0111-KDIB2-2.4015.42.2018.1.MSI | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zachowanie prawa do ulgi z art. 16 ustawy w związku z darowizną spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 19 maja 2018 r. (data wpływu 22 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie zachowania prawa do ulgi z art. 16 ustawy w związku z darowizną spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie zachowania prawa do ulgi z art. 16 ustawy w związku z darowizną spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 1 stycznia 2001 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni W. J . Wnioskodawczyni i W. J. wspólnie zamieszkiwali w lokalu mieszkalnym w K., do którego przysługiwało im wspólnie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego na podstawie przydziału lokalu mieszkalnego z 14 maja 1984 r. W ich małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności ustawowej i żadnych umów majątkowych małżeńskich nie zawierali. W dniu 15 maja 1997 r. W. J. sporządził testament notarialny, w którym do całości spadku powołał swoją żonę –Wnioskodawczynię. W ustawowym terminie 6 miesięcy od daty otwarcia spadku Wnioskodawczyni nie złożyła żadnych oświadczeń w przedmiocie przyjęcia lub odrzucenia spadku. Wnioskodawczyni do dnia dzisiejszego nieprzerwanie od dnia otrzymania przydziału na lokal mieszkalny mieszka w lokalu mieszkalnym w K. i innej nieruchomości lokalowej, budynku mieszkalnego lub prawa do lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie posiada. W dniu 19 lipca 2017 r. nastąpiło otwarcie i ogłoszenie testamentu po zmarłym W. J. W dniu 19 lipca 2017 r. został wydany akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym W. J., w którym poświadczono, iż spadek po W. J. w całości nabyła na podstawie testamentu notarialnego jego żona – Wnioskodawczyni. Zarówno w dacie otwarcia spadku (data śmierci) jak i w dacie poświadczenia spadku Wnioskodawczyni spełniała warunki z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn skutkujące zwolnieniem jej od tego podatku. W dniu 11 października 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wydał decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, na mocy której Wnioskodawczyni została zwolniona z podatku od spadków i darowizn na mocy art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni chce darować córce (I grupa podatkowa) lokal mieszkalny będący przedmiotem spadkobrania. Wnioskodawczyni po dokonaniu darowizny nadal będzie zamieszkiwała w lokalu. Wnioskodawczyni stwierdziła, że w nabytym w drodze spadku, a następnie darowanym lokalu mieszkalnym, mieszkała przez okres 5 lat od złożenia zeznania podatkowego (na moment złożenia zeznania mieszkała w ww. lokalu). Po przekazaniu córce w darowiźnie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, będzie nadal w nim mieszkać a łączny okres zamieszkania liczony według ww. zasad będzie wynosił minimum 5 lat.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni zachowa prawo do ulgi mieszkaniowej w związku z darowanym córce ww. prawem do lokalu mieszkalnego, jeżeli Wnioskodawczyni z takiej ulgi skorzystała na podstawie decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn spełnia ona przesłanki do zwolnienia jej od podatku w trybie tego przepisu oraz zachowa prawo do ulgi mieszkaniowej, bowiem nieprzerwanie od 19 maja 1984 r. w lokalu mieszkalnym będącym przedmiotem umowy darowizny mieszka i będzie w nim zamieszkiwać nadal.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie Organ zaznacza, iż opisane we wniosku nabycie tytułem dziedziczenia, co do którego Wnioskodawczyni skorzystała z ulgi z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nastąpiło w dacie śmierci jej męża, tj. 1 stycznia 2001 r. W niniejszej sprawie będą miały zatem zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 222, poz. 1629 ze zm.) do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2007 r., stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym w dacie 31 grudnia 2006 r.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2004 r., Nr 142, poz. 1514, ze zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem spadku.

Stosownie do treści art. 5 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy, przy nabyciu w drodze dziedziczenia, ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych oraz powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy – jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy – w przypadku nabycia budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym w drodze spadku lub darowizny przez osoby zaliczane do I grupy podatkowej – nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu.

W myśl art. 16 ust. 2 ww. ustawy – ulga, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobom, które łącznie spełniają następujące warunki:

  1. spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4 (tj. jeżeli nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej);
  2. nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy;
  3. nie dysponują spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu lub nie są właścicielami spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego;
  4. nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu;
  5. będą zamieszkiwać w nabytym lokalu lub budynku przez 5 lat:
    1. od dnia złożenia zeznania podatkowego – jeżeli w chwili złożenia zeznania nabywca mieszka w nabytym lokalu lub budynku,
    2. od dnia zamieszkania w nabytym lokalu lub budynku – jeżeli nabywca zamieszka w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego.

Mając na uwadze ww. przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn stwierdzić należy, że zasadniczym celem ustawodawcy jest zwolnienie bliskich spadkodawcy lub darczyńcy od obciążeń podatkowych z tytułu nabycia nieruchomości mieszkaniowej, gdy nie dysponują innym mieszkaniem czy domem i będą zamieszkiwać w uzyskanej nieruchomości przez 5 lat od dnia określonego w cytowanym wyżej przepisie art. 16 ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Warunkiem niezbędnym do skorzystania z ulgi przewidzianej w art. 16 ww. ustawy jest łączne spełnienie wszystkich zawartych w tym przepisie warunków.

Ponieważ przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „miejsce zamieszkania”, dlatego należy posiłkować się definicją miejsca zamieszkania określoną w art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025). Miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z ww. przepisem jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Do ustalenia zatem miejsca zamieszkania potrzebne są według tego przepisu dwa momenty: moment zewnętrzny, tj. faktyczne przebywanie i wewnętrzny, tj. zamiar stałego pobytu, które muszą występować łącznie.

Powyższe oznacza faktyczne przebywanie w tym lokalu mieszkalnym, który był przedmiotem nabycia i został objęty ulgą mieszkaniową.

Należy przy tym zauważyć, iż unormowania art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. – a zatem w momencie nabycia spadku – nie nakładają obowiązku utrzymywania tytułu prawnego do nabytego w drodze spadku lokalu. Przepis ten nakłada natomiast obowiązek zamieszkiwania w nabytym lokalu lub budynku przez 5 lat, liczonych według zasad w tym przepisie wskazanych.

Fakt, iż Wnioskodawczyni zamierza dokonać darowizny spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na rzecz swojej córki, nie będzie skutkować utratą ulgi mieszkaniowej, bowiem wszystkie warunki określone w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jakie nałożył ustawodawca na podatnika, będą spełnione łącznie. Wnioskodawczyni wskazała bowiem, że w dalszym ciągu będzie mieszkać w omawianym lokalu mieszkalnym.

Reasumując stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni, która w drodze umowy darowizny przekaże swojej córce spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego będące przedmiotem spadkobrania, nie utraci z tego tytułu prawa do ulgi mieszkaniowej zawartej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli będzie w tym lokalu mieszkać przez okres 5 lat od dnia złożenia zeznania podatkowego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.