IBPB-2-1/4515-103/15/MD | Interpretacja indywidualna

Obowiązki płatnika w związku z zawarciem notarialnego aktu darowizny na czynność dokonaną więcej niż 6 mcy wstecz
IBPB-2-1/4515-103/15/MDinterpretacja indywidualna
  1. darowizna
  2. obowiązek płatnika
  3. podatek od spadków i darowizn
  4. płatnik
  5. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Przedmiot opodatkowania -> Zwolnienia
  2. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Płatnicy -> Obowiązki notariusza

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 sierpnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 17 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym 21 października 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków płatnika w związku z umową darowizny – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków płatnika w związku z umową darowizny.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym, w piśmie z 9 października 2015 r., znak: IBPB-2-1/4515-103/15/MD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 21 października 2015 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Potencjalni klienci Kancelarii Notarialnej zwrócili się z zapytaniem, czy obdarowany będzie zobowiązany do zapłaty podatku od darowizny w przypadku, gdy w przyszłości otrzyma od darczyńcy należącego do I grupy podatkowej znaczną kwotę pieniężną przekraczającą 9 637 zł, w formie przelewu środków pieniężnych na swój rachunek bankowy, a następnie po upływie 6 miesięcy od daty przelewu (ze względu na jednoczesną nieobecność w Polsce) strony zawrą umowę darowizny środków pieniężnych w formie aktu notarialnego. Należy wskazać, że zarówno darczyńca jak i obdarowany są obywatelami polskimi, mają miejsce zamieszkania w Polsce. Przelew ma nastąpić po zgromadzeniu środków finansowych przez darczyńcę, który dokona przelewu z konta bankowego posiadanego w kraju innym niż Polska, na konto obdarowanego znajdujące się w Polsce.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż osoby wskazane we wniosku jako należące do I grupy podatkowej to osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku zawarcia umowy darowizny środków pieniężnych w formie aktu notarialnego przelanych powyżej 6 miesięcy wcześniej na konto bankowe obdarowanego, notariusz jako płatnik będzie zobowiązany do pobrania podatku przy akcie notarialnym, obciążającego obdarowanego, jeśli obdarowany ze względu na nieobecność w Polsce nie zgłosi (w terminie wynikającym z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn) faktu nabycia środków pieniężnych na konto właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego...

Wnioskodawczyni przywołała treść art. 4a ust. 1, ust. 3, ust. 4 pkt 2, wskazując, iż z cytowanej regulacji prawnej wynika, że obdarowany, należący do I grupy podatkowej, aby skorzystać ze zwolnienia musi w okresie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego zgłosić nabycie środków pieniężnych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, a nadto udokumentować, że otrzymał środki pieniężne na rachunek bankowy. Ustawodawca, przy utrzymaniu w każdym przypadku obowiązku udokumentowania otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy zwolnił obdarowanego z obowiązku zgłoszenia faktu nabycia właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w przypadku, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wątpliwości Wnioskodawczyni co do obowiązków płatnika wzbudziło brzmienie przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego. W ocenie Wnioskodawczyni, na płatniku (notariuszu) nie będzie ciążył obowiązek poboru podatku. Obowiązek podatkowy dla obdarowanego powstanie z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego. Z tego względu, o ile obdarowany udokumentuje fakt nabycia środków pieniężnych w formie przelewu właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Mając na uwadze brak stanowiska judykatury w przedstawionym zakresie, Wnioskodawczyni w celu przedstawienia swojego stanowiska w sprawie posiłkowała się argumentacją zawartą w uzasadnieniu do projektu zmiany ustawy o podatku od towarów i usług Druk sejmowy nr 736 z 26 czerwca 2006 r. W ocenie Wnioskodawczyni prezentowane przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w rzeczonym uzasadnieniu do projektu zmiany ww. ustawy. Wprowadzając zwolnienia podatkowe dla kręgu osób najbliższych, ustawodawca miał na celu zniesienie obciążeń podatkowych dla nabywających nieodpłatnie majątek od osób najbliższych, a poprzez wprowadzenie obowiązku udokumentowania tego faktu zapewnić pewność prawnopodatkową i wyeliminować ewentualne nadużycia z tym związane. W opisanym zdarzeniu przyszłym, fakt nabycia środków pieniężnych będzie potwierdzony przelewem bankowym, zaś nabycie nastąpi na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego. Ta okoliczność, zdaniem Wnioskodawczyni, wyłącza obowiązek zgłoszenia nabycia z art. 4a ust. 1 pkt 1.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2015 r., poz. 86, ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny, polecenia darczyńcy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia. Jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Stosownie do art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. W przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym (art. 4a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

  1. wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
  2. gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Art. 18 ww. ustawy stanowi, że notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody w tym przedmiocie.

Z treści wniosku wynika, że obdarowany w przyszłości otrzyma od darczyńcy należącego do I grupy podatkowej (będzie to osoba wymieniona w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn) znaczną kwotę pieniężną przekraczającą 9 637 zł, w formie przelewu środków pieniężnych na swój rachunek bankowy, a następnie po upływie 6 miesięcy od daty przelewu (ze względu na jednoczesną nieobecność w Polsce) strony zawrą umowę darowizny środków pieniężnych w formie aktu notarialnego. Należy wskazać, że zarówno darczyńca jak i obdarowany są obywatelami polskimi, mają miejsce zamieszkania w Polsce. Przelew ma nastąpić po zgromadzeniu środków finansowych przez darczyńcę, który dokona przelewu z konta bankowego posiadanego w kraju innym niż Polska, na konto obdarowanego znajdujące się w Polsce.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą spełnienia świadczenia. Z treści wniosku jasno wynika, iż akt notarialny będzie dokumentował dokonaną już wcześniej czynność, z którym to właśnie dokonaniem związane będzie powstanie obowiązku podatkowego. W tej sytuacji na Wnioskodawczyni nie będzie w przedmiotowej sprawie ciążył obowiązek płatnika.

Jednakże w sytuacji, gdy wymieniony we wniosku akt notarialny będzie obejmował jeszcze inne środki, co do których przekazania darczyńca wyraziłby wolę w treści wymienionego aktu, Wnioskodawczyni będzie płatnikiem podatku od spadków i darowizn tylko w tej części środków.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.