ILPP2/4512-1-18/16-4/RW | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności audytu i kontroli.
ILPP2/4512-1-18/16-4/RWinterpretacja indywidualna
  1. audyt
  2. kontrola
  3. podatek od towarów i usług
  4. usługi doradcze
  5. zwolnienie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 29 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismami z dnia 3 marca 2016 r. (data wpływu 3 marca 2016 r.) oraz z dnia 7 marca 2016 r. (data wpływu 8 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności. Wniosek został uzupełniony w dniu 3 marca 2016 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz w dniu 8 marca 2016 r. o wskazanie liczby zdarzeń przyszłych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie audytu i kontroli od 1 lutego 2015 r. Działalność jest zamieszczona pod kodem PKD 69.20.Z, gdzie mieszczą się usługi rachunkowe i doradztwo podatkowe, lecz nie ma wyodrębnionego kodu na usługi audytu i kontroli, które Wnioskodawca wykonuje. Zdaniem Zainteresowanego usługi audytu i kontroli, które wykonuje na rzecz samorządów lub starostw nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi szkoleń oraz usług doradczych.

Zainteresowany jest audytorem wewnętrznym, ponieważ spełnia wymogi ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie w zakresie audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Wnioskodawca ukończył 2 letnią praktykę w zakresie audytu pod nadzorem audytora. Ponadto w 2012 r. zdał egzamin międzynarodowy z Oceny Jakości Audytu Certyfikat IIA Polska i uzyskał tytuł audytora/biegłego do spraw audytu. Posiada także Certyfikat Polskiego Instytutu Kontroli Wewnętrznej oraz tytuł dyplomowanego audytora wewnętrznego PIKW II stopnia. W 1999 r. Wnioskodawca uzyskał świadectwo kwalifikacyjne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nadane przez Ministra Finansów na podstawie art. 91 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. (ze zm.) o rachunkowości.

Wnioskodawca pracował na stanowisku inspektora do spraw kontroli w Urzędzie Wojewódzkim a następnie w Urzędzie Miejskim na stanowisku Kierownika Oddziału Kontroli.

Zainteresowany prowadzi kontrole problemowe w Urzędach Gmin i UMiG oraz podległych jednostkach organizacyjnych w ramach kontroli zarządczej zalecane ustawą o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240) art. 68 i 69.

Ponadto Wnioskodawca wykonuje usługi w następującym zakresie:

  • dokonanie analizy ryzyka,
  • opracowanie rocznego planu audytu,
  • przeprowadzanie zadań audytowych zapewniających, w tym przygotowanie programu zadania,
  • formułowanie wniosków i opracowywanie rekomendacji.

Wnioskodawca sprawdza wszystkie wycinkowe dokumenty finansowo-księgowe, sprawozdania itp. w zależności od zakresu uzyskanego upoważnienia Wójta, Burmistrza. Sprawdza przedłożone dokumenty czy są zgodne z ustawą: o rachunkowości, o finansach publicznych, o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, ordynacja podatkowa oraz rozporządzenia w zakresie pożytku publicznego i inne w zależności od badanego obszaru.

Po sprawdzeniu dokumentów sporządza protokół lub sprawozdanie w którym zawiera ocenę, wnioski i rekomendacje. Powyższe materiały przekazuje w wersji roboczej – projekt kierownikowi jednostki i skarbnikowi w celu wniesienia ewentualnych uwag. W trakcie kontroli i sprawdzania dokumentów kierownik jednostki (urzędu) lub jednostki podległej na bieżąco jest informowany o nieprawidłowościach. Po zapoznaniu się z materiałem i brakiem uwag ze strony kierownictwa, Wnioskodawca przedkłada wersję ostateczną. Jeśli zostały wniesione uwagi, rozpatruje je zgodnie z przepisami prawa i sporządza protokół w wersji końcowej.

Wnioskodawca świadczy usługi na wnioski jednostek samorządowych. Usługi świadczy w swoim imieniu, gdyż ma zarejestrowaną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna.

