ILPP1/4512-1-185/15-2/AW | Interpretacja indywidualna

Jaką stawkę VAT powinna stosować Spółka w związku ze świadczeniem wyżej wymienionej usługi wstępu do klubu oraz udziału w ramach tej usługi w zajęciach na siłowni i w zajęciach aerobowych?
ILPP1/4512-1-185/15-2/AWinterpretacja indywidualna
  1. klub sportowy
  2. opodatkowanie
  3. podatek od towarów i usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2015 r. (data wpływu 13 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka Jawna (dalej: Wnioskodawca, Zainteresowany, Spółka) to czynny podatnik VAT, prowadzi klub fitness i oferuje usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej. W zakres świadczonych usług wchodzą między innymi usługi wstępu na siłownię, usługi udziału w zajęciach aerobowych (aerobik, zumba itd.). Usługi te sprzedawane są w formie różnego rodzaju kart wstępu oraz karnetów.

Poprzez zakup karty wstępu lub karnetu klient nabywa prawo do wstępu, dowolną ilość razy, w dogodnym dla siebie czasie na siłownię oraz prawo do udziału w zajęciach aerobowych prowadzonych dla nieograniczonej liczby osób oraz nabywa prawo do możliwości korzystania ze sprzętu znajdującego się w klubie.

Powyższe usługi mieszczą się na podstawie PKWiU z roku 2008 w grupowaniu 96.04.10.0 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”. Spółka nie świadczy usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, a usługi związane z poprawą kondycji fizycznej. Spółka nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym, ani związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu.

Ponadto Wnioskodawca informuje, że:

  • sam fakt nabycia karty wstępu/karnetu nie uprawnia klienta do bezpłatnego skorzystania z indywidualnej pomocy instruktora lub trenera w odniesieniu do przedstawionych we wniosku usług (wstępu na siłownię, udziału w zajęciach aerobowych). Jeżeli klient chce skorzystać indywidualnie z pomocy instruktora, to musi wykupić usługę w postaci indywidualnych zajęć z instruktorem. Zajęcia te Spółka opodatkowuje 23% podatkiem VAT. Ponadto, w ramach karnetu klient może korzystać z organizowanych przez klub zajęć aerobowych na przykład zumby, aerobiku itd. Zajęcia te są prowadzone przez instruktorów o określonych godzinach i trwają określony czas. Adresowane są do nieograniczonej liczby członków klubu. Każdy z członków klubu w ramach posiadanego karnetu może w tych zajęciach uczestniczyć bez dodatkowej opłaty;
  • osoby biorące udział w zajęciach aerobowych stanowią zorganizowaną grupę w tym sensie, że zajęcia te rozpoczynają się i kończą się o określonej porze. Natomiast odnośnie tego, czy zajęcia prowadzone są pod nadzorem instruktora to opierając się na definicji nadzoru mówiącej o tym, że nadzór to „kontrola i możliwość władczego oddziaływania, podmiot nadzorujący odpowiada nie tylko za kwestie proceduralne, ale i działania podmiotu nadzorowanego” Zainteresowany stwierdza, że zajęcia aerobowe nie są prowadzone pod nadzorem instruktora, ponieważ rolą instruktora jest jedynie pokazywanie ćwiczeń, które powinni wykonać uczestnicy zajęć. Nie ma on prawa władczego oddziaływania na uczestników zajęć aerobowych;
  • zajęcia aerobowe prowadzone są w określonym czasie, najczęściej jako zajęcia godzinne. Uczestnicy zajęć aerobowych rozpoczynają i kończą ćwiczenia w dowolnym czasie. Mogą uczestniczyć w zajęciach aerobowych od początku do końca, ale również mogą na te zajęcia wejść w czasie ich trwania oraz w każdej chwili z nich wyjść;
  • program zajęć aerobowych nie jest dostosowany do indywidualnych predyspozycji uczestników;
  • korzystanie z siłowni i zajęć aerobowych w ramach wykupionych kart/karnetów możliwe jest bez ograniczeń czasowych.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę VAT powinna stosować Spółka w związku ze świadczeniem wyżej wymienionej usługi wstępu do klubu oraz udziału w ramach tej usługi w zajęciach na siłowni i w zajęciach aerobowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13, sprzedaż kart lub karnetów uprawniających do wejścia na teren klubu i korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących opodatkowana powinna być stawką VAT 8%.

