0112-KDIL1-2.4012.176.2017.1.PG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji polegającej na budowie siłowni zewnętrznych jak i po jej zakończeniu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. (data wpływu 3 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji polegającej na budowie siłowni zewnętrznych jak i po jej zakończeniu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji polegającej na budowie siłowni zewnętrznych jak i po jej zakończeniu. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. (data wpływu 3 lipca 2017 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz adres ePUAP Gminy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jako jednostka samorządowa posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2017 r. Gmina zamierza złożyć wniosek o przyznanie pomocy ze środków Unii Europejskiej w ramach PROW na lata 2014-2020. W ramach tego projektu Gmina zamierza wyposażyć miejsca publicznie dostępne we wsiach w sprzęt sportowy, tzw. siłownie zewnętrzne.

Operacja jest zgodna z celami Lokalnej Strategii Rozwoju i lokalnymi kryteriami wyboru Lokalnej Grupy Działania. Operacja obejmuje:

  1. w P. – zakup i montaż następujących urządzeń: wyciskanie siedząc, wyciąg górny, motyl, twister, orbitrek, podciąganie nóg;
  2. w O. – zakup i montaż następujących urządzeń: wyciskanie siedząc, twister, orbitrek, drążek, koło TAI CHI, rower, wioślarz.

Produkty – budowa 2 siłowni zewnętrznych.

Nowo wybudowane siłownie zewnętrzne we wsiach oraz sam teren na którym zostaną zamontowane urządzenia będą ogólnie dostępne dla dzieci, młodzieży i całej społeczności lokalnej. Siłownie nie będą służyły Gminie jako obiekty przynoszące dochody, ponieważ za korzystnie z obiektów Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat. Realizacja tego projektu jest w całości związana z wypełnieniem zadań własnych gminy a nowo powstały majątek będzie stanowił własność Gminy i nie będzie podlegał wydzierżawieniu ani odpłatnemu wynajmowi. Zakupy dokonane w celu realizacji projektu w 2017 r., nie będą więc w żaden sposób służyły w przyszłości czynnościom opodatkowanym.

W uzupełnieniu wniosku Gmina podkreśliła, że budowa siłowni zewnętrznych jest zadaniem własnym gminy wynikającym z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do planowanej inwestycji Gmina jako czynny podatnik podatku od towarów i usług będzie miała możliwość odzyskania podatku naliczonego VAT w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i po jej zakończeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie w jakim towary i usługi nabywane przez podatników wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT). Zamontowane przez Gminę w miejscach publicznie dostępnych siłownie zewnętrzne, nie będą w żaden sposób służyć do wykonywania czynności opodatkowanych, wobec powyższego Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT wykazanego w fakturach dokumentujących nabycie siłowni zewnętrznych ani w trakcie realizacji inwestycji ani po jej zakończeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2017 r. Gmina zamierza złożyć wniosek o przyznanie pomocy ze środków Unii Europejskiej w ramach PROW na lata 2014-2020. W ramach tego projektu Gmina zamierza wyposażyć miejsca publicznie dostępne we wsiach w sprzęt sportowy, tzw. siłownie zewnętrzne. Operacja jest zgodna z celami Lokalnej Strategii Rozwoju i lokalnymi kryteriami wyboru Lokalnej Grupy Działania. Operacja obejmuje:

  1. w P. – zakup i montaż następujących urządzeń: wyciskanie siedząc, wyciąg górny, motyl, twister, orbitrek, podciąganie nóg;
  2. w O. – zakup i montaż następujących urządzeń: wyciskanie siedząc, twister, orbitrek, drążek, koło TAI CHI, rower, wioślarz.

Nowo wybudowane siłownie zewnętrzne we wsiach oraz sam teren na którym zostaną zamontowane urządzenia będą ogólnie dostępne dla dzieci, młodzieży i całej społeczności lokalnej. Siłownie nie będą służyły Gminie jako obiekty przynoszące dochody, ponieważ za korzystnie z obiektów Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat. Realizacja tego projektu jest w całości związana z wypełnieniem zadań własnych gminy wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, a nowo powstały majątek będzie stanowił własność Gminy i nie będzie podlegał wydzierżawieniu ani odpłatnemu wynajmowi. Zakupy dokonane w celu realizacji projektu w 2017 r., nie będą więc w żaden sposób służyły w przyszłości czynnościom opodatkowanym.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące tego, czy w odniesieniu do planowanej inwestycji Gmina jako czynny podatnik podatku od towarów i usług będzie miała możliwość odzyskania podatku naliczonego VAT w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i po jej zakończeniu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z budową siłowni zewnętrznych. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją inwestycji nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

W zakresie przedmiotowych działań, Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działał jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Reasumując, w odniesieniu do planowanej inwestycji Gmina jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, nie będzie miała możliwości odzyskania podatku naliczonego VAT w całości lub w części zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i po jej zakończeniu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.