IPPB2/436-519/14-4/AF | Interpretacja indywidualna

W rozpatrywanym przypadku hipoteka stanowi ciężar w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ustalając podstawę opodatkowania wartość udziału w nieruchomości powinna być pomniejszona o tę część wartości hipoteki, która odpowiada wielkości udziału przypadającego zbywcy, tj. o połowę. Podstawę opodatkowania stanowi zatem czysta wartość udziału w ww. prawie (po odliczeniu wartości 1/2 hipoteki), ponieważ dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia jaka kwota kredytu pozostała do spłacenia (całość, część lub został on całkowicie spłacony). W związku z powyższym, przyjmując za Wnioskodawcą, że wartość 1/2 części hipoteki przewyższa wartość udziału w nieruchomości nabywanej przez Wnioskodawcę - w przedmiotowej sprawie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
IPPB2/436-519/14-4/AFinterpretacja indywidualna
  1. kredyt
  2. nieodpłatne zniesienie współwłasności
  3. podatek od spadków i darowizn
  4. podstawa opodatkowania
  5. wyłączenie
  1. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Podstawa opodatkowania -> Czysta wartość
  2. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Przedmiot opodatkowania -> Przedmiot podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 października 2014 r. (data nadania 29 października 2014 r., data wpływu 31 października 2014 r.) na wezwanie z dnia 21 października 2014 r. (data doręczenia 23 października 2014 r.) Nr IPPB2/436-519/14-2/AF o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 25 marca 2010 r. Wnioskodawca wspólnie ze swoją ówczesną partnerką (III grupa podatkowa) dokonali zakupu nieruchomości położonej w W. przy ulicy K.; nr KW. Nieruchomość została zakupiona ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego. Umowa została zawarta z Bankiem na kwotę 215.970 euro co w dniu zawarcia umowy stanowiło kwotę 868.048,22 zł. Umowa została zawarta między sprzedającymi a kupującymi w formie aktu notarialnego (sporządzona przed Notariuszem w W.). Wnioskodawca oraz jego ówczesna partnerka zakupili nieruchomość na współwłasność z udziałem w wysokości 1/2 dla każdego z nich. Ze względu na finansowanie zakupu ze środków pochodzących z kredytu na rzecz Banku została wpisana hipoteka na rzecz banku w kwocie - 323.955 euro, dla zabezpieczeń wierzytelności Banku, odsetek, opłat i prowizji i innych kosztów z tytułu kredytu. W 2010 r. ustał nieformalny związek Wnioskodawcy. Była partnerka wyraziła zgodę na nieodpłatne zniesienie prawa własności do nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy. Kwota kapitału pozostałego do spłaty w ramach umowy kredytu hipotecznego na dzień złożenia wniosku, tj. 11 września 2014 r. wynosi 195.540,64 euro tj. 848.978,80 zł. Zatem wysokość zadłużenia hipotecznego przekracza wartość udziału w nieruchomości. Dodatkowo w związku z nieodpłatnym zniesieniem współwłasności w celu dopełnienia formalności związanych z kredytem hipotecznym Wnioskodawca jest zmuszony zaciągnąć nowy kredyt hipoteczny w innym banku na spłatę dotychczasowego zobowiązania. Nowy kredyt również zostanie zabezpieczony hipoteką na rzecz banku.

Pismem z dnia 21 października 2014 r. nr IPPB2/436-519/14-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez uzupełnienie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego poprzez jednoznaczne wskazanie: czy wartość 1/2 części hipoteki obciążającej nieruchomość, która odpowiada wielkości udziału przypadającego zbywcy przed zniesieniem współwłasności, czyli 1/2, będzie przewyższała wartość udziału nieruchomości (czyli 1/2), którą nabędzie Wnioskodawca w wyniku zniesienia współwłasności ustaloną według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie podając, że wartość części hipoteki obciążającej nieruchomość, która odpowiada wielkości udziału przypadającego zbywcy, przed zniesieniem współwłasności będzie przewyższała wartość udziału nieruchomości (czyli 1/2), którą Wnioskodawca nabędzie w wyniku zniesienia współwłasności ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w związku z nieodpłatnym przeniesieniem prawa własności dot. nieruchomości wspólnej na rzecz Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem sprawy w dniu zniesienia współwłasności będzie obciążona hipoteką na rzecz banku w kwocie ok. 194.435 euro tj. ok. 844.178 zł (kurs z dn. 11 września 2014) znajduje zastosowanie podatek od spadków i darowizn ...
  2. Czy wpisana na rzecz banku hipoteka wpływa na czystą wartość nieruchomości poprzez zaliczenie jej do długów i ciężarów ...
  3. Czy w tym przypadku podatek od spadków i darowizn po uwzględnieniu wartości przejętych udziałów pomniejszonych o hipotekę (wartość czysta) będzie wynosił 0 zł ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn w przypadku nieodpłatnego zniesienia współwłasności obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.

