IBPB-2-1/4515-170/16-1/MD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Wnioskodawczyni, że nie jest obowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn z tytułu środków uzyskanych z ubezpieczenia na życie, którym był objęty zmarły.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 18 maja 2016 r. (data wpływu do Organu – 23 maja 2016 r.), uzupełnionym 22 lipca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty sumy z ubezpieczenia na życie – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2016 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty sumy z ubezpieczenia na życie.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym, w piśmie z 11 lipca 2016 r., znak: IBPB-2-1/4515-170/16/MD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 22 lipca 2016 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pismem z dnia 2 marca 2016 r. Wnioskodawczyni została powiadomiona o przedmiocie sprawy: spadku po zmarłym w dniu 24 września 2015 r. panu F.H. Zmarły był kuzynem Wnioskodawczyni. Matka Wnioskodawczyni i matka zmarłego były siostrami.

Poinformowano Wnioskodawczynię, iż jest ona beneficjentem z tytułu umowy na kwotę 15.507,85 euro. Z treści pisma wynikało, że Wnioskodawczyni jest beneficjentem świadczeń z tytułu zgonu, w ramach umowy, którą pan F.H. przed śmiercią zawarł z towarzystwem ubezpieczeniowym.

W celu sporządzenia dokumentacji i wypłaty należnej kwoty poproszono Wnioskodawczynię o przysłanie dokumentów, w tym oświadczenia zgodnie z postanowieniem art. 990-1 Generalnego Kodeksu Podatkowego. W tym oświadczeniu Wnioskodawczyni podała, że nie występowała z wnioskiem o skorzystanie z odliczenia od kwoty 152.500 euro, zgodnie z przepisami art. 990-1 Generalnego Kodeksu Podatkowego.

Następnie pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. poinformowano Wnioskodawczynię o dokonaniu przelewu kwoty 15.507,55 euro na konto bankowe Wnioskodawczyni tytułem wypłaty świadczenia z tytułu spadku w ramach umowy zawartej przez F.H., której Wnioskodawczyni jest beneficjentem. W piśmie było napisane, że łączna kwota ulgi wynosi 15.507,55 euro. Z tytułu wpłaty na konto Wnioskodawczyni nie zapłaciła żadnego podatku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że według jej wiedzy wypłacone środki z polisy ubezpieczeniowej zmarłego kuzyna F.H. Wnioskodawczyni otrzymała jako osoba wskazana w umowie ubezpieczenia – jako upoważniona do ich nabycia na wypadek śmierci ubezpieczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłacenia podatku od otrzymanej kwoty 15.507,55 euro? Jeżeli tak – to w jakiej kwocie i w jakich środkach płatniczych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu nabytej przez nią kwoty 15.507,55 euro nie jest zobowiązana do zapłaty podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m. in. dziedziczenia.

W myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Stosownie do art. 2 powołanej ustawy nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.). W myśl art. 922 § 1 tej ustawy prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Stosownie do § 2 tego przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Zgodnie z art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego suma ubezpieczenia przypadająca uprawnionemu nie należy do spadku po ubezpieczonym.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymała środki z polisy ubezpieczeniowej zmarłego jako osoba upoważniona do ich nabycia na wypadek śmierci ubezpieczonego.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułów wymienionych enumeratywnie w art. 1 tej ustawy. Świadczenie pieniężne otrzymane z ubezpieczenia na życie (z polisy ubezpieczeniowej zmarłego), zgodnie z art. 922 § 2 w powiązaniu z art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego nie jest nabyte tytułem spadku, skoro Wnioskodawczyni jest osobą uprawnioną do przejęcia kwoty tego ubezpieczenia. Zatem wypłacona Wnioskodawczyni z towarzystwa ubezpieczeniowego kwota pieniężna z tytułu umowy ubezpieczenia na życie (którym był objęty zmarły) nie podlega podatkowi od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni nie jest zatem obowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn z tytułu środków uzyskanych z ubezpieczenia na życie, którym był objęty zmarły.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że zgodnie ze złożonym wnioskiem interpretacja została wydana w przedmiocie podatku od spadków i darowizn i w tym zakresie jedynie zostało ocenione stanowisko Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.