IBPB-2-1/4515-221/16-1/MCZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Skutki podatkowe darowizny znaku towarowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 lipca 2016 r. (data wpływu do Organu –14 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny znaku towarowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2016 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny znaku towarowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca na dzień złożenia niniejszego wniosku nie prowadzi działalności gospodarczej zarejestrowanej na podstawie wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest jednak czynnym podatnikiem podatku VAT z racji prowadzonego najmu prywatnego. Wnioskodawca (pozostający w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej), podobnie jak jego brat (stanu wolnego) jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Niewykluczone, iż Wnioskodawca otrzyma od swojego brata (dalej również jako „Darczyńca”) w formie darowizny tj. w sposób nieodpłatny, bez świadczenia wzajemnego i kosztem majątku Darczyńcy – brata Wnioskodawcy, prawa do znaku towarowego objętego prawem z rejestracji przyznanym przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPG) w Alicante, Hiszpania lub prawa do znaku towarowego objętego prawem ochronnym udzielonym przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również jako „Prawa”).

Brat Wnioskodawcy zamierza w przyszłości dokonać rejestracji ww. znaku towarowego Wnioskodawca zakłada, że prawa z rejestracji/prawa ochronne wejdą do majątku osobistego brata Wnioskodawcy a tym samym stanie się on właścicielem Prawa.

Reasumując na dzień zawarcia umowy darowizny prawa do znaku towarowego (będącego przedmiotem darowizny) wchodzić będą w skład majątku osobistego brata Wnioskodawcy i zostaną – w wyniku zawartej umowy darowizny – przekazane do osobistego majątku Wnioskodawcy.

Brat Wnioskodawcy nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych od ww. Prawa. Innymi słowy Prawa nigdy nie podlegały i do dnia darowizny nie będą podlegać amortyzacji. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Polski.

Strony umowy darowizny zgodnie określą wartość Prawa do znaku towarowego na kwotę powyżej 3.500 zł. W ocenie Wnioskodawcy, wartość darowanego prawa do znaku towarowego odpowiadać będzie jego wartości rynkowej. Dodatkowo, przyjęta umownie wartość każdego prawa do znaku zostanie potwierdzona przez podmiot specjalizujący się w wycenie wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. wycena wg. wartości rynkowej. Określona przez biegłego (eksperta w tym zakresie) wartość wyceny Prawa (wg wartości rynkowej), zostanie przyjęta do umowy darowizny.

Brat Wnioskodawcy poniósł już (np. wydatki na opracowanie logo) i poniesie w przyszłości wydatki związane z ustanowieniem oraz utrzymaniem prawa z rejestracji/prawa ochronnego (np. koszty odpowiednich zgłoszeń). Poniesione już oraz ponoszone w przez brata Wnioskodawcy koszty wytworzenia oraz ustanowienia i utrzymania prawa będą niższe od jego wartości rynkowej ustalonej przez biegłego.

Przed otrzymaniem darowizny, Wnioskodawca zarejestruje indywidualną działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Otrzymane w formie darowizny prawa do znaku towarowego (objętego prawem z rejestracji /prawem ochronnym) Wnioskodawca wprowadzi do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych według wartości wynikającej z umowy darowizny i zamierza je wykorzystywać w ramach rozpoczętej działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok, w tym w szczególności do odpłatnego licencjonowania podmiotom, które wyrażą zamiar jego odpłatnej eksploatacji.

