IBPBII/1/4515-56/15/MCZ | Interpretacja indywidualna

Skutki podatkowe otrzymania odszkodowania za przejęcie przez Państwo przedsiębiorstwa należącego do poprzednika prawnego
IBPBII/1/4515-56/15/MCZinterpretacja indywidualna
  1. odszkodowania
  2. podatek od spadków i darowizn
  3. spadek
  4. wyrok
  1. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Przedmiot opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lutego 2015 r. (data wpływu do Biura – 5 marca 2015 r.), uzupełnionym 14 maja 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania odszkodowania za przejęcie przez Państwo przedsiębiorstwa należącego do poprzednika prawnego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej skutków podatkowych powstałych z tytułu zasądzonego odszkodowania.

Ponieważ wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 30 kwietnia 2015 r. znak: IBPB II/1/4511-178/15/MCZ wezwano o jego uzupełnienie m.in. przez wskazanie zakresu wniosku, tj. wyjaśnienie czy Wnioskodawca oczekuje interpretacji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych czy w zakresie podatku od spadków i darowizn czy też może w zakresie obu tych podatków. Wniosek uzupełniono 14 maj 2015 r., Wnioskodawca wskazał w nim, że oczekuje interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania odszkodowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Ojciec Wnioskodawcy był właścicielem przedsiębiorstwa, które upaństwowiono bez odszkodowania w 1952 r. Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 1989 r. Wnioskodawca jako jedyny spadkobierca wystąpił do Państwa o odszkodowanie. Sprawa trwała kilkanaście lat. Zakończona została wyrokiem Sądu zasądzającym kwotę 30140 zł. Wnioskodawca został obciążony częścią kosztów sądowych w wysokości 9005,27 zł. W związku z poniesionymi kosztami sądowymi wysokość spadku po ojcu spadła do kwoty 21135 zł, pomniejszonej o poniesione przez niego koszty postępowania, których nie prowadził.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

  • Data wyroku Sądu w sprawie zasądzenia od Skarbu Państwa odszkodowania za przejęcie przez Państwo przedsiębiorstwa należącego do jego ojca, to 16 grudnia 2013 r., jego uprawomocnienie – to 16 maja 2014 r.
  • Odszkodowanie zostało wypłacone 23 maja 2014 r.; odsetek nie było.
  • Koszty sądowe zasądzone zostały wyrokiem Sądu.
  • Ojciec Wnioskodawcy zmarł 11 marca 1989 r.
  • Za życia ojciec Wnioskodawcy wielokrotnie występował o zwrot niektórych maszyn z przedsiębiorstwa.
  • W dniu 25 września 2014 r. Wnioskodawca zgłosił w urzędzie skarbowym fakt otrzymania odszkodowania oraz przekazał odpis wyroku Sądu, celem poinstruowanie jakie dalsze czynności powinny być podjęte (uzyskał informację o konieczności wystąpienia o interpretację).
  • Odszkodowanie dotyczy tylko szkody rzeczywistej.
  • Sąd przyjął jako dowód decyzję Ministra Gospodarki z marca 2007 r. o niezgodności z prawem przejęcia w 1952 r. przedsiębiorstwa ojca Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane odszkodowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1629) do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W myśl z art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2004 r., Nr 142, poz. 1514, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r. podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. spadku.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji spadku, należy w tej kwestii odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121).

Stosownie do art. 922 § 1 tej ustawy, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Z powyższej normy prawnej wynika, że spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzą prawa i obowiązki, ale także uzasadnione prawne nadzieje na nabycie prawa. Prawa majątkowe są składnikiem masy spadkowej dającym nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o ich dochodzenie i realizację m.in. w formie odszkodowania. W myśl § 2 powołanego przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. W obrębie zakresu pojęcia praw ściśle związanych z osobą spadkodawcy, znajdują się prawa mające służyć zaspokojeniu określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, np. roszczenia alimentacyjne czy uprawnienie do renty. Natomiast w zakresie praw i obowiązków przechodzących na określone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami chodzi o sytuacje, w których istnieje wyraźny przepis przewidujący taki skutek śmierci osoby uprawnionej lub zobowiązanej.

Stosownie zaś do art. 5 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. powołanej ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, a w wypadku darowizny obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na obdarowanym i darczyńcy. Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze dziedziczenia powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

W przypadku, gdy nabycie nie zgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem (orzeczeniem Sądu) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się postanowienia (art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn). Zatem datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z datą uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku.

Podstawa opodatkowania określona została w art. 7 ust. 1 ustawy, a stanowi ją wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że ojciec Wnioskodawcy był właścicielem przedsiębiorstwa, które upaństwowiono bez odszkodowania w 1952 r. Ojciec Wnioskodawcy zmarł 11 marca 1989 r. Wnioskodawca jako jedyny spadkobierca wystąpił do Państwa o odszkodowanie. Sąd, wyrokiem z 16 grudnia 2013 r. zasądził – jako odszkodowanie za szkodę rzeczywistą – kwotę 30140 zł. Sąd przyjął jako dowód w sprawie decyzję Ministra Gospodarki z marca 2007 r. o niezgodności z prawem przejęcia w 1952 r. przedsiębiorstwa ojca Wnioskodawcy. Odszkodowanie zostało wypłacone 23 maja 2014 r., bez odsetek.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zasądzone i wypłacone na rzecz Wnioskodawcy odszkodowanie nie zostało nabyte w drodze spadku, ponieważ w tej dacie odszkodowanie to nie istniało. Tym samym wypłacone odszkodowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W opisanej przez Wnioskodawcę sprawie w istocie do masy spadkowej wchodziło jedynie prawo majątkowe w postaci roszczenia o przyznanie odszkodowania.

Należy w związku z tym wskazać, że ze względu na fakt, iż omawiane odszkodowanie nie podlega regulacjom określonym w ustawie o podatku od spadków i darowizn mają do niego zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazuje się, iż organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę. Organ nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.