ILPB4/423-269/14-4/MC | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
ILPB4/423-269/14-4/MCinterpretacja indywidualna
  1. eksploatacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. odliczanie podatku naliczonego
  4. paliwo
  5. podatek naliczony
  6. podatek od towarów i usług
  7. samochód osobowy
  8. wydatek
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2014 r. (data wpływu 9 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 6 sierpnia 2014 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Są to samochody osobowe oraz inne pojazdy, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów prywatnych. Samochody te nie posiadają zaświadczeń z Okręgowych Stacji Kontroli Pojazdów wydanych przed 1 kwietnia 2014 r. o spełnieniu określonych warunków zgodnie z Ustawą VAT, pozwalających w pełni odliczać podatek od towarów i usług.

W pojazdach samochodach o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (tj. innych aniżeli osobowe) liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

  1. 2 – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 493 kg,
  2. 3 i więcej – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 500 kg.

W zawartych z niektórymi pracownikami umowach o używanie ww. samochodów (ww. osobowych i innych pojazdów samochodowych) określono, że zakres obowiązków wykonywanych przez pracowników wymaga stałego korzystania z tych pojazdów do celów służbowych.

Zgodnie z zawartą umową pracownik może oprócz wykorzystywania samochodu do celów służbowych, wykorzystywać go także odpłatnie do celów prywatnych w zakresie przyznanej na ten cel niewielkiej puli kilometrów. Zasadniczo, mając na myśli cel prywatny, chodzi o dojazdy pracownika z miejsca zamieszkania do siedziby Wnioskodawcy i z powrotem. Ponadto samochody te są również w dyspozycji pracowników w dni wolne od pracy, gdyż bywa tak, że gdy np. Wnioskodawca prowadzi budowę niedaleko miejsca zamieszkania pracownika, to szybciej może on dojechać do miejsca świadczenia pracy (na tą budowę) z domu, aniżeli z siedziby Wnioskodawcy.

Pismem z 5 sierpnia 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na tak zadane pytania:

  1. Czy samochody osobowe oraz inne pojazdy, o których mowa we wniosku, są środkami trwałymi w Spółce...

Samochody osobowe i inne pojazdy samochodowe są środkami trwałymi Wnioskodawcy.

  1. Jakie wydatki, od których nieodliczony podatek od towarów i usług może być kosztem uzyskania przychodów są przedmiotem interpretacji...

Wnioskodawca jest właścicielem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Są to samochody osobowe oraz inne pojazdy, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów prywatnych. Samochody te nie posiadają zaświadczeń z Okręgowych Stacji Kontroli Pojazdów wydanych przed 1 kwietnia 2014 r. o spełnieniu określonych warunków zgodnie z Ustawą VAT, pozwalających w pełni odliczać podatek od towarów i usług.

W świetle powyższego Wnioskodawca jest zdania, że w przypadku:

  1. ponoszenia przez niego kosztów usług i wydatków eksploatacyjnych (innych niż wydatki na paliwo, gaz i olej napędowy, tj. np. kosztów przeglądów gwarancyjnych, pogwarancyjnych, kosztów napraw, kosztów doposażenia pojazdów itp.) do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, Wnioskodawcy nie przysługuje w rozważanej sytuacji – na podstawie art. 86a ust. 1 Ustawy podatku od towarów i usług – prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w wysokości 50% z faktur dokumentujących te wydatki. W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nieodliczony podatek od towarów i usług stanowi koszt podatkowy,
  2. ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków na paliwo, gaz i olej napędowy do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (tj. innych aniżeli osobowe), użytkowanych przez Wnioskodawcę, gdzie liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1. 2 – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 493 kg,
    2. 3 i więcej – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 500 kg,
    – Wnioskodawcy przysługuje zgodnie z art. 86a ust. 1 Ustawy VAT prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w wysokości 50% z faktur dokumentujących te wydatki. Zatem w pozostałej części (pozostałe 50% podatku od towarów i usług) Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia. W konsekwencji, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Ustawy o podatku od towarów i usług nieodliczony podatek od towarów usług stanowi koszt podatkowy,
  3. ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków na paliwo do samochodów osobowych, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących te wydatki. W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Ustawy o podatku od towarów i usług, nie odliczony podatek od towarów i usług stanowi w całości koszt podatkowy.
  1. Czy wydatki wskazane przez Spółkę w pkt 2 ponosi wyłącznie Wnioskodawca, czy też część wydatków ponosi pracownik...