Wnioskodawca zamierza także zawrzeć umowę lub umowy z osobami trzecimi (lub osobą trzecią), na mocy których upoważni takie osoby trzecie (lub osobę trzecią) do odpłatnego korzystania z Prawa i będzie wykazywać przychody z tytułu opłat licencyjnych, na podstawie wystawianych faktur VAT. Taką umowę Wnioskodawca może zawrzeć m.in. ze spółką (dalej: Spółka), której wspólnikiem będzie on sam i/lub jego brat. Zgodnie z umową podmiot upoważniony do korzystania z prawa będzie uiszczać na rzecz Wnioskodawcy opłaty. Opłaty te będą uiszczane cyklicznie np. miesięcznie, kwartalnie lub rocznie. W zawartej umowie określone zostaną zasady korzystania z prawa. Wnioskodawca zakłada, że będzie ponosić koszty i inne ciężary związane z Prawem, w szczególności będzie uiszczać opłaty okresowe z tytułu jego ochrony oraz będzie pokrywać koszty postępowań przed sądami i innymi organami powołanymi do orzekania w sprawach tego prawa. Wnioskodawca będzie też zobowiązany do przyjęcia na siebie odpowiedzialności z tytułu ewentualnych roszczeń osób trzecich, jeśli takie roszczenia zgłaszane byłyby względem prawa.

Po zawarciu umowy Wnioskodawca będzie zatem prowadzić m.in. działalność w zakresie dzierżawy własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD 77.40.Z; podklasa ta obejmuje działalności związane z dzierżawą własności intelektualnej i podobnych produktów, za którą pobierane są opłaty w formie tantiem lub opłat licencyjnych).

Niewykluczone również, że prawa do znaku towarowego (prawem z rejestracji/objętych prawem ochronnym) będą przedmiotem aportu samodzielnie bądź w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy lub jego zorganizowanej części. Możliwe jest również, iż Wnioskodawca będzie posługiwać się samodzielnie tymi składnikami majątkowymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ewentualnie dokona ich odpłatnego zbycia.

Wnioskodawca rozważa również możliwość przekazania otrzymanego w formie darowizny ww. prawa do znaku towarowego innym podmiotom należącym do pierwszej grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn (do ich działalności gospodarczej), to jest w sposób nieodpłatny, bez świadczenia wzajemnego i kosztem majątku Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wskazana w opisie zdarzenia przyszłego darowizna prawa do znaku towarowego dokonana na rzecz Wnioskodawcy od osoby należącej do pierwszej grupy podatkowej, w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, (tj. od brata Wnioskodawcy), będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy też znajdzie zastosowanie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazana w opisie zdarzenia przyszłego darowizna prawa do znaku towarowego będzie podlegała przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast nie będzie podlegała ustawie o podatku od spadków i darowizn z uwagi na przepis art. 3 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zaistnieje możliwość skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z którego wynika, iż przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Jednocześnie na mocy art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od spadków i darowizn nie podlega nabycie w drodze spadku, zapisu windykacyjnego lub darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw. Tym samym ustawodawca wyłączył z regulacji ustawy o podatku od spadków i darowizn darowiznę m.in. praw do znaku towarowego, co z kolei oznacza, iż darowizna prawa do znaku towarowego będzie podlegała przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretacje indywidualne.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny znaku towarowego. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny.

Stosownie jednak do art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi temu nie podlega nabycie w drodze spadku, zapisu windykacyjnego lub darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca może otrzymać od swojego brata prawa – w formie darowizny –prawa do znaku towarowego Unii Europejskiej objętego prawem z rejestracji przyznanym przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPG) w Alicante w Hiszpanii lub prawa do znaku towarowego objętego prawem ochronnym udzielonym przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.

Brat Wnioskodawcy zamierza także w przyszłości dokonać rejestracji ww. znaku towarowego. Wnioskodawca zakłada, że Prawa z rejestracji/prawa ochronne wejdą do majątku osobistego brata Wnioskodawcy a tym samym stanie się on ich właścicielem. Na dzień zawarcia umowy darowizny, Prawa do znaku towarowego wchodzić będą w skład majątku osobistego brata Wnioskodawcy i zostaną – w wyniku zawartej umowy darowizny – przekazane do osobistego majątku Wnioskodawcy.

Wobec powyższego, biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że nabycie od brata w drodze darowizny znaku towarowego (znaków towarowych), na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie będzie podlegało podatkowi od spadków i darowizn i będzie wyłączone spod władztwa tej ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.