji „B” oraz wydatków bieżących dotyczących kosztów utrzymania nieruchomości – Basenu.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia podatku jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Analizując okoliczności przedstawione we wniosku, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ:

  1. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży biletów wstępu na Basen oraz dzierżawy budynku użytkowego wybudowanego w obiekcie w ramach inwestycji „B”;
  2. nabywane towary i usługi związane z wydatkami inwestycyjnymi oraz bieżącymi będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT realizowanymi po zakończeniu inwestycji (Wnioskodawca w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji będzie wykorzystywał Basen do wykonywania czynności opodatkowanych).

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie wystąpią przesłanki zawarte w art. 88 ustawy, które pozbawiałyby go prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podsumowując, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji „B” oraz wydatków bieżących dotyczących kosztów utrzymania nieruchomości – Basenu.

Dodatkowo należy stwierdzić, że bez wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego pozostaje to, jakiemu podmiotowi zostanie oddana w zarządzanie inwestycja „B” – czy to Spółce komunalnej będącej właścicielem użyczonego Wnioskodawcy gruntu czy też innemu, niezależnemu podmiotowi – skoro zarządca ten będzie działał w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, który będzie realizować sprzedaż opodatkowaną VAT w oparciu o zrealizowaną inwestycję.

Z uwagi na powyższe, oceniając całościowo stanowisko własne Wnioskodawcy należy uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Tut. Organ nie poddał także ocenie, czy na gruncie przepisów prawa prawidłowym jest przekazanie poniesionych nakładów na inwestycję „B” w zarządzanie Spółce komunalnej będącej właścicielem nieruchomości, na której zostanie dokonana ta inwestycja.

Dodatkowo tut. Organ informuje, że w zakresie importu usługi została wydana interpretacja indywidualna dnia 31 maja 2016 r. nr ILPP4/4512-1-51/16-4/PR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.