Natomiast wszystkie usługi świadczone przez klub, które nie są związane z normalnym, typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też dodatkowo opłacane usługi instruktora, powinny być opodatkowane stawką podstawową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, w niektórych przypadkach ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się od 1 stycznia 2011 r.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany, będący czynnym podatnikiem VAT, prowadzi klub fitness i oferuje usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej. W zakres świadczonych usług wchodzą między innymi usługi wstępu na siłownię, usługi udziału w zajęciach aerobowych (aerobik, zumba itd.). Usługi te sprzedawane są w formie różnego rodzaju kart wstępu oraz karnetów. Poprzez zakup karty wstępu lub karnetu klient nabywa prawo do wstępu, dowolną ilość razy, w dogodnym dla siebie czasie na siłownię oraz prawo do udziału w zajęciach aerobowych prowadzonych dla nieograniczonej liczby osób oraz nabywa prawo do możliwości korzystania ze sprzętu znajdującego się w klubie. Powyższe usługi mieszczą się na podstawie PKWiU w grupowaniu 96.04.10.0 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”. Spółka nie świadczy usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, a usługi związane z poprawą kondycji fizycznej. Spółka nie jest klubem sportowym, związkiem sportowym, ani związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu. Sam fakt nabycia karty wstępu/karnetu nie uprawnia klienta do bezpłatnego skorzystania z indywidualnej pomocy instruktora lub trenera w odniesieniu do przedstawionych we wniosku usług (wstępu na siłownię, udziału w zajęciach aerobowych). Jeżeli klient chce skorzystać indywidualnie z pomocy instruktora, to musi wykupić usługę w postaci indywidualnych zajęć z instruktorem. Zajęcia te Spółka opodatkowuje 23% podatkiem VAT. Ponadto, w ramach karnetu klient może korzystać z organizowanych przez klub zajęć aerobowych na przykład zumby, aerobiku itd. Zajęcia te są prowadzone przez instruktorów o określonych godzinach i trwają określony czas. Adresowane są do nieograniczonej liczby członków klubu. Każdy z członków klubu w ramach posiadanego karnetu może w tych zajęciach uczestniczyć bez dodatkowej opłaty. Osoby biorące udział w zajęciach aerobowych stanowią zorganizowaną grupę w tym sensie, że zajęcia te rozpoczynają się i kończą się o określonej porze. Natomiast odnośnie tego, czy zajęcia prowadzone są pod nadzorem instruktora to opierając się na definicji nadzoru mówiącej o tym, że nadzór to „kontrola i możliwość władczego oddziaływania, podmiot nadzorujący odpowiada nie tylko za kwestie proceduralne, ale i działania podmiotu nadzorowanego” Zainteresowany stwierdza, że zajęcia aerobowe nie są prowadzone pod nadzorem instruktora, ponieważ rolą instruktora jest jedynie pokazywanie ćwiczeń, które powinni wykonać uczestnicy zajęć. Nie ma on prawa władczego oddziaływania na uczestników zajęć aerobowych. Zajęcia aerobowe prowadzone są w określonym czasie, najczęściej jako zajęcia godzinne. Uczestnicy zajęć aerobowych rozpoczynają i kończą ćwiczenia w dowolnym czasie. Mogą uczestniczyć w zajęciach aerobowych od początku do końca, ale również mogą na te zajęcia wejść w czasie ich trwania oraz w każdej chwili z nich wyjść. Program zajęć aerobowych nie jest dostosowany do indywidualnych predyspozycji uczestników. Korzystanie z siłowni i zajęć aerobowych w ramach wykupionych kart/karnetów możliwe jest bez ograniczeń czasowych.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca ma wątpliwości, jaką stawkę VAT powinien stosować w związku ze świadczeniem wyżej wymienionej usługi wstępu do klubu oraz udziału w ramach tej usługi w zajęciach na siłowni i w zajęciach aerobowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki bądź zwolnienia, należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

  • poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;
  • poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:
    • na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
    • do obiektów kulturalnych
    – bez względu na symbol PKWiU;
  • poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;
  • poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU;
  • poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumianą rekreację obejmują w szczególności zajęcia takie jak fitness czy aerobik, ale również taką aktywność, jak np.: korzystanie z sauny.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(...) sformułowanie »usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową”.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Zainteresowany prowadzi klub fitness i oferuje usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej. W zakres świadczonych usług wchodzą między innymi usługi wstępu na siłownię, usługi udziału w zajęciach aerobowych (aerobik, zumba itd.). Usługi te sprzedawane są w formie różnego rodzaju kart wstępu oraz karnetów. Jeżeli klient chce skorzystać indywidualnie z pomocy instruktora to musi wykupić usługę w postaci indywidualnych zajęć z instruktorem. Zajęcia te Spółka opodatkowuje 23% podatkiem VAT.

W ocenie tut. Organu, charakter świadczonych przez Wnioskodawcę, wymienionych w opisie sprawy usług, oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji”, wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”.

Jak zaznaczono powyżej, dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

Podsumowując, Spółka w związku ze świadczeniem wyżej wymienionej usługi wstępu do klubu oraz udziału w ramach tej usługi w zajęciach na siłowni i w zajęciach aerobowych powinna zastosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Natomiast usługi świadczone przez klub dodatkowo – w postaci opłacanych usług instruktora – powinny być opodatkowane podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.