Zgodnie z art. 7 ust. 6 powyższej ustawy przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy. Przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn należy mieć na względzie przepis art. 7 ust. 1 ustawy, w myśl którego podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Oznacza, to że z punktu widzenia ustalania podstawy opodatkowania długi i ciężary pomniejszają wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych, ponieważ istotą przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn jest objęcie podatkiem przyrostu czystej wartości majątku podatnika. Pojęcie długów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. Ciężarem w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejszą wartość rynkową tej rzeczy lub prawa. Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 z późn. zm.) w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka).

W dacie zawarcia umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiot umowy będzie obciążony hipoteką, zatem po pomniejszeniu wartości nieruchomości o kwotę wierzytelności zabezpieczonej hipoteką czysta wartość stanowi kwotę ujemną, w rezultacie podstawa opodatkowania wyniesie 0. Tym samym nie będzie mogło dojść do powstania zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 z późn. zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

W myśl art. 5 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych i przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności powstaje z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.

Podstawę opodatkowania – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy (art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Z powyższego wynika więc, że długi i ciężary pomniejszają wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych, ale wyłącznie te, które istnieją w dniu nabycia rzeczy lub prawa majątkowego. Należy bowiem mieć na uwadze, że istotą przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn jest objęcie podatkiem przyrostu czystej wartości majątku podatnika.

W myśl art. 244 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe. Hipotekę regulują odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707). Zgodnie z art. 65 ust. 1 tej ustawy w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 25 marca 2010 r. Wnioskodawca wspólnie ze swoją ówczesną partnerką (III grupa podatkowa) dokonali zakupu nieruchomości. Nieruchomość została zakupiona ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego. Umowa została zawarta na kwotę 215.970 euro co w dniu zawarcia umowy stanowiło kwotę 868.048,22 zł. Umowa została zawarta między sprzedającymi a kupującymi w formie aktu notarialnego. Wnioskodawca oraz jego ówczesna partnerka zakupili nieruchomość na współwłasność z udziałem w wysokości 1/2 dla każdego z nich. Ze względu na finansowanie zakupu ze środków pochodzących z kredytu została wpisana hipoteka na rzecz banku w kwocie - 323.955 euro, dla zabezpieczeń wierzytelności Banku, odsetek, opłat i prowizji i innych kosztów z tytułu kredytu. W 2010 r. ustał nieformalny związek Wnioskodawcy. Była partnerka wyraziła zgodę na nieodpłatne zniesienie prawa własności do nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy. Kwota kapitału pozostałego do spłaty w ramach umowy kredytu hipotecznego na dzień złożenia wniosku, tj. 11 września 2014 r. wynosi 195.540,64 euro tj. 848.978,80 zł. Zatem wysokość zadłużenia hipotecznego przekracza wartość udziału w nieruchomości. Dodatkowo w związku z nieodpłatnym zniesieniem współwłasności w celu dopełnienia formalności związanych z kredytem hipotecznym Wnioskodawca jest zmuszony zaciągnąć nowy kredyt hipoteczny w innym banku na spłatę dotychczasowego zobowiązania. Nowy kredyt również zostanie zabezpieczony hipoteką na rzecz banku. W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że wartość części hipoteki obciążającej nieruchomość, która odpowiada wielkości udziału przypadającego zbywcy, przed zniesieniem współwłasności będzie przewyższała wartość udziału nieruchomości (czyli 1/2), którą Wnioskodawca nabędzie w wyniku zniesienia współwłasności ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że w rozpatrywanym przypadku hipoteka stanowi ciężar w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ustalając podstawę opodatkowania wartość udziału w nieruchomości powinna być pomniejszona o tę część wartości hipoteki, która odpowiada wielkości udziału przypadającego zbywcy, tj. o połowę. Podstawę opodatkowania stanowi zatem czysta wartość udziału w ww. prawie (po odliczeniu wartości 1/2 hipoteki), ponieważ dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia jaka kwota kredytu pozostała do spłacenia (całość, część lub został on całkowicie spłacony). W związku z powyższym, przyjmując za Wnioskodawcą, że wartość 1/2 części hipoteki przewyższa wartość udziału w nieruchomości nabywanej przez Wnioskodawcę - w przedmiotowej sprawie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.