IBPB-2-1/4514-190/15/MD | Interpretacja indywidualna

Opodatkowanie pożyczek udzielonych Wnioskodawcy (spółce z o.o.) przez udziałowca w latach 2009 i 2010
IBPB-2-1/4514-190/15/MDinterpretacja indywidualna
  1. czynności cywilnoprawne
  2. obowiązek podatkowy
  3. podatek od czynności cywilnoprawnych
  4. pożyczka
  5. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Przedmiot opodatkowania -> Czynności podlegające opodatkowaniu
  2. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Zwolnienia od podatku -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 12 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczek udzielonych Spółce przez udziałowca w latach 2009 i 2010 – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczek udzielonych Spółce przez udziałowca w latach 2009 i 2010.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., której udziałowcami są osoby fizyczne: Pan A. P. – posiadający 60% udziałów oraz rezydencję podatkową francuską (Pan P. nie był rezydentem podatkowym polskim) i Pan R. G. posiadający 40 % udziałów. Zarząd spółki do 13 grudnia 2011 r. był dwuosobowy. Wnioskodawca zawarł z jednym ze swoich udziałowców – Panem A. P. – umowy pożyczek w latach 2009 i 2010, przy czym pożyczkodawcą był Udziałowiec, natomiast pożyczkobiorcą była Spółka. Umowa pożyczki obowiązywała od dnia jej zawarcia (podpisania). Umowa pożyczki zawarta pomiędzy Udziałowcem a Spółką była typową umową pożyczki. Umowy pożyczki zostały zawarte i podpisane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, środki pieniężne będące przedmiotem wpłaty w chwili zawarcia umowy pożyczek znajdowały się na rachunku bankowym Udziałowca, prowadzonym dla pożyczkodawcy (Udziałowca), w Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielone pożyczki Spółce z o.o. przez jej Udziałowca – Wspólnika podlegają obowiązkowi podatkowemu w podatku od czynności cywilnoprawnych i czy zawarte umowy podlegają zgłoszeniu do urzędu skarbowego przez pożyczkodawcę i pożyczkobiorcę...

Wnioskodawca uważa, że do czynności prawnej zawarcia umowy pożyczki miało zastosowanie zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez wspólnika spółki kapitałowej. Przez spółkę kapitałową rozumie się zgodnie z art. 1a pkt 2 spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną lub europejską. Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie Spółce pożyczki przez Udziałowca na podstawie umowy pożyczki, zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Udziałowcem korzystało ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych. Gdy pożyczkodawcą spółki jest udziałowiec, to czynność ta nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki pieniędzy. Przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zatem umowa pożyczki, jako czynność cywilnoprawna wskazana w wyczerpującym wyliczeniu przedmiotów opodatkowania zawartym w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnych. Przepis dotyczący zapłaty podatku i złożenia deklaracji (art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) również odnosi się do dnia dokonania czynności cywilnoprawnej stanowiąc, że podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Niezależnie od tego czy pożyczka podlega wyłączeniu spod opodatkowania czy zwolnieniu, nie ma potrzeby składania zerowej deklaracji PCC-3. W myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę czyli na Spółce. Wobec tego osoba udzielająca pożyczki w tym przypadku Pan A. P. nie miał obowiązku złożenia deklaracji oraz zgłoszenia do urzędu skarbowego faktu udzielenia pożyczki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych zawarcia umów pożyczek wynikających wyłącznie dla Wnioskodawcy.

W zakresie skutków podatkowych zawarcia opisanych we wniosku umów pożyczek wynikających dla pożyczkodawcy wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 68 z 2007 r., poz. 450, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w latach 2009-2010) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki.

Opodatkowaniu podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4 (art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wspólnik udzielił Wnioskodawcy (Sp. z o.o.) pożyczek. Umowy pożyczek zostały zawarte w 2009 i 2010 r.

Zgodnie z art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w latach 2009-2010) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego, ciąży na biorącym pożyczkę lub przechowawcy (art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) i powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Natomiast podstawę opodatkowania stanowi kwota lub wartość pożyczki albo depozytu (art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy stawka podatku wynosi 2%.

Jednakże w myśl art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – zwalnia się od ww. podatku pożyczki udzielane przez wspólnika (akcjonariusza) spółce kapitałowej. Przy czym przez spółkę kapitałową stosownie do art. 1a pkt 2 ustawy, rozumie się spółkę: z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną lub europejską.

Z powyżej zacytowanych uregulowań prawnych wynika zatem, iż pożyczki udzielone Spółce z o.o. przez jej wspólnika w latach 2009-2010 były zwolnione od podatku od czynności cywilnoprawnych, w konsekwencji czego obowiązek zapłaty podatku z tegoż tytułu nie wystąpił. Wnioskodawca nie miał zatem obowiązku składania do Urzędu Skarbowego deklaracji w związku z udzielonymi pożyczkami.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.