Na dzień 30 listopada 2015 r. sprzedaż wynosi około 50.000 zł.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, że nie zalicza się do podatników wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy działalność, którą Wnioskodawca wykonuje w zakresie audytu i kontroli jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie audytu i kontroli nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie wykonuje on usług doradczych i szkoleniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      1. energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      2. wyrobów tytoniowych,
      3. samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    2. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    3. terenów budowlanych,
    4. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy.

Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b zastrzega, że do podatników świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia od podatku VAT, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie audytu i kontroli od 1 lutego 2015 r. Działalność jest zamieszczona pod kodem PKD 69.20.Z, gdzie mieszczą się usługi rachunkowe i doradztwo podatkowe, lecz nie ma wyodrębnionego kodu na usługi audytu i kontroli, które Wnioskodawca wykonuje. Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi szkoleń oraz usług doradczych.

Zainteresowany jest audytorem wewnętrznym, ponieważ spełnia wymogi ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie w zakresie audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Wnioskodawca ukończył 2 letnią praktykę w zakresie audytu pod nadzorem audytora. Ponadto w roku 2012 zdał egzamin międzynarodowy z Oceny Jakości Audytu Certyfikat IIA Polska i uzyskał tytuł audytora/biegłego do spraw audytu. Posiada także Certyfikat Polskiego Instytutu Kontroli Wewnętrznej oraz tytuł dyplomowanego audytora wewnętrznego PIKW II stopnia. W 1999 r. Wnioskodawca uzyskał świadectwo kwalifikacyjne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nadane przez Ministra Finansów na podstawie art. 91 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. (z późn. zm.) o rachunkowości.

Zainteresowany prowadzi kontrole problemowe w Urzędach Gmin i UMiG oraz podległych jednostkach organizacyjnych w ramach kontroli zarządczej zalecane ustawą o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240).

Ponadto Wnioskodawca wykonuje usługi w następującym zakresie:

  • dokonanie analizy ryzyka,
  • opracowanie rocznego planu audytu,
  • przeprowadzanie zadań audytowych zapewniających, w tym przygotowanie programu zadania,
  • formułowanie wniosków i opracowywanie rekomendacji.

Wnioskodawca sprawdza wszystkie wycinkowe dokumenty finansowo-księgowe, sprawozdania itp. w zależności od zakresu uzyskanego upoważnienia Wójta, Burmistrza. Sprawdza przedłożone dokumenty czy są zgodne z ustawą: o rachunkowości, o finansach publicznych, o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, ordynacja podatkowa oraz rozporządzenia w zakresie pożytku publicznego i inne w zależności od badanego obszaru.

Po sprawdzeniu dokumentów sporządza protokół lub sprawozdanie w którym zawiera ocenę, wnioski i rekomendacje. Powyższe materiały przekazuje w wersji roboczej – projekt kierownikowi jednostki i skarbnikowi w celu wniesienia ewentualnych uwag. W trakcie kontroli i sprawdzania dokumentów kierownik jednostki (urzędu) lub jednostki podległej na bieżąco jest informowany o nieprawidłowościach. Po zapoznaniu się z materiałami i brakiem uwag ze strony kierownictwa, Wnioskodawca przedkłada wersję ostateczną. Jeśli zostały wniesione uwagi, rozpatruje je zgodnie z przepisami prawa i sporządza protokół w wersji końcowej.

Wnioskodawca świadczy usługi na wnioski jednostek samorządowych. Usługi świadczy w swoim imieniu, gdyż ma zarejestrowaną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna.

Na dzień 30 listopada 2015 r. sprzedaż wynosi około 50.000 zł.

Zainteresowany nie zalicza się do podatników wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy wykonywane przez niego usługi audytu i kontroli podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 1 ust. 12 ustawy z dnia 21 czerwca 2013 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.), ustawa określa zasady kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego oraz koordynacji kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych.

Na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, kontrolę zarządczą w jednostkach sektora finansów publicznych stanowi ogół działań podejmowanych dla zapewnienia realizacji celów i zadań w sposób zgodny z prawem, efektywny, oszczędny i terminowy.

