IBPB-2-1/4514-391/15/HK | Interpretacja indywidualna

Czy Spółka powinna - jako pożyczkobiorca - z tytułu otrzymanej pożyczki złożyć deklarację PCC oraz uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych?
IBPB-2-1/4514-391/15/HKinterpretacja indywidualna
  1. czynności cywilnoprawne
  2. obowiązek podatkowy
  3. podatek od czynności cywilnoprawnych
  4. pożyczka
  5. umowa pożyczki
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Przedmiot opodatkowania -> Wyłączenia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 października 2015 r. (data wpływu do Biura – 22 października 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania pożyczki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu owocami i warzywami. Siedzibą Spółki jest miasto N. Działalność handlowa charakteryzuje się pewnego rodzaju sezonowością, polegającą na tym, że w okresie zwiększonej podaży owoców i warzyw krajowych (m-ce VI-IX) zmniejszeniu ulega skala obrotów, w stosunku do realizowanych w pozostałych miesiącach roku. W tym okresie Spółka korzystała odpłatnie z krótkotrwałych pożyczek środków pieniężnych od innego podatnika podatku od towarów i usług (spółki powiązanej) ustalając odpłatność za pożyczone środki pieniężne według warunków rynkowych oferowanych przez instytucje finansowe (banki komercyjne). Pożyczkodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, którego podstawowymi usługami są: świadczenie usług transportu towarów oraz komercyjny wynajmem nieruchomości. Z tytułu należnych odsetek od udzielonej pożyczki, pożyczkodawca wystawia fakturę VAT, w której wykazuje kwotę należnych odsetek oraz stawkę podatku od towarów i usług zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka powinna – jako pożyczkobiorca – z tytułu otrzymanej pożyczki złożyć deklarację PCC oraz uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% kwoty udzielonej pożyczki...

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie ma obowiązku składać deklaracji PCC od otrzymanej pożyczki oraz opłacać podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu otrzymanych pożyczek. Zdaniem Spółki krótkoterminowe odpłatne (według cen na rynku bankowym) udzielanie pożyczek między podmiotami powiązanymi nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

  1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
  2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

-umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach.

Zarówno pożyczkodawca jak i pożyczkobiorca są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług i podlegają opodatkowaniu tym podatkiem od wszystkich czynności określonych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Odpłatne udzielanie pożyczek spełnia powyższą definicję – odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, jest więc usługą podlegającą ustawie o podatku od towarów i usług. Jednocześnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy o podatku od towarów i usług usługi udzielania pożyczek są z tego podatku zwolnione. Zwalnia się bowiem od podatku od towarów i usług usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Powołany przepis stanowi, że zwolnione od podatku od towarów i usług (VAT) są m.in. usługi udzielania pożyczek. Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 38 jest zwolnieniem przedmiotowym, co pozwala postawić tezę, że nie jest w przypadku tego zwolnienia, wymagany status podmiotu udzielającego pożyczki, tak jak to ma miejsce w przypadku zwolnień w zakresie usług kształcenia, gdzie do zwolnienia potrzebny jest status placówki oświatowej wpisanej do rejestru takich placówek (art. 43 ust. 1 pkt 26); pomocy społecznej, gdzie wymagany jest status placówki wymienionej w ustawie o pomocy społecznej (art. 43 ust. 1 pkt 22); czy usługi w zakresie opieki medycznej, gdzie wymagany jest status podmiotu leczniczego (art. 43 ust. 1 pkt 18).

  • W przypadku działalności gospodarczej osoby prawnej spełniony pozostaje również warunek posiadania statusu podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
  • Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnik podatku od towarów i usług świadczący usługę czy realizujący dostawę towarów, w każdym przypadku staje się podatnikiem podatku od towarów i usług, nawet jeżeli niektóre z czynności wykonuje incydentalnie. Przykładem może być odsprzedaż składników majątkowych, złomu, incydentalne pośrednictwo w sprzedaży czy inne usługi np. reklamy, których świadczenie jest wynikiem zmieniających się warunków gospodarczych.

Czynności do których nie ma zastosowania ustawa o podatku od towarów i usług zostały wymienione w art. 6 tejże ustawy i są to: transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną poprzez wskazanie w druku ORD-IN, w części E.2 jako rodzaj sprawy – podatku od czynności cywilnoprawnych i w części E.3 jako przepisów będących przedmiotem interpretacji indywidualnej – ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz sformułowanie pytania tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), uznano za element własnego stanowiska niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Natomiast w myśl art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają, z zastrzeżeniem ust. 5, czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

  1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pod pojęciem rzeczy ujętym w tym przepisie należy również rozumieć pieniądze, będące przedmiotem umowy pożyczki.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

  1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
  2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    • umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    • umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony danej czynności (w analizowanym przypadku – umowy pożyczki) posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności (zawarcia umowy pożyczki) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka (będąca podatnikiem podatku od towarów i usług) korzystała odpłatnie z krótkotrwałych pożyczek środków pieniężnych od innego podatnika podatku od towarów i usług (spółki powiązanej) ustalając odpłatność za pożyczone środki pieniężne według warunków rynkowych oferowanych przez instytucje finansowe (banki komercyjne). Z tytułu należnych odsetek od udzielonej pożyczki, pożyczkodawca wystawia fakturę VAT, w której wykazuje kwotę należnych odsetek oraz stawkę podatku od towarów i usług zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają takie czynności, z tytułu których przynajmniej jedna ze stron ich dokonania (dokonania tych czynności) jest opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności, które w przedmiotowej sprawie nie występują).

Przyjmując za Wnioskodawcą, że czynność udzielania pożyczek podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług (korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług), powyższa czynność jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, a to oznacza,. że w opisanej sytuacji Wnioskodawca nie ma obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej ani obowiązku złożenia deklaracji PCC.

Niezależnie od powyższego końcowo Organ nadmienia – mimo, że nie jest to przedmiotem zapytania, ale ze względu na fakt, że pożyczka jest udzielona przez podmiot powiązany – że jeżeli pożyczki udziela Wnioskodawcy jej wspólnik, to taka pożyczka korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.