0111-KDIB3-3.4012.293.2018.1.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do odliczenia podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 października 2018 r. (data wpływu 23 października 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn. [...] - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn. [...].

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca który nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT), przystąpił do realizacji projektu pn.: [...] finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Umowa o dofinansowanie projektu zostanie podpisana pomiędzy Wnioskodawcą a Województwem.

Celem głównym projektu jest poprawa efektywności systemu ochrony zdrowia poprzez podniesienie jakości i dostępności usług medycznych świadczonych przez Wnioskodawcę poprzez przeprowadzenie niezbędnych prac remontowo-budowlanych oraz zakup nowoczesnego wyposażenia, w tym sprzętu medycznego.

Zakres projektu obejmuje:

  • opracowanie dokumentacji technicznej (projektowo - kosztorysowej) dla robót budowlanych,
  • opracowanie dokumentacji aplikacyjnej (studium wykonalności) na potrzeby uzyskania dofinansowania,
  • wykonanie robót remontowo - budowlanych (w tym: rozbiórek i demontaży, ogólnobudowlanych i wykończeniowych, elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych) mających na celu zagospodarowanie pomieszczeń poradni położniczo - ginekologicznej,
  • zakup i dostawę niezbędnego wyposażenia (środków trwałych), w tym sprzętu medycznego i wyposażenia gabinetów lekarskich - na potrzeby świadczenia specjalistycznych usług medycznych w ramach opieki nad matką i dzieckiem, tj. kolposkop, aparat do krioterapii, ultrasonograf, zasilanie awaryjne, fotel ginekologiczny, lampa operacyjno - zabiegowa, stolik zabiegowy, leżanka, szafa zamykana, biurko lekarskie, zestaw szafek dolnych, zestaw szafek górnych, zestaw szafek wysokich,
  • zapewnienie nadzoru inwestorskiego nad pracami budowlanymi,
  • promocję projektu polegającą na zakupie i montażu tablicy informacyjnej/pamiątkowej oraz tabliczek do oznakowania zakupionego wyposażenia
  • informujących o dofinansowaniu projektu ze środków RPO.

Infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu i środki trwałe zakupione w ramach inwestycji będą wykorzystywane wyłącznie w ramach świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej oraz ambulatoryjnej opieki specjalistycznej.

Projekt finansowany jest przez Wnioskodawcę ze środków własnych oraz z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - dofinansowanie wynosi 85,00% kosztów kwalifikowanych. Podatek VAT jest kosztem kwalifikowanym do dofinansowania zgodnie z Wytycznymi Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności lata 2014-2020.

Podatek VAT nie może zostać odzyskany na podstawie przepisów krajowych tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, 2491, z 2018 r., poz. 62, 86, 650, 1499, 1629, 1669).

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę - są zwolnione z podatku VAT (cyt.: 18. usługi w zakresie opieki medycznej, służce profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze). W związku z tym, Wnioskodawca również nie jest podatnikiem w świetle art. 15 ust. 1.

Za utrzymanie celów i trwałości po zakończeniu projektu odpowiedzialny będzie Wnioskodawca. Koszty związane z funkcjonowaniem infrastruktury zostaną pokryte ze środków Wnioskodawcy w ramach wykonywanych świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie zawartych umów.

Wytworzone w wyniku realizacji projektu mienie będzie stanowiło środek trwały Wnioskodawcy i nie zostanie przekazane/udostępnione żadnemu innemu podmiotowi m.in. na podstawie umowy cywilnoprawnej.

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca będzie figurował na fakturach VAT wystawionych przez wykonawców/dostawców - jako nabywca towarów i usług.

Infrastruktura/środki trwałe - po zakończeniu realizacji projektu - nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, 2491, z 2018 r., poz. 62, 86, 650, 1499, 1629, 1669).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ dokonane zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu nie będą miały związku z wykonywaniem czynności podatkowych.

Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, 2491, z 2018 r., poz. 62, 86, 650, 1499, 1629, 1669) są zwolnione z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści powołanych przepisów ustawy wynika, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, które są zwolnione od podatku VAT. Wnioskodawca będzie realizował projekt celem którego jest poprawa efektywności systemu ochrony zdrowia poprzez podniesienie jakości i dostępności usług medycznych świadczonych przez Wnioskodawcę poprzez przeprowadzenie niezbędnych prac remontowo-budowlanych oraz zakup nowoczesnego wyposażenia, w tym sprzętu medycznego.

Wytworzone w wyniku realizacji projektu mienie będzie stanowiło środek trwały Wnioskodawcy i nie zostanie przekazane/udostępnione żadnemu innemu podmiotowi m.in. na podstawie umowy cywilnoprawnej. Wnioskodawca będzie figurował na fakturach VAT wystawionych przez wykonawców/dostawców - jako nabywca towarów i usług. Infrastruktura/środki trwałe - po zakończeniu realizacji projektu - nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych w rozumieniu ustawy o podatku towarów i usług.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Wskazać zatem należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, które są zwolnione od podatku VAT. Dodatkowo ww. zadania związane z realizacją projektu nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych w rozumieniu ustawy o podatku towarów i usług.

W tej sytuacji, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.