Zgodnie z art. 68 ust. 2 ww. ustawy, celem kontroli zarządczej jest zapewnienie w szczególności:

  1. zgodności działalności z przepisami prawa oraz procedurami wewnętrznymi;
  2. skuteczności i efektywności działania;
  3. wiarygodności sprawozdań;
  4. ochrony zasobów;
  5. przestrzegania i promowania zasad etycznego postępowania;
  6. efektywności i skuteczności przepływu informacji;
  7. zarządzania ryzykiem.

Stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, zapewnienie funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej należy do obowiązków:

  1. ministra w kierowanych przez niego działach administracji rządowej, zwanego dalej „ministrem kierującym działem”, z zastrzeżeniem ust. 2;
  2. wójta, burmistrza, prezydenta miasta, przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego;
  3. kierownika jednostki.

Tematyce audytu wewnętrznego oraz koordynacji audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych poświęcono Dział VI ww. ustawy, gdzie w art. 272 określono, że audyt wewnętrzny jest działalnością niezależną i obiektywną, której celem jest wspieranie ministra kierującego działem lub kierownika jednostki w realizacji celów i zadań przez systematyczną ocenę kontroli zarządczej oraz czynności doradcze.

Jak stanowi art. 285 ww. ustawy, Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania audytu wewnętrznego oraz przekazywania informacji o pracy i wynikach audytu wewnętrznego, w szczególności:

  1. sposób sporządzania oraz elementy planu audytu,
  2. sposób dokumentowania przebiegu oraz wyników audytu wewnętrznego,
  3. sposób sporządzania oraz elementy wyników audytu wewnętrznego,
  4. sposób sporządzania oraz elementy sprawozdania z wykonania planu audytu oraz
  5. tryb przeprowadzania audytu wewnętrznego zleconego, o którym mowa w art. 292 ust. 1 pkt 1 i art. 293,
  6. tryb przeprowadzania oceny prowadzenia audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 292 ust. 1 pkt 2 i art. 294

– z uwzględnieniem powszechnie uznawanych standardów audytu wewnętrznego.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w zacytowanym art. 285 ww. ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie wykonawcze z dnia 4 września 2015 r. w sprawie audytu wewnętrznego oraz informacji o pracy i wynikach takiego audytu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1480).

W myśl § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia, użyte w rozporządzeniu określenie zadanie audytowe oznacza zadanie zapewniające lub czynności doradcze.

Zgodnie z § 2 pkt 4 tego rozporządzenia, przez zadanie zapewniające należy rozumieć działania podejmowane w celu dostarczenia niezależnej i obiektywnej oceny kontroli zarządczej.

Według § 22 pkt 1 i pkt 2 cyt. rozporządzenia, audytor wewnętrzny może wykonywać czynności doradcze służące wspieraniu kierownika jednostki w realizacji celów i zadań, na jego wniosek lub z własnej inicjatywy. Cel i zakres czynności, audytor wewnętrzny uzgadnia z kierownikiem jednostki.

Stosownie do § 23 rozporządzenia, audytor wewnętrzny powstrzymuje się od wykonania czynności doradczych, które prowadziłyby do przyjęcia przez niego obowiązków, odpowiedzialności lub uprawnień wchodzących w zakres zarządzania jednostką, i informuje o tym kierownika jednostki.

W wyniku czynności doradczych audytor wewnętrzny może przedstawić propozycje dotyczące usprawnienia funkcjonowania jednostki – § 24 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności stanowią odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak w związku z tym, że jak wskazał Wnioskodawca nie świadczy on usług w zakresie doradztwa (wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy), dokonywana przez niego sprzedaż korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu przekroczenia kwoty 150 000 zł.

W tym miejscu należy zauważyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak konieczności wykazania podatku należnego z tytułu świadczenia usług) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolnione od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której dokonywana przez Wnioskodawcę sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ponieważ będzie objęta dyspozycją art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wykonywana przez niego działalność w zakresie audytu i kontroli nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (jak wskazał w opisie sprawy nie podlega ustawie), jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ zaznacza, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, że Wnioskodawca nie prowadzi usług doradczych. W przypadku zmiany tego elementu przedstawionego opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.