Wydatki, o których mowa w części II pkt Ad. 2 są co do zasady ponoszone przez Wnioskodawcę, a w wyjątkowych sytuacjach przez pracowników. Wyjaśniono to w części I Ad. 5 niniejszego uzupełnienia w części dot. podatku od towarów i usług:

Co do zasady Wnioskodawca pokrywa wszystkie koszty związane z tymi samochodami za wyjątkiem (co określa umowa) następujących kosztów, do których pokrywania zobowiązany jest pracownik, a mianowicie:

  1. koszty napraw powypadkowych powyżej wysokości uznanej przez towarzystwo ubezpieczeniowe oraz niepokrytych przez towarzystwo ubezpieczeniowe,
  2. wszelkich kar nałożonych przez właściwe organy w stosunku do kierowcy lub pasażera samochodu w związku z używaniem samochodu przez pracownika,
  3. wszelkich napraw samochodu nie zatwierdzonych przez Wnioskodawcę,
  4. parkowania samochodu, poza terenem Wnioskodawcy, w miejscach strzeżonych (parking strzeżony, miejsce postojowe w zamkniętej hali garażowej, zamknięty garaż lub zamknięty i ogrodzony teren w ramach posesji zamieszkiwanej przez pracownika) Wyjątkiem od tej zasady są w tym przypadku koszty parkingów strzeżonych w trakcie podróży służbowych pracowników, które ponosi Wnioskodawca.
  1. Czy wykorzystywanie przez pracownika samochodu „odpłatnie do celów prywatnych” oznacza, że pracownik płaci Spółce za korzystanie z tego samochodu; jeżeli nie – należy wskazać na czym ta odpłatność polega...

Zgodnie z umową pracownik wykorzystując samochód odpłatnie do celów prywatnych płaci Wnioskodawcy za to korzystanie, co wyjaśniono w części I Ad. 3 niniejszego uzupełnienia w części dot. podatku od towarów i usług:

Samochody są udostępniane pracownikom przez Wnioskodawcę w oparciu o tzw. umowę używania samochodu (dalej „umowa”). Według umowy samochód Wnioskodawcy jest wykorzystywany przede wszystkim do celów służbowych. Natomiast w umowie określono, że Wnioskodawca oddaje pracownikowi samochód do odpłatnego używania także do celów prywatnych. Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu używania przez pracownika samochodu do celów prywatnych stanowi iloczyn deklarowanych przez pracownika liczby kilometrów do przejechania w danym okresie rozliczeniowym pomnożonej przez stawkę za 1 (jeden) kilometr używania samochodu do celów prywatnych wyliczonej na podstawie aktualnego aktu prawnego określającego wysokość oraz warunki ustalania należności przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży na obszarze kraju. Wnioskodawca co miesiąc przeprowadza analizę przejechanych przez danego pracownika kilometrów, sprawdzając, czy ilość zadeklarowanych przez pracownika kilometrów, dotyczących jazd prywatnych, odpowiada ilości faktycznie przejechanej w ciągu miesiąca. W tym zakresie rozbieżności nie stwierdzono. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest rozliczane co miesiąc, na podstawie faktury VAT wystawionej na pracownika. W ocenie Wnioskodawcy tak skonstruowana cena wynajmu samochodu pracownikowi odpowiada cenie rynkowej stosowanej na rynku, na jakim działa Wnioskodawca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy w rozważanej sytuacji nieodliczony podatek od towarów i usług stanowi koszt uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodu podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony – w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zdaniem Wnioskodawcy w rozważanej sytuacji w przypadku:

  1. ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków eksploatacyjnych (innych niż wydatki na paliwo, gaz i olej napędowy) do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Wnioskodawcy nie przysługuje – na podstawie art. 86a ust. 1 Ustawy VAT – prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w wysokości 50% z faktur dokumentujących te wydatki. W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Updop, nieodliczony podatek od towarów i usług stanowi koszt podatkowy;
  2. ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków na paliwo, gaz i olej napędowy do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (tj. innych aniżeli osobowe), użytkowanych przez Wnioskodawcę, gdzie liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1. 2 – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 493 kg,
    2. 3 i więcej – a dopuszczalna ładowność jest większa niż 500 kg,
    - Wnioskodawcy nie przysługuje – na podstawie art. 86a ust. 1 Ustawy VAT – prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w wysokości 50% z faktur dokumentujących te wydatki. W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Updop, nieodliczony podatek od towarów i usług stanowi koszt podatkowy;
  3. ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków na paliwo do samochodów osobowych, Wnioskodawcy nie przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących te wydatki. W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a (tiret drugi) Updop, nieodliczony podatek od towarów i usług stanowi w całości koszt podatkowy.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Są to samochody osobowe oraz inne pojazdy, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów prywatnych. W zawartych z niektórymi pracownikami umowach o używanie ww. samochodów określono, że zakres obowiązków wykonywanych przez pracowników wymaga stałego korzystania z tych pojazdów do celów służbowych. Zgodnie z zawartą umową pracownik może oprócz wykorzystywania samochodu do celów służbowych, wykorzystywać go także odpłatnie do celów prywatnych w zakresie przyznanej na ten cel niewielkiej puli kilometrów. Wnioskodawca wskazał, że mając na myśli cel prywatny – chodzi o dojazdy pracownika z miejsca zamieszkania do siedziby Wnioskodawcy i z powrotem. Ponadto samochody te są również w dyspozycji pracowników w dni wolne od pracy. Samochody osobowe i inne pojazdy samochodowe są środkami trwałymi Wnioskodawcy. W związku z posiadaniem opisanych samochodów Wnioskodawca ponosi:

  1. koszty usług i wydatków eksploatacyjnych (innych niż wydatki na paliwo, gaz i olej napędowy, tj. np. kosztów przeglądów gwarancyjnych, pogwarancyjnych, kosztów napraw, kosztów doposażenia pojazdów itp.) do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony;
  2. wydatki na paliwo, gaz i olej napędowy do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (tj. innych aniżeli osobowe) oraz
  3. wydatki na paliwo do samochodów osobowych.

Co do zasady Wnioskodawca pokrywa wszystkie koszty związane z tymi samochodami, za wyjątkiem (co określa umowa) kosztów, do których pokrywania zobowiązany jest pracownik (koszty wymienione w pkt 3 uzupełnienia wniosku). Zgodnie z umową pracownik wykorzystując samochód odpłatnie do celów prywatnych płaci Wnioskodawcy za to korzystanie. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest rozliczane co miesiąc, na podstawie faktury VAT wystawionej na pracownika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Ponadto na mocy art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ww. ustawy: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:

  • jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
  • w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Należy wyjaśnić, że podatek naliczony, o którym mowa w powyższym przepisie, to suma kwot podatku VAT określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika przy nabyciu towarów i usług lub potwierdzających dokonanie przedpłaty.

Należy wskazać, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych obowiązuje generalna zasada, w myśl której kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów niestanowiących kosztów podatkowych. Warunku tego nie spełniają wydatki związane z używaniem samochodu osobowego oraz innego pojazdu samochodowego na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą (na cele prywatne).

Zasada ta, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, obowiązuje również podatników, którzy odliczą 50% VAT naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi – zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – jak i tych, którzy odliczą podatek VAT w pełnej wysokości. Wejście w życie przepisów ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312) nie oznacza, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych podatnicy ci zobligowani są do automatycznego pomniejszenia kosztów używania samochodu osobowego o 50%.

Rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymaga kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że kwestie prawa do odliczenia podatku naliczonego regulują przepisy wskazanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec tego należy wskazać na interpretację indywidualną z 16 września 2014 r. nr ILPP1/443-473/14-4/AW wydaną wobec Spółki w zakresie podatku od towarów i usług, z której wynika, że: „(...) odnośnie wydatków eksploatacyjnych, tj. kosztów napraw, przeglądów gwarancyjnych i pogwarancyjnych, kosztów doposażenia samochodów, które to wydatki są pokrywane przez Zainteresowanego, należy stwierdzić, że w tym przypadku Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ww. wydatki, zgodnie z art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy.

(...) Zatem odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie paliwa, gazu oraz oleju napędowego przeznaczonych do napędu samochodów wykorzystywanych do prowadzenia działalności „mieszanej”, tj. do celów działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych pracowników, o których mowa powyżej, należy stwierdzić, że Zainteresowanemu w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.:

  • nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie ww. paliwa do napędu samochodów osobowych, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej,
  • przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ww. paliwo nabyte do napędu pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Powyższe wynika z faktu, że samochody te posiadają 2 miejsca (siedzenia), a ich dopuszczalna ładowność jest większa niż 493 kg oraz 3 i więcej miejsc (siedzeń), a ich ładowność jest większa niż 500 kg – nie ma zastosowania wyłączenie wynikające z brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy nowelizującej”.

Wobec powyższych stwierdzeń należy wskazać, że samochody osobowe i inne pojazdy samochodowe są środkami trwałymi Wnioskodawcy, są zatem wykorzystywane do jego działalności gospodarczej, natomiast gdy wykorzystywane są prywatnie przez pracownika, to ponosi on płatność z tego tytułu. Zatem istnieje związek przyczynowo-skutkowy między uzyskiwanymi przychodami (z tytułu działalności gospodarczej oraz otrzymywanych od pracownika płatności) z ponoszonymi kosztami z tytułu opisanych w stanie faktycznym pojazdów. Tym samym nieodliczony podatek VAT w wysokości 50% z tytułu ponoszonych przez Spółkę wydatków eksploatacyjnych (tj. kosztów przeglądów gwarancyjnych, pogwarancyjnych, kosztów napraw, kosztów doposażenia pojazdów itp.), w wysokości 50% z tytułu wydatków na paliwo, gaz i olej napędowy do pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz w wysokości 100% z tytułu wydatków na paliwo, gaz i olej napędowy do samochodów osobowych stanowi koszty uzyskania przychodów.

Podsumowując – niepodlegająca odliczeniu część podatku od towarów i usług od wydatków eksploatacyjnych dot. samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych oraz wydatków na paliwo, gaz i olej napędowy do innych pojazdów samochodowych, a także niepodlegający odliczeniu podatek od towarów i usług od nabytego paliwa, gazu i oleju napędowego do samochodów osobowych, które to wydatki ponosi Spółka, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tej ustawy.

Zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków eksploatacyjnych ponoszonych przez pracowników.

Organ wskazuje, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony stan faktyczny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w przedmiocie podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.